Supreme Court partially allows appeal against social security agency's appeal, correcting court costs to 200 euros for public legal service.

Απόφαση 1112 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1112/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 1 Μαρτίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), ως καθολικός διάδοχος του ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) που υφίσταται ως καθολικός διάδοχος του ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του Παναγιώτη Δούκα, πληρεξουσίου Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Β. Γ. του Η., κατοίκου ... Καλαμάτας, που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Σπυρίδωνα Τσαντίνη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-3-2014 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 48/2014 διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν η 3/2017 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 92/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από 21-9-2020 αίτησή του και τους από 26-1-2021 πρόσθετους λόγους της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 21.9.2020 και με αριθμό κατάθεσης 10/21.9.2020 στο Πρωτοδικείο Καλαμάτας, αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών υπ' αριθμ. 92/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, με την οποία έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε κατ' ουσία η από 13.9.2017 και με αριθμό εκθ.

καταθ. 35/2017 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-ΕΦΚΑ)", ως καθολικού διαδόχου του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ( ΕΦΚΑ) που υφίστατο ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά της υπ' αριθμ. 3/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, η οποία απέρριψε την από 4.3.2014 και με αριθμό εκθ.

καταθ. 43/4.3.2014 ανακοπή που άσκησε το περιφερειακό υποκατάστημα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Καλαμάτας, ως απαράδεκτη. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ), συνεκδικαζομένη μετά των παραδεκτώς σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 569 παρ.2 ΚΠολΔ ασκηθέντων προσθέτων λόγων ως προς τα προσβληθέντα και τα αναγκαίως μετά τούτων συνεχόμενα κεφάλαια της αναιρεσιβαλλομένης .

Η ύπαρξη της καθιερούμενης με το άρθρο 62 εδ. α' του Κ.Πολ.Δ. διαδικαστικής προϋπόθεσης της ικανότητας διαδίκου, την οποία έχουν τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) και την αποκτούν από την ίδρυσή τους, ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης (άρθρ. 73 Κ.Πολ.Δ.) και σε περίπτωση έλλειψής της η αγωγή κλπ.

απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Την ως άνω ικανότητα, όμως, των ΝΠΔΔ δεν την έχουν και τα περιφερειακά καταστήματά τους, ή παραρτήματά τους, εκτός αν άλλως ορίζεται ειδικά στο νόμο. Περαιτέρω, το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ( ΙΚΑ), το οποίο ήδη, δυνάμει της παρ. 1 του άρθρου 5 του Ν. 3029/2002 (ΦΕΚ Α' 160), μετονομάστηκε σε Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών ( ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), αποτελεί ΝΠΔΔ, κατά τους ορισμούς του άρθρου 11 του, με το Ν. 2113/1952 (ΦΕΚ Α' 126), κυρωθέντος ΑΝ 1846/1951 (ΦΕΚ Α' 179), καθολικός διάδοχος του οποίου είναι το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (ΕΦΚΑ)" (άρθρο 51ΑΝ.4387/2016), καθολικός διάδοχος του οποίου είναι το ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ) και ήδη αναιρεσείον (άρθρο 1 Ν.4670/2020).

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 1 του Π.Δ. 266/1989 "Οργανισμός του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ)" (ΦΕΚ Α' 127), οι υπηρεσίες του ως άνω ΝΠΔΔ, διακρίνονται σε κεντρικές, με αρμοδιότητες, κύρια επιτελικές και σε περιφερειακές, με αρμοδιότητα κύρια, λειτουργικές και εκτελεστικές, ενώ όπως προκύπτει από τα άρθρα 3 και 4 του ως άνω Οργανισμού, τα οποία αναφέρονται στην περιφερειακή διάρθρωση του Ιδρύματος, τα περιφερειακά του υποκαταστήματα και οι περιφερειακές υπηρεσίες αυτού, που λειτουργούν σε επίπεδο διεύθυνσης, ως μονάδες παροχής υπηρεσιών ασφάλισης και λειτουργικής υποστήριξης των υπηρεσιών υγείας της περιοχής τους.

Κατά συνέπεια, τα περιφερειακά υποκαταστήματα του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ είναι περιφερειακές υπηρεσίες του ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), επιπέδου διεύθυνσης, χωρίς ιδία νομική προσωπικότητα, αφού αυτή δεν τους αποδίδεται από κάποια διάταξη της κείμενης νομοθεσίας και συνεκδοχικά αυτά στερούνται ικανότητας δικαίου και άρα ικανότητας διαδίκου, μη δυνάμενα για το λόγο αυτό να ενάγουν ή να εναχθούν αυτοτελώς (ΑΠ 870/2013).

Εξ άλλου, το γεγονός ότι ο Διοικητής του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο οποίος κατά νόμο (άρθρο 4 παρ. 1 του Ν.Δ. 2698/1953, ΦΕΚ Α' 315 και άρθρο 1 παρ. 4 Ν.Δ. 3710/1957, ΦΕΚ Α' 100), αυτός μόνος κατ' αρχήν νομιμοποιείται για την επί δικαστηρίω παράσταση του εν λόγω ΝΠΔΔ, δύναται να μεταβιβάζει την αποκλειστική αυτή αρμοδιότητα και δικανική ικανότητα, με ειδική εξουσιοδότηση προς τους διευθυντές των υποκαταστημάτων του Ιδρύματος, υποκαθισταμένους αυτούς στη θέση του νομίμου εκπροσώπου του εν λόγω ΝΠΔΔ , χωρίς όμως τα περιφερειακά υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ να αποκτούν νομική προσωπικότητα, τα οποία στερούνται και ικανότητας δικαίου.

Επίσης, και ο Διοικητής του ( e-ΕΦΚΑ) κατά το άρθρο 59 αριθμ. 1 στ του Ν. 4387/2016: Αρμοδιότητες ΙΚΑ, κατά το άρθρο 1, ο Διοικητής έχει τις εξής αρμοδιότητες: στ. Εκπροσωπεί τον Ε.Φ.Κ.Α. δικαστικώς και εξωδίκως. Με απόφασή του μπορεί να αναθέτει την αρμοδιότητα εξώδικης εκπροσώπησης του Φορέα σε μέλος του Δ.Σ. ή δικηγόρο ή σε προϊστάμενο Γενικής Διεύθυνσης ή Διεύθυνσης του Φορέα.

Κατά το άρθρο 560 αριθμός 1 εδ. (α) ΚΠολΔ, κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση, αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο, αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου παραβιάζεται, αν εφαρμόσθηκε εσφαλμένα καθώς και αν δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, δηλ. κατά τα παραπάνω, αν το δικαστήριο της ουσίας απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αν αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα, που ο νόμος απαιτεί.

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 6 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά "έλλειψη αιτιολογίας", ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της "ανεπαρκής αιτιολογία" ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους "αντιφατική αιτιολογία" (ΟλΑΠ 1/1999).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας, δικάζον ως Εφετείο επί εφέσεως του ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ κατά της υπ' αριθμ. 3/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, το οποίο είχε απορρίψει την ένδικη από 4.3.2014 ανακοπή του Περιφερειακού Υποκαταστήματος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Καλαμάτας κατά της αναιρεσιβλήτου ως ενεργητικώς ανομιμοποίητη, απέρριψε την εν λόγω έφεση κατ' ουσίαν, δεχόμενο ότι προς άσκηση της ανακοπής ενομιμοποιείτο ενεργητικά το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ΙΚΑ- ΕΤΑΜ", νομίμως εκπροσωπούμενο από τον Διευθυντή του Υποκαταστήματος Καλαμάτας, και όχι το Υποκατάστημα ΙΚΑ -ΕΤΑΜ Καλαμάτας, νομίμως εκπροσωπούμενο από τον Διευθυντή αυτού, όπως ασκήθηκε.

Με την κρίση του αυτή το Μονομελές Πρωτοδικείο, ορθά υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, δέχθηκε ως αποδειχθέντα, στις προαναφερόμενες διατάξεις που αφορούν την ενεργητική και παθητική νομιμοποίηση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ σε συνδυασμό με το άρθρο 62 εδ. α' ΚΠολΔ, τις οποίες δεν παραβίασε ούτε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή.

Επομένως οι περί του αντιθέτου σχετικοί πρώτος ,δεύτερος και τρίτος από τους αριθμούς 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως και πρόσθετοι λόγοι, με τους οποίους προβάλλονται τέτοιες αιτιάσεις, είναι αβάσιμοι. Κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔικ "δεν επιτρέπεται η προσβολή της απόφασης με ένδικο μέσο ως προς τα έξοδα, αν δεν περιλαμβάνει και την ουσία της υπόθεσης".

Από τη διάταξη αυτή, (που ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, τακτικά και έκτακτα, στα οποία περιλαμβάνεται και η αναίρεση) προκύπτει ότι απορρίπτεται ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο, με το οποίο προσβάλλεται η απόφαση ως προς μόνη τη διάταξη περί εξόδων, κατά παράλειψη κάποιου άλλου παραπόνου επί της ουσίας της υπόθεσης.

Ως "ουσία της υπόθεσης" νοείται καθετί που κρίθηκε και δεν υπάγεται στην έννοια των δικαστικών εξόδων, ανεξάρτητα αν αφορά ουσιαστικό ή δικονομικό ζήτημα. Η εντεύθεν απαγόρευση δεν προσκρούει στα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ. Εξ άλλου αν απορριφθεί κατ' ουσία η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση του Εφετείου, στην οποία "ενσωματώθηκε" η πρωτόδικη απόφαση (ΟλΑΠ40/1996).

Περαιτέρω οι επί δικών του Δημοσίου διατάξεις των άρθρων 28 παρ. 4 του ν. 2579/1998, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του ν. 2717/1999, 22 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 του Εισ.Ν.Κ.Πολ.Δικ. και όπως τούτο ισχύει, μετά την υπ' αριθμ. 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του Ν.1738/1987, περί μειώσεως της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου (που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 100.000 δραχμές - 300 ευρώ - για όλες τις πράξεις σε κάθε βαθμό δικαιοδοσίας ...) και περί συμψηφισμού της δικαστικής δαπάνης σε περίπτωση κοινής υπαιτιότητας ή μερικής νίκης και ήττας, έχουν εφαρμογή και επί δικών, στις οποίες διάδικος είναι νομικό πρόσωπο, του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται δια του νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Επομένως οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και επί δικών μετά του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), καθ' όσον η νομική εν γένει υπηρεσία αυτού διενεργείται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους [άρθρα 30 παρ. 1 και 2 ν.4038/2012 (ΦΕΚ Α 14/2.2.2012)] (ΑΠ 2041/2017), 17 παρ.1 Ν. 3086/2002, όπως έχει τροποποιηθεί με τα άρθρα 62 παρ.3 Ν. 4387/2016 και 31 Ν. 4445/2016).

Κατόπιν αυτών, ο τέταρτος και τελευταίος λόγος της αίτησης αναίρεσης, από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, με τον οποίο το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν εφάρμοσε τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 1 και 3 ν.3693/1957, που προβλέπουν μειωμένη την επιβολή του ύψους της δικαστικής δαπάνης στο Δημόσιο μέχρι του ποσού των 300 ευρώ και επιδίκασε σε βάρος του δικαστική δαπάνη ύψους 700 ευρώ, είναι βάσιμος, καθ' όσον το Εφετείο με το να επιδικάσει το ανωτέρω ποσό ως δικαστική δαπάνη, αντί του ορθού μέχρι του ποσού των 300 ευρώ, παραβίασε τις εν λόγω διατάξεις με εσφαλμένη ερμηνεία και μη ορθή εφαρμογή τους, υποπίπτοντας στην από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ πλημμέλεια.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 580 παρ. 3 εδ. α' ΚΠολΔ, όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 65 παρ. 1 του ν. 4139/2013, "Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να τη δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση".

Στην προκειμένη περίπτωση, δεκτού γενομένου ως βασίμου του ως άνω λόγου αναιρέσεως , η υπόθεση δεν χρήζει περαιτέρω έρευνας και μετά την αναίρεση, επανέρχεται στο στάδιο κατά το οποίο είχε εμφιλοχωρήσει το σφάλμα, που επισημάνθηκε με το λόγο αναιρέσεως ο οποίος ευδοκίμησε, ήτοι στη διάταξη περί δικαστικών εξόδων, τα οποία λόγω του ότι η νομική υπηρεσία του εκκαλούντος-αναιρεσείοντος διεξάγεται από Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (βλ.

την από 17.2.2022 δήλωση παράστασης του πληρεξουσίου του e-ΕΦΚΑ, Παναγιώτη Αντ. Δούκα, Παρέδρου Ν.Σ.Κ.), πρέπει να επιβληθούν μειωμένα ήτοι στο ποσόν των διακοσίων (200) ευρώ για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας. Τέλος, η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικασθεί στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος για την προκείμενη δίκη, ως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 92/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας και ειδικότερα ως προς τη διάταξή της περί επιβολής των δικαστικών εξόδων του δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας σε βάρος του εκκαλούντος.

Κρατεί και δικάζει επί της από 13.9.2017 έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-ΕΦΚΑ)", κατά της υπ' αριθμ. 3/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, κατά το προαναφερόμενο μέρος.

Καταδικάζει το ως άνω ΝΠΔΔ στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης για το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσόν των διακοσίων (200) ευρώ. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος της προκείμενης δίκης, τα οποία ορίζει στο ποσόν των τριακοσίων ( 300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαΐου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ