1105/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1105 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1105/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Μ. Μ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Πιπερίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Β. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/11/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κιλκίς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 248/2010 του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κιλκίς λόγω αρμοδιότητας, 73/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς και 1938/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/5/2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 16/12/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 1108 ΑΚ, αν η κυριότητα προσβάλλεται με άλλο τρόπο εκτός από αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, ο κύριος δικαιούται να απαιτήσει από εκείνον που προσέβαλλε την κυριότητά του, να άρει την προσβολή και να την παραλείπει στο μέλλον. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η αρνητική αγωγή ασκείται στην περίπτωση μερικής και όχι ολικής προσβολής της κυριότητας δηλαδή όταν ο κύριος διαταράσσεται στη νομή που ασκεί επί του πράγματος και όχι όταν προσβάλλεται με άλλο τρόπο όπως με την αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος οπότε προστατεύεται με τη διεκδικητική αγωγή κατ' αυτού που κατέχει το πράγμα.

Διατάραξη της κυριότητας αποτελεί κάθε έμπρακτη εναντίωση στο θετικό ή αποθετικό περιεχόμενο της κυριότητας, δηλαδή όταν ο εναγόμενος ενεργεί στο πράγμα πράξεις τις οποίες μόνο ο κύριος δικαιούται να ενεργήσει ή όταν εμποδίζει τον κύριο να ενεργήσει στο δικό του πράγμα, η δε διατάραξη αυτή έχει ως συνέπεια την μη ελεύθερη και ανενόχλητη χρησιμοποίηση, εκμετάλλευση και απόλαυση ορισμένων μόνο εξουσιών, εκ της κυριότητας επί του πράγματος.

Ειδικότερα, θετικά εκδηλώνεται η δθιατάραξη είτε με πράξη του προσβολέα στο πράγμα είτε με παρεμπόδιση πράξης του νομέα, ενώ αρνητικά με παράλειψη, όταν ο προσβολέας δεν προβαίνει στην επιβαλλομένη ενέργεια προς αποτροπή ή παύση της διατάραξης, όπως συμβαίνει ειδικότερα και όταν αυτός παραλείπει να άρει διαταρακτικό κατασκεύασμα ή αντικείμενο που συνεπάγεται διαρκή και εξακολουθητική παρενόχληση του νομέα στην άσκηση της νομής του.

Στην περίπτωση αυτή ο κύριος του ακινήτου εκτός από την άρση της διατάραξης και την παράλειψη της διατάραξης στο μέλλον με απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης κατά του εναγομένου που διαταράσσει την κυριότητά του, μπορεί να απαιτήσει και την αναγνώριση της κυριότητάς του, αν αμφισβητείται από τον εναγόμενο, οπότε η αγωγή του έχει χαρακτήρα αρνητικής αγωγής κυριότητας του άρθρου 1108 ΑΚ στην οποία έχει σωρευτεί και αναγνωριστική αγωγή του δικαιώματος της κυριότητας.

Εξ άλλου κατ' άρθρο 1094 ΑΚ ο κύριος πράγματος δικαιούται να απαιτήσει από το νομέα ή κάτοχο την αναγνώριση της κυριότητάς του και την απόδοση του πράγματος. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι αναγκαία στοιχεία της διεκδικητικής αγωγής είναι η κυριότητα του ενάγοντος επί του διεκδικουμένου ακινήτου και η νομή ή κατοχή του πράγματος από τον εναγόμενο.

Όταν ο εναγόμενος δεν είναι νομέας ή κάτοχος του ακινήτου αλλά απλώς ισχυρίζεται ότι η κυριότητα του ανήκει ή εάν αμφισβητεί την κυριότητα του ενάγοντος, τότε δεν είναι δυνατή η έγερση κατ' αυτού της διεκδικητικής αγωγής αλλά μόνον της αναγνωριστικής αγωγής (άρθρο 70 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχτηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή της παραβίαση.

Tούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων, ήδη αναιρεσίβλητος με την από 2-11-2007 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς το οποίο αφού κηρύχθηκε υλικά αναρμόδιο παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο καθ' ύλην Πολυμελές Πρωτοδικείο Κιλκίς, εκθέτει όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της, ότι είναι κύριος του περιγραφομένου λεπτομερώς ακινήτου εμβαδού341,54 τ.

μέτρων που βρίσκεται στην πόλη του Κιλκίς την κυριότητα του οποίου απέκτησε με παράγωγο τρόπο. Ότι ο εναγόμενος ιδιοκτήτης ομόρου οικοπέδου επί του οποίου διατηρεί από το έτος 1999 πρατήριο υγρών καυσίμων, χωρίς τη γνώση του ενάγοντος τοποθέτησε σε μέρος του υπεδάφους του άνω ακινήτου του δύο (2) υπόγειες δεξαμενές υγρών καυσίμων προς εξυπηρέτηση της επιχειρήσεώς του, ενώ έχει ανεγείρει σε αυτό και οικίσκο (σπιτάκι) για την εγκατάσταση των σκύλων του, ότι παρά τις σχετικές διαμαρτυρίες του ο εναγόμενος, ήδη αναιρεσείων, αρνείται να απομακρύνει τις παραπάνω δεξαμενές και να κατεδαφίσει το κτίσμα που ανήγειρε προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό το δικαίωμα κυριότητάς του σε αυτό το οποίο και αμφισβητεί.

Ζήτησε δε να αναγνωρισθεί κύριος του ως άνω ακινήτου και να υποχρεωθεί, ο εναγόμενος να παύσει την προσβολή της κυριότητάς του στο παραπάνω ακίνητο και ειδικότερα να απομακρύνει τις ανωτέρω δεξαμενές υγρών καυσίμων και να κατεδαφίσει τον ως άνω οικίσκο των σκύλων του. Σε περίπτωση δε που αρνηθεί ο εναγόμενος να άρει τις ως άνω διαταρακτικές της κυριότητάς του κατασκευές, ζήτησε να επιτραπεί στον ίδιο να προβεί σε αυτό, καθώς και να απειληθεί, κατά του εναγομένου χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση για κάθε μελλοντική παράβαση της απόφασης.

Επί των σωρευομένων στο αυτό δικόγραφο αγωγών, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 73/2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς με την οποία αυτές κρίθηκαν νόμιμες ως ερειδόμενες επί των διατάξεων 70 ΚΠολΔ και 1108 ΑΚ και έγιναν δεκτές εξ ολοκλήρου ως κατ' ουσίαν βάσιμες. Κατά της αποφάσεως αυτής, ο αναιρεσείων άσκησε την από 29-8-2011 έφεσή του επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία οι σωρευόμενες στο ίδιο δικόγραφο αγωγές του αναιρεσιβλήτου κρίθηκαν νόμιμες ως ερειδόμενες επί των διατάξεων των άρθρων 70 και 1108 ΑΚ και αφού έγιναν δεκτές κατ' ουσίαν απορρίφθηκε η ασκηθείσα έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη, επικυρωθείσης της πρωτοβάθμιας απόφασης η οποία είχε εκφέρει την ίδια κρίση.

Υπό το προεκτεθέν περιεχόμενο, η δεύτερη σωρευόμενη στο ίδιο δικόγραφο αγωγή, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη νομική σκέψη, είναι αρνητική αγωγή (άρθρο 1108 ΑΚ) και δεν φέρει το χαρακτήρα διεκδικητικής αγωγής (άρθρο 1094 ΑΚ).

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, κατά το πρώτο σκέλος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Εφετείο ευθέως παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 1108 και 1094 ΑΚ κρίνοντας ότι πρόκειται περί αρνητικής και όχι διεκδικητικής αγωγής, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ακολούθως απορριπτέος ως αβάσιμος είναι ο ίδιος λόγος κατά το δεύτερο σκέλος του με το οποίο ο αναιρεσείων μέμφεται το Εφετείο ότι υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ μη λαβόν, παρά το νόμο, υπόψη του, τον ισχυρισμό του που προέβαλλε με λόγο εφέσεως ενώπιον του Εφετείου ότι πρόκειται περί διεκδικητικής αγωγής, ως και κατά το τρίτο σκέλος του με το οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.14 ΚΠολΔ μη κηρύσσοντας, παρά το νόμο, απαράδεκτη την ένδικη αγωγή.

Επειδή, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, ιδρύεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες, αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών όταν από το αιτιολογικό της απόφασης που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν ορθώς εφαρμόστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα δε, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση, ή την κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση του προσκομιζομένου αντιγράφου της προσβαλλομένης απόφασης, προκύπτει ότι με αυτή το Εφετείο δέχθηκε, μετά από την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

"Με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ευαγγελίας Εμμανουηλίδη, που νόμιμα μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Κιλκίς, ο ενάγων κατέστη κύριος κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, του υπ' αριθμ. 11Ν οικοπέδου, εμβαδού 341,54 τ.μ. που βρίσκεται στο υπ' αριθμ. ... οικοδομικό τετράγωνο της πόλης του Κιλκίς και συνορεύει σε πλευρά 15,01 γ.μ.

με πεζοδρόμιο, σε πλευρά 14,50 γ.μ. με το υπ' αριθμ. ... οικόπεδο του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου, σε πλευρές 8,35 γ.μ. και 11,25 γ.μ. με το υπ' αριθμ. 9 οικόπεδο του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου, σε πλευρά 3,76 γ.μ. με το υπ' αριθμ. 02 οικόπεδο του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου και σε πλευρά 22, 68 γ.μ. με το υπ' αριθμ. 01 οικόπεδο του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου, με αγορά από την Β.

χήρα Β. Χ.. Η τελευταία είχε καταστεί κυρία του άνω ακινήτου κατά το παραπάνω ποσοστό εξ αδιαιρέτου, δυνάμει της νόμιμα μεταγεγραμμένης υπ' αριθμ. ... πράξης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Περιστερίου Αττικής Αικατερίνης Καραγεωργάκη- Λεφάκη, λόγω κληρονομικής εκ διαθήκης διαδοχής του αποβιώσαντος στις 23/8/1998 συζύγου της Β.

Χ. του Δ.. Παράλληλα με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφουΘεσσαλονίκης Ευαγγελίας Εμμανουηλίδη, που νόμιμα μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του ίδιου παραπάνω Υποθηκοφυλακείου, ο ενάγων απέκτησε την κυριότητα και κατά το άλλο 50% εξ αδιαιρέτου ποσοστό του ίδιου άνω ακινήτου, με αγορά από τις Ζ.

χήρα Δ. Χ. και Λ. Χ. του Δ., στη συγκυριότητα των οποίων, κατά το άνω ποσοστό είχε περιέλθει το προπεριγραφόμενο ακίνητο, δυνάμει της νόμιμα μεταγεγραμμένης δήλωσης αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Αθηνών Φλώρας Μπλανά-Ζούλια, λόγω κληρονομικής εκ διαθήκης διαδοχής του αποβιώσαντος στις ... Δ. Χ.

του Ι.. Το ακίνητο αυτό είχε παραχωρηθεί στους δικαιοπαρόχους του ενάγοντος λόγω της έναρξης στο ρυμοτομικό σχέδιο της επέκτασης της πόλης του Κιλκίς του υπ' αριθμ. ... κληροτεμαχίου τους, έκτασης 2.100 τ.μ., που έγινε με το ΠΔ της 17/6/1988 και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 167Δ/17-3-1989, ενώ η σχετική πράξη εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης κυρώθηκε με την υπ' αριθμ.

ΕΠΑ οικ, 11/8.4.1994 απόφαση του Νομάρχη Κιλκίς, η οποία νόμιμα μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του ίδιου άνω Υποθηκοφυλακείου στις 22/12/1994. Ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης όμορου ακινήτου, το οποίο εφάπτεται του προπεριγραφόμενου ακινήτου του ενάγοντος με την Ανατολική του πλευρά. Ειδικότερα, με το από 3/3/1962 ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης αγρού, ο εναγόμενος είχε προσυμφωνήσει να αγοράσει από τον Ι.

Θ. του Θ. ένα διαιρετό τμήμα του υπ' αριθμ. ... κληροτεμαχίου, εμβαδού (του τμήματος) 1000 τ.μ. ή όσης έκτασης και εάν είναι, ενώ ακολούθως, το πιο πάνω εδαφικό τμήμα, ο εναγόμενος αγόρασε από τον ίδιο ανωτέρω με το από 20/7/1964 ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης αγρού, και η εν λόγω δικαιοπραξία επικυρώθηκε με την υπ' αριθμ. 31/1968 απόφαση του Ειρηνοδικείου Κιλκίς.

Στο παραπάνω ακίνητο ο εναγόμενος ανήγειρε πρατήριο υγρών καυσίμων, το οποίο άρχισε να λειτουργεί από 3/1/1970, βάσει σχετικής άδειας της Νομαρχίας Κιλκίς, το οποίο εξακολουθούσε να λειτουργεί μέχρι την άσκηση της έφεσης. Ακολούθησε η διαδικασία επέκτασης του ρυμοτομικού σχεδίου της πόλης του Κιλκίς, στην ανωτέρω περιοχή και το ακίνητο του εναγομένου εντάχθηκε στο υπ' αριθ. ...

οικοδομικό τετράγωνο με αριθμό οικοπέδου 01 και συνολικό εμβαδόν 611,57 τ.μ., αφού έγινε δεκτό ότι το εμβαδόν της αρχικής ιδιοκτησίας ήταν 700 τ.μ. βάσει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου που ο εναγόμενος είχε προσκομίσει κατά τη διαδικασία σύνταξης του σχετικού πίνακα της πράξης εφαρμογής, στο οποίο (συμβόλαιο) βασίστηκαν και οι μελετητές αυτής, όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ.

πρωτ. 3066/19-2- 2008 έγγραφο του Δήμου Κιλκίς. Αποδείχθηκε, περαιτέρω ότι και μετά την κύρωση και μεταγραφή της παραπάνω πράξης εφαρμογής, ο εναγόμενος συνέχισε να κατέχει το παραπάνω δημιουργηθέν ακίνητο όπου εξακολούθησε να λειτουργεί την επιχείρηση του πρατηρίου πώλησης υγρών καυσίμων, την οποία μάλιστα, βάσει της υπ' αριθμ.

Σ-5505/12-10-1999 απόφασης του Τμήματος Συγκοινωνιών της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κιλκίς, επέκτεινε, με την προσθήκη νέων αντλιών και δεξαμενών, μεταξύ των οποίων, και δύο νέων υπόγειων δεξαμενών αποθήκευσης καυσίμων των 15.000lt, τις οποίες τοποθέτησε στο υπέδαφος του προπεριγραφόμενου ακινήτου του ενάγοντος, που είχε και αυτό προκύψει από την ίδια άνω πράξη εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης και που στην ανατολική πλευρά του, όπως εκτέθηκε, συνορεύει με το ακίνητο του εναγομένου.

Η παραπάνω πράξη του εναγομένου δεν είχε γίνει αντιληπτή από τις τότε ιδιοκτήτριες του άνω ακινήτου, δικαιοπαρόχους του ενάγοντος, ούτε από τον ίδιο κατά το χρόνο αγοράς αυτού το 2002. Όταν κατά μήνα Ιανουάριο του 2004, ο ενάγων έχοντας πρόθεση να προβεί στην αξιοποίηση του ακινήτου, επισκέφθηκε αυτό, διαπίστωσε την τοποθέτηση των παραπάνω δεξαμενών σε τμήμα του υπεδάφους του ακινήτου του και την ανέγερση σε τμήμα αυτού μικρού οικίσκου τον οποίο ο εναγόμενος χρησιμοποιούσε για τη στέγαση των σκύλων του.

Όταν απευθύνθηκε γι' αυτά στον εναγόμενο, ο τελευταίος του ζήτησε να αγοράσει το επίδικο, πλην οι μεταξύ τους διαπραγματεύσεις για την αγορά του, δεν τελεσφόρησαν και ο ενάγων ζήτησε από τον εναγόμενο να απομακρύνει από το ακίνητο του τις παραπάνω διαταρακτικές εγκαταστάσεις, όμως εκείνος δεν ανταποκρίθηκε.

Έτσι, στις 31 Αυγούστου του 2006 ο ενάγων επέδωσε στον εναγόμενο την από 25/7/2006 εξώδικη πρόσκληση- διαμαρτυρία του, ζητώντας τα ίδια ανωτέρω, τάσσοντας ταυτόχρονα σε εκείνον προθεσμία πέντε (5) ημερών. Επειδή ο εναγόμενος και πάλι αδιαφόρησε, ο ενάγων άσκησε σε βάρος του την κρινόμενη αγωγή. Στο μεταξύ ο εναγόμενος με τις από 1/9/2006 και 3/10/2006 αιτήσεις του προς τη Δ/νση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κιλκίς, ζήτησε την εγγραφή των άνω δεξαμενών ως επικειμένων, στους σχετικούς πίνακες επικειμένων της πράξης εφαρμογής Κιλκίς, ενώ επικαλούμενος πλάνη περί τα πράγματα της Διοίκησης, ζήτησε την ανάκληση της παραπάνω πράξης εφαρμογής και τη διόρθωση αυτής αναφορικά με το ακριβές εμβαδόν του ακινήτου του (αρχικής ιδιοκτησίας).

Οι παραπάνω αιτήσεις του εναγομένου απορρίφθηκαν με την υπ' αριθμ. πρωτ. 2756-40/18-4450/25.10.2006 απόφαση της παραπάνω Υπηρεσίας, κατά της οποίας ακολούθως, εκείνος άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την από 6/11/2006 αίτηση ακύρωσης, ζητώντας την ακύρωση του άνω εγγράφου και ακολούθως την ακύρωση εν μέρει της προαναφερόμενης πράξης εφαρμογής, προκειμένου να αποκατασταθεί με μεγαλύτερο τμήμα οικοπέδου, επιδιώκοντας έτσι να συμπεριληφθεί στο παραπάνω ακίνητο του και το ακίνητο του ενάγοντος, σε τμήμα του οποίου είχε εγκαταστήσει τις προαναφερόμενες δύο δεξαμενές καυσίμων.

Από τα ανωτέρω αποδείχθηκε, τόσο η επί του επιδίκου κυριότητα του ενάγοντος, όσο και η προσβολή αυτής από τις προαναφερόμενες απ' αυτόν εγκαταστάσεις του εναγομένου." Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του έκανε δεκτές, ως και ουσιαστικά βάσιμες, τις σωρευόμενες αγωγές (αναγνωριστική και αρνητική αγωγή), επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση που είχε εκφέρει όμοια κρίση και απορρίπτοντας ως ουσιαστικά αβάσιμη την ασκηθείσα έφεση.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος αναιρέσης εκ του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογίας ως προς την σωρευόμενη αρνητική αγωγή (άρθρο 1108 ΑΚ) είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, εφόσον με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ιστορείται στην προσβαλλομένη απόφαση ότι ο ενάγων είναι κύριος του επιδίκου ακινήτου στην πόλη του Κιλκίς και ότι ο εναγόμενος προσέβαλε την κυριότητα του ενάγοντος διαταράσσοντας αυτή με την εγκατάσταση δύο δεξαμενών καυσίμων στο υπέδαφος του ακινήτου του ενάγοντος και με την κατασκευή οικίσκου για σκύλους επί της επιφανείας αυτού, με τις αιτιολογίες δε αυτές καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή εφαρμογή της ως άνω ουσιαστικής διατάξεως του άρθρου 1108 ΑΚ. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η από 10-5-2013 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ.1938/2012 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου, κατ' άρθρο 495 αρ.4 ΚΠολΔ όπως προστέθηκε με άρθρο12 παρ. 2 Ν.4055/2012, στο Δημόσιο Ταμείο

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 10-5-2013 αίτηση του Μ. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ.1938/2012 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Μαΐου 2014 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ