1114/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1114 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1114/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .........., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Μαρκόπουλο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" (ΑΤΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραχοντζίτη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-10-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1907/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 7304/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-1-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 29-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 95 του από 13-9-1968 Οργανισμού της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, που εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 226698/1980/6-3-1973 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 389/2-4-1973 τεύχος Β΄, κυρώθηκε με το ΝΔ 213/1973 και έχει γι'αυτό ισχύ ουσιαστικού νόμου (ΑΠ Ολ. 851/1981), όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, ρυθμίζεται η απόσπαση και τα οδοιπορικά έξοδα και η αποζημίωση για εκτός έδρας υπηρεσία των αποσπωμένων υπαλλήλων της ως εξής: "Απόσπασις: 1.

α) Η απόσπασις υπαλλήλων εις ξένας προς την Τράπεζαν υπηρεσίας επιτρέπεται, ενεργουμένη κατά τα οριζόμενα υπό της κειμένης νομοθεσίας "Η απόσπασις υπαλλήλων δια την επάνδρωσιν Εταιρειών, Κοινοπραξιών και Οργανώσεων εις ας μετέχει η ΑΤΕ κατά πλειοψηφίαν, ή εις Οργανώσεις και Οργανισμούς του προσωπικού της Τραπέζης (π.χ.

Ταμείο Υγείας Υπαλλήλων ΑΤΕ, Οικοδομικός Συνεταιρισμός Υπαλλήλων ΑΤΕ, ΚΑΣΥΑΤΕ κ.λ.π.) διενεργείται δι' αποφάσεως του Διοικητού, κατόπιν συμφώνου και ητιολογημένης γνώμης του αρμοδίου Υπηρεσιακού Συμβουλίου". β) Λήξαντος και μη ανανεωθέντος του χρόνου της αποσπάσεως, αύτη παύει αυτοδικαίως. γ) Ανάκλησις της αποσπάσεως και προ της λήξεώς της επιτρέπεται, ενεργουμένη κατά τον αυτόν ως και η απόσπασις τρόπον.

δ) Αι πάσης φύσεως αποδοχαί των αποσπωμένων υπαλλήλων βαρύνουν τας εις ας αποσπώνται υπηρεσίας, επιφυλασσομένων των διατάξεων του άρθρου 17 παρ. 1 του Ν.Δ. 4087/1960 ή ετέρων ειδικών νόμων. 2. α) Η απόσπασις υπαλλήλων από καταστήματος εις κατάστημα ή από υπηρεσίας εις υπηρεσίαν επιτρέπεται, δι'αποφάσεως του Διοικητού, μόνον εις εξαιρετικάς περιπτώσεις και δεν δύναται να διαρκέση πέραν του διμήνου.

β) Εις τους δι' υπηρεσιακούς λόγους και επί χρονικόν διάστημα μέχρι δύο μηνών αποσπωμένους εις υπηρεσίας της Τραπέζης υπαλλήλους, καταβάλλονται τα οδοιπορικά έξοδα και η κεκανονισμένη αποζημίωσις δι' υπηρεσίαν εκτός έδρας. Εις τους τη αιτήσει των αποσπωμένους υπαλλήλους, δεν καταβάλλονται αποζημίωσις εκτός έδρας ούτε οδοιπορικά έξοδα".

Εξάλλου, με το άρθρο 61 του ίδιου ως άνω Οργανισμού ρυθμίζονται τα των οδοιπορικών εξόδων και αποζημιώσεως των για υπηρεσία εκτός έδρας μετακινουμένων υπαλλήλων της ως εξής: "Οδοιπορικά και έξοδα αποζημιώσεως: 1. α) Εις τους μετακινουμένους δι' υπηρεσίαν εντός της επικρατείας μονίμους υπαλλήλους, καταβάλλεται το αντίτιμον εισιτηρίου του μεταφορικού μέσου, ως ακολούθως:

Α΄ Θέσεως, δια τους επί βαθμοίς Υπολογισμού και άνω. Β΄ Θέσεως, δια πάντας τους λοιπούς. β) Εις τους Αρχιλογιστάς, τους ανωτέρους και τους ανωτάτους υπαλλήλους καταβάλλεται και το αντίτιμον κλιναμάξης. 2. α) Επίσης, προς αντιμετώπισιν των πάσης φύσεως δαπανών εκτός έδρας, καταβάλλεται αποζημίωσις δι' εκάστην διανυκτέρευσιν, καθοριζομένη υπό του Διοικητικού Συμβουλίου τη προτάσει του Διοικητού, αναλόγως των εκάστοτε υφισταμένων συνθηκών μετακινήσεως των υπαλλήλων.

β) Τμήμα της αποζημιώσεως του προηγουμένου εδαφίου καταβάλλεται εις τους αυθημερόν επιστρέφοντας εις την έδραν των υπαλλήλους, ή επιστρέφοντας εντός ωρισμένου ωραρίου ή κινουμένους εντός ωρισμένης περιφερείας ή πόλεως, κατά τα οριζόμενα δι' αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου λαμβανομένων τη προτάσει του Διοικητού.

Δια των αυτών αποφάσεων καθορίζονται και αι άνευ αποδείξεων δικαιολογούμεναι δαπάναι, ή χιλιομετρική αποζημίωση των πεζή ή δι' ιδίου μεταφορικού μέσου μετακινουμένων κλπ". Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, ως προς τα αναιρετικώς προσβαλλόμενα κεφάλαιά της, τα ακόλουθα:

Με την 331/19-8-1997 απόφαση της αναιρεσίβλητης (εναγόμενης) Αγροτικής Τράπεζας ο αναιρεσείων (ενάγων), που ήταν Διευθυντής στη Διεύθυνση Παραγωγής της εν λόγω Τράπεζας στην Αθήνα, αποσπάσθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 95 του Οργανισμού της ΑΤΕ, στην κοινοπραξία "ΕΑΣΘ-ΑΓΝΟ", που έχει την έδρα της στο ....... Η απόσπασή του, που αρχικά ήταν δίμηνη, σύμφωνα με τον Οργανισμό, ανανεώθηκε μεταγενεστέρως, με συνεχείς, διαδοχικές, δίμηνης διάρκειας, αποφάσεις του Δ.Σ.

της ΑΤΕ μέχρι 8-12-1998 και έως τότε ελάμβανε από την αναιρεσίβλητη την προβλεπόμενη από τον Οργανισμό της αποζημίωση για εκτός έδρας υπηρεσία, η οποία, κατά τις 54-06-05 και 54-06-09 διατάξεις της διαρκούς κωδικοποιήσεως διαταγών της ΑΤΕ, ανερχόταν στο 1/25 των ακαθάριστων αποδοχών του για κάθε ημέρα υπηρεσίας σε απόσπαση, αφού η οργανική του θέση και εντεύθεν η έδρα του εξακολουθούσε να βρίσκεται στην Αθήνα.

Ωστόσο, με την από 14-8-1998 απόφαση του Δ.Σ. της αναιρεσίβλητης ΑΤΕ, με την οποία αποφασίσθηκε η απόσπαση του αναιρεσίβλητου για χρονικό διάστημα ενός ακόμη έτους, δηλαδή από 4-5-1998 έως 4-5-1999, και τοποθετήθηκε στη θέση του Αναπληρωτή Γεν. Δ/ντή της ως άνω κοινοπραξίας "ΕΑΣΘ-ΑΓΝΟ", αποφασίσθηκε επίσης να μη χορηγείται στο εξής η εκτός έδρας αποζημίωση στον αναιρεσείοντα, παρά το γεγονός ότι η οργανική του θέση εξακολουθούσε να βρίσκεται στην Αθήνα, με τη δικαιολογία ότι είχε καταστεί μόνιμος κάτοικος ........., λόγω της μακρόχρονης πλέον εκεί αποσπάσεως και παραμονής του.

Στη συνέχεια, με την 1/26-1-1999 απόφαση του Δ.Σ. της αναιρεσίβλητης, ορίσθηκε ότι αντί της ανωτέρω αποζημιώσεως για εκτός έδρας υπηρεσία θα καταβάλονται στον αναιρεσείοντα πάγια έξοδα κινήσεως από 500.000 δραχμές μηνιαίως, λόγω των καθημερινών μεταβάσεών του από τη ...... στο ........., όπου βρίσκονταν οι εγκαταστάσεις της "ΕΑΣΘ-ΑΓΝΟ", το ποσό δε αυτό, σε αντιστάθμισμα της αποζημιώσεως εκτός έδρας, άρχισε από 1-1-1999 και εξακολούθησε να του καταβάλεται μέχρι και την 15-11-2002, που διήρκεσαν οι διαδοχικές αποσπάσεις του, διότι τελικά παραιτήθηκε και την 19-11-2002 συνταξιοδοτήθηκε.

Έτσι, η αναιρεσίβλητη όφειλε να καταβάλει στον αναιρεσείοντα για το από 1-1-1999 έως 15-11-2002 χρονικό διάστημα ημερήσια εκτός έδρας αποζημίωση, ίση προς το 1/25 των εκάστοτε ακαθάριστων τακτικών μηνιαίων αποδοχών του, η οποία ανέρχεται συνολικά σε 193.393 ευρώ. Από το ποσό όμως αυτό πρέπει να αφαιρεθεί το ήδη από τον αναιρεσείοντα εισπραχθέν, κατά το ίδιο ως άνω χρονικό διάστημα, ποσό των 500.000 δραχμών μηνιαίως και συνολικά (34,5 μήνες Χ 500.000) 17.250.000 δραχμές, ή 50.623,63 ευρώ, που του καταβαλόταν από την αναιρεσίβλητη για τα έξοδα κινήσεώς του από τη .........

στον τόπο της καθημερινής του απασχολήσεως στο ....... και αποφασίσθηκε η καταβολή του σε αντιστάθμισμα της έως τότε (31-12-1998) καταβαλόμενης αποζημιώσεως για υπηρεσία εκτός έδρας, η παροχή της οποίας εξυπηρετούσε ακριβώς τον ίδιο σκοπό. Κατά συνέπεια, το οφειλόμενο στον αναιρεσείοντα υπόλοιπο ανέρχεται σε (193.393 - 50.623,63) 142.769,37 ευρώ.

Ακολούθως το Εφετείο, κατά παραδοχή της εφέσεως της αναιρεσείουσας Τράπεζας, με την οποία παρεπονείτο και για την απόρριψη πρωτοδίκως της ανωτέρω ενστάσεως μερικής εξοφλήσεως του αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία η ένδικη αγωγή είχε γίνει δεκτή στο σύνολό της (για 193.393 ευρώ) και δέχθηκε την τελευταία αυτή εν μέρει για ποσό 142.769,37 ευρώ.

Με τις κρίσεις του αυτές το Εφετείο δεν παρεβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, τις προαναφερθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και επομένως ο περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ απορρέων, μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-1-2006 αίτηση του ......... περί αναιρέσεως της 7304/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Μαΐου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ