Supreme Court dismisses appeal on grounds of force majeure excusing lawyer's failure to attend court.

Απόφαση 1112 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1112/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Της εδρεύουσας στην ... ΑΒΕΤΕ … που εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Ροδόπης Στέφα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία " … Α.Ε" και τον διακριτικό τίτλο " … Α.Ε." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ηρακλή Γαρίδη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-9-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2351/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2513/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-6-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Ρουμπής, ανέγνωσε την από 23-4-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη στο σύνολό της, της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 501 και 502 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ανακοπή κατά απόφασης που έχει εκδοθεί ερήμην επιτρέπεται να ασκήσει ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην, αν δεν είχε κλητευθεί καθόλου, ή νομίμως ή αν η δικονομική απουσία του οφείλεται σε λόγο ανώτερης βίας. Ως ανώτερη βία χαρακτηρίζεται κάθε γεγονός το οποίο δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί και να αποτραπεί στη συγκεκριμένη περίπτωση, ούτε με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης. Γεγονός ανώτερης βίας είναι δυνατό να θεωρηθεί εκτός των άλλων και η ασθένεια του διαδίκου ή του πληρεξουσίου δικηγόρου του, όπως και κάθε άλλο, εξαιτίας του οποίου ο διάδικος ή ο δικηγόρος περιέρχεται σε κατάσταση αδυναμίας να εμφανιστεί στο δικαστήριο, εφόσον τα γεγονότα αυτά υπήρξαν απρόβλεπτα και αναπότρεπτα και επιπλέον συνέβαλαν στην επέλευση της ερημοδικίας. Για τη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών για μεν τον διάδικο θα χρησιμοποιηθούν και υποκειμενικά κριτήρια, για το δικηγόρο όμως θα χρησιμοποιηθούν αντικειμενικά κριτήριο, αφού ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι ο δικηγόρος ασκεί λειτούργημα, το οποίο απαιτεί την προσήκουσα εκπλήρωση των ανειλημμένων υποχρεώσεών του. κατά συνέπεια, το πταίσμα του δικηγόρου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως γεγονός ανώτερης βίας (σχ. ΑΠ 1793/2009 και 302/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση από τον κατ'άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ έλεγχο από το Δικαστήριο αυτό της εκτίμησης όλων των διαδικαστικών εγγράφων, τα οποία υπάρχουν στη δικογραφία, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την υπ' αρ. 2351/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε δεκτή η από 18.9.2008 αγωγή της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης για την καταβολή ως οφειλομένων μισθωμάτων του ποσού των 38.942,18 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της λήξης καταβολής κάθε μισθώματος και μέχρι την εξόφληση. Κατά τη συζήτηση της ως άνω αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν παρέστη η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη. Κατά της αποφάσεως αυτής η αναιρεσίβλητη άσκησε την από 12.10.2009 έφεσή της, η οποία απορρίφθηκε λόγω της ερημοδικίας της ως ανυποστήρικτη με την υπ' αρ. 5202/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Κατά της τελευταίας απόφασης η αναιρεσίβλητη άσκησε την από 24.11.2010 ανακοπή ερημοδικίας, που έγινε δεκτή με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 2513/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που προχώρησε στην ουσιαστική έρευνα των ως άνω έφεσης και αγωγής, την τελευταία δε δέχθηκε τελικά εν μέρει, μετά την παραδοχή εν μέρει της ενστάσεως συμψηφισμού της τότε ανακόπτουσας-εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης (για το ποσό των 33.525 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής).

Η ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη για τη θεμελίωση του λόγου της ανώτερης βίας που επικαλέσθηκε για την ακύρωση της ανακοπτόμενης απόφασης, πρόβαλε ότι δικάσθηκε ερήμην κατά τη δικάσιμο 20-4-2010, κατά την οποία συζητήθηκε η έφεση της, λόγω του ότι προέκυψε αδυναμία παράστασης του πληρεξουσίου δικηγόρου της να υποστηρίξει την έφεσή της, εξαιτίας αιφνίδιου σοβαρού προβλήματος υγείας της κόρης του.

Περαιτέρω, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του κατά λέξη: "Όπως αποδεικνύεται, το πρωί της ως άνω δικασίμου και ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος της ανακόπτουσας Α. Σ. βρισκόταν περί ώρα 10 π.μ. καθοδόν προς το δικαστήριο, η τότε τρίχρονη κόρη του Μ. Σ. παρουσίασε αιφνίδιο οίδημα περιμετρικά του δεξιού οφθαλμού, ο δε παιδίατρος Ν.

Φ., που είχε ενημερωθεί τηλεφωνικά, ζήτησε την άμεση εξέταση του παιδιού λόγω πιθανής επικίνδυνης κατάστασης. Ανταποκρινόμενος ο άνω πληρεξούσιος δικηγόρος της ανακόπτουσας στις επίμονες και αγωνιώδεις εκκλήσεις της συζύγου του, η οποία ήταν μόνη, με ένα ακόμη βρέφος 15 μηνών και δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει την κατάσταση και να μεταφέρει το παιδί στον παιδίατρο, άλλαξε πορεία και έσπευσε στο σπίτι του, προκειμένου να τύχει η κόρη του άμεσης πατρικής φροντίδας.

Κατά την εξέταση του παιδιού περί ώρα 11 π.μ. από τον παιδίατρο εκτιμήθηκε ότι είχε υποστεί μόλυνση από έντομο, δόθηκαν συστάσεις για τοπική αγωγή με αντιφλεγμονώδη και επανεξέταση σε περίπτωση επιμονής των συμπτωμάτων. Παρά την άμεση χορήγηση της φαρμακευτικής αγωγής η μόλυνση επέμενε, με αποτέλεσμα την άμεση εισαγωγή του παιδιού κατά την 22-4-2010 στην παιδιατρική κλινική του Μαιευτηρίου Μητέρα, λόγω περικογχικής φλεγμονής και έτυχε τοπικής αντιφλεγμονώδους αγωγής για διάστημα τεσσάρων ημερών, εξήλθε δε του νοσοκομείου την 25-4-2010.

Παρά το ότι ο άνω πληρεξούσιος δικηγόρος αναζήτησε συναδέλφους του προκειμένου να μεταβούν, να δηλώσουν κατά την ως άνω δικάσιμο το κώλυμα του και να ζητήσουν αναβολή στο πρόσωπό του, δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθεί και καθώς ο ίδιος, όταν το παιδί του επέστεψε στο σπίτι, εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, η υπόθεση (αρ.

πιν. 11) είχε εκδικασθεί.

Συνεπώς, παρά την επίδειξη της επιβαλλόμενης επιμέλειας και σύνεσης του πληρεξουσίου δικηγόρου της ανακόπτουσας, αυτή δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί το κώλυμα, ώστε να παρέμβει στο δικαστήριο και να αποτρέψει την αναφερόμενη δυσχέρεια. Τα πιο πάνω περιστατικά συνιστούν λόγους ανωτέρας βίας στο πρόσωπο του πληρεξουσίου δικηγόρου της ανακόπτουσας, γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη ανακοπή, να επιστραφεί το καταβληθέν παράβολο ερημοδικίας, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, να κρατηθεί η υπόθεση και δικασθεί από το δικαστήριο τούτο".

Τα παραπάνω γεγονότα που δέχθηκε το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφασή του ορθά υπήχθησαν σε εκείνα της ανώτερης βίας, εφόσον ήταν εξαιρετικά και απρόβλεπτα και δεν μπορούσαν να αποτραπούν με μέτρα επιμέλειας και σύνεσης του μέσου συνετού διαδίκου και του πληρεξουσίου δικηγόρου, αφού ο τελευταίος ενήργησε ότι ήταν δυνατόν για να αποφευχθεί η ερημοδικία για πρώτη φορά στο Εφετείο της πελάτιδός του τότε εκκαλούσας και ήδη αναιρεσίβλητης. Επομένως, το Εφετείο δεν παραβίασε κάποιο διάταξη του ουσιαστικού δικαίου περί ανώτερης βίας, διέλαβε δε στην απόφασή του, πλήρεις, σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αντιλογίες για την ουσιαστική παραδοχή της ανακοπής ερημοδικίας της αναιρεσίβλητης. Επομένως οι εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 του ΚΠολΔ δύο και μόνοι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως κατ' ουσίαν αβάσιμοι.

Κατ'ακολουθίαν όλων των προεκτιθέμενων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα πρέπει να υπορραφθεί στο σύνολό της η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα ως ηττώμενη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-6-2011 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΒΕΤΕ …", για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2513/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαΐου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ