1102/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1102 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1102/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεοφάνη Παντελιά.

Των αναιρεσίβλητων: 1. .... και 2. ..... Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Κωνσταντίνο Τσεβρένη και Δημήτριο Νταφούλη και ο 2ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τσεβρένη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με α) την από 4-12-1990 αγωγή του αρχικού αναιρεσείοντος .... β) την από 25-1-1991 ανακοίνωση δίκης μετά προσεπικλήσεως σε αναγκαστική παρέμβαση του ήδη 1ου αναιρεσίβλητου και γ) την από 12-2-1991 πρόσθετη παρέμβαση του ήδη 2ου αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6683/2000, 4547/2001 προδικαστική, 6228/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8113/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 19-4-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 7-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης της 8113/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335,338,339 και 340ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Στην υπόθεση που κρίνεται, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, οι οποίες περιέχονται στην 37/1992 έκθεση του εισηγητή Δικαστή, και από όλα τα έγγραφα τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε, τόσο τις καταθέσεις των μαρτύρων, που νόμιμα εξετάσθηκαν, περιέχονται στην ανωτέρω εισηγητική έκθεση και αναφέρονται στον τρίτο λόγο αναίρεσης, όσο και, ως δικαστικά τεκμήρια, τα αναφερόμενα στον πρώτο λόγο της αναίρεσης έγγραφα.

Επομένως, οι λόγοι αυτοί αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, με τους οποίους ψέγεται η πληττόμενη απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Επειδή, δεν ιδρύεται ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 περ.β΄ ΚΠολΔ.λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα "πράγματα" που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και τα απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί.

η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι ο ισχυρισμός έχει ληφθεί υπόψη ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια , ότι δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του αρχικώς ενάγοντος και δικαιοπαρόχου της αναιρεσείουσας, ότι ένα τμήμα του επιδίκου, εμβαδού 2.000 τ.μ, που πώλησε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος στον πρώτο εξ αυτών, δυνάμει του ....

συμβολαίου, δεν ήταν δικό του αλλά περιήλθε, με τον τρόπο που ειδικότερα στον λόγο αυτό εκτίθεται, στον αρχικώς ενάγοντα και δικαιοπάροχό της ....., καθώς και ότι το έτερο τμήμα του επίδικου ακινήτου, εμβαδού 2.050 τ.μ., περιήλθε κατά κυριότητα , με τον τρόπο που αναφέρεται στο λόγο αυτό, στον ανωτέρω δικαιοπάροχό της και όχι στο δεύτερο των αναιρεσιβλήτων, δυνάμει του, ανυπάρκτου κατά την αναιρεσείουσα,.....

συμβολαίου δωρεάς, όπως ο τελευταίος προέβαλε. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τους ισχυρισμούς αυτούς τους οποίους απέρριψε σιωπηρώς με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως τούτο προκύπτει από το ότι τούτο δέχθηκε, ότι το πρώτο των ανωτέρω επίδικων εδαφικών τμημάτων κατέχεται από το δεύτερο των αναιρεσιβλήτων από τον θάνατο της μητέρα του .... (19-10-1977), η οποία με την ....

δημόσια διαθήκη της τον εγκατέστησε κληρονόμο της και στο ακίνητο αυτό, το δε δεύτερο εδαφικό τμήμα περιήλθε στον ίδιο διάδικο με δωρεά από την ...., δυνάμει του .... δωρητηρίου συμβολαίου, το οποίο καταστράφηκε λόγω πυρκαϊάς, όπως βεβαιώνεται, κατά τις παραδοχές της πληττόμενης απόφασης, με την 2579/1989 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Επειδή, ο από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι απαράδεκτος αν υπό το πρόσχημα της επίκλησης αυτού πλήττεται στην πραγματικότητα η περί των πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικώς. Ο ίδιος λόγος για να είναι ορισμένος πρέπει να αναφέρονται σ΄ αυτόν, εκτός των άλλων, και οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.19ΚΠολΔ πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών, ως προς το ζήτημα ότι το επίδικο ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στους τίτλους του ενάγοντος και ότι τούτο ανήκει στον πρώτο των αναιρεσιβλήτων, καθώς και διότι ως προς το ζήτημα αυτό η απόφαση δεν έχει ειδική αιτιολόγηση.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της έλλειψης νόμιμης βάσης πλήττεται η περί των αποδειχθέντων πραγμάτων ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου, αφού σ' αυτόν αναφέρονται οι τίτλοι ιδιοκτησίας του αρχικώς ενάγοντος από τους οποίους, κατά την αναιρεσείουσα, αποδεικνύεται το βάσιμο του ισχυρισμού της αυτού, η δε σύντομη διατύπωση του αιτιολογικού, δεν ιδρύει τον ως άνω λόγο αναίρεσης.

Με τον ίδιο λόγο, δεύτερο μέρος, από την ίδια διάταξη, ψέγεται η πληττόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών αιτιολογιών, διότι σ΄ αυτήν αναγράφεται "......Με βάση τα παραπάνω κύριος του επιδίκου ακινήτου είναι ο εναγόμενος με παράγωγο τρόπο...........Αλλά και ο ενάγων έγινε κύριος του ακινήτου αυτού με πρωτότυπο τρόποι(έκτακτη χρησικτησία) αφού αυτός..........".

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο σχετικά με το ως άνω ουσιώδες ζήτημα της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με βάση τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αλλά οι όποιες αναφορές περιορίζονται στο συμπέρασμα που κατέληξε το δικαστήριο σχετικά με το θέμα αυτό, οι οποίες όμως δεν ιδρύουν τον ανωτέρω λόγο αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-4-2005 αίτηση αναίρεσης της ..... κατά της 8113/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαϊου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 16 Μαϊου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ