1106/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1106 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1106/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 6η Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: ....(αναφέρονται 11 ονόματα). Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Κωνσταντινίδη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Tης αναιρεσίβλητης: Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μανιάτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Νοεμβρίου 1997 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2398/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 4040/2000 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 12 Οκτωβρίου 2000 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας διάβασε την από 25 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των δύο πρώτων λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη του τρίτου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη των αντίδικων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τα άρθρα 2, 4, 5, 6 και 42 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού της ΔΕΗ (ΚΚΠ/ΔΕΗ), ο οποίος καταρτίστηκε με την από 4-10-1973 ΕΣΣΕ, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με τη 2842/442/1973 απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης (ΦΕΚ Β΄ 1274/25-10-1973), κυρώθηκε με το άρθρο 2 του Ν.Δ. 210/1974 και έχει ισχύ νόμου, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 3 του Κεφαλαίου Α της από 28-2-1990 ΕΣΣΕ, η οποία κυρώθηκε με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Β 227), το προσωπικό συνδέεται με τη ΔΕΗ με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και διακρίνεται σε τακτικό και έκτακτο.

Τακτικό προσωπικό είναι αυτό που υπηρετεί σε οργανικές θέσεις και υπάγεται αυτοδικαίως στις διατάξεις του κανονισμού αυτού μέχρι συμπληρώσεως του κατά το άρθρο 34 ορίου ηλικίας. Έκτακτο προσωπικό είναι εκείνο που προσλαμβάνεται με σύμβαση εργασίας ορισμένου ή αόριστου χρόνου για την κάλυψη έκτακτων και πρόσκαιρων αναγκών της επιχειρήσεως και υπάγεται μόνο στις αναφερόμενες στο άρθρο 42 του κανονισμού διατάξεις των άρθρων 10 (περί αποζημιώσεων και οδοιπορικών εξόδων), 11 (περί ηθικών και έκτακτων αμοιβών), 15 (περί ωρών εργασίας), 17 (περί απαγορεύσεως άλλων έργων και ασχολιών), 18 (περί υποχρεώσεως επιμέλειας, υπακοής και εχεμύθειας) και 19 (περί συμπεριφοράς προσωπικού).

Κατά τα λοιπά οι σχέσεις του έκτακτου προσωπικού με την επιχείρηση διέπονται από τις γενικής ισχύος διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Το προσωπικό αυτό, όσο χρόνο παραμένει έκτακτο, δεν κατατάσσεται σε κλάδο, κατηγορία, βαθμίδα και μισθολογικό κλιμάκιο. Η πρόσληψη του προσωπικού αυτού γίνεται με έγγραφη σύμβαση, που μπορεί να ανανεωθεί έως ότου συμπληρωθεί χρονικό διάστημα πέντε ετών, στη διάρκεια του οποίου μπορεί να γίνει η ένταξή του στο τακτικό προσωπικό.

Στην περί προσλήψεως απόφαση του Γενικού Διευθυντή καθορίζονται το είδος της απασχολήσεως και ο μισθός, όπως επίσης και το έργο για τις ανάγκες του οποίου προσλαμβάνεται το προσωπικό αυτό. Το προσωπικό της ΔΕΗ, πλην των αποφοίτων των Σχολών Μαθητείας και Ταχυρρύθμου Εκπαιδεύσεως αυτής, προσλαμβάνεται πάντοτε ως έκτακτο και με απόφαση του Γενικού Διευθυντή αυτής, μετά από πρόταση της ιεραρχίας, μπορεί να ενταχθεί, μετά από δοκιμαστική περίοδο, στο τακτικό προσωπικό, σε μισθολογικά κλιμάκια της κατώτερης βαθμίδας κάθε κατηγορίας, το δε Διοικητικό Συμβούλιο, μετά από εισήγηση του Γενικού Διευθυντή, αποφασίζει για την ένταξη τακτικών μισθωτών σε οποιοδήποτε μισθολογικό κλιμάκιο κάθε κατηγορίας.

Το τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ κατατάσσεται σε κλάδους, που υποδιαιρούνται σε κατηγορίες, που μπορούν επίσης να υποδιαιρεθούν σε βαθμίδες, στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια και αριθμός οργανικών θέσεων, για την πλήρωση των οποίων εντάσσονται οι μισθωτοί της, με βάση τους απαιτούμενους, ως προσόν, τίτλους σπουδών.

Οι κλάδοι αποτελούν γενικές διακρίσεις του προσωπικού σύμφωνα με το είδος της απασχόλησής του, η δε κατηγορία περιλαμβάνει προσωπικό περισσοτέρων ειδικοτήτων, χαρακτηριζόμενο από γενικά προσόντα της ίδιας ή και διαφορετικής εκπαιδευτικής στάθμης και που έχει μισθολογική εξέλιξη, η οποία σχετίζεται κατά βάση και κατά περίπτωση με τη στάθμη του τυπικού προσόντος (στοιχειώδης, βασική, μέση, ανώτερη και ανώτατη) .

Μεταξύ των κλάδων είναι και εκείνοι Α) των μισθωτών γενικών υπηρεσιών (ΓΥ), που υποδιαιρείται σε πέντε κατηγορίες μεταξύ των οποίων είναι και η ΓΥ5 (εργάτες εν γένει), για την κατάταξη στην οποία απαιτείται ως τυπικό προσόν απολυτήριο εξατάξιου δημοτικού σχολείου ή γυμνασίου, ή ενδεικτικό Γ΄ τάξης εξατάξιας σχολής μέσης εκπαίδευσης ημεδαπής ή ισότιμο αλλοδαπής, σε συνδυασμό ενδεχομένως με απαιτούμενη συναφή εμπειρία και Β) των τεχνικών (Τ), που περιλαμβάνει τέσσαρες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων και εκείνη των τεχνικών γενικώς (Τ4), της οποίας η τελευταία βαθμίδα (ε), περιλαμβάνει τα μισθολογικά κλιμάκια 8-9-10-11-12 και για την κατάταξη σ' αυτή απαιτείται πτυχίο αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής ή αντίστοιχο πτυχίο σχολών μαθητείας του Υπουργείου Εργασίας ή απολυτήριο εξατάξιου δημοτικού σχολείου ή γυμνασίου, ή ενδεικτικό Γ΄ τάξης εξατάξιας σχολής μέσης εκπαίδευσης και επιπροσθέτως για τη μισθολογική εξέλιξη στα μισθολογικά κλιμάκια 11 έως 5 και η τυχόν απαιτούμενη επαγγελματική άδεια της οικείας ειδικότητας και φύσης καθηκόντων, σε συνδυασμό ενδεχομένως και με συναφή προς αυτή εμπειρία.

Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι για την ένταξη έκτακτου υπαλλήλου στο τακτικό προσωπικό, η οποία, από της προσλήψεως του μισθωτού, αποτελεί υποχρέωση της ΔΕΗ, που έχει ως γενεσιουργό λόγο τις διατάξεις αυτές του κανονισμού, εκτός από τις οριζόμενες στην παρ. 5 του άρθρου 5 προϋποθέσεις, τις οποίες πρέπει να συγκεντρώνει ο προσλαμβανόμενος (και όχι ο εντασσόμενος) μισθωτός, δεν προβλέπονται ειδικώς ορισμένες προϋποθέσεις και έτσι επί της εντάξεως θα εφαρμοστεί ο κανόνας του άρθρου 288 ΑΚ, σύμφωνα με τον οποίο ο οφειλέτης υποχρεούται να εκπληρώσει την παροχή, όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη.

Επομένως η ένταξη έκτακτου στο τακτικό προσωπικό, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, πρέπει να γίνεται στον κλάδο, την κατηγορία, τη βαθμίδα και το μισθολογικό κλιμάκιο που του προσήκει, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις του κανονισμού, καθώς και την αρχή της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών, με βάση τα τυπικά προσόντα και την προϋπηρεσία του εντασσομένου, καθώς και το ήθος, τη μόρφωση, την ικανότητα, την πείρα και το κύρος που αυτός διαθέτει.

Η μη ένταξη του έκτακτου στο τακτικό προσωπικό ή η ένταξή του σε κατηγορία διαφορετική εκείνης, στην οποία αυτό δικαιούται να ενταχθεί κατά τους όρους του έχοντος ισχύ νόμου ΚΚΠ/ΔΕΗ, συνιστά αδικοπραξία κατά την έννοια του άρθρου 914 του ΑΚ. Επομένως, η αντίστοιχη αξίωση αποζημιώσεως του έκτακτου μισθωτού υπόκειται στην του ίδιου κώδικα, η οποία αρχίζει από τότε που αυτός έμαθε τη μη ένταξή του κατά τους προαναφερόμενους όρους.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των παραγράφων 1, 2 εδ. 1 και 4 του άρθρου 23 του παραπάνω κανονισμού προκύπτει ότι για τη μετάταξη από κατηγορία σε κατηγορία του ίδιου ή άλλου κλάδου, ο μισθωτός πρέπει να έχει τα προσόντα που απαιτούνται, κατά το άρθρο 4, για την κατηγορία στην οποία γίνεται η μετάταξη και για το μισθολογικό κλιμάκιο στο οποίο αυτός εντάσσεται και ότι η μετάταξη γίνεται στο εισαγωγικό κλιμάκιο της κατηγορίας, εφόσον ο μετατασσόμενος κέκτηται μισθολογικό κλιμάκιο κατώτερο αυτού, άλλως η μετάταξη γίνεται στο κατεχόμενο από τον μισθωτό μισθολογικό κλιμάκιο, οπότε ο διανυθείς σ΄αυτό χρόνος προσμετράται για μισθολογική προαγωγή σε ανώτερο μισθολογικό κλιμάκιο στη νέα κατηγορία.

Στην προκείμενη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, εξέθεταν με την ένδικη από 15-11-1997 αγωγή τα ακόλουθα: Με σύμβαση εργασίας διάρκειας ενός έτους, που στη συνέχεια ανανεώθηκε για δύο ακόμη έτη, προσλήφθηκαν από την εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη ΔΕΗ στις 25-10-1991 ο πρώτος, 18-10-1991 ο δεύτερος, 18-2-1992 ο τρίτος, 27-1-1992 ο τέταρτος, 21-10-1991 ο πέμπτος, 15-10-1991 ο έκτος, 18-10-1991 ο έβδομος, 25-10-1991 ο όγδοος, 6-3-1992 ο ένατος, 15-10-1991 ο δέκατος και 26-11-1991 ο ενδέκατος και τη 1-7-1994 εντάχθηκαν στο τακτικό προσωπικό της, στην κατηγορία ΓΥ/5 (εργατών εν γένει) του κλάδου γενικών υπηρεσιών και στο 12ο μισθολογικό κλιμάκιο.

Aπό τον χρόνο της προσλήψεώς τους οι ενάγοντες, που διέθεταν απολυτήριο γενικού ή τεχνικού ή επαγγελματικού λυκείου, απησχολούντο στην εναγομένη ως χειριστές κατεργασίας ύδατος στον Τομέα Χημείου του ΑΗΣ ...., εκτελώντας όλες τις εργασίες που αντιστοιχούν στην κατηγορία Τ4/Ω του τεχνικού κλάδου, στην οποία υπήρχαν ελλείψεις σε συγκεκριμένες θέσεις και στην οποία τελικά η εναγομένη, μετά από σχετική αίτησή τους, μετέταξε αυτούς από 1-9-1995, χωρίς να αναγνωρίσει την προηγούμενη πραγματική εργασία τους ως τεχνικών από 1-7-1994 (χρονολογία εντάξεως τους στο τακτικό προσωπικό) και να τους καταβάλει τις διαφορές των αποδοχών τους μεταξύ των σχετικών μισθολογικών κλιμακίων και ότι τόσο η ένταξή τους στην κατηγορία ΓΥ/5 (αντί της Τ4/Ω), όσο και η μετάταξη τους στην κατηγορία Τ4/Ω, όχι από την πρόσληψή τους, αλλά από 1-9-1995, είναι αντισυμβατική, παράνομη και καταχρηστική.

Με βάση αυτά ζήτησαν Α) να αναγνωριστεί α) ότι από τον χρόνο της προσλήψεώς τους απασχολήθηκαν στην εναγομένη, όχι ως εργάτες, αλλά ως χειριστές κατεργασίας ύδατος και ότι τη 1-7-1994 έπρεπε να ενταχθούν στην αντίστοιχη κατηγορία (Τ4/Ω) του τακτικού προσωπικού και όχι στη ΓΥ/5 και β) άλλως ότι η μετάταξή τους στην κατηγορία αυτή έπρεπε να ισχύσει από 1-7-1994 και όχι από 1-9-1995 και Β) να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να τους καταβάλει α) για το χρονικό διάστημα από 1-1-1993 έως 1-7-1994 αποζημίωση ίση με τις διαφορές των αποδοχών μεταξύ του 12ου μισθολογικού κλιμακίου της κατηγορίας ΓΥ/5 και του 11ου μισθολογικού κλιμακίου της κατηγορίας Τ4/Ω και β) για το χρονικό διάστημα από 1-7-1994 έως 1-9-1995 αποζημίωση ίση με τις διαφορές των αποδοχών μεταξύ του 11ου και του 10ου μισθολογικού κλιμακίου των αντίστοιχων κατηγοριών.

Το Εφετείο έκρινε ότι οι σχετικές με τη μη ένταξη των αναιρεσειόντων στην κατηγορία Τ4/Ω του τακτικού προσωπικού και την αποζημίωσή τους για την αιτία αυτή αξιώσεις στηρίζονται σε αδικοπραξία και -κατά παραδοχή σχετικής ένστασης της αναιρεσίβλητης- έχουν παραγραφεί, για τον λόγο ότι, από τον προαναφερόμενο χρόνο της προσλήψεώς τους, που οι αναιρεσείοντες έλαβαν γνώση της ζημίας τους και του προς αποζημίωση υποχρέου μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής (3-3-1998) είχε παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας και ότι επομένως ως προς τα κεφάλαια αυτά η ένδικη αναγνωριστική αγωγή ασκήθηκε χωρίς έννομο συμφέρον.

Έκρινε επίσης ότι και οι ένδικες αξιώσεις αποζημιώσεως του χρονικού διαστήματος από 1-1-1993 μέχρι την ένταξή τους στο τακτικό προσωπικό για διαφορές αποδοχών μεταξύ του 12ου μισθολογικού κλιμακίου της κατηγορίας ΓΥ/5 και του 11ου μισθολογικού κλιμακίου της κατηγορίας Τ4/Ω στηρίζονται σε αδικοπραξία και -κατά παραδοχή σχετικής ένστασης της αναιρεσίβλητης- έχουν παραγραφεί, για τον λόγο ότι, από τότε που εκδηλώθηκε η πρώτη παράνομη κατά τους αναιρεσείοντες σχετική πράξη (1-1-1993) μέχρι την άσκηση της αγωγής (3-3-1998) είχε παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας και ότι επομένως και ως προς το κεφάλαιο αυτό η ένδικη αναγνωριστική αγωγή ασκήθηκε χωρίς έννομο συμφέρον.

Με τις κρίσεις του αυτές, το Εφετείο, κατά το μέρος, που αφορά τις ένδικες αξιώσεις, οι οποίες στηρίζονται Α) στην παράνομη ένταξη των αναιρεσειόντων στην κατηγορία ΓΥ/5 του τακτικού προσωπικού, αντί της Τ4/Ω, στην οποία έπρεπε να ενταχθούν και συνακόλουθα στην παράνομη μετάταξή τους στην κατηγορία Τ4/Ω από 1-9-1995 και όχι από τον χρόνο της εντάξεως και Β) στην αντίστοιχη αποζημίωσή τους, παραβίασε τις διατάξεις που προεκτέθηκαν, αφού η πενταετής παραγραφή των παραπάνω αξιώσεων δεν άρχισε από τον χρόνο της προσλήψεώς τους, αλλά από τον χρόνο της εντάξεώς τους στο τακτικό προσωπικό και δεν είχε συμπληρωθεί κατά την άσκηση της ένδικης αγωγής.

Επομένως είναι βάσιμος ο σχετικός, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της αναιρέσεως κατά το μέρος αυτό. Όσον αφορά όμως τις αξιώσεις αποζημιώσεως του χρονικού διαστήματος από 1-1-1993 μέχρι την ένταξη των αναιρεσειόντων στο τακτικό προσωπικό, το Εφετείο, παρά την εσφαλμένη αιτιολογία του, κατέληξε σε ορθό διατακτικό, διότι η αγωγή, ως προς το κεφάλαιο αυτό, δεν είναι νόμιμη, αφού το προσωπικό της αναιρεσίβλητης, για όσο χρόνο παραμένει έκτακτο, δεν κατατάσσεται σε κλάδο, κατηγορία, βαθμίδα και μισθολογικό κλιμάκιο και συνεπώς, για τον από την πρόσληψη μέχρι την ένταξη χρόνο, δεν μπορεί να ζητήσει διαφορές αποδοχών μεταξύ μισθολογικών κλιμακίων της κατηγορίας του τακτικού προσωπικού, τις αντίστοιχες εργασίας της οποίας εκτελούσε και στην οποία έπρεπε να ενταχθεί και εκείνης στην οποία τελικώς εντάχθηκε, αλλά δικαιούται μόνο τον μισθό που συμφωνήθηκε με την περί προσλήψεως σύμβαση.

Επομένως ο ίδιος λόγος της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί κατά το μέρος αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 578 του ΚΠολΔ. Περαιτέρω, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Οι ενάγοντες, κατά τους χρόνους που προεκτέθηκαν, προσλήφθηκαν από την εναγομένη, με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ως έκτακτοι, με την ειδικότητα του εργάτη και αμέσως μετά την πρόσληψή τους χρησιμοποιήθηκαν από αυτή σε καθήκοντα χειριστή κατεργασίας ύδατος στον Τομέα Χημείου, αφού η εναγομένη εκτίμησε ότι είχαν τα σχετικά τυπικά προσόντα (απολυτήριο γενικού ή τεχνικού λυκείου), τροποποιώντας έτσι την αρχική σύμβαση προσλήψεώς τους αναφορικά με το αντικείμενο της απασχολήσεώς τους.

Τέτοια όμως τροποποίηση μπορούσε να γίνει μόνο εγγράφως από το όργανο που προέβη στην πρόσληψη, δηλαδή τον Γενικό Διευθυντή ή άλλο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, πράγμα που δεν συνέβη στην προκείμενη περίπτωση. Μετά την πάροδο χρόνου μεγαλύτερου της διετίας -και δεδομένου ότι η ένταξη του έκτακτου μισθωτού γίνεται υποχρεωτικά στην κατηγορία για την οποία έχει προσληφθεί- οι ενάγοντες εντάχθηκαν στο τακτικό προσωπικό, στις κατηγορίες του κλάδου γενικών υπηρεσιών ΓΥ/3 ο τρίτος και ΓΥ/5 οι λοιποί, με βάση την ιδιότητα και ειδικότητα με την οποία προσλήφθηκαν, γιατί η πρόσληψη έγινε για την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών, έτσι ώστε η απασχόλησή τους σε άλλα καθήκοντα, να μη τους προσδίδει και δικαίωμα εντάξεώς τους -έστω και αν είχαν τα προς τούτο τυπικά προσόντα- σε κατηγορία άλλη από εκείνη για την οποία είχαν προσληφθεί.

Στη συνέχεια η εναγομένη, μετά από σχετική αίτησή τους, μετέταξε τους ενάγοντες στην κατηγορία Τ4/Ω από 1-9-1995. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να ενταχθούν μόνο στις κατηγορίες ΓΥ/3 και ΓΥ/5 του κλάδου γενικών υπηρεσιών και όχι στην κατηγορία του χειριστή κατεργασίας ύδατος (Τ4/Ω) του τεχνικού κλάδου του τακτικού προσωπικού και συνακόλουθα ότι συννόμως μετετάγησαν στην κατηγορία αυτή σε χρόνο μεταγενέστερο της εντάξεώς τους στο τακτικό προσωπικό και επομένως δεν δικαιούνται αποζημίωση ίση με τις διαφορές των αποδοχών μεταξύ των μισθολογικών κλιμακίων των αντίστοιχων κατηγοριών για το διάστημα από 1-7-1994 έως 1-9-1995.

Με τις κρίσεις του αυτές παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ και του άρθρου 288 του ΑΚ, αφού η ένταξη του έκτακτου υπαλλήλου στο τακτικό προσωπικό πρέπει να γίνεται στον κλάδο, την κατηγορία και το μισθολογικό κλιμάκιο που του προσήκει, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ καθώς και την αρχή της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών, με βάση τα τυπικά προσόντα και την προϋπηρεσία του εντασσομένου, όπως και την ικανότητα, το ήθος, την πείρα και το κύρος που αυτός διαθέτει για την ενάσκηση των καθηκόντων του και όχι υποχρεωτικά με βάση την ιδιότητα και ειδικότητα με την οποία προσλήφθηκε.

Επομένως είναι βάσιμος ο σχετικός, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4040/2000 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που αναφέρεται στο αιτιολογικό.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για περαιτέρω εκδίκαση με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ