1112/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1112 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1112/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Απριλίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων 1. Δ. Σ. του Σ. και 2. Μ. Κ. του Ε., κατοίκων ..., που αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Συμεωνίδη, για αναίρεση της υπ’ αριθ 2998/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Mε πολιτικώς ενάγουσα την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", νομίμως εκπροσωπουμένη, που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μανώλη Φωτάκη.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις υπ’ αριθμ. πρωτ. 977/9-2-2016 και 978/9-2-2016, αντίστοιχα αιτήσεις αναίρεσης και στους από 31 Απριλίου 2016, αντίστοιχα, προσθέτους λόγους, οι οποίοι καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 306/2016.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες δύο (2), ομοίου περιεχομένου, αιτήσεις αναιρέσεως, της Μ. Κ. του Ε. και του Δ. Σ. του Σ., αντίστοιχα, που στρέφονται κατά της ίδιας με αριθμό 2998/2015 αποφάσεως του Α’ Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, μετά των προσθέτων λόγων αυτών, έχουν ασκηθεί νομότυπα εμπρόθεσμα και παραδεκτά και, πρέπει να συνεκδικασθούν, ως συναφείς. Σύμφωνα με το άρθρο 397 § 1 του ΠΚ § 1, ο οφειλέτης που με πρόθεση ματαιώνει ολικά ή εν μέρει την ικανοποίηση του δανειστή του βλάπτοντας, καταστρέφοντας ή καθιστώντας χωρίς αξία, αποκρύπτοντας ή απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο, κατασκευάζοντας ψεύτικα χρέη ή ψεύτικες δικαιοπραξίες, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή, αν η πράξη δεν υπόκειται σε βαρύτερη ποινή σύμφωνα με άλλη διάταξη.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της καταδολιεύσεως δανειστών, απαιτείται, αντικειμενικώς, η, ολικώς ή μερικώς ματαίωση της ικανοποιήσεως της απαιτήσεως του δανειστή με έναν από τους προαναφερόμενους τρόπους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και εκείνος της απαλλοτριώσεως οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του οφειλέτη χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια του ενδεχόμενου δόλου (της αμφιβολίας), της υπάρξεως απαιτήσεως εναντίον του από συγκεκριμένη νομική αιτία και τη θέληση ή την αποδοχή της ματαιώσεώς τους ικανοποιήσεως της απαιτήσεως του δανειστή με τη δημιουργία ψεύτικης δικαιοπραξίας, πράγμα το οποίο συμβαίνει, οσάκις το κατά τα άνω απαλλοτριούμενο αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο ή οσάκις τα εναπομείναντα μετά τη γενομένη απαλλοτρίωση περιουσιακά στοιχεία, ενόψει και της αξίας τους δεν επαρκούν για την ικανοποίηση της απαιτήσεως του δανειστή.

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ιδίου Κώδικος, λόγο αναιρέσεως όταν αναφέρονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού προς το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα, κατ’ είδος γενικώς χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ’ ενός εκάστου αυτών, από ποίο συγκεκριμένως αποδεικτικό μέσο προέκυψε η κάθε παραδοχή ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαδίκων αποδεικτικών μέσων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως.

Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μερικά κατ’ επιλογή (Ολ.ΑΠ 1/2005). ‘ Ελλειψη αιτιολογίας υπάρχει και στην περίπτωση που αυτή είναι τυπική, όπως είναι και εκείνη που περιέχει τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν κατά τη διαδικασία, αλλά το δικαστήριο περιορίζεται να αναφέρει με τυπικές φράσεις στο διατακτικό της αποφάσεως που περιέχει τα στοιχείου του κατηγορητηρίου.

Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ’ αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στην εφαρμοσθείσα διάταξη αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις η λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον ‘ Αρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 2998/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι καταδικάσθηκαν (κατόπιν εφέσεώς τους) για κατ’ εξακολούθηση καταδολίευση δανειστών (άρθ. 98, 397 ΠΚ) η πρώτη και για ηθική αυτουργία στην προαναφερθείσα αξιόποινη πράξη (άρθρ. 46 § 1α, 397 § 1 Κ.Π.Δ.) ο δεύτερος, σε ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών έκαστος.

Το άνω δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη του τα κατ’ είδος προσδιοριζόμενα στο προΐμιο του σκεπτικού του αποδεικτικά μέσα, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα εξής περιστατικά: "Στα ... η πρώτη κατηγορουμένη (Μ. Κ.) συνεβλήθη με την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ" και δυνάμει των συμβάσεων πίστωσης ανοιχτού λογαριασμού, που αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας απόφασης, της χορηγήθηκε πίστωση ποσού εξακοσίων πενήντα χιλιάδων (650.000) ευρώ.

Οι συμβάσεις αυτές έκλεισαν λόγω εξώδικης πρόσκλησης-καταγγελίας-δήλωσης της ανωτέρω τράπεζας την 29.07.2008, οπότε ήταν οφειλέτης προς την παραπάνω τράπεζα για απαίτηση της ποσού 391.128,37 ευρώ, που απέρρεε από το κλείσιμο των εν λόγω συμβάσεων και για την οποία απαίτηση εκδόθηκε σε βάρος της (1ης κατηγορουμένης) η 113/2008 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής.

Μολονότι, όμως, η κατηγορουμένη αυτή γνώριζε την υποχρέωση καταβολής του ως άνω ποσού προς την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", εν τούτοις προκειμένου να αποφύγει την σε βάρος της διενέργεια πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης επί ακινήτων περιουσιακών της στοιχείων μεταβίβασε: α) Την 11.06.2008 δυνάμει του .../11.06.2008 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ν.

Μουδανιών Αντωνίου Τσάνη, στο Σ. Μ.- Μ. του Γ. με τον οποίο διατηρούσε μακροχρόνιες εμπορικές συναλλαγές ένα αγροτεμάχιο με αριθμό … εκτάσεως 2.250 τ.μ. στην αγροτική περιοχή ... του δήμου Πολυγύρου Χαλκιδικής αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 4.819,50 ευρώ. β) Την 11.06.2008 δυνάμει του .../11.06.2008 συμβολαίου του ίδιου πιο πάνω συμβολαιογράφου στον ίδιο πιο πάνω αγοραστή ένα διαιρετό τμήμα αγρού εκτάσεως 4.500 τ.μ.

στην αγροτική περιοχή ... δήμου Πολυγύρου καθώς και ένα διαιρετό τμήμα αγρού εκτάσεως 4.937,50 τ.μ. στην ίδια αγροτική περιοχή αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 11.230,62 ευρώ. γ) Την 12.06.2008 δυνάμει του .../12.06.2008 συμβολαίου του ίδιου πιο πάνω συμβολαιογράφου στον ίδιο αγοραστή ένα διαιρετό τμήμα αγρού εκτάσεως 4.500 τ.μ.

στην αγροτική περιοχή ... δήμου Πολυγύρου αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 79.380.82 ευρώ. δ) Την 26.06.2008 δυνάμει του .../12.06.2008 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Σοφίας Μουρατίδου-Ζαχαριάδου στον Α. Α. του Π. με τον οποίο επίσης διατηρούσε μακροχρόνιες εμπορικές συναλλαγές τον με αριθμό (1) ισόγειο χώρο στάθμευσης (γκαράζ) εμβαδού 41,81 τ.μ., το με αριθμό δύο (2) διαμέρισμα πρώτου ορόφου εμβαδού μικτού 36,41 τ.μ και καθαρού 33,10 τ.μ.

και το με αριθμό (1) διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου εμβαδού μικτού 29,59 τ.μ και καθαρού 26,90 τ.μ. από οικοδομή στο οικοδομικό τετράγωνο …, οικοπέδου …, που βρίσκεται στη θέση "..." παραλίας ΔΔ ... δήμου Ν. Μουδανιών. Έτσι, η 1η κατηγορουμένη απαλλοτρίωσε τα μοναδικά ακίνητά της, τα οποία ήταν ελεύθερα κάθε βάρους χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, δεδομένου ότι η εμπορική αξία του αγρού ανερχόταν στο ποσό των 850.000 ευρώ και των οριζοντίων ιδιοκτησιών της ανέρχονταν στο ποσό των 200.000 ευρώ.

Στις παραπάνω ενέργειες προέβει η 1η κατηγορουμένη προκειμένου να ματαιώσει την ικανοποίηση της αξίωσης της ως άνω τράπεζας, αφού η υπόλοιπη περιουσία της ουδόλως επαρκούσε για την ικανοποίηση της οφειλής της λόγω ύπαρξης βαρών, σε τούτο δε συνηγορεί και το γεγονός ότι αγοραστές των απαλλοτριωθέντων ακινήτων ήταν πρόσωπα γνωστά στην κατηγορουμένη από μακροχρόνια εμπορική συνεργασία.

Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι τις ανωτέρω δικαιοπραξίες πληροφορήθηκε η τράπεζα την 19.06.2008 κατόπιν έρευνας του πληρεξουσίου δικηγόρου της στη μερίδα της κατηγορουμένης στο Υποθηκοφυλακείο Ν. Μουδανιών. Τέλος, αποδείχθηκε ότι την παραπάνω αξιόποινη πράξη τέλεσε η 1η κατηγορουμένη σε βάρος της δανειοδότριας "ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ" κατόπιν προτροπών και συνεχών παραινέσεων του δεύτερου κατηγορουμένου (Δ.

Σ.), συζύγου της, για την επιχείρηση του οποίου (εμπόριο ειδών υγιεινής) χρησιμοποιήθηκε το ποσό των παραπάνω δανείων και ο οποίος επίσης δανειοδοτήθηκε από την ίδια τράπεζα. Με βάση τα παραπάνω περιστατικά, πλήρως στοιχειοθετείται υποκειμενικώς και αντικειμενικώς η τέλεση των αξιόποινων πράξεων που αποδίδονται στους κατηγορουμένους, οι οποίοι, ως τούτου, πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι.

Ακολούθως το δικαστήριο κήρυξε ενόχους τους κατηγορουμένους του ότι: Στα ... και κατά τους παρακάτω αναφερομένους χρόνους τέλεσαν τις ακόλουθες αξιόποινες πράξεις: Α) Η πρώτη εκ των ως άνω κατηγορουμένων Μ. Κ. του Ε. με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος με πρόθεση ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή της απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο κατασκευάζοντας ψεύτικες δικαιοπραξίες και συγκεκριμένα στον ανωτέρω τόπο ενώ συνεβλήθη με την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", νομίμως εκπροσωπούμενης δυνάμει της με αριθμό …27.06.1996 σύμβασης πίστωσης με ανοιχτό λογαριασμό σε συνδυασμό με την από 27.06.1996 πρόσθετη πράξη, δυνάμει της με αριθμό …/19.12.1997 σύμβασης αυξήσεως πιστώσεως ανοιχτού λογαριασμού σε συνδυασμό με την με αριθμό ...05.07.2000 πρόσθετη πράξη, την με αριθμό ...29.07.2003 πράξη τροποποίησης, της με αριθμό ...29.07.2003 σύμβασης παροχής εγγύησης, της με αριθμό ...19.09.2005 πράξης τροποποίησης, της με αριθμό ...09.07.2007 πρόσθετης πράξης τροποποίησης, της με αριθμό ...28.09.2007 πρόσθετης πράξης τροποποίησης, της με αριθμό ...12.02.2008 πρόσθετης πράξης τροποποίησης και της με αριθμό .../30.05.2008 πρόσθετης πράξης τροποποίησης, και της χορηγήθηκε πίστωση ποσού εξακοσίων πενήντα χιλιάδων (650.000) ευρώ, οι οποίες συμβάσεις και έκλεισαν εκ της εξώδικης πρόσκλησης-καταγγελίας-δήλωσης της ανωτέρω τραπεζικής εταιρίας στις 29.07.2008, και ενώ ήταν οφειλέτης προς την ως άνω ανώνυμη τραπεζική εταιρία λόγω της εκ ποσού 391.128,37 ευρώ απαιτήσεως της ανωτέρω τράπεζας, απορρέουσας από το κλείσιμο των ανωτέρω συμβάσεων πίστωσης ανοιχτού λογαριασμού και λόγω της μη πληρωμής αυτής λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων (εκδοθείσης της με αριθμό 113/2008 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής) και μολονότι γνώριζε άριστα την υποχρέωση καταβολής του ως άνω ποσού προς την παθούσα τράπεζα, εν τούτοις προκειμένου να αποφύγει την σε βάρος της διενέργεια πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης επί ακινήτων περιουσιακών της στοιχείων μεταβίβασε:

α) στις 11.06.2008 δυνάμει του με αριθμό .../11.06.2008 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ν. Μουδανιών Αντωνίου Τσάνη, νομίμως μεταγεγραμένου στο Υποθηκοφυλακείο Ν. Μουδανιών στον Σ. Μ.-Μ. του Γ., με τον οποίο διατηρούσε μακροχρόνιες εμπορικές συναλλαγές και όχι σε άλλο τρίτο τυχαίο πρόσωπο, εκ του οποίου συνάγεται και η πρόθεση ματαίωσης της αξιώσεως της εγκαλούσας τράπεζας ένα αγροτεμάχιο με αριθμό … εκτάσεως 2.250 τ.μ.

στην αγροτική περιοχή ... του δήμου Πολυγύρου Χαλκιδικής αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 4.819,50 ευρώ, β) στις 11.06.2008 δυνάμει του με αριθμό .../11.06.2008 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ν. Μουδανιών Αντωνίου Τσάνη, νομίμως μεταγεγραμένου στο Υποθηκοφυλακείο Ν. Μουδανιών στον Σ. Μ.-Μ. του Γ., με τον οποίο διατηρούσε μακροχρόνιες εμπορικές συναλλαγές και όχι σε άλλο τρίτο τυχαίο πρόσωπο, εκ του οποίου συνάγεται και η πρόθεση ματαίωσης της αξιώσεως της εγκαλούσας τράπεζας, ένα διαιρετό τμήμα αγρού εκτάσεως 4.500 τ.μ.

στην αγροτική περιοχή ... δήμου Πολυγύρου καθώς και ένα διαιρετό τμήμα αγρού εκτάσεως 4.937,50 τ.μ. στην αγροτική περιοχή ... δήμου Πολυγύρου αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 11.230,62 ευρώ, γ) στις 12.06.2008 δυνάμει του με αριθμό .../12.06.2008 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ν. Μουδανιών Αντωνίου Τσάνη, νομίμως μεταγεγραμένου στο Υποθηκοφυλακείο Ν.

Μουδανιών στον Σ. Μ.-Μ. του Γ. με τον οποίο διατηρούσε μακροχρόνιες εμπορικές συναλλαγές και όχι σε άλλο τρίτο τυχαίο πρόσωπο, εκ του οποίου συνάγεται και η πρόθεση ματαίωσης της αξιώσεως της εγκαλούσας τράπεζας ένα διαιρετό τμήμα αγρού εκτάσεως 4.500 τ.μ. στην αγροτική περιοχή ... δήμου Πολυγύρου αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 79.380.82 ευρώ, δ) στις 26.06.2008 δυνάμει του με αριθμό .../12.06.2008 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Σοφίας Μουρατίδου-Ζαχαριάδου, νομίμως μεταγεγραμένου στο Υποθηκοφυλακείο Ν.

Μουδανιών στον Α. Α. του Π., με τον οποίο διατηρούσε μακροχρόνιες εμπορικές συναλλαγές και όχι σε άλλο τρίτο τυχαίο πρόσωπο, εκ του οποίου συνάγεται και η πρόθεση ματαίωσης της αξιώσεως της εγκαλούσας τράπεζας, τον με αριθμό (1) ισόγειο χώρο στάθμευσης (γκαράζ) εμβαδού 41,81 τ.μ. από οικοδομή στο οικοδομικό τετράγωνο ..., το με αριθμό δύο (2) διαμέρισμα πρώτου ορόφου εμβαδού μικτού 36,41 τ.μ και καθαρού 33,10 τ.μ.

από οικοδομή στο οικοδομικό τετράγωνο ... και το με αριθμό (1) διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου εμβαδού μικτού 29,59 τ.μ και καθαρού 26,90 τ.μ. από οικοδομή στο οικοδομικό τετράγωνο ..., τα οποία (ακίνητα) βρίσκονται στην θέση "..." παραλίας ΔΔ ... δήμου Ν. Μουδανιών. Απαλλοτρίωσε τα μοναδικά αυτής περιουσιακά ακίνητα στοιχεία τα οποία ήταν ελεύθερα κάθε βάρους άνευ ισοτίμου και αξιόχρεου ανταλλάγματος, καθότι η εμπορική αξία του διαιρετού τμήματος αγρού ανέρχονταν στο ύψος των 850.000 ευρώ, ενώ η αξία των οριζοντίων ιδιοκτησιών ανέρχονταν στο ύψος των 200.000 ευρώ, προκειμένου να ματαιώσει την ικανοποίηση της αξιώσεως της ως άνω τράπεζας, απορρέουσας εκ της άνω αιτίας (ως αναλυτικώς άνωθεν διαλαμβάνεται).

Τις ανωτέρω δικαιοπραξίες πληροφορήθηκε η τράπεζα στις 19.06.2008 δια της ερεύνης του πληρεξουσίου δικηγόρου αυτής στην μερίδα αυτής στο Υποθηκοφυλακείο Ν. Μουδανιών, προέβη δε αυτήν η κατηγορούμενη προς αποφυγή λήψεως αναγκαστικών μέτρων εκτέλεσης και προς ματαίωση της ικανοποίησης της αξιώσεως της τράπεζας, δεδομένου ότι η υπόλοιπη περιουσία της κατηγορουμένης ουδόλως επαρκούσε για την ικανοποίηση της οφειλής λόγω ύπαρξης βαρών.

Β) Ο δεύτερος κατηγορούμενος Δ. Σ. του Σ. στον ανωτέρω τόπο και χρονικό διάστημα με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε και συγκεκριμένα με πειθώ και φορτικότητα, προτροπές και συνεχείς παραινέσεις προκάλεσε στην συγκατηγορούμενή του Μ. Κ., σύζυγο του, να τελέσει την υπ’ αυτής διαπραχθείσα άδικη πράξη της καταδολίευσης δανειστών κατ’ εξακολούθηση σε βάρος της ως άνω τράπεζας, όπως αναλυτικά περιγράφεται ανωτέρω".

Με τις ανωτέρω παραδοχές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία με την έννοια που προεκτέθηκε και ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ως άνω ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 397 παρ. 1 του ΠΚ, την οποία δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης συνάγεται ότι μετά τις αναφερόμενες στο σκεπτικό απαλλοτριωτικές δικαιοπραξίες εκ μέρους της κατηγορουμένης, οι οποίες έλαβαν χώρα, προς αποφυγή λήψεως αναγκαστικών μέτρων κατά της περιουσίας της και με πρόθεση ματαίωσης της αξιώσεως της εγκαλούσας τράπεζας, η υπόλοιπη (εναπομείνασα) περιουσία της (κατηγορουμένης) δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση της οφειλής της εγκαλούσας λόγω ύπαρξης βαρών.

Υπό τις ως άνω παραδοχές δεν ήταν αναγκαίο να εκτίθεται για την πληρότητα της αιτιολογίας, ποια ήταν τα εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία της κατηγορουμένης και τα υφιστάμενα επ’ αυτών βάρη και το μέγεθος (αξία) των απαιτήσεων που εξασφάλιζαν τα βάρη αυτά, αφού από την παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι "η υπόλοιπη περιουσία της κατηγορουμένης δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση της οφειλής λόγω ύπαρξης βαρών", συνάγεται ότι η εναπομείνασα περιουσία με τα επ’ αυτή βάρη, ήταν πολύ μικρότερη σε αξία από την απαίτηση της εγκαλούσας τράπεζας και δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση αυτής.

Επομένως οι σχετικοί λόγοι των κρινομένων αναιρέσεων και των προσθέτων λόγων, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ ). Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγω αναιρέσεως πρέπει να επεκτείνεται όχι μόνο στα περιστατικά που απαρτίζουν την κατηγορία, αλλά και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς. Οι ισχυρισμοί αυτοί πρέπει να προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλ. με τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για τη θεμελίωσή τους κατά την οικεία διάταξη ώστε να μπορεί ο δικαστής ύστερα από αξιολόγηση να κάνει δεκτούς ή να απορρίψει αυτούς, άλλως το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους.

Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και ο περί συνδρομής στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ελαφρυντικής περιστάσεως από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 § 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στην επιβολή μειωμένης κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα ποινής. Ως ελαφρυντικές περιστάσεις θεωρούνται, μεταξύ άλλων, οι προβλεπόμενες από την § 2 του άρθρου 84 του Π.Κ. με στοιχεία β, δ και ε ήτοι το ότι ο υπαίτιος α) στη πράξη του ωθήθηκε από όχι ταπεινά αίτια β) το ότι έδειξε ειλικρινή μετάνοια και επεδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης και γ) το ότι συμπεριεφέρθηκε καλά για μεγάλο σχετικό διάστημα μετά την πράξη του.

Στην προκειμένη όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, ο συνήγορος των αναιρεσειόντων, κατά το στάδιο της αγορεύσεώς του ζήτησε την απαλλαγή των εντολέων του, άλλως την αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 § 2 β, δ, και ε. Ο ισχυρισμός όμως αυτός προβλήθηκε όλως αορίστως, χωρίς την επίκληση κανενός περιστατικού και το Δικαστήριο δεν είχε, κατά τα προεκτεθέντα, υποχρέωση να απαντήσει. Επομένως οι, από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ. ΚΠοινΔ πρόσθετοι λόγοι των αναιρέσεων με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Μετά τα ανωτέρω πρέπει να απορριφθούν όλοι οι λόγοι των κρινομένων αιτήσεων αναιρέσεως και των προσθέτων αυτών λόγων και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα να απορριφθούν αυτές (αιτήσεις αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτών), ως αβάσιμες και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583 § 1 ΚΠΔ) και στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της παραστάσης πολιτικώς ενάγουσας, Τράπεζας Πειραιώς (αρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 8-2-2016 αιτήσεις (δηλώσεις) της Μ. Κ. του Ε. και Δ. Σ. του Σ., για αναίρεση της 2998/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης καθώς και τους από 31-4-2016 πρόσθετους λόγους αυτών.

Καταδικάζει κάθε αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.

Επιδικάζει υπέρ της πολιτικώς ενάγουσας και εις βάρος των αναιρεσειόντων, δικαστική δαπάνη από πεντακόσια (500) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαΐου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ