109/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 109 / 2016 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 109/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομικών, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, που κατοικοεδρεύουν στην…, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαριέττα Βλαχοπάνου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι το αναιρεσείον παραιτείται από το δικόγραφο της από 4-10-2004 αίτησής του για αναίρεση των 832/2003 μη οριστικής και 540/2004 οριστικής αποφάσεων του Εφετείου ..., ως προς τους Ε. Κ. του Κ. και Η. Κ. του Β., 23ο και 24ο των καθ' ων η κλήση - 19ο και 23ο αντίστοιχα, των αναιρεσιβλήτων.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Α. Ν. χας Μ., 2) Γ. Ζ. του Ν., 3) Ν. Κ. του Κ., 4) Α. Γ. του Ε., κατοίκων ..., 5) Ι. Χ. του Δ., κατοίκου ..., 6) Κ. Α. του Α., κατοίκου ... 7) Π. χας Β. Θ., το γένος Ι. Χ., κατοίκου ..., ως μοναδικής εκ διαθήκης κληρονόμου του αρχικά υπό στοιχείο 8 αναιρεσιβλήτου Β. Θ., 8) Β. Κ. του Μ., 9) Β. Κ. του Μ., 10) Α. Κ. του Β., κατοίκων ..., 11) Ε. Χ. του Χ., κατοίκου ..., 12) Α. Α. του Β., κατοίκου ... 13) Κ. Χ. του Α., κατοίκου ..., 14) τράπεζας "...", η οποία εξαγόρασε ήδη την ... (υπό στοιχείο 16 αναιρεσίβλητη), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 15) Η. Α. του Χ., κατοίκου ..., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του αδελφού του Ι. Α. του Χ., 16) Α. Α. του Χ., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του αδελφού του Ι. Α. του Χ., 17) α. Α. Β. του Σ., β. Δ. Β. του Σ. και γ. Π. Β. του Σ., ως μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της Α. Α. του Χ., 18) Μ. Α. του Χ., κατοίκου ..., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του αδελφού της Ι. Α. του Χ., 19) Ε. Ε. του Κ., 20) Δ. Ε. του Κ., κατοίκων ..., 21) α. Α. Β. χας Ν., β. Σ. Β. του Ν., κατοίκων ..., γ. Ε. Β. του Ν., κατοίκου ... και δ. Α. Β. του Ν., εκ διαθήκης κληρονόμων του Ν. Β. Β. του Α., 22) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε. Α.Ε.)", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 23) Ε. Κ. του Κ. και 24) Η. Κ. του Β., κατοίκων ..., εκ των οποίων η 14η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Καστάνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ οι λοιποί δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 29-10-2001 και 1-10-2002 αιτήσεις καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 343/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ... που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο ... και συνεκδικάστηκε με έξι (6) αυτοτελείς αιτήσεις και ανταιτήσεις φυσικών προσώπων, μεταξύ των οποίων και των ήδη αναιρεσειόντων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 832/2003 μη οριστική και 540/2004 οριστική του Εφετείου ..., την αναίρεση των οποίων ζήτησε το αναιρεσείον με την από 4-10-2004 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 2226/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε καταργημένη τη δίκη ως προς κάποιους των αναιρεσιβλήτων και απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τους λοιπούς. Η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση με τις από 29-1-2010 και 4-5-2010 κλήσεις του αναιρεσείοντος.

Εκδόθηκε η 773/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε και πάλι τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 24-8-2015 κλήση του αναιρεσείοντος - καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον και η 14η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χοϊμές διάβασε την από 1-11-2006 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αντωνίου Παπαθεοδώρου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των δευτέρου και τρίτου λόγων αναίρεσης και την απόρριψη του πρώτου λόγου. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 24-8-2015 κλήση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου επαναφέρεται προς συζήτηση η από 4-10-2004 και με αύξ. αριθμό κατάθεσης 76/14-10-2004 αίτησή του για αναίρεση των 832/2003 (μη οριστικής) και 540/2004 (οριστικής) αποφάσεων του Εφετείου ... (για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης των αναφερόμενων ακινήτων που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά για λόγους δημόσιας ωφέλειας), μετά την έκδοση των 1) 2226/2007 και 2) 773/2011 αποφάσεων του Δικαστηρίου τούτου. Με την πρώτη, από τις αρεοπαγιτικές αυτές αποφάσεις, α) κηρύχθηκε καταργημένη η δίκη, ως προς τους 1ο (Κ. Τ.) και 25ο έως και 43ο των αναιρεσιβλήτων, μετά την παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της αναίρεσής του και β) κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης, ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους και με τη δεύτερη απόφαση κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης, ως προς όλους τους διαδίκους. Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 295 παρ. 1 εδάφ. α' και 297 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης έναντι ορισμένων αναιρεσιβλήτων χωρίς τη συναίνεση των τελευταίων και με προφορική δήλωσή του πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης, η οποία καταχωρίζεται στα πρακτικά και επιφέρει κατάργηση της δίκης έναντι των αναιρεσιβλήτων εκείνων στους οποίους αναφέρεται η παραίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση, το αναιρεσείον, με προφορική δήλωση της πληρεξούσιάς του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (εφεξής ΝΣΚ) Μαριέττας Βλαχοπάνου, που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης ως προς τους απολειπόμενους 23ο και 24ο των καθ' η κλήση (Ε. Κ. Κ. και Η. Β. Κ., αντίστοιχα), ήτοι τους 19ο και 23ο, αντίστοιχα, των αναιρεσιβλήτων.

Συνεπώς η δήλωση αυτή του αναιρεσείοντος συνεπάγεται κατάργηση της δίκης ως προς τους πιο πάνω αναιρεσιβλήτους, αφού προσκομίζεται και το σχετικό, κατ' άρθρ.6 του ν. 3086/2002, με αριθμό 3152/7-5-2008 πρακτικό συνεδρίασης του Α' Τμήματος του ΝΣΚ.

Όπως προκύπτει από τα πιστοποιητικά που προσκομίζει με επίκληση το αναιρεσείον, αντίγραφα των παραπάνω κλήσης και αίτησης αναιρέσεως, με την πράξη προσδιορισμού της δικασίμου, τοιχοκολλήθηκαν, δεκαπέντε (15) τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την παρούσα δικάσιμο, στο κατάστημα του Δικαστηρίου τούτου (16-9-2015) και στα καταστήματα των Δήμων ... και ... και, ειδικότερα, στα δημοτικά καταστήματα ... (17-9-2015), ... (17-9-2015), ... (23-9-2015), ... (24-9-2015) και ... (25-9-2015), στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα. Επίσης, ειδοποίηση, με το αναγκαίο, κατά νόμο, περιεχόμενο, δημοσιεύτηκε σε τρεις αθηναϊκές εφημερίδες [1) "...", φύλλο ... της 30-9-2015, 2) "...", φύλλο ... της 2-10-2015 και 3) "...", φύλλο ... της 30-9-2015], σε μία της ... ["...", φύλλο ... της 30-9-2015] και σε μία της ... ["...", φύλλο ... της 30-9-2015]. Επομένως, οι καθ'ων η αίτηση-αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκαν, ούτε κατέθεσαν δηλώσεις (άρθρα 242 και 573 παρ.1 ΚΠολΔ), εκτός από την παριστάμενη 14η από τους καθ'ων η κλήση (τραπεζική εταιρεία "... A.E", στην οποία συγχωνεύτηκε, με απορρόφηση, η 16η αναιρεσίβλητη "... ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε"), κλητεύθηκαν νόμιμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ.4 ν.2882/2001, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 131 παρ.2 ν.4070/2012 (ΦΕΚ/Α/82/10-4-2012) και εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, αιτήσεις αναίρεσης, κατά το άρθρο 146 παρ.10 του ίδιου νόμου. Γι' αυτό, η υπόθεση πρέπει να συζητηθεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης φέρεται παραδεκτά προς συζήτηση, σύμφωνα με την 44/12-1-2005 θετική γνωμοδότηση του αρμόδιου Α' Τμήματος του ΝΣΚ για το παραδεκτό και βάσιμο των τριών λόγων αυτής από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (όχι, όμως, και από τον αριθμό 17, ως προς τον πρώτο λόγο, για τον οποίο δεν υπάρχει θετική γνωμοδότηση και, συνακόλουθα, δεν ερευνάται), κατά τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ.1 και 2 του ν.2298/1995, όπως αντικαταστάθηκαν από τα άρθρα 28 παρ.3 ν.2579/1998 και 42 του ν.2721/1999, αντίστοιχα, οι οποίες έχουν εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση, λόγω του χρόνου άσκησης της ένδικης αίτησης αναιρέσεως (14-10-2004), καθόσον το άρθρο 12 του πιο πάνω νόμου καταργήθηκε ήδη με το άρθρο 13 παρ.9 του ν.3790/2009, με έναρξη ισχύος 7-8-2009 (ΑΠ 26/2011, ΑΠ 1917/2005). Η αναίρεση, όμως, αυτή είναι απαράδεκτη και απορριπτέα, κατά το μέρος που προσβάλλεται αυτοτελώς η μη οριστική 832/2003 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, με την οποία, κατά το μέρος που ενδιαφέρει στην παρούσα αναιρετική δίκη, αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής, για την ουσία, απόφασης και διατάχθηκε η διενέργεια τεχνικής πραγματογνωμοσύνης για την αξία των απαλλοτριούμενων ακινήτων (εδάφους και επικειμένων τους-συστατικών κλπ), κατ'άρθρ.20 παρ.7 ν.2882/2001, ούτε μπορεί να συμπροσβληθεί με την οριστική 540/2004 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, αφού δεν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατ' αυτής, κατά τις διατάξεις των άρθρων 552, 553 παρ.1 εδάφ. β' και 2, 566 και 577 ΚΠολΔ (ΑΠ 2148/2007). Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης το αναιρεσείον αποδίδει στην προσβαλλόμενη 540/2004 οριστική απόφαση του Εφετείου Λάρισας την από τον αριθμό 9 εδάφ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε και, συγκεκριμένα, για τα αναφερόμενα ακίνητα που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά, για τα οποία, ως εικαζόμενοι δικαιούχοι της αποζημίωσης, φέρονται ότι είναι οι υπό στοιχ. Α' αναιρεσίβλητοι, ήδη καθ' ων η κλήση (πλην της 22ης "ΟΣΕ Α.Ε", για την οποία θα γίνει λόγος παρακάτω) και ο πρώτος αναιρεσίβλητος Κ. Β. Τ., ως προς τον οποίο έχει γίνει παραίτηση από το δικόγραφο της αναίρεσης, όπως προαναφέρθηκε, καθώς και "άγνωστοι", καθορίστηκε, με την πληττόμενη 540/2004 απόφαση, μεγαλύτερη οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης από εκείνη που καθορίστηκε προσωρινά με την 343/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, χωρίς, όμως, να ασκηθεί για τα ακίνητα αυτά αντίθετη αίτηση ή ανταίτηση από τους ενδιαφερομένους που συμμετείχαν με οποιαδήποτε ιδιότητα στη δίκη για τον καθορισμό της οριστικής αποζημίωσης. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι δεν προσκομίζεται η κρίσιμη πιο πάνω 343/2001 απόφαση για να αποδειχθεί η κατ' ουσίαν βασιμότητα του λόγου αυτού.

Κατά τη διάταξη του αριθμού 9 εδάφ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής, που δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης. Τέτοια αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρέμβασης, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, της ανακοπής, της τριτανακοπής και κάθε ένδικου μέσου. (ΑΠ 708/2008, ΑΠ 40/2008). Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να αποφανθεί για ορισμένη αίτηση τόσο στο αιτιολογικό όσο και στο διατακτικό της απόφασης. Στην εξεταζόμενη περίπτωση, το αναιρεσείον, με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης, προσάπτει στην προσβαλλόμενη 540/2004 εφετειακή απόφαση την από τον αριθμό 9 εδάφ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι, ενώ με την από 1-10-2002 και με αύξ. αριθμ. κατάθ. 1026/2002 αυτοτελή αίτησή του ζήτησε τον απευθείας καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης για το με αριθμό κτηματολογικού πίνακα ... απαλλοτριούμενο ακίνητο, για το οποίο, ως εικαζόμενος δικαιούχος της αποζημίωσης, φέρεται ο υπό στοιχ. Β' (και με αύξ. αριθμό 24) αναιρεσίβλητος "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ", ήδη 22η των καθ' ων η κλήση "ΟΣΕ Α.Ε", παρέλειψε να αποφανθεί για την αίτηση αυτή, την οποία έτσι άφησε αδίκαστη. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των δύο προσβαλλόμενων αποφάσεων, καθώς και της παραπάνω, από 1-10 2002, αίτησης του αναιρεσείοντος και των σχετικών, από 5-2-2002, προτάσεών του, το αναιρεσείον ζήτησε, πράγματι, με την αίτησή του αυτή τον απευθείας προσδιορισμό της αποζημίωσης για το πιο πάνω απαλλοτριούμενο ακίνητο στο ποσό των 2,64 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, πλην, όμως, το Εφετείο άφησε αδίκαστη την εν λόγω αίτηση, αφού δεν διέλαβε κάτι γι' αυτήν ούτε στο σκεπτικό ούτε στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλόμενης 540/2004 απόφασής του.

Στο πλαίσιο της θεμελιακής δικονομικής αρχής της ελεύθερης διαθέσεως του αντικειμένου της δίκης, που καθιερώνεται από το άρθρο 106 ΚΠολΔ, το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να επιληφθεί αυτεπαγγέλτως μιας διαφοράς παρά μόνο ύστερα από σχετική αίτηση του διαδίκου. Αν, όμως, παρόλα αυτά, προβεί σε εκδίκαση και έκδοση απόφασης, τότε αυτή η απόφαση είναι ελαττωματική, διότι αντίκειται στην εν λόγω διαθετική αρχή. Έλλειψη αίτησης υπάρχει και όταν έγινε παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής (ή ένδικου μέσου, κατ' άρθρ. 299 ΚΠολΔ), αφού η παραίτηση αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 295 παρ. 1α του ίδιου Κώδικα, έχει ως συνέπεια η αγωγή κλπ. να θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε, ενώ αίρονται αναδρομικά οι συνέπειες της άσκησής της (ΑΠ 1348/2006). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο (και τελευταίο) λόγο της αναίρεσης, το αναιρεσείον αποδίδει στην προσβαλλόμενη 540/2004 απόφαση την από τον αριθμό 9 εδάφ.β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια με την επίκληση ότι για τα αναφερόμενα ακίνητα που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης ή ιδιαίτερη αποζημίωση (για τα τμήματα αυτών που απέμειναν μετά την απαλλοτρίωση) μεγαλύτερη από αυτή που ζήτησαν οι ενδιαφερόμενοι αναιρεσίβλητοι με τις αντίθετες αιτήσεις ή ανταιτήσεις τους και έτσι το Εφετείο επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν. Όμως, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, φερόμενοι ως δικαιούχοι της ανάλογης αποζημίωσης, για τα απαλλοτριούμενα αυτά ακίνητα, είναι οι υπό στοιχ. Γ' αναιρεσίβλητοι, με αύξ. αριθμ. 25 έως και 43, ως προς τους οποίους το αναιρεσείον έχει παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσής του, όπως προαναφέρθηκε, και κατά των οποίων, φυσικά, δεν στρέφεται η κλήση και, συνακόλουθα, η υπόθεση δεν εισάγεται προς συζήτηση ως προς αυτούς.

Συνεπώς, αφού δεν είναι πλέον νοητή η συζήτηση ως προς τον παρόντα λόγο της αναίρεσης, αυτός δεν ερευνάται (ΑΠ 980/2003).

Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή, ως προς τον δεύτερο λόγο της, και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 540/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, κατά το μέρος που άφησε αδίκαστη την αίτηση του αναιρεσείοντος για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης για την ΚΠ ... ιδιοκτησία που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά (με την 1049935/3131/0010/25-5-2008 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Γεωργίας και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ που δημοσιεύτηκε νόμιμα), για λόγους δημόσιας ωφέλειας, όπως ζητήθηκε με την από 1-10-2002 αίτηση του αναιρεσείοντος κατά του "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ", ήδη "ΟΣΕ Α.Ε" και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο κεφάλαιό της, στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τέλος, το αναιρεσείον που νικήθηκε στη δίκη, έναντι της παρισταμένης 14ης των καθ' ων η κλήση "... Α.Ε", πρέπει να καταδικαστεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της τελευταίας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρ. 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), μειωμένα, όμως, κατά το άρθρο 22 παρ.1 ν.3693/1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αριθμ.18 ΕισΝΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ.12 ν. 1738/1987 και αριθμ. 2 της 134423 οικ./8-12-1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ11/Β/20-1-1993), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, ως προς τους 23ο και 24ο των καθ' ων η κλήση Ε. Κ. Κ. και Η. Β. Κ., αντίστοιχα (19ο και 23ο των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα), που έχει ανοιγεί με την από 4-10-2004 αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου.

Αναιρεί, κατά ένα μέρος, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιό της, την 540/2004 οριστική απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο κεφάλαιό της, για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Λάρισας, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την παραπάνω απόφαση.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της 14ης των καθ' ων η κλήση "... Α.Ε", τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 5 Φεβρουαρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ