1111/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1111 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1111/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτης, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Κ. του Η., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Χαλιακόπουλο, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 42795/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Νοεμβρίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1335/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να κηρυχθεί αθώος ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Η κρινόμενη από 27-11-2015 (αρ. 82/2015) αίτηση του Γ. Κ. του Η. για αναίρεση της καταχωρηθείσας την 8-12-2015 στο οικείο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ 42795/2015 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε για το αδίκημα της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών που ανεστάλη για τρία χρόνια, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα ενώπιον της Γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών πριν γίνει καταχώρηση αυτής στο ειδικό βιβλίο. Επομένως, είναι παραδεκτή κατά τα άρθρα 473 παρ. 3 και 474 παρ. 1 και 2 ΚΠοινΔ και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του προβαλλόμενου σ’ αυτήν λόγου για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης προκαλούσα έλλειψη νόμιμης βάσης.

ΙΙ) Κατά την παρ. 1 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών ασχέτως ποσού, οι οποίες τον βαρύνουν προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας, πάσης φύσεως ασφαλιστικούς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης ή ειδικούς λογαριασμούς και δεν τις έχει καταβάλει εντός μηνός από τότε που κατέστησαν απαιτητές τιμωρείται με φυλάκιση τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών.

Κατά δε την παρ. 2 του άνω άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σε αυτόν προκειμένου να τις αποδώσει στους πιο πάνω οργανισμούς και δεν τις αποδίδει εντός μηνός από τότε που έγιναν απαιτητές τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών.

Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 33 του ν. 3346/2005, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 30 ν. 3904/2010, που ισχύει κατά το άρθρο 38 αυτού από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (23-12-2010), ορίζεται ότι "1. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967 απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών, που βαρύνουν τον υπόχρεο (εργοδοτικών), να υπερβαίνει το ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ. 2.

Για την εφαρμογή της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967 απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων που παρακρατούνται να υπερβαίνει το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ.". Εξάλλου κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφάλισης του ΙΚΑ, χρόνος καταβολής των άνω εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, κατά δε το άρθρο 26 παρ. 3 του α.ν. 1846/1951, που κυρώθηκε με τον ν. 2113/1952, οι εισφορές πρέπει να καταβληθούν μέχρι το τέλος του επόμενου μηνός από το χρόνο ο οποίος έχει ορισθεί.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι τα εγκλήματα της μη καταβολής των εισφορών αυτών (εργοδοτικών - εργατικών) συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα που παρασχέθηκε η εργασία ή η υπηρεσία προς τον οφειλέτη εργοδότη.

Τα παραπάνω εγκλήματα είναι γνήσια εγκλήματα παράλειψης, τα οποία συντελούνται με την παράλειψη της καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος του μήνα, κατά τον οποίο παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία. Για την πληρότητα δε της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων αυτών απαιτείται το υποκείμενό τους να έχει την ιδιότητα του εργοδότη, κατά την έννοια του άρθρου 8 παρ. 5 του α.ν. 1846/1951, δηλαδή να πρόκειται για φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο προσφέρει την εργασία ή την υπηρεσία του το προσωπικό που υπάγεται στην ασφάλιση και το οποίο οφείλει, κατά την πληρωμή των μισθών, να παρακρατεί το μέρος των εισφορών που βαρύνουν τους ασφαλισμένους, για να το αποδώσει στον ασφαλιστικό οργανισμό (Ολ ΑΠ 1/1996).

Όταν εργοδότης είναι ημεδαπή ανώνυμη εταιρεία υπόχρεος για την καταβολή των παραπάνω εισφορών είναι ο διευθύνων σύμβουλος αυτής σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 4 του ν. 2556/1997, όπως αντικ. από το άρθρο 61 παρ. 2 του ν. 2676/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 115 του ν. 2238/1994. Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η ρύθμιση της παρ. 7 του άρθρου του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 25 παρ. 1 του ν. 4075/11-4-2012.

Σύμφωνα με την πρόσφατη αυτή ρύθμιση ως αυτουργοί των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και απόδοσης εργατικών ασφαλιστικών εισφορών στις ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες είναι: α) οι πρόεδροι των διοικητικών συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από τον νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών και β) σε περίπτωση που ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιρειών αυτών, εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω.

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι: α) για ασφαλιστικές εισφορές που γεννήθηκαν μέχρι τις 11-4-2012, οπότε θεσπίστηκε η παρ. 7 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967, και οφείλονται από ημεδαπή ανώνυμη εταιρεία, υπόχρεος για την καταβολή τους είναι μόνο ο διευθύνων σύμβουλος αυτής και β) για ασφαλιστικές εισφορές, που γεννήθηκαν μετά τις 11-4-2012 και οφείλονται από ανώνυμη ημεδαπή εταιρεία, αρχικά και κυρίως υπόχρεοι για την καταβολή τους είναι όσοι ορίζονται στην παρ. 7 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967 (οι πρόεδροι των διοικητικών συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από τον νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση της Α.Ε.), ενώ τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων (αντιπρόεδροι και σύμβουλοι) ευθύνονται μόνο αν λείπουν όλα τα αμέσως παραπάνω πρόσωπα και εφόσον αυτά (μέλη Δ.Σ.) ασκούν πράγματι διαρκώς ή προσωρινά τα καθήκοντα των αρχικών και κυρίως υπόχρεων, δηλαδή η ευθύνη τους είναι επικουρική.

Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠοινΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στη σχετική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πράγματι έχει. Εσφαλμένη δε εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφάρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή όταν στο πόρισμα της απόφασης, το οποίο περιέχεται στον συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία θεμελίωσης και στην ταυτότητα του σχετικού εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 42.795/2015 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο και κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, Γ. Κ., για παράβαση του άρθρου 1 παρ. 1-2 του α.ν. 86/1967 σε συνδυασμό με το άρθρο 375 παρ. 1 ΠΚ, αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο, τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του και γενικά όλα τα στοιχεία της αποδεικτικής διαδικασίας (ο κατηγορούμενος δεν απολογήθηκε, επειδή δεν ήταν παρών και εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο), δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη ως προς τα πράγματα κρίση του, ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε τις πράξεις, που αποδόθηκαν σε βάρος του με το κατηγορητήριο και ότι πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτών.

Πιο συγκεκριμένα το Τριμελές Πλημμελειοδικείο δέχτηκε τα ακόλουθα: "... στην Αθήνα, κατά το χρονικό διάστημα από το μήνα Νοέμβριο του έτους 2008 μέχρι και το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2008, ο κατηγορούμενος - εκκαλών ως Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εδρεύουσας στην Αθήνα, επί της οδού ... εταιρείας, με την επωνυμία - ΑΦΟΙ Γ.

Κ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ" (και ΑΜ ...), έχοντας απασχολήσει ασφαλιζόμενο στο ΙΚΑ προσωπικό με αμοιβή και σχέση εξαρτημένης εργασίας κατά το χρονικό διάστημα από το μήνα Νοέμβριο του έτους 2008 μέχρι και το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2008, ήτοι 50 εργαζομένους (των οποίων η ύπαρξη και τα στοιχεία δεν αμφισβητούνται από εκείνον) με συνολικές αποδοχές ύψους 256.000 ευρώ, όφειλε να καταβάλει στο ΙΚΑ ΕΤΑΜ εισφορές συνολικού ύψους 107.403,10 ευρώ μέχρι την τελευταία ημέρα του επομένου μήνα εκείνου, μέσα στον οποία παρασχέθηκε η εργασία.

Ειδικότερα, έχοντας την υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο (εργοδοτικών) ασφαλιστικών εισφορών, συνολικού ύψους 71.602,07 ευρώ, και έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων του (εργατικές), συνολικού ύψους 35,801,03 ευρώ, με σκοπό να τις αποδώσουν στο ΙΚΑ, δεν τις κατέβαλαν εντός του προαναφερθέντος διαστήματος.

Σχετικά συντάχθηκε η υπ’ αριθ. ...2008 ΠΕΕ. Σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος, αν και είχε την ιδιότητα του Αντιπροέδρου του ΔΣ της εν λόγω εταιρείας, όμως του είχε ανατεθεί η εκπροσώπηση της εταιρείας με τον Η. Κ., πατέρα του και Πρόεδρο του Δ.Σ. και Διευθύνοντα Σύμβουλο αυτής, με δυνατότητα μάλιστα να συνακόλουθα, γνώριζε όλα τα ζητήματα της εκπροσώπησής της, ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται την αρμοδιότητά του αυτή, ο οποίος, επιπλέον, οχλήθηκε σχετικώς γι’ αυτές, πλην ουδέν κατέβαλε.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, επειδή αποδείχθηκε ότι έλαβαν χώρα τα παραπάνω πραγματικά γεγονότα, το Δικαστήριο τούτο πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις της παράβασης των άρθρων 26 παρ. 1 α, 27 παρ. 1, 94 παρ. 1 του ΠΚ και αρθρ. 1 παρ. 1, 2 του ΑΝ 86/67 σε συνδ. προς τα άρθρα 375 παρ. 1 του ΠΚ, 31 του ΝΔ 1160/72, 21 παρ. 11 του Ν 1902/1990 και 20 Ν 2721/1999, 1 του Ν. 362/76, άρθρο 114 ΚΠΔ, όπως τροπ.

με το άρθ. 1 του ΝΔ 337/1969, σε συνδ. με τα άρθ. 26 παρ. 3 του ΑΝ 1846/51 που κυρώθηκε από το Ν. 2113/52, όπως αντικ. με το άρθ. 13 Ν 2972/2001, 27 παρ. 1 του ΑΝ 1846/1951, όπως αντικ με το άρθ. 14 Ν 2972/2001 και 8 παρ. 2 Ν 4321/1963, όπως αντικ με το άρθ. 7 του Ν 4469/65 και το άρθ. 33 του 3346/2006, όπως αντικ. με το άρθ. 30 του Ν. 3904/2010 και για το λόγο αυτό θα πρέπει εκείνος να κηρυχθεί ένοχος των πιο πάνω αξιόποινων πράξεων, ωστόσο πρέπει να αναγνωρισθεί ότι στην πράξη του ωθήθηκε όχι από ταπεινά αίτια (άρθρο 84 παρ. 2β ΠΚ), καθόσον δεν κατέβαλε τις επίμαχες ασφαλιστικές παροχές επειδή αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα από αιφνίδιο και τυχαίο γεγονός και ειδικότερα λόγω της πυρκαγιάς στην επιχείρησης της εταιρείας στια Ιωάννινα και των εξαιτίας αυτής καταστροφών.

Αντίθετα απορριπτέος τυγχάνει ως ουσία αβάσιμος ο αυτοτελής ισχυρισμός του κατ/νου περί αναγνώρισης στο πρόσωπό του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου (άρθρο 84 παρ. 2 α ΠΚ) και τούτο διότι από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο κατ/νος μέχρι του χρόνου τελέσεως της ως άνω πράξεως για την οποία κηρύχθηκε ένοχος, έζησε έντιμη επαγγελματική και κοινωνική ζωή, αφού η διηγηματική μόνο αναφορά στη συνήθη ανθρώπινη συμπεριφορά, της δημιουργίας οικογένειας, της άσκησης επιτυχημένης επαγγελματικής δραστηριότητας και επίκλησης των σχετικών διατάξεων που προβλέπουν την παραπάνω ελαφρυντική περίσταση (άρθρου 84 παρ. 2 α ΠΚ), δεν αρκεί, επειδή τα παραπάνω από μόνα τους δεν δικαιολογούν τη στοιχειοθέτηση της εν λόγο ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου έντιμου βίου, αλλά απαιτείται ως απόδειξη κατά τρόπο θετικό, περιστατικών έντιμης ζωής σε όλους τους τομείς συμπεριφοράς που ορίζονται στο άρθρο 84 § 2α Π.Κ, τέτοια δε έντιμη ζωή του δεν αποδείχθηκε στη προκειμένη περίπτωση".

Ακολούθως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. β’ ΠΚ για το ότι: "Στην Αθήνα στις 15 ΔΕΚ. 2008, τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ΑΦΟΙ Κ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ" (και ΑΜ ...), (...) ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ..., είδος επιχείρησης ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 11ο/08 έως 12°/08 στην επιχείρησή του προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 107.403,10 ΕΥΡΩ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις δημόσιες υπηρεσίες του επόμενου μήνα εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό …/2009 ΠΕΕ, στην οποία αναγράφονται 40 μισθωτοί με ύψος αποδοχών 256.000 ΕΥΡΩ συνολικά. Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ασφαλιστικών εισφορών, ποσού 71.602,07 ΕΥΡΩ, δεν κατέβαλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές.

Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 35.801,03 ΕΥΡΩ με σκοπό να αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ’ αυτόν μέσα στον μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές, κατέστη γι’ αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση". Με αυτά που δέχθηκε το άνω Τριμελές Πλημμελειοδικείο, τα οποία περιέχονται και στο σχετικό κατηγορητήριο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις.

Ειδικότερα, αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, πρόκειται για εργοδότρια ημεδαπή ανώνυμη εταιρεία, για την οποία, κατά τον νόμο, ποινικά υπαίτιος ως αυτουργός για τη μη έγκαιρη καταβολή των εργοδοτικών και των εργατικών ασφαλιστικών, εισφορών της στο ΙΚΑ είναι μόνο ο διευθύνων σύμβουλος αυτής, οι δε οφειλόμενες από αυτή ασφαλιστικές εργοδοτικές και εργατικές εισφορές γεννήθηκαν στο χρονικό διάστημα από τον 11° έως τον 12ο μήνα του έτους 2008, δηλαδή πριν τις 11-4-2012, οπότε άρχισε να ισχύει ο Ν. 4075/11-4-2012, ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ο οποίος, κατά την παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης, κηρύχθηκε ένοχος των παραπάνω αξιοποίνων πράξεων, με την ιδιότητα του Αντιπροέδρου του Δ.Σ.

της προαναφερόμενης Α.Ε., δεν έχει σχετική ποινική ευθύνη και δεν τέλεσε τις ένδικες πράξεις. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η νεότερη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1 του ν. 4075/2012, με την οποία, για τις εργοδότριες ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες, διευρύνεται ο κύκλος των υπαιτίων ως αυτουργών της παράβασης του α.ν. 86/67, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται πλέον και ο αντιπρόεδρος (και τα λοιπά μέλη) του διοικητικού συμβουλίου, εάν ελλείπουν οι κυρίως ποινικά υπαίτιοι ως αυτουργοί και εφόσον αυτός ασκεί πράγματι, διαρκώς ή προσωρινά, καθήκοντα των κυρίως ποινικά υπαιτίων, συμπράττοντας έτσι ουσιαστικά στη διοίκηση της Α.Ε., δεν έχει εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, οι επίμαχες ασφαλιστικές εισφορές γεννήθηκαν και ήταν καταβλητέες και αποδοτέες σε χρόνο πριν από τη θέσπισή της και η σχετική διάταξη είναι δυσμενέστερη για τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο, ο οποίος, βάσει αυτής και ενόψει της ιδιότητάς του ως αντιπροέδρου της ένδικης Α.Ε., εντάσσεται στα ποινικά υπαίτια πρόσωπα για την μη έγκαιρη καταβολή και απόδοση των ασφαλιστικών εισφορών της Α.Ε προς το ΙΚΑ.

Επομένως, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ μόνος λόγος της αίτησης αναίρεσης, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Κατόπιν αυτών πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, αφού ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος δεν είναι, κατά τον νόμο, ποινικά υπαίτιος για τις πράξεις, για τις οποίες κηρύχτηκε ένοχος και καταδικάστηκε, πρέπει αυτός να κηρυχθεί αθώος (άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.

Αναιρεί την 42795/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Κηρύσσει τον αναιρεσείοντα Γ. Κ. του Η., κάτοικο ... Αττικής, αθώο για το ότι: Στην Αθήνα στις 15 ΔΕΚ. 2008, τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ΑΦΟΙ Κ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ" και ΑΜ ..., (...) ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ..., είδος επιχείρησης ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 11°/08 έως 12°/08 στην επιχείρησή του προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 107.403,10 ΕΥΡΩ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις δημόσιες υπηρεσίες του επόμενου μήνα εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ...2009 ΠΕΕ, στην οποία αναγράφονται 40 μισθωτοί με ύψος αποδοχών 256000 ΕΥΡΩ συνολικά. Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ασφαλιστικών εισφορών, ποσού 71602,07 ΕΥΡΩ, δεν κατέβαλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές. Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 35801,03 ΕΥΡΩ με σκοπό να αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ’ αυτόν μέσα στον μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές, κατέστη γι’ αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ