1109/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1109 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1109/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ασπασία Μαγιάκου, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη και Παρασκευή Καλαϊτζή-εισηγήτρια Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 2α Μαϊου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Φ. Π. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους Κωνσταντίνο Μπότσαρη και Βαρσάμη Γιοβανούδα.

Της αναιρεσίβλητης: Σ. χήρας Α. Π. το γένος Α. Χ.,, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μάρθα Σαουλίδου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-9-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 100/2014 του ιδίου Δικαστηρίου και 1217/2015 μη οριστική και 1301/2017 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-10-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο από τον αρ. 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, γα ευθεία παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνος δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσης έννομης συνέπειας ή την άρνησή της. Περαιτέρω, κατά το ίδιο (559) άρθρο αρ. 8 ΚΠολΔ, αναιρετικό παράπονο θεμελιώνεται, "αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

"Πράγματα" κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα, νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων. Έτι περαιτέρω, κατ' άρθρ. 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, "αν το δικαστήριο.....δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν...".

ΙΙ. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει την αιτίαση, ότι το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλομένης, 1301/2017, απόφασή του υπέπεσε στην κατ' άρθρ. 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπόψιν τα ιστορούμενα στο αναιρετήριο έγγραφα, τα οποία με επίκληση είχε προσκομίσει. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος, τούτου δοθέντος, καθόσον, όπως παραδεκτώς επισκοπείται, στην προμετωπίδα του ιστού του αποδεικτικού πορίσματος, το Εφετείο κάνει μνεία (ρητώς), ότι έλαβε υπόψιν όλα ανεξαιρέτως τα εκατέρωθεν επικληθέντα και προσκομισθέντα έγγραφα, των οποίων δεν είναι απαραίτητη η ιδιαίτερη αναφορά κάποιου ή κάποιων από αυτά για την δομική αρτιότητα του πορίσματος. Η διαφοροποίηση της "δικανικής γραμμής πλεύσεως" δεν σημαίνει, ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψιν, τα έγγραφα, για τα οποία η αναιρεσείουσα εκφέρει τις αίολες αιτιάσεις της.

ΙΙΙ. Με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προσάπτει ειδικότερα τα ακόλουθα: "Στην προκειμένη περίπτωση τόσο στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο όσο και ενώπιον του Εφετείου προέβαλα κακόπιστη-συμπαικτική συμπεριφορά μεταξύ της εδώ αντιδίκου και του αδελφού μου ο οποίος ήταν εναγόμενος στον πρώτο βαθμό. Συγκεκριμένα προέβαλα τα ακόλουθα: Ένα χρόνο πριν πεθάνει ο πατέρας μου, στις αρχές Ιουνίου του 2007, στο σπίτι μας στο ..., όπου κατοικούσαν οι γονείς μου, παρουσία της μητέρας μου - ενάγουσας, του αδελφού μου - δεύτερου εναγόμενου και εμού, μας διένειμε την ακίνητη περιουσία του, όπως πολλές φορές μας είχε δηλώσει. Δεν υπήρξε η παραμικρή αμφισβήτηση ή διαφωνία από κανένα μας. Συγκεκριμένα, από το ακίνητο που αποτελούσε την επιχείρηση του στο ..., α) σε μένα έδωσε εννιά (9) ενοικιαζόμενα δωμάτια μαζί με το ένα (1) στρέμμα πάνω στο οποίο είχε κτίσει αυτά και το ένα (1) στρέμμα στο οποίο είχε κτίσει και λειτουργούσε το εστιατόριο στο ... και β) στον αδελφό μου Β. Π. έδωσε τα υπόλοιπα 2.500 τ.μ. του συνεχόμενου προαναφερθέντος ακινήτου στο ..., όπου λειτουργούσε η επιχείρηση του κάμπινγκ, το καφέ-μπαρ (2 ενοικιαζόμενα δωμάτια) και η σχολή καταδύσεων, καθώς και τα δύο (2) διαμερίσματα στον ....

Μετά τον θάνατο του πατέρα μας Α. Π. εγώ, ο αδελφός μου και η μητέρα μας υποβάλαμε στη ΔΟΥ …. ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι δήλωση φόρου κληρονομιάς όλης της ακίνητης περιουσίας του πατέρα μου, δηλαδή κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου η μητέρα μας - ενάγουσα και κατά ποσοστό 3/8 εξ αδιαιρέτου ο καθένας από εμάς τα δύο παιδιά του.

Ξαφνικά, αρχές Μαρτίου του έτους 2009, κλήθηκα από την μητέρα μας - ενάγουσα στην οικία της στο ... και παρουσία του αδελφού μου - δεύτερου εναγόμενου και του συζύγου μου Β. Ζ., μου είπαν ότι βρέθηκε στην τελευταία κοινή με τον πατέρα μας κατοικία τους στη ... (...) ιδιόγραφη διαθήκη του πατέρα μας και μου ζήτησαν τόσο αυτή, όσο και ο ως άνω αδελφός μου να δημοσιευθεί η διαθήκη αυτή και να δηλώσουμε στη Δ.Ο.Υ. την πατρική περιουσία κατά το περιεχόμενο της διαθήκης, έτσι ώστε να σεβαστούμε ,όλοι την θέληση του αποβιώσαντος πατέρα.

Πήρα στα χέρια μου τη διαθήκη του πατέρα μου, είδα ότι ήταν γραμμένη από τον ίδιο και ήταν υπογεγραμμένη από αυτόν, αφού γνώριζα καλά την γραφή του και την υπογραφή του, διάβασα αυτή και μη έχοντας λόγο να αμφισβητήσω την εγκυρότητα της διαθήκης (διότι ήταν γραμμένη από τον ίδιο και ήταν υπογεγραμμένη από αυτόν), αλλά και την αλήθεια των λεγομένων της μητέρας και του αδελφού μου, καθόσον σε αυτή (ιδιόγραφη διαθήκη) αναγράφονταν η μοιρασιά της πατρικής περιουσίας σε μας, όπως είχε γίνει από τον πατέρα μας όσο ζούσε, συμφώνησα. Μεταβήκαμε εγώ, ο αδελφός μου και ο σύζυγος μου στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής, όπου δώσαμε την ιδιόγραφη διαθήκη και δημοσιεύθηκε. Έτσι, συντάχθηκαν τα υπ' αριθμ. 98/1-4-2009 πρακτικά συνεδριάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, στα οποία αναγράφεται ότι εγώ παρέδωσα την διαθήκη, ενώ ήταν παρών και ο αδελφός μου, αλλά η γραμματέας ζήτησε μόνο ένα όνομα και δώσαμε το δικό μου.

Με την ως άνω από 16-04-2008 ιδιόγραφη διαθήκη του πατρός μας Α. Π., ο πατέρας μας εγκαθιστούσε:

α) Τη σύζυγο του Σ. στην οικοδομή στον ... το διαμέρισμα στο υπόγειο και τον αέρα της οικοδομής.

β) Εμένα ως θυγατέρα του κληρονόμο 1) στο οικόπεδο της μητέρας του 200 τ.μ. περίπου στο ..., 2) σε 1 στρέμμα στο ... επί του οποίου βρίσκονται τα δωμάτια, 3) σε 1 στρέμμα με το εστιατόριο στο ... και 4) ένα διαμέρισμα ημιτελές στον ....

γ) Στον αδελφό μου - δεύτερο εναγόμενο ως υιό του κληρονόμο 1) στα υπόλοιπα 2.500 τ.μ. του προαναφερθέντος ακινήτου στο ..., όπου λειτουργούσε η επιχείρηση του κάμπινγκ, το καφέ-μπαρ (2 ενοικιαζόμενα δωμάτια) και η σχολή καταδύσεων, 2) δύο διαμερίσματα στον ..., 3) τα υπόλοιπα χωράφια και το οικόπεδο στη …, 4) δύο αυτοκίνητα, ένα NISSAN και ένα BMW.

Μετά από την δημοσίευση της παραπάνω διαθήκης, συντάξαμε στο λογιστή νέα δήλωση φόρου κληρονομιάς ως κληρονόμοι εκ διαθήκης (σύμφωνα με την ως άνω ιδιόγραφη διαθήκη) και την υποβάλαμε στην ΔΟΥ … πάνω στην οποία και στην πρώτη σελίδα αυτής αναγράφεται "ανάκληση της υπ' αριθμ. αρχικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς λόγω υπάρξεως ιδιόγραφης διαθήκης".

Όμως, ενώ οι σχέσεις μου με τον εκλιπόντα πατέρα μου ήταν άριστες, οι σχέσεις τόσο με την μητέρα μου, όσο και τον αδελφό μου, δεν ήταν τόσο καλές, διότι υπήρχε μία ανεξήγητη αδυναμία της μητέρας - ενάγουσας προς τον υιό, με αποτέλεσμα αυτός να είναι συνηθισμένος στο να παίρνει πάντα ό,τι επιθυμούσε, με την βοήθεια της μητέρας μου. Ιδίως, μετά τον θάνατο του πατέρα μου άρχισαν οι προστριβές τόσο με την μητέρα, όσο και με τον αδελφό μου, ο οποίος αξίωνε να λειτουργεί ο ίδιος τα εννιά (9) ενοικιαζόμενα δωμάτια καρπούμενος αποκλειστικά τα έσοδα από την ενοικίαση αυτών, διότι, όπως ο αδελφός μου ισχυριζόταν, ο πατέρας μας του είχε υποσχεθεί να του κτίσει άλλα εννιά (9) δικά του δωμάτια μέσα στο δικό του οικόπεδο των 2,5 στρεμμάτων, για να τα εκμεταλλεύεται και επειδή αυτός απεβίωσε χωρίς να προλάβει να υλοποιήσει την υπόσχεση του, θεωρούσε τον εαυτό του "ριγμένο".

Προκειμένου να μην υπάρχουν προστριβές και για να μην διαλυθεί η ως άνω επιχείρηση του πατέρα, την οποία είχε φτιάξει με πολύ αγώνα και ιδρώτα, δέχθηκα ότι "ο πατέρας μας του είχε υποσχεθεί να του κτίσει άλλα εννιά (9) δικά του δωμάτια μέσα στο δικό του οικόπεδο των 2,5 στρεμμάτων, για να τα εκμεταλλεύεται και επειδή αυτός απεβίωσε χωρίς να προλάβει να υλοποιήσει την υπόσχεση του" και προκειμένου να κτίσει ο ίδιος ο αδελφός μου τα δωμάτια αυτά στο δικό του οικόπεδο των 2,5 στρεμμάτων εντός του παραλιακού οικισμού ... … (σε επαφή με τον αιγιαλό), που του άφησε ο πατέρας μας με την ως άνω διαθήκη του, δέχθηκα και του παραχώρησα δωρεάν με σύμβαση χρησιδανείου τα εννιά (9) δωμάτια που μου άφησε ο πατέρας μου με την ως άνω διαθήκη και συντάξαμε το από 9-5-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό χρησιδανείου, του οποίου όμοιο κατατέθηκε στην Δ.Ο.Υ. … με αριθμό …1/ 13-5-2009.

Ο δεύτερος εναγόμενος έκανε χρήση των οχτώ (8) ενοικιαζομένων δωματίων το 2008, το 2009, το 2010, το 2011, το 2012 και το 2013 προκειμένου με τα χρήματα που εισέπραξε από την εκμετάλλευση των ως άνω ακινήτων να κτίσει δικά του δωμάτια στο δικό του συνεχόμενο οικόπεδο των 2.500 τ.μ., το δε 1 δωμάτιο (διαμέρισμα) το με αριθμό 1 το χρησιμοποιώ συνεχώς εγώ και η οικογένεια μου από το 2008 μέχρι και σήμερα διότι δεν έχω άλλο σπίτι στο ... … και είναι δύσκολο να πηγαινοέρχομαι ... - ... τους θερινούς μήνες που λειτουργώ το εστιατόριο στο ....

Βλέποντας ο δεύτερος εναγόμενος ότι προκύπτουν μεγάλα εισοδήματα από την εκμετάλλευση των ως άνω οχτώ (8) ενοικιαζομένων δωματίων και επειδή δεν έκτισε δικά του δωμάτια, σε συνεργασία με την μητέρα μας - ενάγουσα άρχισε να αμφισβητεί την αποκλειστική κυριότητα μου στα ως άνω δωμάτια, με αποκορύφωμα να πείσει την μητέρα μου με πλήρη συμπαιγνία και άσκησε εναντίον μου και εναντίον του αδελφού μου την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …0/2063/2011 αγωγή με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί η ακυρότητα της από 16-4- 2008 ιδιόγραφης διαθήκης του πατέρα μου προβάλλοντας πλαστότητα αυτής. Κατά τη συζήτηση της ως άνω αγωγής κατά τη δικάσιμο της 26ης Μαρτίου 2014 ο αδελφός μου παρέστη με δικό του πληρεξούσιο δικηγόρο και συνομολόγησε τα πραγματικά περιστατικά της ένδικης αγωγής με αποτέλεσμα το δικαστήριο να στηρίξει την συναγωγή δικαστικού τεκμηρίου σε βάρος μου. Στα πλαίσια της συμπαιγνίας αυτών η μητέρα μου άσκησε ακόμη, μόνο εναντίον μου (πλήρη συμπαιγνία), την από 28-9-2011 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ….1/1046/2011 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής την οποία όμως δεν συζήτησε και παραιτήθηκε του δικογράφου αυτής.

Ενώ δηλαδή η αντίδικος μου και ο αδελφός μου είχαν την ιδιόγραφη διαθήκη στα χέρια τους από το έτος 2009, βάση αυτής προέβησαν σε δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ανακαλώντας ρητά προγενέστερη δήλωση που είχε γίνει πριν από την ανεύρεση της διαθήκης και αναφέρονταν σε ποσοστά εξ αδιαιρέτου έχοντας την εντύπωση ότι έλαβε χώρα εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή.

Επίσης ενώ το έτος 2009 γνώριζαν τη διαθήκη μετά τη δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ο αδελφός μου συνεβλήθη με μένα με το από 7-5-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης με το οποίο εγώ ως εκμισθώτρια με απόλυτη κυριότητα εξουσία και κατοχή κατά 100% αγροτεμαχίου εκτάσεως δύο στρεμμάτων και εννέα οικίσκων που βρίσκονται στο ...

του εκμίσθωσα αυτά (δωρεών παραχώρηση με μίσθωμα 100 Ευρώ το έτος) αναγνωρίζοντας με ως ιδιοκτήτρια. Ενώ η αντίδικός μου και ο αδελφός μου στηριζόμενοι στη διαθήκη παρέλαβαν στην κυριότητα νομή και κατοχή τους τα ακίνητα που ο πατέρας μου κατέλειπε με τη διαθήκη στον καθένα χωρίς ποτέ να διατυπώσουν την παραμικρή αμφιβολία ή επιφύλαξη ως προς τη γνησιότητα αυτής, εντούτοις τρία χρόνια μετά την ανεύρεση της ιδιόγραφης διαθήκης με κοινή τους απόφαση ασκήθηκε αγωγή ανατροπής με αποκλειστικά και μόνο σκοπό να μου αφαιρέσουν όχι μόνο το σύνολο των κτημάτων που ρητά άφησε ο πατέρας μου σε μένα αλλά ακόμα και την εκμετάλλευση του ποσοστού που θα είχα ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος επί του συνόλου των κτημάτων.

Αυτό αποδεικνύεται από το από 31-3-2014 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης που συντάχθηκε μεταξύ της μητέρας μου Σ. χήρας Α. Π. του αδελφού μου Β. Π. του Α. όπου πλέον η πρώτη εκμισθώνει στο δεύτερο το ακίνητο και τους οικίσκους πριν ακόμα η απόφαση περί ανατροπής της διαθήκης τελεσιδικήσει συμφωνούντες μόνοι τους χωρίς τη δική μου σύμπραξη μίσθωμα απολύτως εικονικό για αν παίρνω εγώ μόνο ποσό 6.250 Ευρώ ετησίως.

Τα ως άνω έγγραφα είχα προσκομίσει με επίκληση ενώπιον του Εφετείου και βεβαίως ουδόλως ελήφθησαν υπόψη. Η προσβαλλόμενη απόφαση επί των αιτιάσεών μου περί συμπαικτικής δίκης δεν έδωσε καμία απάντηση. Επειδή η ως άνω περιγραφόμενη συμπεριφορά της ενάγουσας και του αδελφού μου δημιούργησαν την πεποίθηση ότι αποδέχθηκαν χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη τη γνησιότητα της ιδιόγραφης διαθήκης καθώς επίσης ότι δεν επρόκειτο στο μέλλον να αμφισβητήσουν αυτήν.

Είναι επομένως ολοφάνερο ότι η μετέπειτα στάση τους πέραν της συμπαιγνίας είναι κακόπιστη και θα έπρεπε η προσβαλλόμενη απόφαση να κρίνει τη συμπεριφορά τους ως καταχρηστική και αντίθετη με το άρθρο 4 του Συντάγματος, 14§1 του διεθνούς συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και του άρθρου 6§1 της ΕΣΔΑ.

Εφόσον λοιπόν η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε σιωπηρά τις ως άνω αιτιάσεις μου αφενός μεν υπέπεσε στην πλημμέλεια που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως στο άρθρο 559 αριθμ. 8 του ΚΠολΔ και αφετέρου παραβίασε τις ως άνω διατάξεις και θα πρέπει να αναιρεθεί." Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος εν όλω.

Συγκεκριμένα: Καθόσον αφορά στην φερομένη παραβίαση των προεκτεθεισών διατάξεων, καθώς και στο ότι τα άνω έγγραφα φέρονται ως μη ληφθέντα υπόψιν, διότι υπό την επίφασιν της παραβιάσεως των προειπωθέντων άρθρων και της μη λήψεως υπόψιν των εν λόγω εγγράφων (με φερόμενα σφάλματα κατ' αρθρ. 559 αρ. 1 και 11 γ ΚΠολΔ, αντιστοίχως, όπως εκτιμάται), πλήττεται η περί τα πράγματα αναιρετικώς , ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Προσέτι, τα συναρτώμενα με φερόμενη πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ ενέχουν απαράδεκτο, αφού τα αντιστοίχως ισχυριζόμενα δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την συναφώς αναλυθείσα έννοια.

IV. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς διερεύνηση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο, του καταβληθέντος παραβόλου και να επιβληθεί στην ηττωμένη αναιρεσείουσα η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά παραδοχή του αιτήματός της (άρθρ. 176, 183, 191§2, 495§3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.10.2017 αίτηση της Φ. Π. περί αναιρέσεως της 1301/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου. Και Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, το ποσόν της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ