Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific substantive law and lack of detailed reasoning.

Απόφαση 1103 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1103/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ........, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παύλο Καβάγια.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΜΠΟΡΙΟ ΠΕΝΤΕ ΗΠΕΙΡΩΝ ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "ΔΕΠΗ ΑΕ" που εδρεύει στην Αττική και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σπινάσα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-6-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3528/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 319/2006 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 20-6-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 26-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, ουσιωδών αυτοτελών ισχυρισμών, θεμελιωτικών κατά νόμο αγωγής, ανταγωγής, ένστασης και αντένστασης, δεν ιδρύεται, όταν ο προταθείς παραδεκτώς ισχυρισμός λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και απορρίφθηκε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στο εφετείο την πλημμέλεια, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον προταθέντα νομίμως από αυτή ισχυρισμό της, προς απόκρουση της αγωγής της αναιρεσίβλητης, ότι οι φερόμενες ως εκδοθείσες από αυτή και μη πληρωθείσες κατά τη νόμιμη εμφάνισή τους επιταγές, για την μη πληρωμή των οποίων η ενάγουσα ζητούσε αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω αδικοπραξίας, δεν είχαν εκδοθεί από την αναιρεσείουσα εναγoμένη αλλά από την ........ Ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.8 είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό αυτό της αναιρεσείουσας και τον απέρριψε ως αβάσιμο.

Η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναίρεση από το άρθρο 559 αρ. 1 αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής σε συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος. Αντίθετα το ορισμένο ή αόριστο της αγωγής ως προς την έκθεση σ' αυτή των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία (ποιοτική αοριστία) εκτιμά κυριαρχικώς το δικαστήριο της ουσίας και δεν υπόκειται κατά τούτο η απόφασή του σε αναιρετικό έλεγχο εκτός αν το δικαστήριο της ουσίας έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη γεγονότα που δεν διαλαμβάνονταν σ' αυτή και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην κρίση του περί του νόμου βασίμου της ή αντιθέτως έκρινε αόριστη αυτή ή αντιθέτως έκρινε αόριστη την αγωγή επειδή δεν έλαβε υπόψη του τέτοια γεγονότα καίτοι διαλαμβάνονται στην αγωγή, οπότε μπορούν να θεμελιωθούν οι από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 λόγοι αναίρεσης.

Η αοριστία του δικογράφου της αγωγής (ποσοτική και ποιοτική) πρέπει να προτείνεται νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργείται λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 562 παρ. 2, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους που κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά τη δημόσια τάξη, για να είναι δε παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης πρέπει ο αναιρεσείων να αναφέρει στο αναιρετήριο τον ισχυρισμό, δηλαδή τα συγκροτούντα, κατά νόμο, αυτόν πραγματικά γεγονότα, και να καθορίζει τον τρόπο που προέβαλε αυτόν στο δικαστήριο της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης (πρώτο σκέλος) η αναιρεσείουσα, αποδίδει, κατ' εκτίμηση, στο εφετείο την πλημμέλεια, ότι παρά το νόμο δέχτηκε ότι η αγωγή της αναιρεσίβλητης ήταν ορισμένη, ενώ έπρεπε να την απορρίψει αυτεπαγγέλτως ως αόριστη, διότι αφενός μεν δεν αναφέρονταν σ' αυτή ο νόμιμος τρόπος με τον οποίο η ενάγουσα έγινε νόμιμη κομίστρια των επιταγών, εφετέρου δε δεν αναφέρει, ότι η υπ' αριθμ. ......

επιταγή είχε μεταβιβασθεί δ' οπισθογραφήσεως, λόγω ενεχύρου στην Τράπεζα Κύπρου, η δε υπ' αριθμ. ....... επιταγή είχε μεταβιβασθεί επίσης δι' οπισθογραφήσεως στο ...... Ο λόγος αυτός, ως πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος γιατί δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο σχετικός ισχυρισμός της αναιρεσείουσας προτάθηκε στο Δικαστήριο της ουσίας.

Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 εδ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου απ' αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το 'λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Περαιτέρω, για να ιδρυθεί ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να παραβιαστεί κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Η παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή. Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός 'λόγος αναίρεσης για παραβίαση από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, πρέπει, εκτός των άλλων γίνεται αναφορά και μάλιστα ενάριθμα του κανόνα ουσιαστικού δικαίου και να εξειδικεύεται το σφάλμα του δικαστικών αιτιολογιών, να καθορίζεται ποιες επί πλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει η απόφαση τις οποίες και δεν περιέχει, στη δε περίπτωση των αντιφατικών αιτιολογιών, που συνίσταται η αντίφαση (Ολ.

ΑΠ 32/1996). Για να είναι δε ορισμένος και άρα παραδεκτός ο από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει, εκτός των άλλων, να αναφέρεται στο αναιρετήριο και μάλιστα ενάριθμα, η φερομένη, κατά τον αναιρεσείοντα ως παραβιασθείσα, διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, με πληρότητα και όχι κατ' αποσπασματική επιλογή και η έννομη συνέπεια που με βάση τις παραδοχές αυτές καταγνώστηκε, και συνιστά το σφάλμα του δικαστηρίου..

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος του, αποδίδει στο εφετείο τις αιτιάσεις, ότι υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ πλημμέλειες. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται την ουσιαστικού δικαίου (διάταξη που φέρεται ως παραβιασθείσα από το εφετείο, ενώ, αν και επικαλείται ανεπάρκεια αιτιολογιών, δεν καθορίζει επί ποίων ζητημάτων δεν περιέχει η απόφαση επαρκείς αιτιολογίες και ποίες επί πλέον αιτιολογίες απαιτούνταν, τις οποίες δεν περιέχει η προσβαλλόμενη απόφαση.

Ο ίδιος αυτός τρίτος, κατά το μέρος του με το οποίο αποδίδονται στο εφετείο παραβιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 8, 10, 11 και 20 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αόριστος ως προς τις αποδιδόμενες πλημμέλειες από τους αριθμούς 8, 11 και 20 α) διότι η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει ποίο ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό της δεν έλαβε υπόψη το εφετείο και τον τρόπο που προέβαλε αυτόν β) δεν καθορίζει ποία αποδεικτικά μέσα, και το νόμιμο τρόπο που αυτά προσκομίστηκαν στο εφετείο, δεν έλαβε αυτό υπόψη και προς απόδειξη ή ανταπόδειξη ποίου ισχυρισμού προσκομίστηκαν αυτά και γ) δεν καθορίζει ποίο έγγραφο παραμορφώθηκε από το εφετείο και με ποίο τρόπο.

Ως προς την αποδιδόμενη πλημμέλεια από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ο λόγος αυτός ως αβάσιμος, διότι όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το εφετείο δέχτηκε την αγωγή, αφού έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενώπιον του και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, καθώς και όλα τα προσκομισθέντα νομίμως από τους διαδίκους έγγραφα, πλην της υπεύθυνης δήλωσης, κρίνοντας ανελέγκτως ότι αυτή δόθηκε επίτηδες για να χρησιμοποιηθεί στη δίκη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Ιουνίου 2006 αίτηση της ..... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 319/2006 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από ευρώ χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ