Supreme Court dismisses appeal against President's refusal of legal aid due to statutory exclusion of appeal rights.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's protest against the President's refusal to appoint legal counsel. The appellant argued that the President's decision denying aid based on income exceeding statutory limits was erroneous and sought a new appointment. The court ruled that the legislature intentionally excluded appeal rights for such refusals, preventing the appellant from challenging the decision before the relevant political chamber or the full court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 of Law 3226/2004; The legislature intentionally excluded the right to appeal or protest against a President's refusal of legal aid, meaning such a decision cannot be challenged before the relevant political chamber or the full court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1112 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1112/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Νταφούλη - Εισηγητή, Ανδρέα Μαρκάκη, Ελένη Μαραμαθά και Δημήτριο Δαλιάνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαΐου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει την από 14 Μαρτίου 2006 ένσταση (αριθ. γενικού πρωτ. Αρείου Πάγου 302/15-3-2006) κατά της υπ'αριθμ. 49/2006 Πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου.
Του ενισταμένου: Χ. Ξ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο αυτοπροσώπως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το άρθρο 8 του ν.3226/2004 "Παροχή νομικής βοήθειας σε πολίτες χαμηλού εισοδήματος και άλλες διατάξεις" ορίζει, στην μεν παράγραφο 1 ότι "αρμόδια αρχή για την εξέταση της αίτησης παροχής νομικής βοήθειας σε υποθέσεις αστικού και εμπορικού χαρακτήρα είναι ο ειρηνοδίκης, ο δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου ή ο πρόεδρος του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί ή πρόκειται να εισαχθεί η δίκη και, εάν πρόκειται για πράξεις που είναι άσχετες με δίκη, ο ειρηνοδίκης της κατοικίας του αιτούντος", στη δε παράγραφο 2 ότι "κατά της απόφασης του ειρηνοδίκη, του δικαστή του μονομελούς πρωτοδικείου και του προέδρου του πρωτοδικείου μπορεί να ασκηθεί προσφυγή από τον αιτούντα ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου μέσα σε πέντε (5) ημέρες από την έκδοσή της.
Η προσφυγή εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι ο νομοθέτης έχοντας μάλιστα υπόψη τη δυνατότητα υποβολής από τον ενδιαφερόμενο νέας αιτήσεως για την παροχή νομικής βοήθειας, συνειδητά επέλεξε να μη παραχωρήσει δικαίωμα προσφυγής ή ένστασης σ' εκείνον που ζήτησε νομική βοήθεια και κατά της απόφασης - πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου, απορριπτικής του σχετικού αιτήματός του, ενώπιον του αρμόδιου πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου στο οποίο εκκρεμεί η αναίρεσή του (κύρια υπόθεση), ή ενώπιον της Ολομελείας του Αρείου Πάγου.
Δηλαδή δεν πρόκειται για ακούσιο νομοθετικό κενό ώστε να επιτρέπεται η πλήρωσή του με αναλογική εφαρμογή της υπάρχουσας ρυθμίσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη από 14.3.2006 ένστασή του, ο ενιστάμενος Χ. Ξ. εκθέτει τα ακόλουθα: Ο ίδιος είχε ζητήσει με την από 18.2.2006 αίτησή του στον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου να διορίσει αυτεπάγγελτα συνήγορό του α) για άσκησης δεύτερης από 13.2.2006 αίτησής του αναστολής της προσβαλλόμενης 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και β) για εκπροσώπησή του κατά τη συζήτηση της νέας αυτής αίτησης αναστολής.
Όμως η ως άνω από 18.2.2006 αίτησή του απορρίφθηκε με την 49/2006 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, με την αιτιολογία ότι δεν συνέτρεξε περίπτωση ορισμού δικηγόρου για την υποστήριξη του ως άνω ένδικου μέσου, αφού από το εκκαθαριστικό σημείωμα της Δ.Ο.Υ. Ν.Σμύρνης που νόμιμα προσκομίστηκε προέκυψε, ότι το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα αυτού υπερβαίνει κατά πολύ τα 2/3 των κατώτατων ετήσιων αποδοχών που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (άρθρο 1 παρ. 1 του ν.3226/2004).
Επίσης, η πρώτη από 6.12.2005 αίτηση του ίδιου ενιστάμενου για αναστολή εκτέλεσης της αυτής 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, έχει απορριφθεί κατ' ουσίαν ως αβάσιμη, από την 39/2006 απόφαση του Δ' πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου (Σε Συμβούλιο). Με βάση αυτά τα δεδομένα στη συνέχεια ο ενιστάμενος υποστηρίζει, ότι έχει δικαίωμα ένστασης κατά της αρνητικής αυτής πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου.
Ειδικότερα επικαλείται τις ανωτέρω διατάξεις του ν.3226/2004 και παραπονείται κατά της απορριπτικής της αίτησής του Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, ζητεί δε, κατ' εκτίμηση του όλου περιεχομένου της ένστασής του αυτής, από το πολιτικό τούτο τμήμα του Αρείου Πάγου στο οποίο εκκρεμεί αίτηση αναίρεσης της 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, να εξαφανίσει, για εσφαλμένη εκτίμηση αποδείξεων και κακή εφαρμογή του νόμου, την ως άνω 49/2006 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου και κατόπιν να κάνει δεκτή την από 18.2.2006 αίτησή του στο σύνολό της.
Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, σύμφωνα με όσα στη μείζονα σκέψη αναφέρθηκαν, πρέπει να απορριφθεί η ένσταση - προσφυγή αυτή προεχόντως ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 14.3.2006 "ένσταση" - προσφυγή του Χ. Ξ., κατά της 49/2006 Πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε η από 18.2.2006 αίτησή του για παροχή νομικής βοήθειας (ορισμό συνηγόρου κλπ).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 31 Μαΐου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ