1117/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1117 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1117/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 22 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Ψ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κανέλλο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (Ο.Λ.Π.)", που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Δημήτριο Λαγούρο και Νικόλαο Κωνσταντινίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-1-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 189/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 293/2006 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-1-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 12-11-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως κατά το πρώτο σκέλος αυτού και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, κατά την οποία οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, προκύπτει ότι το Σύνταγμα θεσπίζει και την ισότητα του νόμου έναντι των Ελλήνων πολιτών, υπό την έννοια ότι ο νομοθέτης δεσμεύεται, όταν ρυθμίζει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις που αφορούν περισσότερες κατηγορίες προσώπων, να μην εισάγει αδικαιολόγητες εξαιρέσεις και διακρίσεις, εκτός αν αυτές επιβάλλονται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, τη συνδρομή των οποίων ελέγχουν τα δικαστήρια (Ολ.Α.Π. 9/ 2004).

Περαιτέρω με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ.1 ν. 2688/ 1999 ορίζεται ότι το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς", το οποίο ιδρύθηκε με το ν.4748/1930 και αναμορφώθηκε με τον α.ν. 1559/1950 που κυρώθηκε με το ν.1630/1951, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε μεταγενέστερα, μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς Ανώνυμη Εταιρεία" και με διακριτικό τίτλο "Ο.Λ.Π.

Α.Ε." και ότι η "Ο.Λ.Π. Α.Ε." είναι ανώνυμη εταιρεία κοινής ωφέλειας με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, λειτουργεί κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, απολαμβάνει διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας, τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας και διέπεται από το νόμο αυτό (2688/1999) και τον κ.ν. 2190/1920 και συμπληρωματικά από τις διατάξεις του ν. 2414/1996, καθώς και του α.ν. 1559/1950, όπως κάθε φορά ισχύουν.

Επίσης κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 2 παρ.1 περ.α ν.2688/1999, οι διατάξεις του α.ν. 1559/1950 εφαρμόζονται αναλόγως στην εταιρεία "Ο.Λ.Π. Α.Ε.", εκτός εκείνων που αναφέρονται σε θέματα τα οποία ρυθμίζονται διαφορετικά από τις διατάξεις του νόμου αυτού που αφορούν την "Ο.Λ.Π. Α.Ε.", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 2 παρ.2 εδ.α του ίδιου ν. 2688/1999 οι διατάξεις του άρθρου 3 α.ν. 1559/1950 εφαρμόζονται στην "Ο.Λ.Π.

Α.Ε.", η οποία υπόκειται μόνο σε φόρο εισοδήματος. Επομένως η εταιρεία αυτή ("Ο.Λ.Π. Α.Ε.") σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.1 του ως άνω α.ν. 1559/1950 απολαύει όλων των προνομίων, απαλλαγών και ατελειών των οποίων απολαύει το Δημόσιο σε όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές σχέσεις και συναλλαγές του, και εφαρμόζονται εν γένει επ' αυτής όλες οι σχετικές διατάξεις εξαιρετικού δικαίου που ισχύουν εκάτσοτε για το Δημόσιο.

Στα προνόμια αυτά περιλαμβάνεται και ο ορισμός του νομίμου τόκου και του τόκου υπερημερίας κάθε οφειλής της "Ο.Λ.Π. Α.Ε." σε ποσοστό 6% ετησίως (άρθρο 3 παρ.2 περ.δ α.ν. 1559/1950). Η τελευταία αυτή διάταξη αντίκειται στο άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος, αφού εισάγει υπέρ της "Ο.Λ.Π. Α.Ε." εξαίρεση που είναι αδικαιολόγητη, ήτοι μη επιβαλλόμενη από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος.

Ειδικότερα το προνόμιο αυτό, το οποίο, όταν κατά το έτος 1950 καθιερώθηκε υπέρ του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου του Ο.Λ.Π., ήταν ανεκτό από την έννομη τάξη, ήδη δεν είναι ανεκτό υπέρ μιας ανώνυμης εταιρείας, όπως είναι η "Ο.Λ.Π. Α.Ε.", η οποία λειτουργεί κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, διαθέτοντας οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, αναπτύσσει και επιχειρηματική δραστηριότητα, αφού έχει ως σκοπό τη διοίκηση και εκμετάλλευση του λιμένος Πειραιώς ή και άλλων λιμένων, δυναμένη για την επίτευξη του σκοπού αυτού να συνιστά θυγατρικές εταιρείες και να συμμετέχει σε άλλες εταιρείες που έχουν ως σκοπό την εκμετάλλευση χώρων και ανάπτυξη δραστηριοτήτων στο λιμένα Πειραιώς κ.λ.π. (άρθρο 3 του εγκριθέντος με το ν. 2688/1999 καταστατικού της) και είναι ισότιμη με κάθε άλλη ανώνυμη εταιρεία (Ολ.Α.Π. 5/2011).

Συνεπώς είναι βάσιμος ο πρώτος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το πρώτο σκέλος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων, επικαλούμενος το άρθρο 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι, με την επιδίκαση υπέρ αυτού και σε βάρος της αναιρεσιβλήτου "Ο.Λ.Π. Α.Ε." του ποσού των 215.386,68 ευρώ με το νόμιμο τόκο ποσοστού 6% από την επίδοση της αγωγής και όχι (όπως ζήτησε με την αγωγή του επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση) με το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο υπερημερίας, παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της κατά το οποίο επιδίκασε υπέρ του αναιρεσείοντος τόκους ποσοστού 6% ετησίως, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως με τους οποίους ο αναιρεσείων βάλλει κατά του ιδίου κεφαλαίου της προσβαλλομένης, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 293/2006 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το μέρος της αυτό στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ