1110/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1110 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1110/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Στέφανου Γαβρά), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Καίσαρη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται από τον Υπουργό των Οικονομικών. Εκπροσωπήθηκε από την Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1468/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 10079/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28-12-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 20-3-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή με το άρθρο 1 του ν.811/1978 ιδρύθηκε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Ανώνυμος Εταιρεία". Σκοπός της εταιρείας αυτής ορίστηκε, με το άρθρο 2 παρ. 1 του ίδιου νόμου, η μελέτη, κατασκευή, οργάνωση, λειτουργία, διοίκηση, εκμετάλλευση και ανάπτυξη του νέου αερολιμένα Αθηνών.

Με το ν.2338/1995 ("κύρωση Σύμβασης Ανάπτυξης του νέου Διεθνούς Αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα. Ίδρυση της εταιρείας "Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε."¨, έγκριση περιβαλλοντικών όρων και άλλες διατάξεις") ορίστηκε: α) Ότι από τη χρονολογία ενάρξεως της ισχύος της "Σύμβασης Ανάπτυξης Αεροδρομίου" η ως άνω ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Α.Ε." λύεται και τίθεται σε εκκαθάριση (άρθρο 2 παρ. 1), β) Ότι το προσωπικό της εταιρείας αυτής μεταφέρεται με κοινές αποφάσεις των καθοριζόμενων Υπουργών στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και με την ίδια σχέση εργασίας, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά ή ειδικά επιδόματα σε προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας, που συνιστώνται με την πράξη της μεταφοράς και καταργούνται με τη με οποιοδήποτε τρόπο αποχώρηση του προσωπικού που μεταφέρθηκε και ότι η διαδικασία της μεταφοράς και οι ειδικότητες με τις οποίες θα γίνει η μεταφορά, καθώς και κάθε συναφής λεπτομέρεια ρυθμίζονται με κοινές αποφάσεις των ίδιων Υπουργών (άρθρο 2 παρ. 2), γ) Ότι ιδρύεται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας με έδρα το Δήμο Σπάτων και την επωνυμία "Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (άρθρο 3), που, κατά το άρθρο 2 του καταστατικού της, έχει ως σκοπό την εκπλήρωση οποιωνδήποτε ή και όλων των εργασιών ή δραστηριοτήτων, που συνδέονται με το σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση, την κατασκευή, την ολοκλήρωση, τη θέση ε λειτουργία, τη συντήρηση, τη λειτουργία, τη διοίκηση και την ανάπτυξη του αεροδρομίου στα Σπάτα Αττικής.

Κατ΄ εξουσιοδότηση του άρθρου 2 του παραπάνω ν.2338/1995 εκδόθηκε η υπ΄αριθ. Δ9/Β/20344/5640 της 23-5/27-5-1996 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών ("μεταφορά στην Υ.Π.Α. του προσωπικού της Α.Ε. "Αερολιμήν Αθηνών" - Φ.Ε.Κ. β΄ 391), με την οποία ορίστηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: α) Ότι το προσωπικό της Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών μεταφέρεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εσωτερικών - Δημόσιας Διοίκησης - Αποκέντρωσης και Μεταφορών και Επικοινωνιών (παραγρ. 1), β) Ότι το προσωπικό της Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών μεταφέρεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με την ίδια σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά ή ειδικά επιδόματα, σε προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας.

Οι θέσεις αυτές, που συνιστώνται αυτοδικαίως με την απόφαση μεταφοράς και καταργούνται με την κατά οποιοδήποτε τρόπο αποχώρηση του μεταφερθέντος προσωπικού, αντιστοιχούν στις κατηγορίες και στις ειδικότητες που προβλέπονται στον Οργανισμό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με βάση τα προσόντα των υπαλλήλων, όπως αυτά προκύπτουν από τα προσωπικά τους μητρώα, τα οποία θα περιέλθουν στην Υ.Π.Α., Δ/νση Δ9, μαζί με τις σχετικές βεβαιώσεις αποδοχών.

Σε περίπτωση κατά την οποία στον Οργανισμό της Υ.Π.Α. δεν προβλέπεται ειδικότητα αντίστοιχη με τα τυπικά τους προσόντα, η μεταφορά γίνεται σε παρεμφερή ειδικότητα. Ο χρόνος υπηρεσίας των υπαλλήλων που μεταφέρονται λογίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία (παράγρ. 2).

Εξάλλου, με το π.δ. 572 της 1/6-12-1988 ("προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων αυτών"), με τις διατάξεις του οποίου εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία προς εκείνη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ειδικότερα προς τις διατάξεις της σχετικής Οδηγίας του Συμβουλίου της 14.2.1977 (77/187 ΕΟΚ), ορίζονται, μεταξύ άλλων:

α) Στο άρθρο 1 παρ. 2 ότι "οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται επί πάσης συμβατικής ή εκ του νόμου μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων σε άλλον επιχειρηματία", β) Στο άρθρο 2 παρ. 1 ότι "μεταβιβάζων είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο λόγω μεταβίβασης χάνει την ιδιότητα του επιχειρηματία στην επιχείρηση, την εγκατάσταση ή το τμήμα εγκατάστασης.

Διάδοχος είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο λόγω μεταβίβασης αποκτά την ιδιότητα του επιχειρηματία στην επιχείρηση, την εγκατάσταση ή το τμήμα εγκατάστασης...", γ) Στο άρθρο 3 παρ. 1 ότι "τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που έχει ο μεταβιβάζων από σύμβαση ή σχέση εργασίας που υφίσταται κατά την ημερομηνία της για οποιοδήποτε λόγο μεταβίβασης, βαρύνουν εξαιτίας της μεταβίβασης αυτής το διάδοχο...", δ) Στο άρθρο 3 παρ. 2 ότι "με την επιφύλαξη της επόμενης παραγράφου, μετά τη για οποιοδήποτε λόγο μεταβίβαση, ο διάδοχος τηρεί τους όρους εργασίας που προβλέπονται από συλλογική σύμβαση εργασίας, απόφαση διαιτησίας, κανονισμό ή ατομική σύμβαση εργασίας".

Από τις πιο πάνω όμως διατάξεις του ν.2338/1995 σαφώς προκύπτει ότι δεν χώρησε οποιαδήποτε μεταβίβαση της περιουσίας ή της επιχειρήσεως της προαναφερόμενης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Α.Ε." προς το Ελληνικό Δημόσιο, υπηρεσία του οποίου αποτελεί η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.), αλλά απλώς προβλέφθηκε η μεταφορά του προσωπικού της εν λόγω ανώνυμης εταιρείας στην τελευταία Υπηρεσία (Υ.Π.Α.), κατά τον τρόπο και με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην ως άνω διάταξη της. 2 του άρθρου 2 του εν λόγω νόμου, για να διασφαλιστούν ή συνεχής απασχόληση του προσωπικού αυτού, καθώς και το ύψος των εν γένει αποδοχών (συμπεριλαμβανομένων και των κάθε είδους γενικών και ειδικών επιδομάτων), που οι εργαζόμενοι λάμβαναν μέχρι την πραγματοποίηση της μεταφοράς τους στην Υ.Π.Α.

Έτσι δεν υφίσταται στην περίπτωση αυτήν έδαφος εφαρμογής των διατάξεων του ως άνω π.δ. 572/1988. Περαιτέρω, με την υπ΄αριθ. 2026439/3480/0022 της 30-5/6.6.1997 Κ.Υ.Α. επεκτάθηκαν, με βάση το άρθρο 24 του ν.2470/1997 ("αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις"), έχοντας ανάλογη εφαρμογή, από 1.1.1997, εκτός άλλων, και οι διατάξεις των άρθρων 29 και 33 του τελευταίου νόμου στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου, που υπηρετεί στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ.

και Ο.Τ.Α. Ειδικότερα, με τη διάταξη του άρθρου 29 του νόμου αυτού ορίζεται ότι "σε περίπτωση που από τις ρυθμίσεις των διατάξεων του νόμου αυτού προκύπτουν συνολικές μηνιαίες αποδοχές μικρότερες από αυτές που έπαιρνα οι δικαιούχοι τους κατά την έναρξη της ισχύος του, η τυχόν διαφορά διατηρείται ως προσωπική μέχρι την κάλυψή της από οποιαδήποτε αύξηση των νέων αποδοχών".

Στη συνέχεια εκδόθηκε ο ν.2515/1997, ο οποίος όρισε: α) Στην παρ. 1 του άρθρου 20 ότι η περίπτωση δ΄ της παρ. 1 του άρθρου 9 του ν.2266/1994, που επιτρέπει μετάταξη από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου των περιπτώσεων δ΄, ε΄ και στ΄ της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.2190/1994 σε υπουργεία ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Ο.Τ.Α. καταργείται, β) Στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ότι οι μεταταγέντες ή μετατασσόμενοι με βάση την καταργούμενη με την παρ. 1 διάταξη, καθώς και με βάση τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.2414/1996, του ν.2436/1996 και του άρθρου 13 του ν.2367/1995, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 18 του ν.2446/1996, κατατάσσονται σε μισθολογικά κλιμάκια της οικείας κατηγορίας, ανάλογα με τα τυπικά τους προσόντα και το συνολικό χρόνο υπηρεσίας στο οικείο νομικό πρόσωπο.

Τυχόν επιπλέον τακτικές αποδοχές διατηρούνται ως προσωπική διαφορά, η οποία μειώνεται με οποιαδήποτε αύξηση των αποδοχών ή απολαβών από οποιαδήποτε αιτία και αν προέρχεται μέχρι πλήρους εξισώσέως τους με τις αποδοχές και απολαβές της νέας θέσης. Ως τακτικές αποδοχές για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής θεωρούνται ο βασικός μισθός, το χρονοεπίδομα (τριετίες, πολυετίες) και η Α.Τ.Α., γ) Στην παρ. 5 του ίδιου άρθρου ότι οι διατάξεις της παρ. 3 ισχύουν και για όλους τους υπαλλήλους, που μεταφέρονται ή μετατάσσονται, καθώς και γι΄ αυτούς που έχουν μεταφερθεί ή μεταταγεί στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ.

και Ο.Τ.Α. και μισθοδοτούνται με τις αποδοχές της θέσης από την οποία προέρχονται, όπως είναι και οι υπάλληλοι της Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών, οι οποίοι, κατά τα πιο πάνω, μεταφέρθηκαν στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει, δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Την 1.7.1982 ο αναιρεσείων προσλήφθηκε δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου από την εταιρεία με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕ" για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως υπάλληλος και συγκεκριμένα ως τομεάρχης διοικητικού.

Μετά τη λύση και θέση υπό εκκαθάριση της εταιρείας αυτής, το προσωπικό της, στο οποίο περιλαμβάνονταν και ο αναιρεσείων, με βάση το άρθρο 2 παρ. 2 του ν.2338/1995, μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, από δε της 1-1-1997 η Υπηρεσία αυτής, ως ο νέος (όχι όμως και διάδοχος) εργοδότης καθόρισε τις αποδοχές του αναιρεσείοντος με βάση το ν.2470/1997, ενώ οι επιπλέον αποδοχές που λάμβανε ο τελευταίος πριν από την 1-1-1997, με βάση τις αποδοχές που αυτός είχε κατά τη μεταφορά του στην Υ.Π.Α., διατηρήθηκαν και καταβάλλονταν σ΄ αυτόν μηνιαίως ως προσωπική διαφορά.

Περαιτέρω το Εφετείο δέχτηκε ότι το αναιρεσίβλητο προσδιόρισε και το ποσό το οποίο δικαιούτο ως αμοιβή ο αναιρεσείων για υπερωριακή του εργασία και εργασία κατά Κυριακές και εξαιρετέες ημέρες με βάση τις διατάξεις των παρ. 6 και 7 του άρθρου 18 του ν.2470/1997, με τις οποίες ορίζονται, αντίστοιχα, η ωριαία αμοιβή και το ωρομίσθιο των υπαλλήλων και για την υπερωριακή εργασία κατά Κυριακές και εξαιρετέες ημέρες την οποία αυτοί παρέχουν, ενόψει του ότι, σύμφωνα με την παρ. 4 της προαναφερόμενης υπ΄αριθ. 2026439/3480/0022 της 30-5/6.6.1997 Κ.Υ.Α., η ωριαία αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου, που υπηρετεί στο Δημόσιο, υπολογίζονται σύμφωνα με το ως άνω άρθρο 18 του ν.2470/1997.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχτηκε ότι ο αναιρεσείων δεν δικαιούτο τις με την ένδικη από 28.12.1999 αγωγή του ζητούμενες μισθολογικές διαφορές, καθώς και διαφορές από, κατ΄ αυτόν, παρασχεθείσα υπερεργασία και νόμιμη υπερωριακή εργασία και εργασία κατά Κυριακές και εξαιρετέες ημέρες λόγω μη υπολογισμού των εν γένει αποδοχών αυτών με βάση τις εκάστοτε ισχύουσες Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., κατ΄ εφαρμογή του μισθολογίου που ίσχυε στην Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο δεν παραβίασε τις ως άνω διατάξεις του ν.23338/1995, τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 1 του ν.2112/1920, 9 παρ. 1 του β.δ. 16/18-7-1920, 6 του ν.3230/1955 (στην πραγματικότητα), τις ως άνω διατάξεις του π.δ. 572/1988, τη διάταξη του άρθρου 2 του ΑΚ (κατά την οποία ο νόμος ορίζει για το μέλλον, δεν έχει αναδρομική δύναμη και διατηρεί την ισχύ του εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά), τις ως άνω υπ΄ αριθ. 2026439/3480/0022 της 30-5/6-6-1997 και υπ΄αριθ.

Δ9/Β/20344/5640 της 23-5/27-5-1996 Κ.Υ.Α. ή τις υπ΄αριθ. Δ9/Β/25655/7139 και Δ9/Β/25656/7138/27-6-1996 Κ.Υ.Α. (με τις οποίες ολοκληρώθηκε η διαδικασία μεταφορά του προσωπικού της Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών) και την υπ΄αριθ. πρωτ. ..... απόφαση του Διοικητή της Υ.Π.Α. (με την οποία καθορίστηκαν οι αποδοχές του αναιρεσείοντος και του υπόλοιπου προσωπικού της Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών που μεταφέρθηκε στην Υ.Π.Α. με βάση τις αποδοχές και τα επιδόματα που λάμβαναν από την προηγούμενη εργοδότιδά τους στις 30-6-1996). Και αυτό γιατί, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, μετά τη μεταφορά του αναιρεσείοντος στην Υ.Π.Α. η μισθοδοσία αυτού από 1.1.1997 και εφεξής θα έπρεπε πράγματι να γίνεται με βάση τον ν.2470/1997, ενώ οι επιπλέον τακτικές αποδοχές του διατηρούνταν και καταβάλλονταν σ΄ αυτόν, όπως έπρεπε, μηνιαίως ως προσωπική διαφορά.

Εξάλλου, η κατά τα ανωτέρω μεταφορά του προσωπικού της Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών στην Υ.Π.Α., κατά τον τρόπο και με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην ως άνω διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν.2338/1995, δεν αντίκειται προς τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και του δικαιώματος ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασίας ίσης αξίας (άρθρα 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 εδ.

β΄, αντίστοιχα, του Συντάγματος) ή τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 25 του Συντάγματος, με την οποία ορίζεται ότι "η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτων της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη", αφού η σχετική ρύθμιση έγινε κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων στα πλαίσια της προβλεπόμενης από το άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος προστασίας της εργασίας, με σκοπό τη διασφάλιση του δικαιώματος των πιο πάνω εργαζομένων στην εργασία και συγκεκριμένα ακριβώς για να διασφαλιστούν, όπως προαναφέρθηκε, η συνεχής απασχόληση του προσωπικού αυτού, καθώς και το ύψος των εν γένει αποδοχών (συμπεριλαμβανομένων και των κάθε είδους γενικών και ειδικών επιδομάτων), που οι εργαζόμενοι λάμβαναν μέχρι την πραγματοποίηση της μεταφοράς τους στην Υ.Π.Α.

Περαιτέρω, πράγματι με τη διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 30 του ν.2768/1999 ορίστηκε, προς το σκοπό άρσεως κάθε αμφισβητήσεως, ότι εφαρμόζεται και για το προσωπικό της πρώην εταιρείας "Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε." που μεταφέρθηκε στην Υ.Π.Α., με την επιφύλαξη της ισχύος των διατάξεων του άρθρου 29 του ν.2470/1997, η διάταξη του άρθρου 22 παρ. 5 του ν.2738/1999, σύμφωνα με την οποία "οι μετατασσόμενοι (σε θέση νομαρχιακής αυτοδιοίκησης) διατηρούν σε κάθε περίπτωση ως προσωπική διαφορά τα τυχόν επιδόματα που λάμβαναν κατά τη μετάταξή τους από την υπηρεσία στην οποία ανήκουν οργανικά ή άλλες επιπλέον τακτικές απολαβές".

Ακόμη, πράγματι η ως άνω υπ΄αριθ. 2026439/3480/0022 της 30-5/6-6-1997 Κ.Υ.Α. εκδόθηκε πράγματι με βάση το άρθρο 24 του ν.2470/1997, ευρισκόμενη έτσι εντός της δοθείσας από την τελευταία διάταξη σχετικής νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως, έχουσα έτσι ισχύ νόμου, χωρίς να αντίκειται στα άρθρα 26 και 43 του Συντάγματος. Επομένως ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στο σύνολό του και συνακόλουθα πρέπει και η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

Ζήτημα επιδικάσεως ή μη δικαστικής δαπάνης υπέρ του αναιρεσιβλήτου δεν τίθεται, εφόσον δεν υποβλήθηκε από αυτό σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28 Δεκεμβρίου 2005 αίτηση του .... για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 10079/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 22 Μαΐου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ