Supreme Court dismisses appeal on bank promotion claims, upholding employer's discretionary authority.

Απόφαση 1108 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1108/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Tου αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αργύρη Καλφακάκο. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σπηλιόπουλο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-2-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1115/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 7183/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21 Αυγούστου 2004 αίτησή του και τους από 25 Νοεμβρίου 2005 πρόσθετους λόγους του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Δαβίλλας, διάβασε την από 25-1-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων, του κυρίου δικογράφου και των προσθέτων, της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή από τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 1, 9 και 13 του Οργανισμού Προσωπικού της Εμπορικής Τράπεζας, ο οποίος περιέχεται στην από 11-11-1977 Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με την 46806/10314 της 21/26-11-1977 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ, Β΄ τεύχος 1255), κηρύχθηκε υποχρεωτική με την 15869 της 10/27 -7-1981 απόφαση του ίδιου Υπουργού (ΦΕΚ, Β΄ τεύχος 446) και έχει ισχύ νόμου, ως περιέχουσα κανονιστικές διατάξεις, οι προαγωγές του λογιστικού κλάδου από το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ στον βαθμό του υποδιευθυντή Β΄ και από εκείνο στο βαθμό του υποδιευθυντή Α΄και άνω γίνονται κατ΄ εκλογήν και εφόσον έχει συμπληρωθεί τριετής ευδόκιμη παραμονή στον προηγούμενο βαθμό.

Ενεργούνται δε από το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας, ύστερα από εισήγηση της Γενικής Διεύθυνσής της. Στις περιπτώσεις αυτές το παραπάνω αρμόδιο όργανο αποφαίνεται κατ΄ ελεύθερη κρίση, εκτιμώντας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα κάθε υποψήφιου για προαγωγή υπαλλήλου. Η κρίση αυτή των οργάνων της Τράπεζας, ως άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη, υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων κατά τους ορισμούς του άρθρου 281 ΑΚ για κατάχρηση δικαιώματος, η οποία συντρέχει όταν κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλει η καλή πίστη παραλείπεται από τις προαγωγές υπάλληλος που έχει τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, προάγεται δε άλλος έναντι του οποίου αυτός που παραλείφθηκε υπερέχει καταφανώς σε ουσιαστικά προσόντα και επομένως η απόφαση του ΔΣ είναι κατάφωρα άδικη.

Εξάλλου, κατά την παρ. 15 του άρθρου 10 του Οργανισμού Προσωπικού της ίδιας Τράπεζας, κατ΄ εξαίρεση η Γενική Διεύθυνση δύναται να προαγάγει εφάπαξ στον επόμενο βαθμό και χωρίς πρόταση του Συμβουλίου Υπηρεσιακής Κατάστασης Υπαλλήλων, όταν απαιτείται τέτοια πρόταση κατά την παρ.1 του ίδιου άρθρου, οιονδήποτε υπάλληλο που διακρίθηκε κατά την κρίση της για εξαιρετική επίδοση, εργατικότητα και απόδοση, ανεξάρτητα από το χρόνο ένταξής του και το χρόνο παραμονής του στο βαθμό από τον οποίο προάγεται.

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό και με τις προηγούμενες καθώς και εκείνη του άρθρου 281 ΑΚ προκύπτει ότι η ανωτέρω εξουσία της Γενικής Διεύθυνσης της Τράπεζας για κατ΄ εξαίρεση προαγωγή υπαλλήλου δεν αποτελεί άσκηση φυσικής ευχέρειας που πηγάζει από τη γενική ελευθερία της προσωπικότητας του ατόμου και είναι από τη φύση της ανέλεγκτη αλλά αποτελεί και αυτή (όπως και η κατ΄ εκλογή προαγωγή) άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη, δηλαδή άσκηση της αναγκαίας στις σχέσεις εργασίας από τη φύση της επιχείρησης εξουσίας για την οργάνωση, τη διαμόρφωση και τη διεύθυνσή της.

Η άσκηση του δικαιώματος αυτού, εφόσον συναρτάται προς τη συνδρομή αντικειμενικών αξιοκρατικών κριτηρίων, όπως είναι η εξαίρετη επίδοση, εργατικότητα και απόδοση του υπαλλήλου, ελέγχεται δικαστικώς από την άποψη της κατάχρησης του διευθυντικού δικαιώματος. Ο έλεγχος αυτός επιβάλλεται ενόψει και του αυξημένου κινδύνου αυθαιρεσίας του οργάνου και προς διασφάλιση του δικαιώματος επαγγελματικής εξέλιξης και προόδου των ικανών υπαλλήλων, καθώς και του συμφέροντος της ίδιας της Τράπεζας να στελεχώνεται με ικανούς υπαλλήλους.

Έτσι, αν κατά παράλειψη υπαλλήλου που διακρίθηκε πράγματι για την εξαιρετική του επίδοση, εργατικότητα και απόδοση, προήχθη υπάλληλος που δεν επέδειξε τέτοια προσόντα ή αυτά που επέδειξε υπολείπονται καταφανώς εκείνων του υπαλλήλου που παραλείφθηκε, ο τελευταίος μπορεί να θεμελιώσει αξίωση προαγωγής κατά την παραπάνω διάταξη του άρθρου 10 παρ.15 του Οργανισμού Προσωπικού της Εμπορικής Τράπεζας(Ολ.

ΑΠ 22/1999). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο έκρινε ότι, εφόσον ο άνω Οργανισμός της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης έχει ισχύ νόμου, δεν έχουν εφαρμογή εδώ οι διατάξεις του Α.Κ. για αθέτηση της συμβάσεως, ούτε οι διατάξεις που αναφέρονται στην πλασματική πλήρωση της αιρέσεως, αλλά, σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα, η κρίση του αρμοδίου για τις προαγωγές υπαλλήλων αυτής οργάνου υπόκειται στον έλεγχο των πολιτικών δικαστηρίων μόνο κατά τους ορισμούς του άρθρου 281 για κατάχρηση δικαιώματος και, αν συντρέχουν οι προς τούτο προϋποθέσεις κατά τα άνω, ο παραλειφθείς υπάλληλος δικαιούται να αξιώσει με βάση την ως άνω διάταξη (άρθρο 10 παρ. 15 επί κατ' εξαίρεση προαγωγής) και εκείνες των άρθρων 70 Κ.Πολ.Δ, 914 επ. 932, 297, 298 Α.Κ.

την αναγνώριση του δικαιώματος προαγωγής του, την καταβολή υπό μορφή αποζημιώσεως των διαφορών αποδοχών μεταξύ δικαιουμένου και κατεχομένου βαθμού, καθώς και την καταβολή ευλόγου χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης . Συνακόλουθα απέρριψε, κατά τις άλλες βάσεις της(ήτοι περί παραβάσεως συμβατικών όρων, παρακώλυση πληρώσεως της αιρέσεως κ.λ.π.) την αγωγή ως μη νόμιμη και την ερεύνησε (ως ακολούθως) κατά την επικουρική (εκ του άρθρου 281 Α.Κ.) βάση αυτής, αναφορικά προς όλες τις επίμαχες προαγωγικές κρίσεις.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 110 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., 4 παρ. 1 και 2 του Σ, 6 της ΕΣΔΑ, 1 παρ. 1 του Οργανισμού, 648, 653, 288, 201 και 207 Α.Κ.. Επομένως, οι πρώτος, δεύτερος (α΄ σκέλος) τρίτος του κυρίου δικογράφου και πρώτος (β΄ σκέλος) των προσθέτων, από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., λόγοι της αναιρέσεως, υπό τις αντίστοιχες αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

2. Επειδή, το Εφετείο, καθόσον αφορά τις κρίσεις για κατ' εξαίρεση προαγωγή (άρθρο 10 παρ. 15 του Οργανισμού), δέχθηκε τα εξής: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων προσλήφθηκε από την αναιρεσίβλητη Τράπεζα, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, στις 20-5-1985 ως υπάλληλό της ειδικό οικονομολόγο και λόγω των αυξημένων τυπικών του προσόντων τον ενέταξε από 1-1-1986 στον βαθμό του Τμηματάρχη Α΄, ενώ από 1-1-1993 έχει προαχθεί στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α΄.

Είναι πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας Τριπόλεως, Ψυχολογίας πανεπιστημίου Σικάγου Η.Π.Α. και κάτοχος μεταπτυχιακών τίτλων, MASTERS στην ψυχολογία και στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και γνωρίζει άριστα την αγγλική γλώσσα. Για την πρόσληψή του ως ειδικού οικονομολόγου και την αμέσως ένταξή του στον βαθμό του Τμηματάρχη Α΄, συνέβαλε οπωσδήποτε η μακρά προϋπηρεσία και εμπειρία του σε οικονομικά θέματα, αφού, εκτός από τα καθήκοντα του εκπαιδευτικού που άσκησε διαδοχικά στην Τρίπολη, στη Νεάπολη της Ιταλίας (Στρατηγείο ΝΑΤΟ) και στο Ελληνικό Σχολείο του GARY INDIANA Η.Π.Α.

από το 1962 έως το 1968, είχε θητεύσει στη συνέχεια είτε ως στέλεχος παραγωγής, είτε ως ψυχολόγος είτε ως σύμβουλος επιχειρήσεων σε διαφόρους τομείς στο Σικάγο Η.Π.Α. και από το 1979 έως την πρόσληψή του από την αναιρεσίβλητη(1985) υπηρέτησε ως Ψυχολόγος – Σύμβουλος επιχειρήσεων στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας Αθηνών.

Έχει παρακολουθήσει 45 εκπαιδευτικά σεμινάρια και από το έτος 1994 έχει λάβει μέρος ως εκπρόσωπος της αναιρεσίβλητης σε συνέδρια και ημερίδες ενημερωτικού χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην Τράπεζα υπηρέτησε : Από 20-5-1985 ως Δ/ντής Τομέα Πολιτικής Δ/νσης Προσωπικού με δικαίωμα Α΄ υπογραφής και παράλληλα καθηγητής «MARKEETING " του Ινστιτούτου Τραπεζικών Σπουδών της αναιρεσίβλητης, από 11-1-1991 Σύμβουλος Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών με δικαίωμα Α΄ υπογραφής, από 25-10-1994 Δ/ντής Αναπτύξεως προϊόντων, από 18-10-1996 ως Δ/ντής Δ/νσης Μον.

Διαχείρισης Περιουσιών και από 1-6-1998 ως Σύμβουλος Διοίκησης. Δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά. Κατά τα έτη 1986, 1987 και 1988 βαθμολογήθηκε με (8,1), (7,8) και (8,0) – με άριστα το 10 -. Κατά τις κρίσεις προς προαγωγή, κατ' εξαίρεση (άρθρ. 10 παρ. 15 του Οργανισμού), στο βαθμό του Διευθυντή, της 1-1-1994, της 1-10-1994 και της 5-12-1994 το Δ,Σ, της αναιρεσίβλητης προήγαγε τους ομοιόβαθμους συναδέλφους του Χ1, Χ2 και ..., αντίστοιχα, οι οποίοι είχαν τα εξής προσόντα : 1) Ο Χ1, πτυχιούχος Παντείου και Ινστιτούτου Τραπεζικών Σπουδών (Ι.Τ.Σ.), προσλήφθηκε στις 11-9-1962 και στο βαθμό του Υπ/ντή Α΄ είχε προαχθεί την 1-7-1992.

Γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα και μέτρια την γερμανική (χωρίς πτυχία) και έχει παρακολουθήσει 18 επιμορφωτικά σεμινάρια. Υπηρέτησε : Από 28-9-1978 Δ/ντής Κατ/τος ...., από 5-7-1982 Δ/ντής Κατ/τος...., από 1-8-1985 Δ/ντής Κατ/τος ..., από 13-10-1985 Υπ/ντής Τομέα Εργασιών Περιφερειακής Δ/νσης ....., από 15-2-1988 Δ/ντής Κατ/τος ......, από 17-10-1990 Δ/ντής Κατ/τος ....

και από 4-5-1992 ...., από 1-2-1993 Περιφερειακός Δ/ντής Κατ/των ..... και από 22-4-1994 Δ/ντής Περιφέρειας ..... Δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά και κατά τα έτη 1982-1986 έχει βαθμολογηθεί με (8,0), (7,8), (7,90, (8,9) και (8,5), αντίστοιχα. 2) Ο Χ2, πτυχιούχος ΑΒΣ Πειραιώς, προσλήφθηκε στις 11-3-1970 προήχθη σε Υπ/ντή Α΄ από 1-1-1994.Γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα και μέτρια την γερμανική (χωρίς πτυχία) και έχει παρακολουθήσει 15 επιμορφωτικά σεμινάρια.

Δεν τιμωρήθηκε πειθαρχικά. Υπηρέτησε : Από 1-11-1984 ως Προϊστάμενος Υπηρεσίας Χρηματοδοτούμενων Επιχειρήσεων Τομέα Πελατών Εταιριών Δ/νσης Μεγ. Επιχειρήσεων, από 19-2-1985 ως Προϊστάμενος Υπηρεσίας Τομέα Δημοσίου της αυτής Δ/νσης, από 1-2-1987 Τμηματάρχης Τμημ/τος Χρημ/νων Επιχειρήσεων της αυτής Δ/νσης με δικαίωμα Α΄ υπογραφής, από 1-9-1992 ως Τμηματάρχης Τμ/τος Πελατείας Τομέα Μεγ.

Εταιριών, από 13-12-1993 ως Δ/ντής Δ/νσεως Προσωπικού και από 4-7-1994 ως Αναπληρωτής Γενικός Δ/ντής. Δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά. Και τα έτη 1985 έως 1990 έχει αντίστοιχα βαθμολογηθεί με (7,9), (8,0), (8,1), (7,9), (8,2) και (8,2). Από την αντιπαραβολή και την σύγκριση των ανωτέρω τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του αναιρεσείοντος και των τριών ως άνω συναδέλφων του, προκύπτει – καταλήγει το Εφετείο – ότι υπερτερεί έναντι αυτών μόνο στον αριθμό των σεμιναρίων και έναντι του δευτέρου και τρίτου κατά ένα έτος στην Αρχαιότητα στον βαθμό (Ε.Υ.Α.), ενώ υστερεί έναντι όλων στην Γενική Αρχαιότητα (Γ.Υ.Α.).

Στους τίτλους σπουδών κατέχει μεν περισσότερους, πλην όμως αυτό δεν του παρέχει πλεονέκτημα σημαντικό, αφού, από πλευράς ενδιαφέροντος της εναγομένης αξιολογείται ουσιαστικά μόνο το MASTER στην Διοίκηση Επιχειρήσεων. Με τα δεδομένα αυτά, και ενόψει του ότι ούτε στην άσκηση υπευθύνων καθηκόντων, όπως αυτά προπαρατίθενται αναλυτικά για τον καθένα, παρατηρείται οποιαδήποτε υπεροχή του αναιρεσείοντος, τα προσόντα του τελευταίου, αξιολογούμενα κατ' αντικειμενική κρίση, δεν μπορούν να του προσδώσουν υπεροχή, έστω και απλή, έναντι των συγκρινόμενων συναδέλφων του.

Έξάλλου, όσον αφορά τα απαιτούμενα για την κατ' εξαίρεση προαγωγή στοιχεία, ήτοι την εξαιρετική επίδοση, εργατικότητα και απόδοση, από τον έλεγχο του περιεχομένου των φύλλων ποιότητας, αυτά φαίνεται να συνυπάρχουν στον αυτό βαθμό τόσο στον αναιρεσείοντα όσο και στους συγκρινόμενους, χωρίς να διαπιστώνεται οποιαδήποτε υπεροχή ενός εξ αυτών έναντι των λοιπών.

Τέτοια υπεροχή δε οπωσδήποτε δεν συνιστούν οι επικαλούμενες από τον αναιρεσείοντα επιδόσεις του στον συγγραφικό τομέα ή οι επιτυχείς ενασχολήσεις του σε άλλα έργα όπως του καθηγητή οικονομικών ή στελέχους άλλων, άσχετων με την αναιρεσίβλητη οργανισμών, της χώρας ή του εξωτερικού, αφού αυτά δεν ενδιαφέρουν, τουλάχιστον άμεσα, την τελευταία, δηλαδή δεν αποφέρουν, ως δραστηριότητες του υπαλλήλου της, συγκεκριμένο γι' αυτήν υπηρεσιακό όφελος.

Αλλά ούτε και οι λοιπές καθαρά υπηρεσιακού χαρακτήρα, επικαλούμενες δραστηριότητες του αναιρεσείοντος του προσδίδουν τέτοια υπεροχή, αφού αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο των υπηρεσιακών του καθηκόντων και στην υποχρέωση πιστής εκπλήρωσής τους. Κατά συνέπεια δεν διαπιστώνεται υπεροχή του αναιρεσείοντος έναντι των άνω συναδέλφων του και συνακόλουθα η αναιρεσίβλητη, προάγοντας τους άνω τρεις υπαλλήλους της στον βαθμό του Διευθυντή και παραλείποντας τον αναιρεσείοντα, δεν τον αδίκησε και μάλιστα κατάφωρα ούτε άσκησε το διευθυντικό της δικαίωμα πέρα από τα αξιολογικά όρια του άρθρου 281 Α.Κ..

Περαιτέρω, καθόσον αφορά τις οικείες, κατ' εκλογήν (άρθρ. 10 παρ. 13 Οργανισμού), κρίσεις προς προαγωγή στο βαθμό του Διευθυντή από 1-1-1996, από 1-1-1998 και από 1-10-1998, η αναιρεσίβλητη παρέλειψε και πάλι να προαγάγει τον αναιρεσείοντα, αν και είχε τα προς τούτο προσόντα και υπήρχαν κενές θέσεις, ενώ προήγαγε στον άνω βαθμό(Διευθυντή) τους ομοιοβάθμους συναδέλφους του Χ3, Χ4, Χ5 και Χ6, οι οποίοι είχαν τα παρακάτω προσόντα : 1) Ο Χ3 απόφοιτος Ι.Τ.Σ., προσελήφθη στις 12-8-1965 και στον βαθμό του Υπ/ντή Α΄ είχε προαχθεί από 1-1-1993.

Γνωρίζει μέτρια την αγγλική γλώσσα και έχει παρακολουθήσει 11 επιμορφωτικά σεμινάρια. Υπηρέτησε στις παρακάτω θέσεις ασκώντας τα οικεία υπεύθυνα καθήκοντα : Από 11-8-1975 Δ/ντής Κατ/τος ...., από 8-6-1978 Δ/ντής Κατ/τος ...., από 4-4-1983 Δ/ντής Κατ/τος ....., από 8-4-1985 Δ/ντής Κατ/τος...., από 4-1-1988 Δ/ντής Παριφερειακής Δ/νσης ...., από 22-8-1990 Δ/ντής Κατ/τος της ....., από 3-1-1994 Δ/ντής της Δ/νσης Εργασιών και Καταστημάτων και από 11-7-1994 επικεφαλής στην Τράπεζα Επιχειρήσεων.

Δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά. Κατά τα έτη 1982 – 1986 βαθμολογήθηκε με (7,9), (7,8), (8,0), (8,1) και (8,4), αντίστοιχα. 2) Ο Χ4, πτυχιούχος Α.Σ.Ο.Ε.Ε., προσλήφθηκε στις 27-6-1966 και προήχθη σε Υποδ/ντή Α΄ από 1-7-1994. Γνωρίζει πολύ καλά (χωρίς πτυχίο) την αγγλική γλώσσα και έχει παρακολουθήσει 25 επιμορφωτικά σεμινάρια. Υπηρέτησε :

Από 1-5-1987 Τμημ/ρχης Τμήματος Διαχ. Εφαρμογών Εξοπλισμού Οικονομικών, Τομέα Λειτουργιών Υπολογιστών Δ/νσης Μηχαν/σης, από 10-1-1993 Τμηματάρχης Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτικής και Προγραμματισμού ίδιας Δ/νσης, από 25-5-1994 Διευθυντής Δ/νσης Εργασιών και Διοικητικού Τράπεζας ιδιωτών, από 18-10-1996 Διευθυντής Δ/νσης Υποστήριξης Δικτύου.

Δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά και κατά τα έτη 1984-1990 βαθμολογήθηκε με (8,8), (8,9), (8,9), (9,1), (9,1), (9,2) και 9,2), αντίστοιχα. 3) Ο Χ5, απόφοιτος Λυκείου και Ι.Τ.Σ., προσλήφθηκε στις 21-8-1967 και προήχθη σε Υπ/ντή Α΄ την 1-7-1994. Γνωρίζει αρκετά καλά (χωρίς πτυχίο) την αγγλική γλώσσα και έχει παρακολουθήσει 11 επιμορφωτικά σεμινάρια.

Υπηρέτησε στις παρακάτω θέσεις ασκώντας τα οικεία καθήκοντα : από 1-11-1984 Υπ/ντής Τομέων Επιχειρήσεων και Ιδιωτών Κατ/τος ...., από 1-12-1986 Δ/ντής του άνω Κατ/τος, από 30-7-1990 Δ/ντής Περιφερειακής Δ/νσης Δυτικής Ελλάδος, από 20-5-1994 Γενικός Διευθυντής Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Δεν τιμωρήθηκε πειθαρχικά και κατά την αμέσως ανωτέρω χρονική περίοδο βαθμολογήθηκε με (9,0), (9,8), (9,0), (8,4), (8,7) και (8,8) αντίστοιχα. 4) Ο Χ6, απόφοιτος (εξαταξίου) Γυμνασίου, προσλήφθηκε στις 2-5-1968 και προήχθη σε Υποδ/ντή Α΄ την 1-7-1994.

Γνωρίζει μέτρια την αγγλική γλώσσα και έχει παρακολουθήσει 10 επιμορφωτικά σεμινάρια. Υπηρέτησε : Από 1-4-1987 Δ/ντής Κατ/τος της οδού ...., από 27-8-1990 Δ/ντής Κατ/τος ...., από 2-4-1994 Δ/ντής του Κεντρικού Καταστήματος και από 25-5-1994 Δ/ντής Δ/νσης Πελατείας της Τράπεζας Επιχειρήσεων. Δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά και κατά την άνω περίοδο βαθμολογήθηκε με (9,8), (8,90, 9,7), (9,5), (8,4), ( 8,4) και (8,5), αντίστοιχα.

Από την αντιπαραβολή και την σύγκριση των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του αναιρεσείοντος με εκείνα των τεσσάρων ανωτέρω συναδέλφων του, - συνεχίζει το Εφετείο - προκύπτει ότι το ήθος, η εργατικότητα, η υπηρεσιακή απόδοση και το επίπεδο γνώσεως του αντικειμένου της εργασίας βρίσκονται στο ίδιο υψηλό επίπεδο.

Έτσι ενώ στην άσκηση υπευθύνων καθηκόντων είναι σχεδόν ισοδύναμοι με ελαφρά υστέρηση του αναιρεσείοντος έναντι πάντων, ο αναιρεσείων υπερέχει έναντι όλων στον αριθμό των σεμιναρίων, στον βαθμό γνώσεως ξένης γλώσσας και στους τίτλους σπουδών έναντι πρώτου, τρίτου και τετάρτου, υστερεί όμως σημαντικά έναντι όλων στην βαθμολογία και επίσης κατά πολύ(από 17 έως 20 έτη) στην Γ.Υ.Α..

Ομοίως ο αναιρεσείων υπερέχει ελαφρά (κατά ένα έτος) στην Ε.Υ.Α. έναντι δεύτερου, τρίτου και τέταρτου. Δηλαδή η όποια υπεροχή του αναιρεσείοντος στα άνω στοιχεία αντισταθμίζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος από την υστέρησή του στα λοιπά και μάλιστα στα πλέον σημαντικά όπως η βαθμολογία, έτσι ώστε η τυχόν υπολειπόμενη μετά ταύτα υπεροχή του να χαρακτηρίζεται οπωσδήποτε απλή και όχι κατάδηλη.

Συνεπώς, ούτε έναντι των συναδέλφων του αυτών η παράλειψη προαγωγής χαρακτηρίζεται κατάφωρα άδικη, αλλά αντίθετα θεωρείται ότι εχώρησε ομοίως στο πλαίσιο άσκησης του διευθυντικού δικαιώματος της αναιρεσίβλητης, χωρίς οποιαδήποτε παράβαση των αξιολογικών ορίων του άρθρ. 281 Α.Κ.. Με βάση τις ως άνω παραδοχές, το Εφετείο έκρινε ότι η αγωγή, στο σύνολό της, είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη και κατ' επικύρωση της πρωτόδικης αποφάσεως που έκρινε όμοια με διαφορετική αιτιολογία την οποία αντικατέστησε με την ανωτέρω, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, δεν παραβίασε ευθέως ή ούτε εκ πλαγίου (με ανεπαρκείς αιτιολογίες)τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 4, 3 παρ. 1, 10 παρ. 1, 6, 9, 13 και 15 του Οργανισμού της αναιρεσίβλητης, 281 και 288 Α.Κ., 110 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., 4 παρ. 1 Σ., 6 της ΕΣΔΑ, 648, 659, 201, 207 Α.Κ. και 7γ του κυρωθέντος με το Ν. 1532/1985 «Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Μορφωτικά δικαιώματα».

Διέλαβε δε στην απόφασή του πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες στα ζητήματα της αξιολογήσεως των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του αναιρεσείοντος και εκείνων των συγκρινόμενων, τόσο στις κατ' εξαίρεση όσο και στις κατ' εκλογήν, επίμαχες προαγωγές, εκ των οποίων( προσόντων) τα ουσιαστικά (άσκηση υπευθύνων καθηκόντων, βαθμολογία, φύλλα ποιότητας) λαμβάνονται υπόψη, συνεκτιμώνται και αξιολογούνται για όλο το κρίσιμο διάστημα θητείας των υπαλλήλων (αναιρεσείοντος και συγκρινόμενων) της Τράπεζας και όχι μόνο για τον διανυθέντα στον προηγούμενο βαθμό χρόνο (τριετία), που απαιτείται ως τυπικό προσόν για προαγωγή στο βαθμό του Δ/ντή – όπως υποστηρίζεται από τον αναιρεσείοντα, επικαλούμενο τη διάταξη του 7γ΄του άνω Δ.

Συμφώνου -, τη δε βαθμολογία για όλα τα πριν από την προαγωγή τους στον ανώτερο βαθμό, αφότου και δεν βαθμολογούνται. Επομένως, οι αντίθετοι, από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., πρώτος, τέταρτος του κυρίου αναιρετηρίου και πρώτος (α΄ σκέλος), και δεύτερος του δικογράφου των προσθέτων, λόγοι της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Εξάλλου, ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, διότι το Εφετείο, αφου δέχθηκε ότι προσλήφθηκε ως ειδικός οικονομολόγος, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 4 του Οργανισμού της Τράπεζας, λόγω των εξαιρετικών του προσόντων και της πείρας του, θα έπρεπε να συναγάγει από αυτό ότι είχε εξαιρετικά και κατά πολύ ανώτερα των μετ' αυτού συγκρινομένων ουσιαστικά προσόντα.

Ο λόγος αυτός να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι το επικαλούμενο δίδαγμα της κοινής πείρας, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει, αφορά την εκτίμηση των αποδείξεων και όχι την ερμηνεία των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών (άρθρ. 559 αριθ. 1 β΄Κ.Πολ.Δ.)

3. Επειδή, με τον πέμπτο, από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ., λόγο του αναιρετηρίου, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δεν έλαβε υπόψη όλα τα εκτιθέμενα στην αγωγή του πραγματικά περιστατικά προς θεμελίωση της εκ του άρθρου 281 Α.Κ. βάσεως αυτής, ήτοι: 1) τα αναφερόμενα στην απόδοση της υπηρεσιακής αυτού προσφοράς, όπως η σημαντική αύξηση των μεγεθών στις Διευθύνσεις που υπηρέτησε ως Δ/ντής τα έτη 1994-1996, σύμφωνα με τα ενδεικτικά αναφερόμενα στοιχεία και τα προς απόδειξη αυτού επικληθέντα αποδεικτικά μέσα ( Έκθεση προέδρου Δ.Σ., ειδική αναφορά στην Γ.Σ), και 2)τις επιδόσεις του στον συγγραφικό τομέα, μολονότι η αναιρεσίβλητη, εμμέσως, συνομολόγησε τα ως άνω, τα οποία στοιχεία προσέδιδαν σ' αυτόν υπεροχή έναντι των προαχθέντων σε Διευθυντές συναδέλφων του.

Ο εξεταζόμενος λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Διότι, από τις ανωτέρω παραδοχές του προκύπτει, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα εκτιθέμενα στην αγωγή πραγματικά περιστατικά και - μετ' εκτίμηση ότι οι συγκρινόμενοι υπηρέτησαν σε καίριες ως άνω θέσεις ευθύνης και άσκησαν υπεύθυνα καθήκοντα, επί μακρότερο από τον αναιρεσείοντα χρόνο, κατά τον οποίο είχαν εξίσου καλή υπηρεσιακή απόδοση, επιβεβαιωμένη από την καλλίτερη μάλιστα βαθμολογία τους – έκρινε ότι εκ της συνδρομής και των εν λόγω περιστατικών δεν καθίσταται καταχρηστική η άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος της αναιρεσίβλητης, αναφορικά με όλες τις ανωτέρω κρίσεις, ενόψει του ότι ως δέχεται η μεν απόδοση συνυπάρχει στον αυτό βαθμό, τόσο στον αναιρεσείοντα όσο και στους συγκρινόμενους, οι δε επιδόσεις του στον συγγραφικό τομέα και οι λοιπές δραστηριότητές του στο πλαίσιο των υπηρεσιακών του καθηκόντων δεν του προσδίδουν υπεροχή και μάλιστα καταφανή έναντι εκείνων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-8-2004 αίτηση και των από 25-11- 2005 προσθέτων λόγων του ....., για αναίρεση της 7183/2001 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ