Supreme Court allows appeal against appellate court's dismissal of debt claim due to lack of jurisdiction.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court accepted the appellant's appeal against the Thessaloniki Court of Appeals' decision to dismiss a debt claim for lack of jurisdiction. The appellant argued that the parties had agreed on Thessaloniki as the place of performance, establishing Greek court jurisdiction. The Court found the appellate court erred in applying Article 559(14) of the Code of Civil Procedure, ruling that jurisdiction existed and the appeal was admissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553(1), 554, 559(14) of the Code of Civil Procedure; Jurisdiction is established by agreement on the place of performance, and an appellate court's dismissal of a claim based on lack of jurisdiction is subject to appeal if the lower court failed to recognize the agreed forum.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1100 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1100/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1 Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Β. του Κ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Σχινά και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "UBS INVESTMENT BANK LONDON", που εδρεύει στο Λονδίνο Αγγλίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/5/2015 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1946/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1769/2018 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5/3/2019 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Aπό την επισκόπηση των εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) που προσκομίζει και επικαλείται, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ο αναιρεσείων και ειδικότερα, από: την υπ' αριθμ. 2756 Β/17/10/19 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Ν. Χ., περί επιδόσεως στο αρμόδιο γραφείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου της ένδικης αίτησης εις διπλούν, της παραγγελίας επίδοσης στην αναιρεσίβλητη εις διπλούν μετά μεταφράσεως αυτών, από την Ελληνική στην Αγγλική γλώσσα, εις διπλούν, προκύπτει ότι η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, σε επικυρωμένο αντίγραφο αυτής, με τη σχετική πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για την παρούσα δικάσιμο, μετά μεταφράσεως αυτών εις διπλούν, από την Ελληνική στην Αγγλική γλώσσα, στάλθηκε στην αρμόδια Υπηρεσία Επιδόσεων της Αγγλίας και επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη, εδρεύουσα στο Λονδίνο Αγγλίας, ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, στις 08-11-2019, σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 12 του Κανονισμού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της 13 Νοεμβρίου 2007, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος. Επομένως, εφόσον η τελευταία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά τη νόμιμη εκ του πινακίου εκφώνηση της υποθέσεως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.
ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση, μόνο αφότου έπαυσε να είναι προσβλητή με ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η κατ' άρθρο 503 αρ. 3 ΚΠολΔ 60νθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος στην άσκησή της (ερημοδικασθείς) διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της ανακοπής ή από το σχετικό δικαίωμα, καθόσον έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του αρθρ. 553 αρ. 1β ΚΠολΔ (ΑΠ 367/2014, ΑΠ 1464/10, ΑΠ 1428/08, ΑΠ 839/08).
Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα, που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων, παραδεκτώς επισκοπούμενα, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ και ειδικότερα: 1) το από 29-01-2019 επιδοτήριο της αρμόδιας Υπηρεσίας Επιδόσεων στο Λονδίνο Αγγλίας, σε νόμιμη μετάφραση, περί επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στην αναιρεσίβλητη στις 21/12/18, με επίσημη μετάφραση αυτής‚ από την Ελληνική στην Αγγλική γλώσσα. 2) Τα μαζί με το ανωτέρω επιδοτήριο αποσταλέντα στη Γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης έγγραφα, ήτοι το επιστραφέν από την ως άνω Υπηρεσία επιδόσεων αντίγραφο της άνω απόφασης με σφραγίδα της Υπηρεσίας αυτής περιέχοντας τις λέξεις στα Αγγλικά "προς επιστροφή (to return)" μετά μετάφρασης αυτών από τα Ελληνικά στα Αγγλικά. 3) Το με αριθμό …/…-3-2019 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το οποίο μέχρι και τις 03-03-2019 δεν είχε κατατεθεί ένδικο μέσο κατά της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
Και, 4) τη με αριθμό 7967Γ/15-11-2018 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης, περί επιδόσεως στο Εφετείο Θεσσαλονίκης της εν λόγω απόφασης προς προώθηση στην άνω Υπηρεσία επιδόσεων του Λονδίνου, προκύπτει ότι η, κατ' άρθρο 503 παρ. 3 ΚΠολΔ, 60νθήμερη προθεσμία άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, κατά της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, από την ήδη αναιρεσίβλητη, ερημοδικασθείσα, ως εφεσίβλητη, η διαδρομή της οποίας (προθεσμίας) άρχισε την επομένη της 21/12/18, οπότε η ανωτέρω απόφαση επιδόθηκε στην τελευταία, εξέπνευσε στις 22-02-2019.
Επομένως, η ένδικη αίτηση αναίρεσης, που κατατέθηκε στις 08-03-2019, ήτοι εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας, από τη λήξη της προηγούμενης προθεσμίας, οπότε η προσβαλλομένη απόφαση τελεσιδίκησε (άρθρα 553, 564 παρ. 1 ΚΠολΔ), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 παρ. 3 Β' αριθμ. 4, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του ΚΠολΔ).
Συνακόλουθα, η αίτηση αυτή είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, το παραδεκτό, και το βάσιμο των λόγων της, κατ' άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα.
ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 ΚΠολΔ, "Στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων υπάγονται Έλληνες και αλλοδαποί, εφόσον υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου". Εξάλλου, κατά το άρθρο 4 του ιδίου κώδικα, τα δικαστήρια ερευνούν την έλλειψη δικαιοδοσίας και αυτεπαγγέλτως στις περιπτώσεις των άρθρων 1 και 2.
Στις περιπτώσεις του άρθρου 3 την ερευνούν αυτεπαγγέλτως, αν ο εναγόμενος δεν παρίσταται στη συζήτηση ή αν πρόκειται για διαφορές που αφορούν ακίνητα που βρίσκονται στο εξωτερικό (ΑΠ 400/2009). Σε περίπτωση δε έλλειψης διεθνούς δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, η αίτηση δικαστικής προστασίας απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
Περαιτέρω, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που εφαρμόζεται από τις 10 Ιανουαρίου 2015, ορίζεται ότι: "ΚΕΦΑΛΑΙΟ I - ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ- ΑΡΘΡΟ 1.1 Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου.
Δεν καλύπτει, ιδίως, φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή την ευθύνη κράτους για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας (acta jure imperii). ΚΕΦΑΛΑΙΟ II- ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ- ΤΜΗΜΑ I - Γενικές διατάξεις - άρθρο 4.1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένεια τους.
Άρθρο 5.1. Τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε κράτος μέλος μπορούν να εναχθούν ενώπιον των δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους μόνο σύμφωνα με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα τμήματα 2 έως 7 του παρόντος κεφαλαίου. ΤΜΗΜΑ 2 -Άρθρο 7. Πρόσωπο που έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος: 1) α) ως προς διαφορές εκ συμβάσεως, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή, β) για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας διάταξης, και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι: - εφόσον πρόκειται για πώληση εμπορευμάτων, ο τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παράδοση των εμπορευμάτων,- εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών, ο τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η (παροχή των υπηρεσιών, γ) το στοιχείο α) εφαρμόζεται, εφόσον δεν εφαρμόζεται το στοιχείο β)...
Άρθρο 28.1. Όταν ένα πρόσωπο που έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος ενάγεται ενώπιον δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους και δεν εμφανισθεί, το δικαστήριο διαπιστώνει αυτεπάγγελτα την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας, εκτός εάν η δικαιοδοσία του απορρέει από τον παρόντα κανονισμό.". Τέλος, κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο.
Κατά συνέπεια, η εσφαλμένη απόρριψη της αγωγής για έλλειψη δικαιοδοσίας ιδρύει τον ως ανωτέρω λόγο αναιρέσεως (ΟλΑΠ 2/1999, ΑΠ 14/2021, ΑΠ 487/2011, ΑΠ 2163/2009).
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων ιστορεί στην ένδικη αγωγή του (κατά συνοπτική απόδοση του περιεχομένου της), ότι το Φεβρουάριο του 2014 κατόπιν διορισμού του ως διαχειριστή επενδυτικών κεφαλαίων ύψους 14.000.000 δολαρίων ΗΠΑ, ενός επενδυτή του εξωτερικού, έδωσε εντολή στην ήδη αναιρεσίβλητη, εναγόμενη τραπεζική εταιρία, που εδρεύει στην Αγγλία, να κατατεθεί το ανωτέρω ποσό σε λογαριασμό που θα ανοιγόταν στο όνομά του και συγκεκριμένα σε on Line λογαριασμό, τον οποίο θα μπορούσε να διαχειρίζεται ο ίδιος μέσω ειδικού ιστότοπου της εναγομένης, χρησιμοποιώντας τους κωδικούς (username, password), που θα του παρέδιδε η εναγομένη Τράπεζα, στη Θεσσαλονίκη.
Ότι ειδικώς, επίσης, συμφωνήθηκε, με την αντίδικό του Τράπεζα ότι εξουσιοδοτημένος συνεργάτης του ενάγοντος, θα παραλάμβανε τους κωδικούς, ώστε να τους παραδώσει στον ίδιο στη Θεσσαλονίκη, διότι η χρήση ηλεκτρονικής ταχυδρόμησης, αυτών (μέσω e-mail) κρίθηκε επισφαλής από την Τράπεζα. Ότι, αφού ενεργοποιήθηκε ο λογαριασμός και ο ενάγων παρέλαβε τους προσωπικούς του κωδικούς, στις 11.3.2014 έδωσε εντολή, από τη Θεσσαλονίκη, όπου ο τόπος της κατοικίας του (μέσω web banking) στην Τράπεζα να μεταφέρει το ποσό των 13.800.000 δολαρίων ΗΠΑ σε λογαριασμό που διατηρεί ο ίδιος σε βουλγαρική τράπεζα, πλην όμως παρόλο που έλαβε από την εναγομένη βεβαίωση αναφορικά με την εκτέλεση της μεταφοράς, αφενός μεν τα χρήματα δεν πιστώθηκαν στο Λογαριασμό του στη βουλγαρική τράπεζα, αφετέρου εξακολουθούσαν να εμφανίζονται σε επ' ονοματί του λογαριασμό της εναγομένης.
Ότι το ανωτέρω περιστατικό, ήτοι της ανεπιτυχούς μεταφοράς των χρημάτων στον τραπεζικό του λογαριασμό στη βουλγαρική τράπεζα, επαναλήφθηκε στις 25.3.2014, στις 9.6.2014, καθώς και στις 21.7.2014. Ότι στις 14.10.2014 προσπάθησε να μεταφέρει εκ νέου τα χρήματά του στη βουλγαρική τράπεζα, πλην όμως η μεταφορά δεν μπορούσε να διενεργηθεί από την ιστοσελίδα της τράπεζας και για το λόγο αυτό, αφού προηγουμένως ενημέρωσε την τράπεζα με ηλεκτρονική επιστολή, εν συνεχεία της κοινοποίησε την από 19.12.2014 εξώδικη δήλωση με την οποία την καλούσε εντός πέντε εργάσιμων ημερών, να του υποδείξει ένα πρόσωπο, στο οποίο θα προσκομίσει τα έγγραφα από τα οποία αποδεικνύεται η κατάθεση του εν λόγω ποσού και να του παραδώσει το ποσό της κατάθεσής του είτε δι' ανοίγματος εκ νέου του on λογαριασμού του, με την ταυτόχρονη αποστολή των κωδικών, που είναι απαραίτητοι προκειμένου να μεταφέρει τα χρήματά του, είτε με την έκδοση τραπεζικής επιταγής στο όνομα του, γνωστοποιώντας της ότι σε περίπτωση άρνησής της θα συντρέχει πλήρης αναγνώριση της κατάθεσής του.
Ότι η εναγομένη κατόπιν της ανωτέρω εξώδικης δήλωσής του, στις 4.2.2015 παρέδωσε στον συνεργάτη του έγγραφη βεβαίωση ότι το ποσό της κατάθεσής του έχει μεταφερθεί στην τράπεζα της Βουλγαρίας, με ηλεκτρονικό έμβασμα, πλην όμως το εν λόγω ποσό ουδέποτε πιστώθηκε στο λογαριασμό αυτό, που διατηρεί στην βουλγαρική τράπεζα.
Με βάση το ιστορικό αυτό και επικαλούμενος, προς θεμελίωση της διεθνούς δικαιοδοσίας των Ελληνικών πολιτικών Δικαστηρίων και συγκεκριμένα αυτών της Θεσσαλονίκης, ο ήδη αναιρεσίβλητος, ενάγων ότι η από 4.2.2015 βεβαίωση της εναγομένης περί μεταφοράς των χρημάτων του συνιστά αναγνώριση του προς αυτόν χρέους της, που αποδέχθηκε αυτός από τη Θεσσαλονίκη, η οποία συμφωνήθηκε, ειδικώς, εν προκειμένω και ως τόπος εκπλήρωσης της ένδικης παροχής, τόσο από την ανωτέρω σύμβαση όσο και από αυτή της παρακαταθήκης, ζητεί, επικαλούμενος περαιτέρω και την εφαρμογή του ελληνικού δικαίου, να υποχρεωθεί η αντίδικός του να καταβάλει σ' αυτόν το ποσό των 100.000 δολαρίων ΗΠΑ, επιφυλασσόμενος ως προς το υπόλοιπο ποσό της κατάθεσής του, το οποίο αρνείται αυτή να του αποδώσει ως οφείλει, βάσει της σύμβασης αιτιώδους αναγνώρισης χρέους και της σύμβασης παρακαταθήκης.
Υπό το προεκτεθέν περιεχόμενο της ένδικης αγωγής και ειδικότερα ενόψει της σαφούς και ρητής αναφοράς στο ιστορικό αυτής ότι, στην προκειμένη περίπτωση, ως τόπος εκπλήρωσης της ένδικης παροχής, από τη σύμβαση αναγνώρισης χρέους και από σύμβαση παρακαταθήκης, ειδικώς, συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων η Θεσσαλονίκη, θεμελιώνεται η διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών πολιτικών Δικαστηρίων και, στην προκειμένη περίπτωση, αυτών της Θεσσαλονίκης.
Επομένως, το Εφετείο, που με την προσβαλλομένη απόφασή του έκρινε απορριπτέα ως απαράδεκτη την ένδικη αγωγή, ελλείψει διεθνούς δικαιοδοσίας αυτού και, συνακόλουθα, απέρριψε τo σχετικό λόγο έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος, ενάγοντος, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε δεχθεί τα ίδια, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 του ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τους υπό στοιχεία Γ, από τους αριθμούς 8, 11γ', 1 και, ΣΤ, από τους αριθμούς 1, 19 και 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγους της υπό κρίση αίτησής του, που ορθώς εκτιμώνται, κατά το περιεχόμενό τους, αμφότεροι και καθ' όλες τις αιτιάσεις τους, ως μόνον από τον αριθμό 14 άρθρου του 559 ΚΠολΔ.
Ενόψει δε της αναιρετικής εμβέλειας των ανωτέρω λόγων, που κρίθηκαν βάσιμοι, στο σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης, παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης.
IV. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση και, να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση. Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που την εξέδωσε (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου, που κατέβαλε (άρθρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, που ηττήθηκε, στα δικαστικά του έξοδα, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος, που υπέβαλε αυτός, με τις προτάσεις του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 1769/2018 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή.
Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.
Και,
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου 2021.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
(Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2021.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ