1111/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1111 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1111/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.Ο. χήρας Χ. Μ., το γένος Γ. Σ., η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ευστράτιου Σταρόγιαννη βάσει δηλώσεως και κατέθεσε προτάσεις, 2. Μ.-Γ. Χ. Μ., 3Ε. Χ. Μ., 4Μ. Χ. Μ., απάντων κατοίκων … και 5. Α. Μ. Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ Ανώνυμη Ελληνική Ασφαλιστική Εταιρεία" που εδρεύει στην …,η οποία εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Βιολέττας Βασιλάκου και κατέθεσε προτάσεις, 2.Ε. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεώργιο Αντωνόπουλο και δεν κατέθεσε προτάσεις και 3. Της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "…" που εδρεύει στο …, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Δαμοράκη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-5-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:1733/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3801/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-9-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Ρουμπής, ανέγνωσε την από 1-11-2011 έκθεσή της κωλυομένης να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτου Βασιλικής Θάνου-Χριστοφίλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1, 104, 105, 576 παρ.1 έως 3 ΚΠολΔ συνάγεται: 1)ότι οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται στα πολιτικά δικαστήρια, συμπεριλαμβανομένου και του Αρείου Πάγου, με πληρεξούσιο δικηγόρο, διοριζόμενο είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση στο ακροατήριο καταχωριζομένη στα πρακτικά ή στην έκθεση μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων, 2)ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβαση της και 3)αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου ή του μη παρασταθέντος νομίμως διαδίκου, εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 1057 και 193/2012). Ακόμα, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρ.3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν.4139/2013 και ισχύει από τις 20-3-2013 εφαρμόζεται δε στην προκειμένη περίπτωση αφού η ένδικη αίτηση αναίρεσης συζητήθηκε στις 19-4-2013, σε περίπτωση απλής ομοδικίας, όπως τελούν οι ενάγοντες ή οι εναγόμενοι στην περίπτωση αποζημίωσης από την ίδια αδικοπραξία, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νόμιμα και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης στην αναφερομένη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, οι δεύτερος, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη των αναιρεσειόντων δεν παραστάθηκαν, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού, ενώ είχαν παρασταθεί κατά τις προηγούμενες δικασίμου (18-11-2011 και 19-10-2012)-βλ.

σχετικά αποσπάσματα των οικείων δικασίμων - με τον ίδιο δικηγόρο Αθηνών Ευστράτιο Σταυρογιάννη, που παρίσταται νομότυπα μόνο ως πληρεξούσιος της πρώτης αναιρεσείουσας (βλ.το υπ'αρ..../16-12-2010 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Νέας Ερυθραίας Αττικής Ευαγγελίας Εμμ.Καρουλάκη). Περαιτέρω δεν προκύπτει από το φάκελο της δικογραφίας ότι η πρώτη αναιρεσείουσα που επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης ή κάποιος αντίδικός της έχει επιδώσει ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με την πράξη ορισμού της αρχικής δικασίμου στους απολειπόμενους ως άνω τέσσερις αναιρεσείοντες.

Οι τελευταίοι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης τελούν σε σχέση απλής ομοδικίας με την πρώτη παριστάμενη αναιρεσείουσα ως ενάγοντες με την ιδιότητα όλοι ως δικαιούχοι αποζημίωσης από το ίδιο αυτοκινητικό ατύχημα (άρθρο 74 παρ.1 περ.β'ΚΠολΔ). Συνακόλουθα το Δικαστήριο αυτό πρέπει να χωρίσει την υπόθεση, να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τους απολειπομένους τέσσερις αναιρεσείοντες και να προχωρήσει στη συζήτηση ως προς τους λοιπούς παρισταμένους διαδίκους (πρώτη αναιρεσείουσα και αναιρεσιβλήτους).

Περαιτέρω κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔ δεν επιτρέπεται προσβολή της απόφασης με ένδικο μέσο ως προς τα έξοδα, αν δεν περιλαμβάνει και την ουσία της υπόθεσης. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι να περιορίσει τη δυνατότητα αυτοτελούς άσκησης ενδίκων μέσων μόνο για το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, στα οποία περιλαμβάνεται κατ'άρθρο 189 παρ.1 ΚΠολΔ και η αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου, χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της απόφασης και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης. Η ρύθμιση ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το έκτακτο ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης. Ακόμα, κατά το άρθρο 577 παρ.2 ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1637/2011, 1356/2003 και 54/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση κατά το μέρος που το Δικαστήριο αυτό προχωρεί στη συζήτηση της υπόθεσης, από την παραδεκτώς κατ'άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ επισκόπηση της από 26-4-2007 έφεσης των εναγόντων - νυν αναιρεσιβλήτων, προκύπτει ότι η μόνο αιτίαση που προβάλλουν οι εκκαλούντες κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης υπ'αρ.1733/2007 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε κατ'ουσίαν η ένδικη από 2-5-2006 αγωγή τους ως προς τους τρεις εναγομένους και νυν αναιρεσιβλήτους είναι το μη σύννομο της επιβολής σε βάρος τους (εκκαλούντων) των δικαστικών εξόδων ύψους 6400 ευρώ και όχι ο κατά την άποψή τους συμψηφισμός αυτών λόγω της εύλογης αμφιβολίας τους ως προς την έκβαση της δίκης μεταξύ αυτών ως εναγόντων και της δεύτερης, της τέταρτης και του πέμπτου των εναγομένων - ήδη αναιρεσιβλήτων.

Στο δικόγραφο της προαναφερόμενης έφεσης δεν περιέχεται κανένα παράπονο αναφορικά με τις συνθήκες του επιδίκου τροχαίου ατυχήματος και την ύπαρξη υπαιτιότητας του εκ των εφεσιβλήτων και νυν αναιρεσιβλήτων Ε. Σ. (ένα από τους οδηγούς των αυτοκινήτων που ενεπλάκησαν στο ένδικο τροχαίο ατύχημα), τον οποίο το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προμνημονευόμενης απόφασής του, είχε κρίνει ότι δεν τον βαρύνει κάποια υπαιτιότητα για την επέλευση του ατυχήματος.

Αντίθετα προκύπτει, ότι όλοι οι λόγοι της παραπάνω έφεσης αφορούν το ύψος των επιδικασθέντων κονδυλίων, λόγοι όμως που δεν αφορούν τους νυν αναιρεσιβλήτους, αφού, όπως προαναφέρθηκε, ως προς αυτούς η ένδικη αγωγή των νυν αναιρεσειόντων απορρίφθηκε ως κατ'ουσίαν αβάσιμη. Επομένως, το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε ότι ως προς τους διαδίκους αυτούς, το δικόγραφο της έφεσης δεν περιλαμβάνει και λόγους που αφορούν την ουσία της υπόθεσης, αλλά μόνο τη διάταξη περί δικαστικών εξόδων και ότι ως προς τους τρεις αυτούς εφεσιβλήτους η έφεση είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, ορθά αποφάνθηκε και δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια.

Μετά απ'όλα τα προεκτιθέμενα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο μόνος λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης και συνακόλουθα πρέπει η εν λόγω αίτηση να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί η πρώτη αναιρεσείουσα ως ηττούμενη στα δικαστικά έξοδα καθενός των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Χωρίζει την υπόθεση ως προς τους αναιρεσείοντες 1)Μ. - Γ. Μ. του Χ., 2)Ε. Μ. του Χ., 3)Μ. Μ. του Χ. και 4)Α. Μ. του Μ.

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τους ανωτέρω αναιρεσείοντες της από 27-9-2013 αίτησης αναίρεσης αυτών και της Ό. χήρας Χ. Μ. κατά της υπ'αρ.3801/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει την ως άνω αίτηση αναίρεσης ως προς την αναιρεσείουσα Ό. χήρα Χ. Μ. Και

Καταδικάζει την ως άνω αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο πόσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ για την πρώτη αναιρεσίβλητη και στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ για καθένα των λοιπών αναιρεσιβλήτων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαΐου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ