Supreme Court dismisses appeal claiming court ignored defendant's admission regarding boat mooring services.

Απόφαση 1098 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1098/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση, Μυρσίνη Παπαχίου και Ιωάννη Δουρουκλάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Π. Δ. του Δ., κατοίκου ..., 2) Α. Δ. του Δ., κατοίκου ... Γερμανίας και 3) Δ. Δ. του Α., κατοίκου ... Γερμανίας. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Μπιλίση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "….ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γουλιέλμο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-4-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5529/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 128/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Κατά της τελευταίας απόφασης ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 504/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την υπ' αριθ. 128/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτείτο όμως από δικαστές άλλους από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1028/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-7-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθ.18 KΠολΔ, όπως συνάγεται από το συνδυασμό της διάταξης αυτής προς τις διατάξεις των άρθρων 580 παρ.4 και 581 παρ.2 του ιδίου άρθρου, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφώθηκε προς την αναιρετική απόφαση, δηλαδή δεν ακολούθησε όσον αφορά το νομικό ζήτημα που κρίθηκε με την αναιρετική απόφαση τη λύση που δόθηκε από τον Άρειο Πάγο.

Το νομικό ζήτημα μπορεί ν` ανάγεται είτε στο ουσιαστικό είτε στο δικονομικό δίκαιο. Δεν επιλύεται, όμως, νομικό ζήτημα αν η αναιρετική απόφαση αναιρεί την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης (άρ. 559 αριθ.19 KΠολΔ) και ειδικότερα για το λόγο ότι τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά απ` αυτήν δεν καθιστούν δυνατή, λόγω της ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας των αιτιολογιών της, την υπαγωγή τους στον εφαρμοζόμενο κανόνα δικαίου, χωρίς ν` αμφισβητείται το εννοιολογικό περιεχόμενο αυτού.

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο της παραπομπής δεν δεσμεύεται από τις διαπιστώσεις της απόφασης που αναιρέθηκε ως προς τα πραγματικά περιστατικά και μπορεί να τα εκτιμήσει διαφορετικά (ΑΠ 923/2017, ΑΠ 201/2009, ΑΠ 109/2006, ΑΠ 194/2004). Στην προκειμένη περίπτωση με την 504/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου αναιρέθηκε η 128/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού απορρίφθηκε έφεση των ήδη αναιρεσειόντων εναντίον της ήδη αναιρεσιβλήτου, έγινε δεκτή η έφεση της τελευταίας, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη 5529/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και απερρίφθη ως αβάσιμη κατ' ουσία η κατ' αυτής αγωγή.

Η απόφαση αυτή αναιρέθηκε, κατά παραδοχή του από το άρθρο 559 αρ.19 KΠολΔ μέρους του τετάρτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, των και τώρα αναιρεσειόντων, δηλαδή για έλλειψη νόμιμης βάσης και δη λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών. Στη συνέχεια, εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση. Εφόσον, όμως, η προηγουμένη εφετειακή απόφαση αναιρέθηκε για τον παραπάνω λόγο, δεν τίθεται θέμα συμμόρφωσης ή μη της ήδη αναιρεσιβαλλομένης απόφασης προς την αναιρετική και, επομένως, ο πρώτο αναιρετικός λόγος, από τον αριθ. 18 του άρθρου 559 KΠολΔ, πρέπει ν` απορριφθεί ως απαράδεκτος (ΑΠ 1195/2018, ΑΠ 886/2017) Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 εδάφ.

α` του KΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται "αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών...". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου και, εφόσον το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή, τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ Ολομ., 20/2005, 28/1998, 32/1996, καθώς και ΑΠ Ολομ.

Διοικ. 14/2010, όπου και παραπομπές στις αποφάσεις του ΕΔΔΑ). Δεν αρκεί, για το ορισμένο του λόγου αυτού, η ανάλυση της έννοιας που ο αναιρεσείων αποδίδει στη διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε, ούτε η παράθεση του συμπεράσματος του δικαστηρίου, διότι μόνο με βάση τις κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές μπορεί να ελεγχθεί αν η αποδιδόμενη νομική πλημμέλεια οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναίρεσης κατά το άρθρο 578 KΠολΔ.

Kατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του KΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά "έλλειψη αιτιολογίας", ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της "ανεπαρκής αιτιολογία", ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους "αντιφατική αιτιολογία" (ΟλΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτή και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμα της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή η μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις, αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και, γενικότερα, ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία", ώστε στο πλαίσιο της διάταξης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του KΠολΔ, να επιδέχονται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια.

Ούτε εξ άλλου ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του KΠολΔ εξ αιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων (ΑΠ 1420/2013). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο, πλην της αναφοράς στη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, του προταθέντος ουσιώδους αυτοτελούς ισχυρισμού και των θεμελιούντων αυτόν πραγματικών περιστατικών, το μεν να αναφέρονται οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, το δε να εξειδικεύονται οι ανεπάρκειες ή οι αντιφάσεις που προσάπτονται στις ως άνω παραδοχές, δηλαδή να διαλαμβάνεται ποίες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 38/2020, ΑΠ 1184/2015).

Με το λόγο αυτόν δεν επιτρέπεται να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό την επίκληση ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο κατά το άρθρο 561 παρ.1 KΠολΔ (ΑΠ 209/2019, ΑΠ 472/2017). Συγκεκριμένα, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 KΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του KΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη και, συνεπώς, ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις πιο πάνω εξαιρετικές περιπτώσεις, είναι απαράδεκτος, καθόσον πλήττεται πλέον η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 93/2020, ΑΠ 38/2020, ΑΠ 194/2020).

Ο από το άρθρο 559 αρ. 12 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, διότι το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται μόνον όταν αυτό αποδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που προσδίδει στο αποδεικτικό μέσο ο νόμος, ενώ δεν δημιουργείται όταν το δικαστήριο εκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα, αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη σε ένα ή ορισμένα από αυτά.

Εξ άλλου, κατά μεν το άρθρο 270 παρ.2 ΚΠολΔ "το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που πληρούν τους όρους του νόμου, σύμφωνα με την προβλεπόμενη αποδεικτική δύναμη καθενός. Συμπληρωματικά μπορεί να λαμβάνει υπόψη και να εκτιμά ελεύθερα και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, με την επιφύλαξη των άρθρων 393 και 394", κατά δε το άρθρο 445 ιδίου κώδικα "έγγραφα ιδιωτικά συντεταγμένα σύμφωνα με τους νομίμους τύπους, εφόσον η γνησιότητά τους αναγνωρίστηκε ή αποδείχτηκε, αποτελούν πλήρη απόδειξη ότι η δήλωση που περιέχουν προέρχεται από τον εκδότη του εγγράφου, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται, ότι τα ιδιωτικά έγγραφα, των οποίων η γνησιότητα αναγνωρίστηκε ή αμφισβητηθείσα αποδείχθηκε, αποτελούν πλήρη απόδειξη ότι η δήλωση που περιέχεται σ` αυτά προέρχεται από τον εκδότη του εγγράφου, επιτρεπομένης ανταπόδειξης και επομένως στα ιδιωτικά αυτά έγραφα ο νόμος δεν προσδίδει αυξημένη έναντι των λοιπών αποδεικτική δύναμη, αλλά συνεκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο μαζί και με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, και επομένως και τους μάρτυρες. (ΑΠ 922/2018, 1731/2008, 848/77).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 822 του Α.Κ.: "Με τη σύμβαση της παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από άλλον κινητό πράγμα για να το φυλάει με την υποχρέωση να το αποδώσει όταν του ζητηθεί. Αμοιβή μπορεί να απαιτηθεί μόνο όταν συμφωνήθηκε ή συνάγεται από τις περιστάσεις". Κατά δε το άρθρο 823 του αυτού Κώδικος : "Ο θεματοφύλακας οφείλει να καταβάλει την επιμέλεια που καταβάλει στις δικές του υποθέσεις.

Αν όμως οφείλεται αμοιβή για τη φύλαξη, ευθύνεται για κάθε πταίσμα". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι με την σύμβαση παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από τον παρακαταθέτη κινητό πράγμα με την υποχρέωση φυλάξεως και αποδόσεως αυτού αυτουσίου, όταν του ζητηθεί. Η σύμβαση αυτή καταρτίζεται με την παράδοση του πράγματος (re) και είναι κατά κανόνα άτυπη, μπορεί δε να καταρτισθεί και με μόνη τη συμφωνία πριν από την παράδοση του πράγματος, σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (αρθρ. 361 Α.Κ.), ρητώς, αλλά και σιωπηρώς, όταν η συμφωνία για φύλαξη του πράγματος συνάγεται από τις συντρέχουσες περιστάσεις (Α.Π. 647/2017, ΑΠ 886/1990).

Από την αντιπαραβολή της ανωτέρω διάταξης με αυτή του άρθρου 574 του ΑΚ, που ορίζει ότι "Με τη σύμβαση μίσθωσης πράγματος ο εκμισθωτής έχει υποχρέωση να παραχωρήσει στο μισθωτή τη χρήση του πράγματος για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση και ο μισθωτής να καταβάλει το συμφωνημένο μίσθωμα", προκύπτει ότι στη σύμβαση παρακαταθήκης βασική και κύρια υποχρέωση του θεματοφύλακα είναι η φύλαξη του παραδιδόμενου σε αυτόν κινητού πράγματος σε κατάλληλο προς τούτο χώρο μέχρι την απόδοσή του στον παρακαταθέτη, ενώ στη σύμβαση μίσθωσης πράγματος, η βασική υποχρέωση του εκμισθωτή είναι η παραχώρηση της χρήσης του πράγματος κινητού ή ακινήτου, του οποίου η κατοχή περιέρχεται στο μισθωτή, χωρίς κατ` αρχήν υποχρέωση φύλαξής του (ΑΠ 1334/2019).

Εξάλλου, αν δεν συμφωνηθεί ρητά ότι ο εκμεταλλευόμενος χώρο στάθμευσης αναλαμβάνει και την υποχρέωση φύλαξης του πράγματος που θα σταθμεύει στο χώρο αυτό, τότε απόκειται στο δικαστή να προβεί στο νομικό χαρακτηρισμό της σχετικής σύμβασης, εκτιμώντας όλες τις περιστάσεις υπό τις οποίες συμφωνήθηκε η στάθμευση και λειτουργεί ο χώρος στάθμευσης (ΑΠ 1326/1989).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλόμενη υπ` αριθμ. 1028/2018 απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί πραγμάτων κρίση του, τα ακόλουθα, κρίσιμα για την έρευνα των λόγων της αναιρέσεως, πραγματικά περιστατικά: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο και περιέχονται στα ταυτάριθμα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης, απ' όλα τα έγγραφα, που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, είτε για άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, για μερικά από τα οποία γίνεται αναφορά παρακάτω, δίχως, όμως, να παραλειφθεί κανένα για τη διάγνωση της παρούσας διαφοράς, από τη με αριθμ. 2711/18.06.2007 ένορκη βεβαίωση του Δ.

Λ. του Σ., ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, η οποία έγινε με επιμέλεια της ενάγουσας και κατά την οποία κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η μη παρασταθείσα κατ' αυτήν εναγόμενη ανώνυμη εταιρία, όπως προκύπτει από τη με αριθμ. 5946/12.06.2007 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ιωάννη Μουρατίδη, και από τις με αριθμ. 20893, 20886 και 20888/16.09.2008 ένορκες βεβαιώσεις των Σ.

Ν. του Δ., Ε. Τ. του Γ. και Φ. Κ. του Α., αντίστοιχα, ενώπιον του συμβ/φου Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Σαραγιώτη, οι οποίες έγιναν με επιμέλεια της εναγόμενης και για την οποία κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η μη παρασταθείσα κατ' αυτές ενάγουσα, όπως προκύπτει από τη με αριθμ. 3838/10.09.2008 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ηλία Χριστομάνου, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Με το με αριθμ. ... συμβόλαιο του τότε συμβ/φου Νέων Μουδανιών Ιωάννη Τσάτσαρη, που νόμιμα μεταγράφηκε, οι Α. Α. του Σ., Λ. Ζ. του Φ., Λ. Ζ. του Κ., Θ. Α. του Φ. και Ι. Μ. του Μ., κατέστησαν συγκύριοι εξ αδιαιρέτου, λόγω πώλησης από την Ιερά Μονή Σταυρονικήτα Αγίου Όρους, μιας δασικής έκτασης, συνολικού εμβαδού 4.000,00 στρεμμάτων, κείμενης στη Θέση "……" της χερσονήσου Κασσάνδρας Χαλκιδικής.

Με τη με αριθμ. ... συμβολαιογραφική πράξη, που νόμιμα δημοσιεύτηκε (Φ.Ε.Κ/ΤΑΕ - ΕΠΕ 10177-10-1968), οι προαναφερθέντες καθώς και λοιποί ιδιώτες συνέστησαν την εναγόμενη ανώνυμη εταιρία. Στη συνέχεια, με το με αριθμ. 3235/20.03.1969 συμβόλαιο "ανταλλαγής ισαξίων ακινήτων" οι προαναφερθέντες αντάλλαξαν με το Ελληνικό Δημόσιο δασικές και μη εκτάσεις, έκτασης 1.664,887 στρεμμάτων, με έκταση κυριότητας του Δημοσίου, αναλαμβάνοντας, συγχρόνως, με το ανωτέρω συμβόλαιο την υποχρέωση να αποξηράνουν, με επιμέλεια και δαπάνες τους, τις ελώδεις και γειτονικές προς τα ανταλλαγέντα ακίνητα περιοχές, κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, συνολικού εμβαδού 1.686,760 στρεμμάτων.

Η μέθοδος αποξήρανσης που επιλέχθηκε ήταν η εκβάθυνση συγκεκριμένης περιοχής του έλους και επιχωμάτωση της υπόλοιπης με τα προιόντα της εκσκαφής. Ο χώρος εκσκαφής, με μέσο βάθος 1,5 μ., συνδέθηκε με τη θάλασσα, με τη μέθοδο διαύλου και λειτούργησε ως λεκάνη αποδοχής ομβρίων υδάτων. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε μια μεγάλη λιμενολεκάνη, η οποία σταδιακά με την εισροή σ' αυτή των θαλάσσιων υδάτων, σχηματίστηκε σε φυσικό ορμίσκο και χρησιμοποιούνταν και αποτέλεσσε εναλλακτική λύση (καταφύγιο) των επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών της Νέας Φώκαιας, ενώ, στη συνέχεια, χρησιμοποιούταν ως καταφύγιο σκαφών πολλών ερασιτεχνών αλιέων από την ευρύτερη περιοχή αλλά και τη Θεσσαλονίκη.

Η τουριστική και η οικιστική ανάπτυξη της περιοχής της Σάνη ήταν μεγάλη και γρήγορη. Στην περιοχή, πλησίον του ως άνω ορμίσκου, ανεγέρθηκαν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες της εναγόμενης εταιρίας. Έτσι, η άλλοτε ελώδης περιοχή μετατράπηκε σε τουριστικό και οικιστικό θέρετρο, γνωστή σήμερα πλέον ως περιοχή "…..", και αποτέλεσε θερινό προορισμό.

Η τουριστική εξέλιξη της περιοχής είχε ως αποτέλεσμα ο παραπάνω ορμίσκος, να χρησιμοποιείται όχι μόνο από επαγγελματικά και ερασιτεχνικά αλιευτικά σκάφη, αλλά και από σκάφη αναψυχής, ανήκοντα σε οικιστές της περιοχής αλλά και σε πελάτες των ξενοδοχείων της εναγόμενης. Με την πάροδο, όμως, του χρόνου και την αύξηση του αριθμού των σκαφών, που ελλιμενίζονταν στον ορμίσκο, εμφανίστηκαν πολλά προβλήματα, που σχετίζονταν, κυρίως, με τη ρύπανση του περιβάλλοντος, τις αυθαιρεσίες των ιδιοκτητών των σκαφών, και τη γενικότερη και, συνεχώς, αυξανόμενη αταξία και αναρχία στο άτυπο αγκυροβόλιο.

Έτσι, δημιουργήθηκε κατάσταση βλαπτική τόσο για το περιβάλλον, του οποίου η μόλυνση έγινε, έντονα, εμφανής, όσο και για το τουριστικό πρόσωπο της εναγόμενης και για τις υψηλές υπηρεσίες, που προσπαθούσε να προσφέρει στους οικιστές της περιοχής και τους πελάτες των ξενοδοχείων της. Για τη βελτίωση της κατάστασης αυτής, αλλά και για την προσέλκυση μεγαλύτερου αριθμού παραθεριστών, η εναγόμενη, με δαπάνες της, προχώρησε, το έτος 1993, στον περιμετρικό ευπρεπισμό του ορμίσκου, με την επίστρωση των πρανών της λιμενολεκάνης, σ' όλη την περίμετρο με ελαφρό σκυρόδεμα, σε κεκλιμένη μορφή, και την τοποθέτηση, αρχικά, περιμετρικά ανά 30 μ., έξι (6) πυροσβεστήρων χειρός, 12 λίτρων ο καθένας, και μεταγενέστερα, μετά από προτάσεις του υπεύθυνου μαρίνας Γ.

Π., ενός (1) τροχήλατου πυροσβεστήρα σωλήνα 20 λίτρων, ενός (1) πυροσβεστήρα 8 λίτρων, την κτήση λέμβου μαρίνας με μικρό πυροσβεστήρα, ενώ η εναγόμενη προχώρησε και στον καθαρισμό (απορρύπανση) της λιμενολεκάνης. Η εναγόμενη στόχευε στην επίλυση των ως άνω προβλημάτων, και στη λειτουργία του ορμίσκου, ως ένα απλού, ελεγχόμενου, άτυπου, αγκυροβολιού, για την καλύτερη ικανοποίηση των απαιτήσεων και των αναγκών των ενδιαφερομένων οικιστών της περιοχής, των πελατών των ξενοδοχείων, ανοικτό, όμως, και για την εξυπηρέτηση των αλιέων, επαγγελματιών και ερασιτεχνών.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτής, η εναγόμενη, διαμόρφωσε, και το ένδικο, τμήμα προς ελλιμενισμό σκαφών, με διαχωρισμό και οριοθέτηση θέσεων ελλιμενισμού, με πρόσδεση των σκαφών, σε ρεμέτζα, πλευρισμένα τα σκάφη το ένα δίπλα στο άλλο, με παρεμβολή μεταξύ τους μόνο ελαστικών παραβλημάτων (μπαλονιών), όπου ο ιδιοκτήτης ιδιωτικού σκάφους, που θα κατείχε όλα τα έγγραφα ικανότητας αξιόπλοης πλεύσης, θα ελλιμένιζε αυτό, σε συγκεκριμένη θέση, υποδειχθείσα από την εναγόμενη, και γενόμενη αποδεκτή από τον ενδιαφερόμενο, και θα του παρείχε μόνο ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, καθαριότητα, και διαμεσολάβηση για την προμήθεια των σκαφών με καύσιμα.

Παραπλεύρως του ως άνω τμήματος, η εναγόμενη, οριοθέτησε τμήμα σκαφών αλιέων, και νοτιοδυτικά τμήμα ελεύθερης πρόσδεσης οιουδήποτε σκάφους. Η εναγόμενη, στο ανωτέρω ένδικο τμήμα, προσέφερε σε καθένα από τους ενδιαφερομένους συγκεκριμένη θέση ελλιμενισμού του σκάφους, με πρόσδεση, πλευρισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, με παρεμβολή μεταξύ τους, μόνο, ελαστικών παραβλημάτων, παρέχοντας, αποκλειστικά, τον απόπλου του σκάφους, από την ορισμένη θέση, και τον κατάπλου του σκάφους στην αυτή θέση, και παραμονή στην αυτή θέση, καθ' όλο το χρόνο, που επιθυμούσε ο ενδιαφερόμενος.

Επιπλέον, η εναγόμενη, για τη διευκόλυνση των ενδιαφερομένων προσέφερε υπηρεσίες παροχής νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καθαριότητας και διαμεσολάβησης στην παροχή καυσίμων. Για το χώρο ελλιμενισμού του σκάφους και τις υπηρεσίες νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καθαριότητας και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων, η εναγόμενη εισέπραττε ενιαίο μίσθωμα - τέλος, συνήθως ετήσιο, εξαμηνιαίο, μηνιαίο αναλόγως του χρόνου ελλιμενισμού που επιθυμούσε ο ενδιαφερόμενος.

Η εναγόμενη προσέλαβε ως υπάλληλο - υπεύθυνο μαρίνας, τον Δ. Κ., και, μετά την αποχώρησή αυτού, τον Απρίλιο του έτους 1999, τον Γ. Π., με καθήκοντα την επιτήρηση της ευταξίας του άτυπου αγκυροβολιού και του περιβάλλοντος, τη χωροθέτηση των σκαφών, τη συντήρηση του χώρου του αγκυροβολιού και την εκπλήρωση των παροχών νερού, καθαριότητας, ηλεκτρικού ρεύματος και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων.

Με τα έργα βελτίωσης και την πρωτοβουλία της εναγόμενης λειτούργησε ο προαναφερθείς φυσικός όρμος, ως απλά ελεγχόμενος, άτυπος, χώρος ελλιμενισμού σκαφών αναψυχής, με αντικείμενο την ευταξία στη χρήση του χώρου του όρμου - αγκυροβολιού, και με απώτερο σκοπό να επενδύσει, μελλοντικά, κατά το οικονομικό επιχειρηματικό πλάνο της, στη δημιουργία οργανωμένου τουριστικού λιμένα σκαφών, με την έννοια των άρθρων 29 παρ. 1 και 31 παρ. 1 του 2160/1993.

Για το σκοπό αυτό, η εναγόμενη, υπέβαλε τη με αριθμ. πρωτ. 80/20.09.1994 αίτηση, στο αρμόδιο Υπουργείο Ανάπτυξης, για την χωροθέτηση τουριστικού λιμένα έμπροσθεν των ξενοδοχειακών της εγκαταστάσεων, και φάκελο δικαιολογητικών, και προετοίμαζε τόσο το χώρο του άτυπου αγκυροβολιού, με υποδομές και μελέτες, άδειες επιμέρους υπηρεσιών και αρχών, κατασκευή στην παραλιακή οδό καταστημάτων, εστιατορίων, μπαρ, σούπερ μάρκετ.

Με τη με αριθμ. Τ/645/13.02.1997 απόφαση της υπουργού ανάπτυξης (Φ.Ε.Κ 147/04.03.1997), σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993, έγινε χωροθέτηση του τουριστικού λιμένα, δυναμικότητας 150 θέσεων ελλιμενισμού, με εμβαδό θαλάσσιας ζώνης 32.600 τ.μ., και με τήρηση προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων, την κατασκευή έργων υποδομής για την εγκατάσταση δικτύων υδροδότησης, ηλεκτροδότησης και πυρόσβεσης, εγκριμένης από την οικεία Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Στη συνέχεια, με τη με αριθμ. 1535/27.33.1998 (Φ.Ε.Κ 363/16.04.1998) απόφαση της ίδιας υπουργού, αυξήθηκε η δυναμικότητα του τουριστικού λιμένα από 150 σε 215 θέσεις ελλιμενισμού. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 29 παρ. 1 του ν. 2160/1993, όπως ίσχυε κατά τον παρακάτω ένδικο χρόνο, τουριστικός λιμένας σκαφών αναψυχής (μαρίνα), είναι ο χερσαίος και θαλάσσιος χώρος που προορίζεται κατά κύριο λόγο, για την εξυπηρέτηση σκαφών αναψυχής, είτε για αγκυροβόλημα, είτε για μακροχρόνια ή παροδική χερσαία εναπόθεση, είτε για εξυπηρέτηση των διερχομένων σκαφών, ενώ με το άρθρο 156 παρ. 1 του ν. 4070/2012 (ΦΕΚ Α 82/10.4.2012), ήτοι μεταγενέστερα του παρακάτω ένδικου χρόνου, τουριστικός λιμένας" σκαφών αναψυχής είναι ο χερσαίος και θαλάσσιος χώρος που προορίζεται κατά κύριο λόγο για/και υποστηρίζει λειτουργικά τον ελλιμενισμό σκαφών αναψυχής και ναυταθλητισμού και οι τουριστικοί λιμένες διακρίνονται σε μαρίνες, καταφύγια και αγκυροβόλια.

Η διαδικασία ολοκλήρωσης της λειτουργίας του ανωτέρω φυσικού όρμου - άτυπου αγκυροβολιού ως τουριστικού λιμένα (μαρίνας) ήταν μακρά και χρονοβόρα, ενώ τα επενδυτικά κεφάλαια μεγάλα. Μετά τις ως άνω εγκρίσεις χωροθέτησης ακολουθεί η κατάρτιση σύμβασης παραχώρηση της χρήσης και εκμετάλλευσης του τουριστικού λιμένα, που καταρτίζεται με το Ελληνικό Δημόσιο, που προβλέπει τη διάρκεια, το χρονοδιάγραμμα εργασιών, και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου και του φορέα διαχείρισης, ακολουθεί η υποβολή οριστικών μελετών των εκτελούμενων εργασιών, τεχνικών, κατασκευαστικών, αρχιτεκτονικών, στατικών, πυροπροστασίας, έκδοση αδειών διαφόρων υπηρεσιών και αρχών, νομιμοποιήσεις τυχόν υπαρχόντων έργων, υποβολή και έγκριση ειδικού κανονισμού λειτουργίας τουριστικού λιμένα, πιστοποιητικά πυρασφάλειας, σχεδίων έκτακτης ανάγκης, διαχείρισης αποβλήτων διάφορων φύσεων κ.λ.π..

Πριν, αλλά και από την κατάθεση της αίτησης, η εναγόμενη εκτελούσε, σταδιακά, έργα και βελτιώσεις, προκειμένου να λειτουργήσει οργανωμένο τουριστικό λιμένα (μαρίνα), με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας αρχής. Με την προοπτική ανάπτυξης και δημιουργίας, στο μέλλον, σύγχρονου τουριστικού λιμένα (μαρίνας σκαφών), ο Γεώργιος Πασχάλης, υπεύθυνος μαρίνας, έκανε εισηγήσεις για τη βελτίωση των παροχών της μαρίνας, για την ασφάλεια του χώρου και των σκαφών, όπως με την κατασκευή πύργου ελέγχου μαρίνας, τοποθέτησης παρακολούθησης με κάμερες, και γενικά οργάνωσης του άτυπου αγκυροβολιού.

Ενώ τα καταστήματα, σούπερ μάρκετ, τράπεζα αποπερατώθηκαν, ακολούθησαν μεγάλες επενδύσεις της εναγόμενης εταιρίας, με μεγάλες δαπάνες, για την σταδιακή κατασκευή των αναγκαίων υποδομών και έργων, που είχαν καθοριστεί με τις ανωτέρω υπουργικές αποφάσεις, και ολοκληρώθηκαν σταδιακά όλα τα έργα ενώ σημαντική ήταν η συμμετοχή και του Ελληνικού Δημοσίου.

Τελικώς, η εναγόμενη έλαβε τη με αριθμ. πρωτ. 3999/24.06.2004 άδεια, και από 24.06.2004, η εναγόμενη λειτουργεί οργανωμένο τουριστικού λιμένα (μαρίνα), σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993, τους όρους της από 17.09.2002 σύμβασης παραχώρησης της χρήσης και εκμετάλλευσης του ως άνω τουριστικού λιμένα από το Ελληνικό Δημόσιο και την εναγόμενη, τους όρους της Υ.Α. "Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων" (ΤΑΓ 9803 ΦΕΚ Β. 1323/16.09.2003, που εκδόθηκε κατά εξουσιοδότηση του άρθρου 31α του ν. 2160/1993, το οποίο άρθρο προστέθηκε με το άρθρο 38 παρ. 3 του ν. 3105/2003 (ΦΕΚ Α 29/10.02.2003), αλλά και του Ειδικού Κανονισμού Λειτουργίας του.

Από τον Ιούνιο του 2004, η εναγόμενη καταρτίζει με τους ενδιαφερομένους ιδιοκτήτες σκαφών συμβάσεις, με τις οποίες μισθώνει συγκεκριμένο χώρο θέσης, για τη στάθμευση του σκάφους, αντί μισθώματος, πλέον Φ.Π.Α., με παροχή 24ης φύλαξης του χώρου (αποτρεπτική και όχι εγγυημένη), με πλήρες και επαρκές σύστημα πυροπροστασίας, ικανής λειτουργίας αυτού, με περιορισμένη, όμως, ευθύνη για την ύπαρξη και συντήρηση του εξοπλισμού, και χωρίς εγγύηση, ούτε αποτροπής εμφάνισης της πυρκαγιάς ούτε κατάσβεσής του.

Παρόμοιες συμβάσεις μίσθωσης καταρτίζουν και άλλες οργανωμένες και αδειοδοτημένες μαρίνες, με τον αυτό τρόπο πρόσδεσης των σκαφών στην μαρίνα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "….Α.Ε.", που έχει τη διαχείριση, με άδεια της αρμόδιας αρχής, του τουριστικού λιμένα Φλοίσβου, μετά την από 31.12.2002 σύμβαση παραχώρησης του Ελληνικού Δημοσίου προς τα Ε.Τ.Α., καταρτίζει, με τους ενδιαφερομένους πελάτες της, συμβάσεις, με τις οποίες παραχωρεί συγκεκριμένη θέση της μαρίνας για τον ελλιμενισμό του σκάφους, αντί μισθώματος, πλέον Φ.Π.Α., με αποκλειστική ευθύνη του πελάτη - ενδιαφερομένου για το σκάφος, σε οποιοδήποτε χώρο και αν βρίσκεται στη μαρίνα Φλοίσβου.

Η εναγόμενη, προγραμματίζοντας την επένδυσή της, λειτούργησε, από το έτος 1993 μέχρι τον Ιούνιο 2004, τον ανωτέρω ορμίσκο ως απλό ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο, για τον ελλιμενισμό σκαφών αναψυχής, χωρίς όλες τις παροχές που προσφέρει ένα οργανωμένος τουριστικός λιμένας (μαρίνα) ή ένα οργανωμένο αγκυροβόλιο ή ένα οργανωμένο καταφύγιο σκαφών, και στερείτο άδειας λειτουργίας.

Η απλή αυτή λειτουργία είχε ως αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση της ρύπανσης, της αταξίας, ενώ δεν αποκλείστηκε η ελεύθερη πρόσδεση, νοτιοδυτικά, οποιουδήποτε σκάφους. Η περιορισμένη αυτή λειτουργία του απλού αγκυροβολιού και οι ανωτέρω συνθήκες λειτουργίας αυτού, έγιναν γνωστά σ' όλους τους ιδιοκτήτες, κατόχους και χρήστες σκαφών αναψυχής οικιστές και μη της περιοχής, και έγινε ευρέως αποδεκτό απ' αυτούς, μεταξύ άλλων, και από την ενάγουσα, αλλά και από τους επαγγελματίες και ερασιτέχνες ψαράδες, επιλύοντας, προσωρινά, το πρόβλημα ελλιμενισμού όλων των σκαφών, αναψυχής, επαγγελματιών, ψαράδων, στον, γνωστής φήμης, τουριστικό προορισμό της περιοχής, χωρίς όμως όλες τις παροχές που προσφέρει ένας οργανωμένος τουριστικός καταφύγιο σκαφών.

Η ενάγουσα, Ε. συζ. Δ. Δ., που γεννήθηκε το έτος 1927, κυρία του σκάφους με την ονομασία "….", ελληνικής σημαίας, ολικού μήκους 17,30 μ., πλάτους νηολόγησης 5,24 μ., βάθους νηολόγησης 2,25 μ., το οποίο κατασκευάστηκε, στη Θεσσαλονίκη, από το έτος 1975 έως 1978, και κατέστη αξιόπλοο το έτος 1980, και είχε αριθμό νηολογίου Θεσσαλονίκης, 393, με προφορική συμφωνία, που κατάρτισε με τον Δ.

Κ., προστηθέντα από την εναγόμενη, ελλιμένισε αυτό στο παραπάνω, απλά ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο, σε θέση συγκεκριμένη, οριοθετημένη από την εναγόμενη, και αποδεκτή από την ενάγουσα, πλευρισμένα τα σκάφη το ένα δίπλα στο άλλο, με παρεμβολή μεταξύ τους ελαστικών παραβλημάτων (μπαλόνια), με την, επιπλέον, παροχή νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, μέσω πινάκων, εγκατεστημένου στην προβλήτα, της καθαριότητας, και διαμεσολάβησης, για την προμήθεια των σκαφών, με καύσιμα, αντί ετήσιου μισθώματος - τέλους.

Η συμφωνία των συμβαλλόμενων είχε το χαρακτήρα της μίσθωσης χώρου θέσης του σκάφους, αποδεκτή από την ενάγουσα, και τη διατήρηση της θέσης αυτής στη διάθεσή της, για όλο το έτος, με τις ανωτέρω παρεπόμενες περιορισμένες παροχές. Πράγματι, το σκάφος "…..", σε εκτέλεση της ανωτέρω σύμβασης, ελλιμενίστηκε στο ανωτέρω απλό αγκυροβόλιο της εναγόμενης εταιρίας, σε θέση που υπέδειξε ο υπεύθυνος της μαρίνας, και αποδέχθηκε η ενάγουσα, ως κατάλληλη και πρέπουσα για το σκάφος της.

Στη συνέχεια, η ενάγουσα παρόπλισε το σκάφος της και χρησιμοποιούσε αυτό μόνο για θερινή κατοικία της. Έτσι, το σκάφος βγήκε από τον ορμίσκο μόνο δύο φορές, μία το έτος 1996 και μία το έτος 2000. Μάλιστα, τη δεύτερη φορά, λόγω ανικανότητας πλεύσης, ρυμουλκήθηκε προς το καρνάγιο, στη Ν. Ποτίδαια, για απλή συντήρηση, και επέστρεψε στο αγκυροβόλιο και πάλι ρυμουλκούμενο.

Η παραπάνω συμφωνία, επαναλήφθηκε και ανανεώθηκε, και με τον υπεύθυνο μαρίνας Γ. Π., για τα έτη 1999, 2000, 2001 και 2002, αλλά με πιο περιορισμένο περιεχόμενο, και αφορούσε, πλέον, τη συγκεκριμένη θέση, στο αγκυροβόλιο, ως μόνιμη θέση του σκάφους - θερινής κατοικίας, την παροχή νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καθαριότητας, και αν καθίστατο δυνατή, μετακίνησή του, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, με προμήθεια καυσίμων.

Το μηνιαίο μίσθωμα -τέλος για το κρίσιμο έτος, 2002, ορίστηκε στο ποσό των 500.000 δραχμών. Για τις εισπράξεις η εναγόμενη εξέδιδε αντίστοιχη απόδειξη εξόφλησης υπηρεσιών. Οι αποδείξεις αυτές είναι συνοπτικές, ενώ η παροχή της υπηρεσίας αγκυροβολιού είναι διαγεγραμμένη διότι η εναγόμενη λειτουργούσε τον φυσικό όρμο άτυπα και ως απλά ελεγχόμενο αγκυροβόλιο, στερούμενο οποιοσδήποτε άδειας λειτουργίας.

Η προφορική, πλην ρητή, και λεπτομερής συμφωνία των συμβαλλόμενων, όπως εκτέθηκε, είχε το χαρακτήρα της μίσθωσης χώρου θέσης του σκάφους, με την προαναφερθείσα έννοια, και με τις ανωτέρω πιο περιορισμένες παροχές της εναγόμενης. Επομένως, οι διάδικοι δεν κατάρτισαν προφορική σύμβαση αμειβόμενης παρακαταθήκης ούτε σύμβαση μη αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση φύλαξης, ούτε σύμβαση φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της ανωτέρω καταρτισθείσας σύμβασης (άρθρ. 361 Α.Κ.), ούτε σιωπηρώς, συναγόμενη από τις συντρέχουσες περιστάσεις σύμβαση αμειβόμενης ή μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, ούτε φύλαξης, ούτε φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της ανωτέρω καταρτισθείσας σύμβασης (άρθρ. 361 Α.Κ.).

Όπως προαναφέρθηκε, ρητή ήταν η προφορική συμφωνία των διαδίκων, όπως αναλύεται παραπάνω. Ούτε σιωπηρώς, από τις συντρέχουσες περιστάσεις, μπορούσε, αντικειμενικούς αλλά ούτε και υποκειμενικούς, να συναχθεί προφορική συμφωνία αμειβόμενης ούτε μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, ούτε φύλαξης του σκάφους, ούτε φύλαξης του σκάφους από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως και ισοβαρώς με την ως άνω καταρτισθείσα σύμβαση είτε παρεπομένως της τελευταίας.

Ειδικότερα, η ενάγουσα, ούτε προγενέστερα, ούτε κατά τον ένδικο χρόνο, παρέδωσε στην εναγόμενη εταιρία το σκάφος για να το φυλάει με την υποχρέωση να της αποδώσει αυτό όταν της ζητηθεί, ούτε σύμβαση οιασδήποτε φύλαξης. Η εναγόμενη δεν είχε μόνιμο φύλακα στον ορμίσκο, δεν είχε μόνιμο υδροδοτικό σύστημα πυρόσβεσης, με κρονούς, πυροσβεστικές φωλιές και μάνικες, δεν είχε σύστημα επόπτευσης από υπάλληλο με κάμερες του χώρου κ.λ.π..

Ο υπεύθυνος μαρίνας, συνεπικουρούμενος από βοηθό ναύτη, δεν παρείχε υπηρεσία φύλαξης των σκαφών και πυροπροστασίας αυτών, ούτε για το σκάφος του ενάγοντος, αλλά μόνο της ευταξίας και λειτουργίας του άτυπου αγκυροβολιού και του φυσικού περιβάλλοντος αυτού, και της παροχής των ρητώς ανωτέρω αναφερόμενων παροχών της εναγόμενης, και, συνεπώς, αβασίμως η ενάγουσα επικαλείται (αμειβόμενη ή μη) παρακαταθήκη του σκάφους της, σύμβαση φύλαξης, σύμβαση φύλαξης και από πυρκαγιά, και μάλιστα, σε 24ωρη βάση για όλο το έτος.

Τις επικαλούμενες, από την ενάγουσα υπηρεσίες, δεν παρείχε η εναγόμενη ούτε κατά το ωράριο εργασίας 8.00 έως 17.00 του ανωτέρω υπεύθυνου μαρίνας. Η εναγόμενη εταιρία δεν δημιούργησε στην ενάγουσα ούτε απλή εντύπωση παροχής των επικαλούμενων υπηρεσιών φύλαξης του παραπάνω σκάφους της, ούτε παροχής προστασίας από τον κίνδυνο πυρκαγιάς του σκάφους της ούτε με τον ανωτέρω εκάστοτε υπεύθυνο μαρίνας, και το βοηθό του, ούτε με το προσωπικό φύλαξης το οποίο διέθετε αποκλειστικά για τη φύλαξη και έλεγχο των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και των καταστημάτων της, ούτε συνδυαστικά με τα δύο πυροσβεστικά της οχήματα, από τα οποία το ένα ήταν χωρητικότητας 10 τόνων ύδατος, και τα λοιπά ενυπάρχοντα πυροσβεστικά μέσα.

Συγκεκριμένα, για τη φύλαξη και την εποπτεία, αποκλειστικά, των ανωτέρω ξενοδοχειακών της εγκαταστάσεων, που ήταν, και κατά τον κρίσιμο χρόνο, ανεπτυγμένα σε έκταση πλέον των 5.000 στρεμμάτων, και, κατά ένα μέρος σε δασική περιοχή, και των καταστημάτων της που βρίσκονταν στην παραλιακή οδό, διέθετε, κατά τον κρίσιμο χρόνο, προϊστάμενο φύλαξης, με δύο φύλακες ανά βάρδια, και οι τελευταίοι πραγματοποιούσαν, με περιπολικό αυτοκίνητο, ανά δίωρο, περίπου, περιπολίες στους χώρους της.

Η περιπολία αυτή διερχόταν και από τον παραλιακό δρόμο, όπου βρισκόταν τα καταστήματα της, για την επίβλεψη αυτών. Η ύπαρξη της περιπολίας αυτής, όμως, δεν μπορούσε να δημιουργήσει στην ενάγουσα εντύπωση ύπαρξης ούτε κύριας ούτε παρεπόμενης υποχρέωσης ούτε συναγόμενης από τις περιστάσεις υποχρέωσης φύλαξης. 'Αλλωστε, η περιπολία δεν ήταν ικανή για αποτροπή οιουδήποτε κινδύνου, ούτε από μόνη της, ούτε συνδυαστικά με τα ανωτέρω διαθέσιμα σ' αυτήν περιοριστικά μέσα.

Μέχρι να διέλθει εκ νέου από τον παραλιακό δρόμο ελέγχου των καταστημάτων της, αν εκδηλωνόταν οποιαδήποτε περίπτωση πυρκαγιάς σε οποιοδήποτε σκάφος, επειδή τα υλικά κατασκευής αυτών και όλος ο εξοπλισμός τους είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα, άμεσα θα είχε εξαπλωθεί σ' όλο το σκάφος αλλά και στα παρακείμενα αυτού, με άμεση αναπήδηση φλεγόμενου αντικειμένου και, αμέσως μετά με εκρήξεις βεγγαλικών του σκάφους, και θα ήταν αδύνατος ο οποιοσδήποτε έλεγχος της πυρκαγιάς.

Η εναγόμενη δεν θα μπορούσε να περιορίσει την πυρκαγιά ούτε μέχρι να φθάσουν οι υπηρεσίες πυρόσβεσης Κασσάνδρας και Πολυγύρου, που προβαίνουν σε εκτόξευση όχι μόνο νερού αλλά και πυροσβεστικού αφρού, και μάλιστα χωρίς την αποφυγή της καταστροφής των σκαφών. Εντύπωση ύπαρξης φύλαξης δεν μπορεί, αντικειμενικά, να συναχθεί ούτε από το αίσθημα ασφάλειας που αισθανόταν, μεταξύ άλλων ιδιοκτητών και χρηστών σκαφών, η ενάγουσα από την ύπαρξη των παραπάνω περιπολιών, ή τη μόνιμη διαμονή του υπεύθυνου μαρίνας, ή άλλων υπαλλήλων της σε παραχωρούμενα οικήματα του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, επειδή στερούνται ίδιας κατοικίας στην περιοχή.

Το αίσθημα αυτό ασφάλειας δεν μπορούσε να δημιουργήσει εντύπωση, ούτε υποκειμενικά στην ενάγουσα, ότι υπάρχει φύλαξη του σκάφους της, αφού η ίδια ήταν μόνιμη πελάτης της εναγόμενης, από το έτος 1993, γνώριζε όλες τις συνθήκες λειτουργίας του όρμου - άτυπου αγκυροβολιού, την έλλειψη άδειας αυτού, τις συμφωνημένες περιορισμένες παροχές αυτού, παρακολουθούσε τα σταδιακά έργα που κατασκεύαζε και τις βελτιώσεις στις οποίες προέβαινε η εναγόμενη ανώνυμη εταιρία, μέχρι και τον ένδικο χρόνο, και συμβλήθηκε, όπως παραπάνω, με την εναγόμενη.

Στην ενάγουσα αλλά και στους λοιπούς χρήστες είχε δημιουργηθεί, μέχρι και την 07η.03.2002, μόνο η εντύπωση ότι οι φύλακες της εναγόμενης εταιρίας ή ο υπεύθυνος μαρίνας ή άλλοι ξενοδοχειακοί υπάλληλοι αυτής, όταν αντιλαμβάνονταν οποιοδήποτε κίνδυνο σε οποιοδήποτε ελλιμενισμένο σκάφος, θα προστρέξουν σε αντιμετώπιση του κινδύνου και ότι θα ειδοποιήσουν τις αρμόδιες αρχές, όπως και έγινε, κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα.

Ούτε ο έλεγχος των εισερχόμενων αυτοκινήτων, ούτε των εισερχόμενων από τη στεριά ατόμων, γινόταν με σκοπό παροχής οιασδήποτε φύλαξης των σκαφών ούτε δινόταν τέτοια εντύπωση στην ενάγουσα, αλλά γινόταν, αποκλειστικά, για τον έλεγχο των ξενοδοχείων σκορπισμένων, τουλάχιστον, σε έκταση 5.000 στρεμμάτων, και των καταστημάτων.

Επομένως, ούτε από όλες τις συντρέχουσες περιστάσεις, μπορούσε αντικειμενικά, κατά την κρίση του μέσου συνετού ατόμου, του σχετικού κύκλου ιδιοκτητών και χρηστών σκάφους, να θεωρηθεί από οποιονδήποτε, ότι υπάρχει, από τις περιστάσεις, σιωπηρώς συναγόμενη υποχρέωση, ούτε κύρια ούτε παρεπόμενη άλλης σύμβασης, φύλαξη του σκάφους της ενάγουσας και απόδοσης αυτού όταν της ζητηθεί ούτε απλής φύλαξης, ούτε κυρίως ούτε παρεπομένως, αλλά ούτε και υποκειμενικά, από την ενάγουσα, μόνιμη, συμβληθείσα, πελάτη, γνώστη των συνθηκών λειτουργίας του αγκυροβολιού.

Πριν το έτος 1993, η ενάγουσα ελλιμένιζε το ανωτέρω σκάφος στη μαρίνα "……", η οποία αν και ήταν από τότε οργανωμένη μαρίνα, διαθέτουσα μόνιμα συστήματα πυροπροστασίας, και πολύ υψηλότερα μισθώματα - τέλη, τουλάχιστον κατά 25% υψηλότερα αυτών της εναγόμενης, δεν παρείχε ούτε φύλαξη ούτε εγγύηση πυροπροστασίας, και η ίδια τακτική κρατούσε και τον παρακάτω ένδικο χρόνο, της 07ης.03.2002.

Και τούτο παρόλο που η μαρίνα Πόρτο Καρράς είχε και μόνιμο υδροδοτικό σύστημα πυροπροστασίας, όσο και τακτικές περιπολίες του γνωστού ξενοδοχειακού συγκροτήματος της, στο οποίο διενεργούταν και έλεγχος εισόδου αυτοκινήτων και εισερχόμενων ατόμων από τη στεριά. Αλλά και η εταιρία με την επωνυμία "…….", που εδρεύει DELAWARE USA, εκπροσωπούμενη από τον νόμιμο εκπρόσωπό της, Χ.

Τ. του Ε., το σκάφος της με την ονομασία "…..", τύπου Sea Line 450 Statesman, ολικού μήκους 13,95 μ., πλάτους νηολόγησης 4,25 μ., και ολικού ύψους 4,15 μ., που είχε κατασκευαστεί, εξολοκλήρου από πολυεστέρα, στην Αγγλία, το έτος 1992, με αριθμό νηολογίου DL 198Ν, με φουσκωτή ταχύπλοο λέμβο αναψυχής, με την αυτή ονομασία, ιδιοκτησίας του Χ.

Τ., μήκους 3,40 μ., πλάτους 1,71 μ και ύψους 0,45 μ., εργοστασίου κατασκευής Ζοdiac, επέλεξε να ελλιμενίσει αυτό στο ένδικο αγκυροβόλιο, με τις παραπάνω περιορισμένες παροχές, για τους αυτούς παραπάνω λόγους, με ετήσιο μίσθωμα - τέλος, Φ.Π.Α., το ποσό των 635.900 δραχμών έναντι του προηγούμενα καταβαλλόμενου στο …… ποσού, τουλάχιστον, 800.000 δραχμών.

Μάλιστα, ο προφορικός αποκλεισμός της φύλαξης του σκάφους του, από κλοπή ή πυρκαγιά, στη Μαρίνα ……, αποτέλεσε κίνητρο για να αποφασίσει η ανωτέρω αλλοδαπή εταιρία, αλλά και άλλοι ιδιοκτήτες σκαφών, όπως η ενάγουσα, από το έτος 1993, τον ελλιμενισμό στο παραπάνω απλά ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο, που είχε φθηνότερο μίσθωμα - τέλος και η περιοχή Σάνη ήταν εγγύτερα της περιοχής Μαρμαρά (θέση ……), στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στην οποία είχαν τη μόνιμη κατοικία τους, και, συγχρόνως, αποτελούσε τουριστικό παραθεριστικό προορισμό.

Η ενάγουσα απέβλεπε, κατά τις ανανεώσεις της άνω προφορικής συμφωνίας, στις ανωτέρω περιορισμένες παροχές της εναγόμενης, και απ' αυτές, κυρίως, στη διατήρηση ορισμένης θέσης, για το παροπλισμένο σκάφος της, το οποίο χρησιμοποιούσε μόνο ως θερινή κατοικία. Η εναγόμενη, ενόψει και της προγραμματιζόμενης επένδυσής της, για την προσέλκυση ιδιοκτητών σκαφών αναψυχής, τύπωσε διένειμε διαφημιστικά φυλλάδια, πληροφορώντας το κοινό σχετικά με τη θέση, τις εγκαταστάσεις και τις παροχές του αγκυροβολιού, καθώς και με τους όρους χρήσης και λειτουργίας αυτού.

Στα φυλλάδια αυτά, η εναγόμενη : α) με τον τίτλο "……" εμφάνιζε την κάτοψη του αγκυροβολιού, και των εγκαταστάσεών του και παρείχε πληροφορίες για 115 θέσεις ελλιμενισμού, για σκάφη από 5 μ. έως 15 μ., τη θέση του σχετικά με το αεροδρόμιο "……", τις χερσαίες παροχές (όπως γραφείου υπεύθυνου μαρίνας, δελτίο καιρού, καταστήματα, ξενοδοχεία κ.λ.π.) και τις παροχές προβλήτας (νερού, ρεύματος και καύσιμα), και γνωστοποίησε τον Γ.

Π., ως υπεύθυνο μαρίνας, β) με τον τίτλο "ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟΥ", καθιστούσε γνωστούς τους, υποχρεωτικούς για τους κατόχους των σκαφών, όρους χρήσης του αγκυροβολιού, μεταξύ των οποίων, η υποχρέωση δήλωσης κατάπλου, παραμονής, και απόπλου του κάθε σκάφους, η είσοδος και έξοδος των σκαφών προς και από το αγκυροβόλιο με ευθύνη των κυβερνητών τους, ήρεμα και με ταχύτητα όχι μεγαλύτερη των 3 μιλιών την ώρα, προς αποφυγή κυματισμών, πρόκληση ζημιών και ατυχημάτων, η απαγόρευση πόντισης άγκυρας και κατάληψης οποιοσδήποτε θέσης στο αγκυροβόλιο, χωρίς την έγκριση του υπευθύνου της μαρίνας, με δικαίωμα του τελευταίου να αλλάξει ή να μετακινεί το σκάφος σε άλλη θέση, όταν αυτό επιβάλλεται για λόγους ασφάλειας ή καλής λειτουργίας του λιμένα, η υποχρέωση ασφαλούς πρόσδεσης του σκάφους στο αγκυροβόλιο, η υποχρέωση ασφαλούς πρόσδεσης του σκάφους που παραμένει στο αγκυροβόλιο καθώς και αξιόπλοης κατάστασης του σκάφους, για λόγους ασφάλειας του ιδίου και των παρακειμένων σκαφών, η απαγόρευση, σύμφωνα, με τις υπάρχουσες διατάξεις της λιμενικής αρχής, ρύπανσης του θαλάσσιου και χερσαίου χώρου του αγκυροβολιού, με διάφορα αντικείμενα, πετρελαιολιπαντικά, τρόφιμα και απορρίμματα, γενικότερα, με περισυλλογή και εναπόθεσή τους, από τον υπεύθυνο του σκάφους, στους κάδους απορριμμάτων, που βρίσκονται περιμετρικά της μαρίνας, η απαγόρευση, καθ' οιονδήποτε τρόπο δημιουργίας θορύβων που ενοχλούν και διαταράσσουν την ησυχία των άλλων, ενώ ενημέρωσε ότι η επίλυση των αποριών γίνεται από τον υπεύθυνο μαρίνας Γ.

Π., γ) με τον τίτλο "…..", γνωστοποίησε, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση των κατόχων σκαφών να παρευρίσκονται κατά την τροφοδοσία των καυσίμων καθώς και τις ημέρες τροφοδοσίας, δ) με τον τίτλο "……" γνωστοποίησε την υποχρέωση των σκαφών με ελληνική σημαία ή των κρατών της ε.ε., για εφοδιασμό τους με άδεια παραμονής και κυκλοφορίας και των σκαφών τρίτων χωρών για εφοδιασμό με δελτίο κίνησης του πλοίου αναψυχής, και ε) με τον τίτλο "….." γνωστοποίησε την παροχή πληροφοριών σήματος καιρού, με ιστό, στον οποίο τοποθετείται ειδικό σήμα, αποτελούμενο από το συνδυασμό των γραμμάτων "X" και "Τ" του Διεθνούς Κώδικα Σημάτων, όταν αναμένεται να επικρατήσουν στην περιοχή καιρικές συνθήκες, σε επίπεδο που να θέτουν σε κίνδυνο τα μικρά ερασιτεχνικά σκάφη.

Ούτε, όμως, από τα παραπάνω φυλλάδια, είτε από μόνα τους, όπως από τον 5° και 6° όρο του φυλλαδίου με τίτλο "ΟΡΟΙ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΣΗΣ", με τους οποίους ορίζεται: ότι "Σκάφος που θα παραμένει στο αγκυροβόλιο πρέπει να έχει ασφαλή πρόσδεση και να βρίσκεται σε αξιόπλοη πρόσδεση και να βρίσκεται σε αξιόπλοη κατάσταση για λόγους ασφάλειας του ιδίου και των παρακείμενων" και "Ο υπεύθυνος μαρίνας έχει το δικαίωμα αλλαγής ή μετακίνησης του σκάφους σε άλλη θέση όταν αυτό επιβάλλεται για λόγους ασφάλειας ή καλής λειτουργίας της μαρίνας", αντίστοιχα, είτε συνδυαστικά με τις άλλες περιγραφόμενες περιστάσεις, ούτε από τον οποιοδήποτε προσδιορισμό του χώρου του άτυπου αγκυροβολιού και των καθηκόντων του υπεύθυνου μαρίνας, κατά το ωράριο εργασίας του, μπορούσε αντικειμενικά να συναχθεί σιωπηρή συμφωνία κατάρτισης σύμβασης (αμειβόμενης ή μη παρακαταθήκης) ούτε σύμβασης φύλαξης ούτε πυροπροστασίας του σκάφους, ούτε κυρίως ούτε παρεπομένους, από τους ενδιαφερομένους ιδιοκτήτες σκαφών για τον ελλιμενισμό τους, ούτε και από την ενάγουσα, μόνιμο πελάτη της εναγόμενης, από το έτος 1996, όπως αναλύεται παραπάνω.

Η επιφύλαξη της εναγόμενης, αλλαγής της θέσης του σκάφους, έγινε μόνο για την περίπτωση συνδρομής εξαιρετικής περίστασης, όπως παρακάτω συνέβη, ενώ ούτε η παροχή δελτίου καιρού, ούτε η παροχή ασφάλειας κατά τη διάρκεια της τροφοδοσίας με καύσιμα, αποτελεί ένδειξη σιωπηρής, ανάληψης, οποιοσδήποτε, ευθύνης φύλαξης του σκάφους ούτε παροχής γενικής υπηρεσίας πυροπροστασίας του.

Πρόκειται μόνο για απλούς κανόνες εύρυθμης λειτουργίας και αντιμετώπισης της αταξίας που κρατούσε προγενέστερα, όπως αναλύεται παραπάνω. Έτσι, το σκάφος "…." ήταν ελλιμενισμένο στο ανωτέρω άτυπο αγκυροβόλιο της εναγόμενης εταιρίας, σε θέση που είχε οριστεί, όπως αναλύεται παραπάνω, και με τις αναφερόμενες παραπάνω, ρητές και περιορισμένες παροχές, και παρέμεινε, εκεί, ελλιμενισμένο και παροπλισμένο.

Βραδινές ώρες της 07πς.03.2002, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο ελλιμενισμένο, από τις αρχές του έτους 2001, στο παραπάνω αγκυροβόλιο της εναγόμενης, στο σκάφος, με την ονομασία "…..", έχον υλικό πλαστικό υλικό κατασκευής, ολικό μήκος 13,95 μ. και πλάτος 4,25 μ., ιδιοκτησίας της εταιρίας με την επωνυμία "….. ΙΝC.", της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος ήταν ο Χ.

Τ.. Η φωτιά μεταδόθηκε στο σκάφος "….", ιδιοκτησίας του Γ. Ε. του Ι., στη συνεχεία στο ανωτέρω ξύλινο σκάφος "….", με ολικό μήκος 17,50 μ. και πλάτος 5,60 μ., ιδιοκτησίας της ενάγουσας, Ε. Δ., δικαιοπαρόχου του συνεχίζοντος τη δίκη, και από εκεί στο επαγγελματικό καταδυτικό σκάφος "…..", με πλαστικό υλικό κατασκευής, ολικό μήκος 8,50 μ.

και πλάτος 2,90 μ., και στο μικρότερο σκάφος "……". Ειδικότερα, τα ανωτέρω σκάφη ήταν δεμένα με την πρύμνη προς την ακτή, και πλευρισμένα το ένα με το άλλο, ευρισκόμενα σχεδόν σε επαφή, με ελαστικά παραβλήματα (μπαλόνια) να παρεμβάλλονται μεταξύ τους. Για αυτόν που βλέπει από την αποβάθρα προς τη θάλασσα και με φορά από αριστερά προς δεξιά πρώτο ήταν προσδεμένο το σκάφος "…..", δεύτερο το "…..", τρίτο το "…..", τέταρτο το "….", και πέμπτο "….".

Κατά το χρόνο εκδήλωσης της πυρκαγιάς, έπνεε ασθενής άνεμος από τη στεριά προς τη θάλασσα, ΒΑ διεύθυνσης, έντασης, στην ευρύτερη περιοχή του Θερμαϊκού κόλπου, 2 με 3 μποφόρ, σύμφωνα με το από 12.09.2002 πιστοποιητικό της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας. Κατά τον αυτό ως άνω χρόνο, προϊστάμενος της υπηρεσίας φύλαξης, μόνο, των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και καταστημάτων της εναγόμενης, ήταν ο Κομνηνός Καπετάνιος, ενώ υπηρεσία φύλαξης, τις νυχτερινές ώρες της 07πς.3.2002, περί ώρα 23.00, είχαν αναλάβει οι υπάλληλοι - φύλακες της εναγόμενης ανώνυμης εταιρίας, Αστέριος Σαπουνάς και Στυλιανός Τσιάκαλος, οι διήλθαν περί ώρα 23.30 από την παραλιακή οδό, προς επιθεώρηση των καταστημάτων, χωρίς να παρατηρήσουν κάποιο αξιοσημείωτο ούτε στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Γεώργιος Πασχάλης, την 23.55 ώρα, αντιλήφθηκε, από την οικία διαμονής του, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου από το αγκυροβόλιο, να έχει εκδηλωθεί μεγάλη πυρκαγιά και να καίγονται, με μεγάλες φλόγες, σκάφη. Αμέσως, κατέφθασε, με το αυτοκίνητό του, στο χώρο της πυρκαγιάς, όπου είδε τα σκάφη "….", "…." και "…." να καίγονται με φωτιά μεγάλης έντασης, που ήταν αδύνατο να ελεγχθεί από μόνο τον ίδιο, αφού τα τρία ανωτέρω σκάφη καίγονταν, σε μεγάλη έκταση.

Δημιούργησε μία ζώνη ασφαλείας δίπλα από το σκάφος "….", σε απόσταση 3 -4μ., έλυσε τους κάβους πρόσδεσης των "…." και "…..", για την απομάκρυνσή τους, ενώ από την πλευρά του "….." υπήρχε απόσταση 15 μ. από το πλησιέστερο σκάφος. Αμέσως, μετά, μετέβη στο παρακείμενο, σε απόσταση 100 μ., γραφείο του, και κάλεσε την Πυροσβεστική Υπηρεσία, περί την 00.00 με 00.03 της 08.03.2002, καθώς και τη βάρδια ασφάλειας του συγκροτήματος, ενώ, στη συνέχεια, με τη βάρκα της μαρίνας, τράβηξε το "…." και το έδεσε σε υποδοχή ασφάλειας.

Στη συνέχεια, ο προαναφερθείς, συνεπικουρούμενος από άλλον εργαζόμενο του ξενοδοχείου, κατέσβησε με τους περιμετρικούς πυροσβεστήρες της μαρίνας και του σκάφους, την πυρκαγιά του "……", που πήρε στην πλώρη του, λόγω της εύφλεκτης πλαστικής τέντας, και έδεσαν, αυτό σε ασφαλές σημείο του αγκυροβολιού. Στο μεταξύ τα δύο πυροσβεστικά οχήματα της εναγόμενης επιχειρούσαν την κατάσβεση της πυρκαγιάς στα τρία ως άνω σκάφη, ενώ η πυρκαγιά, συνεχώς, αυξανόταν, ειδικά σ' αυτά, που είχαν απομακρυνθεί, φλεγόμενα, από τη θέση πρόσδεσής τους, γιατί οι κάβοι (σκοινιά πρόσδεσής), με τους οποίους ήταν καθένα δεμένο, είχαν καεί.

Περί ώρα 12.15 κατέφθασαν τα οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κασσάνδρας και αμέσως μετά του Πολυγύρου, συνολικά έξι (6), τα οποία με ρίψη αφρού και ύδατος από διάφορα σημεία της προβλήτας κατέσβησαν τη φωτιά μετά από τρεις ώρες, μέχρι την τελική βύθιση του "…..", περί ώρα 03.30 της 08.03.2002, και τη βύθιση των "….." και "….." στα αβαθή νερά, με τον πυθμένα τους να ακουμπά στο βυθό και μεγάλο μέρος τους να είναι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Για τη διακρίβωση του αρχικού σημείου και των αιτιών εκδήλωσης της πυρκαγιάς, τα οποία δεν μπόρεσαν να διαπιστωθούν, αμέσως, μετά την κατάσβεσή της, διενεργήθηκε πραγματογνωμοσύνη με εντολή του Λιμεναρχείου Νέων Μουδανιών, από το ναυπηγό - μηχανολόγο - μηχανικό Κ. Λ. και από τον Πυραγό του Π.Σ Σ. Α.. Με την σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης τους, διαπιστώθηκε ότι η δεξιά εξωτερική πλευρά του σκάφους "…." είναι σε μεγαλύτερη έκταση καμένη και κατεστραμμένη από την αριστερή του πλευρά, η αριστερή εξωτερική πλευρά του σκάφους "….." είναι σε μεγαλύτερη έκταση καμένη και κατεστραμμένη από τη δεξιά του πλευρά και η αριστερή εξωτερική πλευρά του σκάφους "……" είναι σε μεγαλύτερη έκταση καμένη και κατεστραμμένη από τη δεξιά του πλευρά, ενώ τα δύο μικρότερα σκάφη "….." και "…….", που ήταν δεξιότερα, παρά τα εύφλεκτα υλικά τους, παρουσιάζουν μικρότερες ζημίες.

Με την ίδια ως άνω έκθεση πραγματογνωμοσύνης, διαπιστώθηκε ότι στη μαρίνα και κοντά στις θέσεις πρόσδεσης των ανωτέρω τριών σκαφών υπήρχαν δύο πίνακες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, στους οποίους στον πρώτο ήταν συνδεδεμένο με καλώδιο το σκάφος "……." και στο δεύτερο με ξεχωριστά καλώδια τα σκάφη "……" και "…..".

Καθένας από τους ως άνω δύο πίνακες διαθέτει έναν γενικό ενιαίο διακόπτη για τρεις παροχές και έναν ενιαίο διακόπτη, που σταματά αυτόματα την παροχή ρεύματος όταν ανιχνευτεί διαρροή σε κάποια από τις τρεις παροχές. Και στους δύο πίνακες, διαπιστώθηκε, από τους πραγματογνώμονες ότι οι γενικοί διακόπτες ήταν ανεβασμένοι, και, έτσι, και τα τρία σκάφη, κατά το χρόνο εκδήλωσης της πυρκαγιάς πιθανόν τροφοδοτούταν με ρεύμα (φόρτιση μπαταριών, ξεχασμένο θερμαντικό σώμα, λειτουργία άλλης συσκευής κλπ.).

Στο χώρο ενδιαίτησης του "…..", το οποίο επισκέφθηκε ο υιός του νόμιμου εκπροσώπου της ιδιοκτήτριας εταιρίας και διέμεινε στις 23 και 24.02.2002, βρέθηκε ηλεκτρικό μεταλλικό θερμαντικό σώμα, χωρίς να μπορέσουν, οι πραγματογνώμονες, να διαπιστώσουν αν ήταν ή όχι σε λειτουργία, ενώ οι μπαταρίες (συσσωρευτές) στα σκάφη "…." και "…." βρέθηκαν λιωμένες από τη φωτιά αλλά όχι σκισμένες από υπερφόρτιση.

Κατά την αυτή έκθεση πραγματογνωμοσύνης, στην προβλήτα ελλιμενισμού των σκαφών δεν υπήρχε μόνιμο υδροδοτικό δίκτυο πυρόσβεσης με κρουνούς, πυροσβεστικές φωλιές, μάνικες κ.λπ. και ότι τα ως άνω υλικά κατασκευής των σκαφών και του εξοπλισμού τους (τέντες, σκίαστρα, έπιπλα κλπ) είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα.

Οι ως άνω πραγματογνώμονες απέκλεισαν η φωτιά να ξεκίνησε από το σκάφος "….." ή από τα άλλα δύο μικρότερα, που βρίσκονταν δεξιότερα αυτού, ενώ γνωμοδότησαν ως πιθανότερη εκδοχή να έχει εκδηλωθεί η πυρκαγιά αρχικά στο αριστερότερο πλαστικό σκάφος "…..", με μικρότερη πιθανότητα να έχει εκδηλωθεί αρχικά στο σκάφος "….." και να έχει μεταδοθεί στο "……", με πιθανές αιτίες πρόκλησης της πυρκαγιάς είτε την αστοχία της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του σκάφους στο οποίο αυτή, αρχικά, εκδηλώθηκε είτε την ύπαρξη δολιοφθοράς, για την οποία, όμως, δεν ανευρέθησαν ενδείξεις ούτε σχετικά σημεία.

Από τα παραπάνω ευρήματα, σε συνδυασμό με τον ασθενή άνεμο, κατά το χρόνο πυρκαγιάς, από τη στεριά προς τη θάλασσα Β.Α. διεύθυνσης, το Δικαστήριο κρίνει, με πλήρη βεβαιότητα, ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε πρώτα στο σκάφος "…..", με αιτία εκδήλωσης την αστοχία της ηλεκτρολογικής του εγκατάστασης, και στη συνέχεια μεταδόθηκε στο "….." και μετά στο "…..".

Από την ανωτέρω πυρκαγιά καταστράφηκε ολοσχερώς το σκάφος της ενάγουσας. Η αντίδραση των υπαλλήλων της εναγόμενης ήταν ακαριαία, παρόλο που δεν καταρτίστηκε ούτε προφορική σύμβαση αμειβόμενης παρακαταθήκης ούτε σύμβαση μη αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση φύλαξης, ούτε σύμβαση φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, ούτε σιωπηρώς, συναγόμενη από τις συντρέχουσες περιστάσεις σύμβαση αμειβόμενης ή μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, ούτε φύλαξης, ούτε φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της ανωτέρω καταρτισθείσας σύμβασης, που αναλύεται παραπάνω, και χρησιμοποιήθηκαν, όπως αναλύεται παραπάνω, όλα τα μέσα πυρόσβεσης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος της, μέχρι να καταφθάσουν, οι ειδοποιηθείσες δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κασσανδρείας και Πολυγύρου, οι οποίες, όμως, παρά τις μεγάλες προσπάθειες που κατέβαλαν, δεν κατέστη δυνατό να περιορίσουν την καταστροφή του σκάφους της ενάγουσας.

Όπως προαναφέρθηκε, η σύμβαση που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων ήταν προφορική σύμβαση μίσθωσης θέσης σκάφους σε απλό ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο, με τις παραπάνω περιορισμένες παροχές νερού, ηλεκτρικού ρεύματος και καθαριότητας. Αβάσιμα, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη στην 3η σελίδα της έφεσης, με την κατά λέξη αναφορά "

ακόμα κι αν υποτεθεί ότι η εταιρεία είχε αναλάβει τη φύλαξη του σκάφους, κάτι που κατηγορηματικά αρνούμαστε, δεν θα μπορούσε η σύμβαση της …. ΑΕ με την αντίδικο να χαρακτηριστεί ως παρακαταθήκη. Η φύλαξη είναι ένα από τα στοιχεία που αναζητά ο ιδιοκτήτης του σκάφους όταν ελλιμενίζει στο σκάφος του αλλά δεν είναι το κύριο.

Στοιχείο, που προέχει στον ελλιμενισμό και με μεγάλη διαφορά σημαντικότερη παροχή μιας σύμβασης ελλιμενισμού είναι η εξεύρεση και η παραχώρηση χώρου για να ελλιμενιστεί το σκάφος ...." προέβη σε δικαστική ομολογία ότι η φύλαξη του σκάφους αποτελούσε μέρος της πρότασης που περιέλαβε η ενάγουσα, ως ιδιοκτήτρια του σκάφους, στη δήλωσή της για κατάρτιση της φερόμενης, με την αγωγή, προφορικής σύμβασης αμειβόμενης παρακαταθήκης.

Όμως, πρόκειται για σαφή και ρητό επικουρικό ισχυρισμό της εκκαλούσας - εναγόμενης, ενώ αποδείχθηκε ο κύριος αρνητικός ισχυρισμός αυτής. Η εναγόμενη δεν ομολογεί ούτε σχετική πρόταση της ενάγουσας ούτε οποιαδήποτε αποδοχή (ούτε σιωπηρή) τέτοιας σιωπηρής πρότασης της ενάγουσας. Η ανωτέρω φράση περιλήφθηκε, συνδυαστικά με το όλο κείμενο της έφεσής της, προς ανάπτυξη των ισχυρισμών της, και όχι με σκοπό την ομολογία επιβλαβών γ' αυτήν γεγονότων.

Ακόμη, ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι η κατάρτιση της φερόμενης απ' αυτήν ως καταρτισθείσας σύμβασης αμειβόμενης παρακαταθήκης, και της σύμβασης φύλαξης αποδεικνύεται από τα πέντε φυλλάδια της εναγόμενης με τους τίτλους : "…….", "ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟΥ", "ΣΗΜΑ ΚΑΙΡΟΥ", "ΚΑΥΣΙΜΑ" και "ΠΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΣΚΑΦΩΝ", σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ανεξαρτήτως της, πλήρους, αοριστίας μη αναφερόμενων τέτοιων διδαγμάτων, πρέπει να απορριφθεί και ως κατ' ουσίαν αβάσιμος, όπως παρακάτω, αντίστοιχα για κάθε ισχυρισμό, αναφέρεται: 1.

Ο ισχυρισμός ότι επειδή στα φυλλάδια αυτά δεν περιλαμβάνεται η μη φύλαξη του σκάφους, σημαίνει ότι ευθύνεται για τη φύλαξη, απορρίπτεται ως κατ' ουσίαν αβάσιμος. Η μη τέτοια αναφορά δεν υπονοεί ότι η εναγόμενη παρέχει την υπηρεσία της φύλαξης του σκάφους - θερινής κατοικίας, αφού στην προφορική συμφωνία τους περιλήφθηκαν με πλήρη σαφήνεια οι παροχές της εναγόμενης, όπως αναλύεται παραπάνω. 2.

Ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι επειδή στο φυλλάδιο "……" αυτοπροσδιορίζει το χώρο ως μαρίνα και διαλαμβάνεται, πλέον των λοιπών χαρακτηριστικών του χώρου (115 θέσεις, νερό, ρεύμα, καύσιμα, δελτίο καιρού, τηλέφωνο μπαρ, ταβέρνες κ.λ.π.), και το όνομα του Γ. Π. ως υπεύθυνου μαρίνας, στην δικαιοπρακτική δήλωση της εναγόμενης για την παροχή υπηρεσιών της συμπεριλαμβάνεται και η παροχή της φύλαξης την οποία η ίδια (ενάγουσα) αποδέχθηκε και, ότι έτσι, καταρτίστηκε η επικαλούμενη απ' αυτήν (ενάγουσα) σύμβαση παρακαταθήκης του σκάφους ή σύμβαση φύλαξης αυτού είναι αβάσιμος.

Πρόκειται για σκέψεις και μόνο της ενάγουσας, με λογικά άλματα, προκειμένου να ενισχύσει την υποστήριξη του αγωγικού ισχυρισμού της, ενώ δεν αποδεικνύεται ούτε από το επικαλούμενο φυλλάδιο ούτε από τις φράσεις αυτού ούτε συνδυαστικά με τα λοιπά φυλλάδια και το σύνολο των λοιπών αποδεικτικών μέσων. 3.

Ότι από τους 5° και 6° όρους του φυλλαδίου με τίτλο "ΟΡΟΙ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΣΗΣ", με τους οποίους ορίζεται : ότι "Σκάφος που θα παραμένει στο αγκυροβόλιο πρέπει να έχει ασφαλή πρόσδεση και να βρίσκεται σε αξιόπλοη πρόσδεση και να βρίσκεται σε αξιόπλοη κατάσταση για λόγους ασφάλειας του ιδίου και των παρακείμενων" και "Ο υπεύθυνος μαρίνας έχει το δικαίωμα αλλαγής ή μετακίνησης του σκάφους σε άλλη θέση όταν αυτό επιβάλλεται για λόγους ασφάλειας ή καλής λειτουργίας της μαρίνας", αντίστοιχα, αποδεικνύεται η επικαλούμενη απ' αυτήν (ενάγουσα) σύμβαση φύλαξης.

Όμως, από τους όρους αυτούς δεν συνάγεται η κατάρτιση σύμβασης παρακαταθήκης ούτε ευθύνη φύλαξης του σκάφους της ενάγουσας, ούτε δικαστική ομολογία της εναγόμενης για την κατάρτιση σύμβασης αμειβόμενης (ή μη) παρακαταθήκης, ή σιωπηρή κατάρτιση σύμβασης φύλαξη ή πυροπροστασίας του σκάφους. Πρόκειται για κανόνες εύρυθμης λειτουργίας του ανωτέρω απλά ελεγχόμενου, άτυπου, αγκυροβολιού, στον οποίο κρατούσε προηγούμενα αταξία και αναρχία, με ταυτόχρονη επισήμανση της προσωπικής ευθύνης του ιδιοκτήτη σκάφους, και οπωσδήποτε, για την περίπτωση που συντρέχει λόγος ασφάλειας ή οργανωτικός λόγος του χώρου, έπρεπε να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες ότι μπορούσε να γίνει αλλαγή στη μίσθια θέση, όπως η εναγόμενη έπραξε με την μετακίνηση των πλοίων "…." και "……", που τα απομάκρυνε, με τον τρόπο που αναφέρεται παραπάνω, προκειμένου να μη μεταδοθεί και σ' αυτά η φωτιά ή να περιοριστούν οι ζημίες αυτών.

Η επιφύλαξη αυτή της εναγόμενης, για την περίπτωση συνδρομής εξαιρετικής περίστασης, δεν αποτελεί, ούτε σιωπηρή, ανάληψη ευθύνης, οιασδήποτε, φύλαξης του σκάφους ούτε παροχής υπηρεσίας πυροπροστασίας του. 4. Ο ισχυρισμός ότι, η στο φυλλάδιο με τον τίτλο "ΣΗΜΑ ΚΑΙΡΟΥ" αναφερόμενη φράση "Πρέπει να γνωρίζεται ότι στις οργανωμένες μαρίνες, αλλά και στα άλλα λιμάνια όπου υπάρχει δυνατότητα και το επιβάλλουν οι συνθήκες, υπάρχει ιστός στον οποίο υψώνεται ειδικό σήμα, όταν σύμφωνα με το δελτίο της Ε.Μ.Υ.

αναμένεται να επικρατήσουν στην περιοχή, καιρικές συνθήκες σε επίπεδα που να θέτουν σε κίνδυνο τα μικρά ερασιτεχνικά σκάφη", βεβαιώνει τους υποψήφιους πελάτες ότι διαθέτει οργανωμένη μαρίνα, και, συνεπώς, παρέχει και την υπηρεσία φύλαξης, είναι αβάσιμος. Η εναγόμενη ούτε με το έγγραφο αυτό, είτε από μόνο είτε συνδυαστικά με όλα τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, δεν βεβαίωσε την ενάγουσα, ούτε σιωπηρώς, ότι παρέχει, κατά τον κρίσιμο χρόνο;

υπηρεσίες οργανωμένης μαρίνας, γιατί η παροχή αυτή δεν αποτελεί γνώρισμα μόνο της οργανωμένης μαρίνας, ενώ αποτελούσε οικειοθελή γνωστοποίηση της εναγόμενης, στο ανωτέρω απλά και άτυπα ελεγχόμενο αγκυροβόλιο. Επιπροσθέτως, η ενάγουσα, η οποία ήταν, από το έτος 1993, μόνιμη πελάτης, είχε συμβληθεί μόνο για τις συμφωνηθείσες περιορισμένες παροχές της εναγόμενης. 5.

Η στο φυλλάδιο, με τον τίτλο "ΚΑΥΣΙΜΑ", αναφορά της φράσης "...

κατά το χρόνο της τροφοδοσίας τηρούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας.....

" δεν αποτελεί, όπως αβάσιμα επικαλείται η ενάγουσα, ανάληψη της γενικής φύλαξης ή πυροπροστασίας του σκάφους της ενάγουσας, διότι, ανεξαρτήτως του ότι η συγκεκριμένη παροχή δεν αφορά την ενάγουσα, πράγματι τηρούταν από την εναγόμενη οι κανόνες ασφάλειας κατά την τροφοδοσία καυσίμων, με τα προαναφερθέντα μέσα πυροσβεστικά μέσα, που ήταν ικανά για την παροχή της διαμεσολάβησης στην τροφοδοσία καυσίμων των ενδιαφερομένων ιδιοκτητών σκαφών. 6.

Αβάσιμα, η ενάγουσα συνάγει από την γνωστοποίηση, στο έγγραφο με τίτλο "ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ", της υποχρέωσης των σκαφών σημαίας Ε.Ε. να διαθέτουν ή να εφοδιαστούν με άδεια παραμονής και κυκλοφορίας και των σκαφών σημαίας τρίτων χωρών να διαθέτουν δελτίο κίνησης πλοίου, ότι η εναγόμενη δεν ήταν απλή εκμισθώτρια της θέσης του άτυπα λειτουργούντος αγκυροβολιού αλλά οργανωμένης μαρίνας σκαφών.

Και τούτο διότι η ενάγουσα συμφώνησε με την εναγόμενη να μισθώσει συγκεκριμένη θέση στο απλά ελεγχόμενο και άτυπο χώρο του αγκυροβολιού, με τις ρητές περιορισμένες παροχές αυτής, ενώ δεν μπορεί να συναχθεί, ούτε με τις συντρέχουσες περιστάσεις, σιωπηρή συμφωνία, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ούτε σύμβαση παρακαταθήκης ούτε σύμβαση φύλαξης του σκάφους αυτής, αφού συμβλήθηκε, προφορικώς, πλην ρητώς, όπως αναλύεται παραπάνω.

Άλλωστε μερικοί, και οργανωμένοι, τουριστικοί λιμένες ή μαρίνες ή καταφύγια ή αγκυροβόλια, ή όπως άλλως προσδιορίζονται, ακόμη και με άδεια λειτουργίας, και κατά τον ανωτέρω κρίσιμο χρόνο, δεν παρείχαν παροχές φύλαξης ούτε πυροπροστασίας, όπως π.χ. του Πόρτο Καρράς. Ούτε από την προσκομιζόμενη από την ενάγουσα, με ημερομηνία εκτύπωσης την 05.10.2017, της ιστοσελίδας hhttρ//www.sani-resort.com/el GR/sani-marina/port-and-mooring-facilities, του έτους 2017, αποδεικνύεται ότι η εναγόμενη, στον παραπάνω κρίσιμο χρόνο, της 07.03.2002, παρείχε 24ωρη φύλαξη, στα σκάφη, καθώς η ιστοσελίδα αυτή αφορά την υπηρεσία φύλαξης και πυροπροστασίας, που παρέχει το έτος 2017, που είναι πρώτιστα αποτρεπτική και όχι εγγυητική φύλαξη και πυροπροστασία.

Αβάσιμα η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι στην 7η σελίδα των προτάσεών της εναγόμενης και στην 11η σελίδα του δικογράφου της έφεσης, με τη χρήση των φράσεων κατά λέξη ".......

Από το καλοκαίρι του 2004 και αφού προηγήθηκαν στο λιμένα έργα ύψους 2,5 και πλέον δισεκατομμυρίων δραχμών...... και υπογράφηκαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ΣΑΝΗ Α.Ε. οι σχετικές συμβάσεις, άρχισε για πρώτη φορά να λειτουργεί το άλλοτε φυσικό λιμάνι σαν μαρίνα... Από το 2004 και μετά λοιπόν η Μαρίνα Σάνη είναι υποχρεωμένη να λειτουργεί σύμφωνα με το γενικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων και παρέχει στους ελλιμενίζοντες τα σκάφη στη μαρίνα.......της Σάνη τις υπηρεσίες που παρέχουν και οι υπόλοιπες μαρίνες της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης και της φύλαξης των σκαφών και της πυροπροστασίας...

" και στο τέλος της 8ης και αρχή της 9ης σελίδας του δικογράφου της έφεσης με τη χρήση των φράσεων κατά λέξη "Τα διαφημιστικά αυτά φυλλάδια (τα οποία μάλιστα αρχικά έκαναν λόγο για αγκυροβόλιο)....

" διαλαμβάνεται δικαστική ομολογία της εναγόμενης ότι και πριν τον ένδικο χρόνο της 07η.03.2002 αυτή παρείχε υπηρεσίες μαρίνας. Αντίθετα προκύπτει σαφώς ότι περιγράφει απλώς τη διαδρομή της παροχής συγκεκριμένων υπηρεσιών, που αναλύονται παραπάνω, και αναπτύσσονται απ' αυτήν τόσο στο δικόγραφο της έφεσης όσο και στις ανωτέρω προτάσεις, σε απλά ελεγχόμενο αγκυροβόλιο, και τη μεταγενέστερη, από τον Ιούνιο 2004 παροχή υπηρεσιών πλήρους οργανωμένου τουριστικού λιμένα, με παροχή 24ωρης φύλαξης και πυροπροστασίας, όπως αναλύεται παραπάνω, και δεν διαλαμβάνεται δικαστική ομολογία της εναγόμενης για το προγενέστερο διάστημα.

Ακόμη, αβάσιμα η ενάγουσα επικαλείται ότι η εναγομένη στο τέλος της 5ης σελίδας και στην αρχή της 6ης σελίδας του δικογράφου της έφεσης, με τη χρήση της φράσης, κατά λέξη, "....Μάλιστα οι φύλακες που περιπολούν την περιοχή της Σάνη για τους οποίους κάνει λόγο η εκκαλούμενη απόφαση, καμία υποχρέωση δεν είχαν να φυλάσσουν τα σκάφη στο αγκυροβόλιο.

Ο έλεγχος της περιοχής του αγκυροβολιού ήταν στα καθήκοντα και στο καθημερινό δρομολόγιο των φυλάκων, όχι για την φύλαξη των σκαφών αλλά για την προστασία των καταστημάτων που βρίσκονται περιμετρικά..." διαλαμβάνει δικαστική ομολογία της εναγόμενης για την παροχή απ' αυτήν υπηρεσίας φύλαξης σκαφών. Ουδεμία ομολογία της εναγόμενης, ούτε ευθέως ούτε εμμέσως, συνάγεται από την επικαλούμενη από την ενάγουσα ως άνω περικοπή φράσης, για την παροχή υπηρεσίας φύλαξης των σκαφών, αφού η εναγόμενη, επικαλείται, ρητώς, ότι η περιπολία γινόταν για τη φύλαξη των καταστημάτων της.

Άλλωστε όλες οι ανωτέρω φράσεις και περικοπές που επικαλείται η ενάγουσα δεν έγιναν από την εναγόμενη με σκοπό αποδοχής των, ρητώς, αμφισβητούμενων απ' αυτήν γεγονότων, τα οποία επικαλείται η ενάγουσα, και ήδη ο συνεχίζων τη δίκη, για τη θεμελίωση φερόμενης συμβατικής ευθύνης της εναγόμενης, όπως απαιτείται, για την κατάφαση δικαστικής ομολογίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 352 και 353 του ΚΠολΔ (ΑΠ 188/17 ΝΟΜΟΣ).

Αβάσιμα η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι δεν ενδιαφερόταν για χώρο στάθμευσης του σκάφους της, αλλά για τη φύλαξη αυτού, με επίκληση ότι θα μπορούσε, αν ενδιαφερόταν για το χώρο, να ελλιμενίσει αυτό ελεύθερα και ανέξοδα στο φυσικά διαμορφωμένο όρμο, εκτός της ένδικης θέσης, και νοτιοδυτικά αυτής, ή στο λιμανάκι της Ν.

Φώκαιας ή στη μαρίνα της Καλαμαριάς, ιδίως για το διάστημα από Σεπτέμβριο έως Μάιο. Η ενάγουσα επιθυμούσε το σκάφος της να είναι ελλιμενισμένο στο συγκεκριμένο χώρο, και αποδέχθηκε, ως ασφαλέστερη για το σκάφος της, την υποδειχθείσα από τον υπεύθυνο μαρίνας, μίσθωση της συγκεκριμένης θέσης, και όχι στο νοτιοδυτικό ελεύθερο τμήμα, ούτε στο λιμανάκι της Ν.

Φώκαιας, όπου, συνήθως, ελλιμενιζόταν μικρά σκάφη. Επιθυμούσε το σκάφος της να βρίσκεται στην ανωτέρω θέση του αγκυροβολίου, με τους όρους που αυτό λειτουργούσε και παραπάνω συμφώνησε, ανεξαρτήτως από τον αποδιδόμενο, από οποιονδήποτε, χαρακτηρισμό του ως τουριστικό λιμένα, μαρίνα, αγκυροβόλιο, καταφύγιο σκαφών.

Η ενάγουσα χρησιμοποιούσε το σκάφος της ως θερινή κατοικία της, επισκεπτόμενη αυτό και τους χειμερινούς μήνες, με τελευταία επίσκεψη σ' αυτό ένα μήνα πριν το ανωτέρω συμβάν της πυρκαγιάς. Δεν επιθυμούσε να διατηρεί την εξοχική της κατοικία, στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, κοντά στη μόνιμη κατοικία της, πλέον του ότι για τη μετακίνηση του παροπλισμένου σκάφους από Καλαμαριά προς Σάνη ή οποιοδήποτε τουριστικό προορισμό της Χαλκιδικής, όπου επιθυμούσε να περνά τις διακοπές της, και αντίστροφα, απαιτείτο, απαγορευτικά, μεγάλη δαπάνη ρυμούλκησής του.

Αβάσιμα η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι με υψηλό μίσθωμα - τέλος και υψηλή ετήσια αναπροσαρμογή η εναγόμενη τιμολογούσε και την παροχή φύλαξης του σκάφους. Πρόκειται για αυθαίρετα συμπεράσματα της ενάγουσας, καθώς το μίσθωμα - τέλος, όπως προαναφέρθηκε, για την οργανωμένη μαρίνα του Πόρτο Καρράς, για τον ένδικο χρόνο, ήταν τουλάχιστον κατά 25% υψηλότερο, ετησίως, και χωρίς παροχές φύλαξης και πυροπροστασίας, όπως αναλύεται παραπάνω.

Αλυσιτελώς, αν και αορίστως, γίνεται αναφορά από την ενάγουσα σε μικρότερα τέλη για τη μαρίνα της Νέας Κρήνης Θεσσαλονίκης, όπου δεν επιθυμούσε να βρίσκεται η εξοχική κατοικία της. Με βάση τα προαναφερθέντα, η ενάγουσα δεν έχει την επικαλούμενη αξίωση απόδοσης της αξίας του σκάφους, ως αποζημίωσής της, από παραβίαση από την εναγόμενη της φερόμενης ως καταρτισθείσας προφορικής σύμβασης αμειβόμενης (ή μη) παρακαταθήκης, ούτε σύμβασης φύλαξης, ούτε σύμβασης φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της καταρτισθείσας σύμβαση μίσθωσης θέσης σε απλό και άτυπο αγκυροβόλιο, με τις αναφερόμενες παραπάνω περιορισμένες παροχές ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, καθαριότητας και, αν χρειαζόταν, διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων του σκάφους, ούτε της φερόμενης ως σιωπηρώς, συναγόμενης από τις συντρέχουσες περιστάσεις σύμβασης αμειβόμενης ή μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, φύλαξης, φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της καταρτισθείσας ανωτέρω σύμβασης, που αναλύεται παραπάνω.

Επομένως, η εναγόμενη δεν ανέλαβε ούτε κύρια ούτε παρεπομένως, ούτε σιωπηρώς τη φύλαξη του σκάφους της ενάγουσας, με την ονομασία "….", και, συνεπώς, δεν έχει υποχρέωση για απόδοση αυτούσιου του σκάφους της ενάγουσας, και, κατ' ακολουθίαν δεν έχει ούτε δευτερογενή υποχρέωση αποζημίωσης αυτής. Μετά ταύτα η αγωγή, κατά τη συμβατική βάση αυτής, κατά το οποίο μεταβιβάστηκε, στο παρόν δευτεροβάθμιο δικαστήριο, πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση έκρινε την αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη, και υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 60.000,00 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής, ως θετική ζημία, ισόποση της αξίας του σκάφους, κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ως αποζημίωση της ενάγουσας, λόγω αθέτησης από την εναγόμενη προϋφιστάμενης ενοχικής της υποχρέωσης, και δη της απορρέουσας, από τη σύμβαση αμειβόμενης παρακαταθήκης, υποχρέωσης φύλαξης του σκάφους της ενάγουσας και της ένεκα της καταστροφής του αδυναμίας απόδοσης αυτού, εσφαλμένα τις διατάξεις των άρθρων 361, 822 επ.

Α.Κ. ερμήνευσε και εφάρμοσε και εσφαλμένα τις αποδείξεις εκτίμησε και πρέπει οι σχετικοί λόγοι έφεσης της εκκαλούσας - εναγόμενης ανώνυμης εταιρίας να γίνουν δεκτοί ως κατ' ουσίαν βάσιμοι, να γίνει δεκτή η από 29.11.2010 (αριθμ. έκθ. κατ. στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο 4508/30.11.2010) έφεση της εναγόμενης ανώνυμης εταιρίας, κατά το μεταβιβαζόμενο στο παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κεφάλαιο, μετά την αναίρεση, με τη με αριθμ. 504/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου, της με αριθμ. 128/2014 απόφασης αυτού του Δικαστηρίου".

Με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση και δικάζοντας επί της αγωγής απέρριψε αυτήν ως αβάσιμη κατ' ουσία. Έτσι που έκρινε και με όσα ανωτέρω δέχθηκε το Εφετείο, δεν παραβίασε, αλλά ορθά, κατά τις νομικές σκέψεις, που προηγήθηκαν, ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 361, 574 ΑΚ, ενόψει ότι στην απόφασή του υπάρχει νομική ακολουθία μεταξύ των πραγματικών γεγονότων που έγιναν δεκτά απ' αυτή και υπήχθησαν στις εν λόγω διατάξεις και του συμπεράσματος του δικανικού της συλλογισμού.

Ειδικότερα, υπό τα ως άνω ανελέγκτως γενόμενα δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά συντρέχουν, όλες οι νόμιμες προυποθέσεις για την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, επί των οποίων θεμελιώνεται η παραδοχή του Εφετείου, ότι μεταξύ της δικαιοπαρόχου των αναιρε-σειόντων και της αναιρεσιβλήτου καταρτίστηκε προφορική, ρητή, λεπτομερής σύμβαση μίσθωσης χώρου στάθμευσης του σκάφους αυτής στο απλά ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο της δεύτερης, με την επί πλέον συμφωνία παροχής νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, υπηρεσιών καθαριότητος και διαμεσολάβησης για την προμήθεια καυσίμων, αντί συμφωνημένου ετησίου μισθώματος-τέλους και όχι προφορική σύμβαση αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση μη αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως.

Με την ως άνω δε κρίση του (περί συνδρομής των προυποθέσεων των άρθρων 361, 574 ΑΚ) το Εφετείο δεν παραβίασε, με τη μη εφαρμογή τους, τις διατάξεις των άρθρων 361, 167, 185, 192, 822 ΑΚ, οι οποίες υπό τα ως άνω γενόμενα δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Παράλληλα, με βάση τις ως άνω παραδοχές του, το Εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νόμιμης βάσης, αλλά με επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο, κατέληξε στο προαναφερόμενο αποδεικτικό πόρισμα του, αναφορικά με τη συνδρομή όλων των απαιτούμενων στοιχείων σχετικά με το χαρακτήρα της μεταξύ των διαδίκων καταρτισθείσης συμβάσεως, αφού οι προαναφερόμενες παραδοχές του πληρούν το πραγματικό των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν στη συγκεκριμένη περίπτωση και η κρίση του ότι η συνδέουσα τους διαδίκους έννομη σχέση έχει το χαρακτήρα της σύμβασης μισθώσεως πράγματος, δεν είναι πλημμελής, καθόσον στηρίζεται στις πραγματικές παραδοχές του, που είναι αναιρετικώς ανέλεγκτες.

Συνακόλουθα τούτων, υπό τις ως άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των προαναφερομένων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, που ήταν εφαρμοστέες στην κρινόμενη υπόθεση, το δε Εφετείο που την εξέδωσε, δεν παραβίασε αυτές ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Επομένως, οι δεύτερος, τρίτος, τέταρτος, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, και έκτος λόγοι της αίτησης, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες, υποστηρίζοντας τα αντίθετα, αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφασης πλημμέλειες από το άρθρο 559 παρ. 1 και 19 του KΠολΔ, είναι αβάσιμοι, όπως αβάσιμος είναι και ο πέμπτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες, κατ` επίκληση παραβίασης από το άρθρο 559 αρ.12 ΚΠολΔ, αποδίδουν στο Εφετείο την αιτίαση, ότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και ειδικότερα των ως άνω αναφερομένων φυλλαδίων, εκδόσεως της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσεκόμισαν και επικαλέστηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία του ισχυρισμού τους, ότι η μεταξύ των διαδίκων καταρτισθείσα σύμβαση προέβλεπε παροχές υπηρεσιών μαρίνας στις οποίες συγκαταλέγεται και η φύλαξη του σκάφους αυτών, διότι, κατά τα άνω εκτεθέντα, στα ιδιωτικά αυτά έγγραφα δεν προσδίδεται από το νόμο ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα, εν σχέσει με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, αυτά δε εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο σε συνδυασμό και με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες και έγγραφα),ενώ οι ίδιοι λόγοι αναίρεσης είναι απαράδεκτοι ως προς τις λοιπές αιτιάσεις τους, καθόσον αυτές ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων και στην αξιολόγηση των αποδείξεων, καθώς και σε επιχειρήματα και κρίσεις του Δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων και δεν ελέγχονται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 KΠολΔ).

Από τα άρθρα 68 και 556 του KΠολΔ συνάγεται ότι το έννομο συμφέρον αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της αναίρεσης, αλλά και των κατ' ιδίαν λόγων αυτής, θεμελιώνεται δε στη βλάβη που υφίσταται ο αναιρεσείων από την προσβαλλόμενη απόφαση και με την άσκηση της αναίρεσης επιδιώκεται η ανατροπή της επιβλαβούς για τον αναιρεσείοντα συνέπειας.

Στην περίπτωση που το διατακτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε δύο ή περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες και με τους λόγους αναίρεσης πλήττεται η μία μόνο από αυτές, οι σχετικοί λόγοι αναίρεσης είναι, σύμφωνα με τα άρθρα 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 KΠολΔ, αλυσιτελείς, αφού οι μη πληττόμενες αιτιολογίες στηρίζουν επαρκώς το διατακτικό της απόφασης.

Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που με τους λόγους της αναίρεσης πλήττονται όλες οι αιτιολογίες, αλλά η προσβολή της μίας από αυτές δεν τελεσφορεί (Ολ ΑΠ 25/2003, ΑΠ 745/2020, ΑΠ 232/2020, ΑΠ 40/2018, ΑΠ 306/2018, ΑΠ 156/2018). Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι, το Εφετείο απέρριψε τον προβληθέντα παραδεκτώς ισχυρισμό της ενάγουσας, ότι από τα πέντε διαφημιστικά φυλλάδια που εξέδωσε η εναγομένη αποδεικνυόταν σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής η συμφωνία αυτής με την εναγομένη περί φύλαξης του σκάφους, ως αόριστο και σε κάθε περίπτωση, ως αβάσιμο κατ' ουσία.

Επομένως εφόσον, όπως κατά την έρευνα του δευτέρου σκέλους του λόγου αυτού, ως ανωτέρω αναφέρεται, δεν πλήττεται επιτυχώς η κύρια αιτιολογία απόρριψης του ισχυρισμού αυτού, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως κατά το πρώτο σκέλος του, από τον αρ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο πλήττεται η επάλληλη αιτιολογία απόρριψης του ιδίου ισχυρισμού ως αορίστου, είναι αλυσιτελής.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ` του KΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου, για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 KΠολΔ (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Πρέπει, όμως, για την ίδρυση του προκειμένου λόγου, το αποδεικτικό μέσο να ήταν χρήσιμο προς άμεση ή έμμεση δια τεκμηρίων απόδειξη γεγονότων που συγκροτούν ισχυρισμό λυσιτελή, δηλαδή που επιδρά στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 173/2015). Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ` ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφαση του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, έστω και χωρίς στην απόφαση να γίνεται μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός εάν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 1349/2017, ΑΠ 1204/2008).

Μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που ιδρύουν τον κατά την ως άνω διάταξη λόγο αναίρεσης περιλαμβάνεται και η ομολογία, δικαστική ή εξώδικη (ΑΠ 1078/2015). Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335 και 352 Κ.Πολ.Δ.. προκύπτει ότι δικαστική ομολογία, η οποία παρέχει πλήρη απόδειξη, είναι μόνο εκείνη του διαδίκου που γίνεται προφορικώς ή γραπτώς ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει την υπόθεση (ή του εντεταλμένου δικαστή), κάθε δε άλλη ομολογία θεωρείται εξώδικη και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο, έστω και αν έγινε ενώπιον δικαστηρίου αλλά όχι στη συγκεκριμένη δίκη στην οποία έγινε επίκλησή της ως αποδεικτικού μέσου.

Η παραπάνω ομολογία, δηλαδή η παραδοχή με μονομερή δήλωση απευθυνόμενη προς το δικαστήριο που δικάζει τη συγκεκριμένη δίκη ενός κρίσιμου γεγονότος από τον αντίδικο εκείνου που φέρει το βάρος της επίκλησης και της απόδειξής του, πρέπει να γίνει με πρόθεσή του προς αναγνώριση του επιβλαβούς αυτού γεγονότος.

Απόδειξη δηλαδή δεν αποτελεί κάθε ομολογία αλλά μόνο η γενόμενη με σκοπό αποδοχής του αμφισβητούμενου και επιβλαβούς για τον ομολογούντα γεγονότος.

Συνεπώς δικαστική ομολογία υπάρχει όταν το ενώπιον του δικαστηρίου αναγνωριζόμενο από τον διάδικο επιζήμιο γι` αυτόν γεγονός αναφέρεται αμέσως στο αντικείμενο της δίκης (ΑΠ 691/0217, ΑΠ 188/2017), όχι δε και όταν το γεγονός αυτό αποτελεί τη βάση δικαστικού τεκμηρίου για το αποδεικτέο περιστατικό (ΑΠ 1416/2007, ΑΠ 115/2007).

O ανωτέρω λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, καίτοι ο διάδικος επικαλέσθηκε ομολογία του αντιδίκου του περιεχομένη στις προτάσεις του, εν τούτοις παρέλειψε να την εκτιμήσει και να την λάβει υπόψη του, παρόλο που πράγματι περιείχε συγκεκριμένη παραδοχή ενός κρισίμου γεγονότος που αποτελούσε τη βάση ισχυρισμού του επικαλουμένου την ομολογία διαδίκου (ΑΠ 1160/2017, ΑΠ 469/2009, ΑΠ 1336/2008), υπό την προυπόθεση, όμως, ότι το δικαστήριο δέχθηκε διαφορετικό πόρισμα από το αναφερόμενο στη δικαστική ομολογία (ΑΠ 532/2016, ΑΠ 105/2011).

Πρέπει, συνεπώς, ο αναιρεσείων να επικαλέσθηκε νόμιμα με τις προτάσεις του ενώπιον του δικαστηρίου κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, τόσο την ύπαρξη του αποδεικτικού αυτού μέσου όσο και του εγγράφου στο οποίο περιεχόταν και τούτο παρόλον ότι αυτή λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως.

Για την επίκληση δε αυτή πρέπει να γίνει και ρητή αναφορά στο αναιρετήριο, άλλως ο λόγος αναίρεσης κρίνεται αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος (ΑΠ 709/2017, ΑΠ 1014/2010, ΑΠ 1139/2009). Περαιτέρω, o από το άρθρο 559 αριθ. 12 KΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης της παραβίασης των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας προσδίδει σε αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που προσδίδει σ` αυτό ο νόμος, ενώ δε δημιουργείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο συνεκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα, κατά το άρθρο 340 KΠολΔ, αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα σ` ένα από αυτά (ΑΠ 865/2020, ΑΠ 1602/2017, ΑΠ 732/2017, ΑΠ 653/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους όγδοο και έβδομο λόγους της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 11γ και από τον αρ. 12 του άρθρου 559 του KΠολΔ και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη και δε συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την δικαστική ομολογία της αναιρεσιβλήτου, σχετικά με τον ουσιώδη ισχυρισμό των αναιρεσειόντων περί συμφωνίας φύλαξης και ειδικότερα του ισχυρισμού τους για την προσφορά υπηρεσιών μαρίνας εκ μέρους της πρώτης, στις οποίες συγκαταλέγεται και η φύλαξη πριν από τη συμφωνία τους και εν πάσει περιπτώσει πριν από τον επίδικο χρόνο της πυρκαγιάς (2002) και την λήψη αδειοδότησης της αναιρεσίβλητης το 2004, η οποία περιλαμβανόταν στις έγγραφες προτάσεις της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και το δικόγραφο της εφέσεώς της, καθώς και στην από 5-10-2017 εκτύπωση από την ιστοσελίδα αυτής, που παραδεκτά προσκόμισαν ενώπιον του Εφετείου, και την οποία (ομολογία) οι αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν με τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις τους, παραβιάζοντας έτσι, σε κάθε περίπτωση, τους ορισμούς των άρθρων 352 και 353 KΠολΔ για την αποδεικτική ισχύ της δικαστικής ομολογίας.

Από την επιτρεπτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 KΠολΔ, επισκόπηση των πιο πάνω δικογράφων της αναιρεσιβλήτου και του εγγράφου (εκτύπωση ιστοσελίδας), που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι αναιρεσείοντες, η αναιρεσίβλητη διέλαβε σ` αυτά, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό λόγο μέρος, και τα εξής: Α) Στις από 16-9-2008 έγγραφες προτάσεις της ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου : "Από το 2004 και μετά, λοιπόν, η Μαρίνα Σάνη είναι υποχρεωμένη να λειτουργεί σύμφωνα με το Γενικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων και παρέχει στους ελλιμενίζοντες τα σκάφη στη μαρίνα (και όχι πλέον ορμίσκο) της Σάνη τις υπηρεσίες, που παρέχουν και οι υπόλοιπες μαρίνες της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης και της φύλαξης των σκαφών και της πυροπροστασίας (με το σύγχρονο σύστημα πυροπροστασίας και τους φύλακες να είναι πλέον εύκολα ορατοί και αντιληπτοί από τον καθένα), κατά τα οριζόμενα στον Ειδικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικού Λιμένα Σάνη, και μάλιστα σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Η αλλαγή αυτή στην οργάνωση και στη λειτουργία της μαρίνας Σάνη δεν έγινε από τη μία μέρα στην άλλη, ώστε να υποθέσει κανείς ότι η ΣΑΝΗ Α.Ε. παρείχε ή θα μπορούσε να παρέχει τις ίδιες υπηρεσίες στους ελλιμενιζόμενους και νωρίτερα. Αντίθετα, όπως προαναφέρθηκε, έγιναν έργα ύψους άνω των 2,5 δισεκατομμυρίων δραχμών προκειμένου ο ορμίσκος της Σάνη να μετατραπεί στην σύγχρονη μαρίνα που είναι σήμερα.

Σημειώνουμε όμως ότι ακόμη και σήμερα, η φύλαξη και η πυροπροστασία που προσφέρεται είναι, όπως και κάθε υπηρεσία φύλαξης και πυροπροστασίας, κατ' αρχήν αποτρεπτική των κινδύνων και σε πολύ μικρό βαθμό κατασταλτική. Ο μόνιμος φύλακας, ακόμη και σήμερα, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα αντιληφθεί ενδεχόμενη διάρρηξη σκάφους ούτε την εκδήλωση πυρκαγιάς, ιδίως αν αυτή συμβεί στο εσωτερικό σκάφους, όπως στην επίδικη περίπτωση.

Αλλά, ακόμη και αν αντιληφθεί την πυρκαγιά, λόγω των εξαιρετικά εύφλεκτων υλικών κατασκευής των συγχρόνων σκαφών, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα μπορέσει να την κατασβέσει. Το σύστημα πυροπροστασίας είναι αποτελεσματικό, κυρίως όταν υπάρχει κάποιος μέσα στο σκάφος και αντιληφθεί τη φωτιά σε πολύ πρώιμο στάδιο.

Το συγκεκριμένο ατύχημα, ακόμη και σήμερα αν συνέβαινε, δεν θα μπορούσε να αποτραπεί, λόγω της εποχής του έτους και της άμεσης επέκτασης της φωτιάς. Δυστυχώς, πυρκαγιές συμβαίνουν σε όλες τις μαρίνες του κόσμου και έχουν συνήθως καταστρεπτικά αποτελέσματα. Για το λόγο αυτό και οι ιδιοκτήτες σκαφών, αφ' ενός εξοπλίζουν τα σκάφη τους με σύστημα αυτόματης πυρόσβεσης και αφ' ετέρου, τα ασφαλίζουν κατά κινδύνων κλοπής και πυρκαγιάς".

Β) Στο από 29-11-2010 δικόγραφο της εφέσεως, α) σελίδα 11: "Από το καλοκαίρι του 2004, και αφού προηγήθηκαν στον λιμένα έργα ύψους 2,5 και πλέον δισεκατομμυρίων δραχμών (η σχετική δαπάνη της …. Α.Ε. υπήρξε μεγάλη αλλά και η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου σημαντική) και υπογράφηκαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ….

Α.Ε. οι σχετικές συμβάσεις, άρχισε για πρώτη φορά να λειτουργεί το άλλοτε φυσικό λιμάνι σαν μαρίνα, κατά παραχώρηση από το Ελληνικό Δημόσιο στη "….Α.Ε." του δικαιώματος διαχείρισης και εκμετάλλευσης της μαρίνας, όπως ακριβώς προβλέπεται στη σχετική σύμβαση. Από το 2004 και μετά, λοιπόν, η Μαρίνα Σάνη είναι υποχρεωμένη να λειτουργεί σύμφωνα με το Γενικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων και παρέχει στους ελλιμενίζοντες τα σκάφη στη μαρίνα (και όχι πλέον ορμίσκο) της Σάνη τις υπηρεσίες, που παρέχουν και οι υπόλοιπες μαρίνες της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης και της φύλαξης των σκαφών και της πυροπροστασίας (με το σύγχρονο σύστημα πυροπροστασίας και τους φύλακες να είναι πλέον εύκολα ορατοί και αντιληπτοί από τον καθένα), κατά τα οριζόμενα στον Ειδικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικού Λιμένα Σάνη, και μάλιστα σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Η αλλαγή αυτή στην οργάνωση και στη λειτουργία της μαρίνας Σάνη δεν έγινε από τη μία μέρα στην άλλη, ώστε να υποθέσει κανείς ότι η …. Α.Ε. παρείχε ή θα μπορούσε να παρέχει τις ίδιες υπηρεσίες στους ελλιμενιζόμενους και νωρίτερα. Αντίθετα, όπως προαναφέρθηκε, έγιναν έργα ύψους άνω των 2,5 δισεκατομμυρίων δραχμών προκειμένου ο ορμίσκος της Σάνη να μετατραπεί στην σύγχρονη μαρίνα που είναι σήμερα".

β) από το τέλος της σελίδας 4 και μετά μέχρι την αρχή της 6ης σελίδας : "Η …. Α.Ε., δεν εκμεταλευόταν τον ορμίσκο οικονομικά, σαν οργανωμένη μαρίνα, αλλά απλώς παρείχε χώρο αγκυροβολίου και χρήσιμες υπηρεσίες στους ελλιμενίζοντες εκεί τα σκάφη τους, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία αυτών ήταν κάτοικοι της περιοχής και πελάτες των ξενοδοχείων της.

Οι υπηρεσίες αυτές ήταν μόνο της παροχής ρεύματος, της παροχής νερού και της καθαριότητας των σκαφών καθώς και η διαμεσολάβηση για την προμήθεια καυσίμων. Όχι, η φύλαξη και η πυρασφάλεια. Το γεγονός ότι η φύλαξη και η πυρασφάλεια των σκαφών δεν περιλαμβανόταν στις υπηρεσίες, που προσέφερε η εταιρία μας στους ελλιμενίζοντες τα σκάφη τους στο τοπικό αγκυροβόλιο φαίνεται και από τα ανταποδοτικά τέλη, που πλήρωναν οι ενδιαφερόμενοι, τα οποία αντιστοιχούσαν ακριβώς στις υπηρεσίες αυτές.

Γι' αυτόν τον λόγο γινόταν ανάλυση στο τιμολόγιο που εξέδιδε η …..Α.Ε. και γι' αυτόν τον λόγο τα ποσά που καλούνταν οι ενδιαφερόμενοι να καταβάλουν ήταν σημαντικά μικρότερα από αυτά που ζητούνταν στις επίσημες οργανωμένες μαρίνες. Η ….. Α.Ε. ποτέ δεν υποσχέθηκε σε κανέναν ελλιμενιζόμενο παροχή φύλαξης και πυρασφάλεια.

Αν το είχε κάνει, η οργάνωση, εμπειρία, το μέγεθος, η φήμη και η αξιοπιστία της …..Α.Ε., στοιχεία που είναι γνωστά σε όλους και έχουν πολλάκις αποδειχθεί στις συναλλαγές, δεν θα επέτρεπαν στην εταιρία να μην διαθέτει την κατάλληλη ετοιμότητα και να μην φροντίσει να πληροί τις κατάλληλες προδιαγραφές ώστε να προσφέρει αυτού του είδους τις υπηρεσίες στο υψηλότατο μάλιστα επίπεδο, στο οποίο έχει συνηθίσει τους συναλλασσόμενους με αυτήν και ιδιαίτερα τους οικιστές της περιοχής σαν τον αντίδικο.

Τα ίδια ακριβώς στοιχεία ήταν που αντίστοιχα την απέτρεψαν να δώσει μια τέτοια υπόσχεση. Όταν η εταιρία έκρινε σκόπιμο να εκμεταλλευτεί τον ορμίσκο κανονικά και να φτιάξει μια οργανωμένη μαρίνα, το έκανε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καλύπτοντας στο έπακρο όλες τις αντίστοιχες ανάγκες και προσφέροντας υψηλού βαθμού υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης πια και της φύλαξης και της πυροπροστασίας.

Όλοι οι ελλιμενίζοντες τα σκάφη τους στον ορμίσκο της Σάνη, συμπεριλαμβανομένης, βεβαίως, και της αντιδίκου, γνώριζαν ότι η ….Α.Ε. δεν παρείχε φύλαξη των σκαφών και πυροπροστασία. Ειδικά η αντίδικος είναι πρωτοφανές να ισχυρίζεται ότι δεν το γνώριζε, αφού ελλιμένιζε το σκάφος του στον ορμίσκο της Σάνη από το 1993, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιούσε ως κατοικία κατά τους θερινούς μήνες.

Η έλλειψη φύλαξης όσο και η έλλειψη συστήματος πυροπροστασίας ήταν τόσο εμφανής ώστε είναι πραγματικά αδιανόητο κάποιος που βρισκόταν σε καθημερινή επαφή κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με το αγκυροβόλιο, αφού ουσιαστικά ζούσε σε αυτό, αλλά περιστασιακά και κατά τη διάρκεια του χειμώνα επί τόσα χρόνια να πιστεύει ότι παρέχονταν τέτοιου είδους υπηρεσίες.

Μάλιστα, οι φύλακες που περιπολούν την περιοχή της Σάνη, για τους οποίους κάνει λόγο η εκκαλούμενη απόφαση, καμία υποχρέωση δεν είχαν να φυλάσσουν τα σκάφη στο αγκυροβόλιο. Ο έλεγχος της περιοχής του αγκυροβολιού ήταν στα καθήκοντα και στο καθημερινό δρομολόγιο των φυλάκων, όχι για τη φύλαξη των σκαφών αλλά για την προστασία των καταστημάτων που βρίσκονται περιμετρικά αυτού, καταστημάτων, που έχει υποχρέωση να φυλάσσει η εταιρία, αφού της ανήκουν και τα οποία ανεγέρθηκαν για τφ/ εξυπηρέτηση των κατοίκων του οικισμού της Σάνη και των πελατών των ξενοδοχείων και όχι για την ανάπτυξη του αγκυροβολιού, όπως αναφέρεται στην εκκαλουμένη απόφαση.

Από το γεγονός αυτό ακριβώς, βέβαια, πήγαζε ένα αίσθημα ασφάλειας των ιδιοκτητών και χρηστών των σκαφών, αφού η ύπαρξη και μόνο των περιπόλων λειτουργούσε αποτρεπτικά για οποιονδήποτε σκόπευε να προκαλέσει φθορές ή να παραβιάσει τα σκάφη. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν ανήκε η φύλαξη των σκαφών στις υποχρεώσεις της …..Α.Ε.".

γ) στη σελίδα 9 : "Είναι αυτονόητο ότι πουθενά, σε κανένα από τα διαφημιστικά φυλλάδια της ….Α.Ε. δε γινόταν στην απαρίθμηση των παρεχόμενων υπηρεσιών λόγος για φύλαξη ή πυροπροστασία των σκαφών. Υποχρέωση και ευθύνη της εταιρίας απέναντι σε όσους αγκυροβολούσαν τα σκάφη τους, αναψυχής ή αλιευτικά, αποτελούσαν μόνο οι συγκεκριμένες υπηρεσίες.

Αυτό αποδεικνύεται εύκολα από τα διαφημιστικά φυλλάδια της …..Α.Ε., από τις αποδείξεις παροχής υπηρεσιών, που χορηγούσε η ….Α.Ε. στους συμβαλλόμενους, αλλά και από τις καταθέσεις των μαρτύρων αμέσως μετά το ατύχημα. Καμία άλλη δέσμευση ή υποχρέωση, ειδικά δε φύλαξη και ασφάλεια των σκαφών, δεν υποσχέθηκε, δεν ανέλαβε και δεν είχε ποτέ η εταιρία …..Α.Ε.

απέναντι στους ίδιους, πράγμα που το γνώριζαν και που το αποδέχονταν και οι τελευταίοι. Άλλωστε, ποτέ δεν ζήτησε και, φυσικά, ποτέ δεν έλαβε αμοιβή ή οποιουδήποτε είδους ανταποδοτικό τέλος για ενδεχόμενη φύλαξη των σκαφών. Η φύλαξη και η ασφάλεια αυτών αποτελούσε αποκλειστικά προσωπική υπόθεση και ευθύνη των ιδιοκτητών και των χρηστών τους.

Η έλλειψη εξάλλου συστηματικής φύλαξης ήταν απολύτως εμφανής και γνωστή σε όλους τους χρήστες. Το γεγονός ότι δεν επρόκειτο (εκείνη την εποχή, προ του χειμώνα του 2003) για οργανωμένη μαρίνα, αλλά για ένα απλό ελεγχόμενο αγκυροβόλιο, ήταν απολύτως προφανές σε όλους τους χρήστες του. Για παράδειγμα, οι χώροι στάθμευσης των σκαφών (εκτός από ένα σημείο, στο σημείο του ατυχήματος), ήταν πρανείς, είχαν δηλαδή κλίση προς τη θάλασσα, αντίθετα με όλες τις οργανωμένες μαρίνες.

Αλλά και η εταιρία μας ποτέ δεν δημιούργησε εντυπώσεις, ποτέ δεν έδωσε υποσχέσεις, πόσο μάλλον ποτέ δεν εγγυήθηκε την παροχή υπηρεσιών πυρασφάλειας για τα σκάφη. Σύστημα πυρασφάλειας συγκεκριμένα για τον λιμενίσκο και για την προστασία των σκαφών κατά την οργανωμένη μετά τη παρέμβαση της ….Α.Ε. - πλην όμως παντελώς άτυπη - λειτουργία του ορμίσκου δεν υπήρχε.

Και αυτό, πέρα από το γεγονός ότι ήταν οφθαλμοφανέστατο, αφού δεν υπήρχε δίκτυο πυρόσβεσης, το οποίο θα ήταν βεβαίως εύκολα αντιληπτό από τον καθένα, ήταν κάτι που το γνώριζαν και το αποδέχονταν όλοι όσοι αγκυροβολούσαν τα σκάφη τους στον όρμο της Σάνη.". Γ) Στη σχετική εκτύπωση της ιστοσελίδας και στο τμήμα με τίτλο "Παροχές ελλιμενισμού" αναγράφεται μεταξύ άλλων παροχών " 24ωρη φύλαξη".

Όμως, από τις πιο πάνω αναλυτικά αναφερόμενες περικοπές, δεν συνάγεται δικαστική ομολογία της αναιρεσιβλήτου, με την έννοια που προαναφέρθηκε, ότι δηλαδή, όπως οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται, μεταξύ των διαδίκων συνήφθη σύμβαση φύλαξης του σκάφους αυτών, αλλά, αντιθέτως, προκύπτει ότι οι περικοπές αυτές συνιστούν στο σύνολό τους σαφείς αρνητικούς της αγωγής των ισχυρισμούς, με διατύπωση κρίσεων και επιχετρημάτων, οι οποίοι δεν περιέχουν επιζήμια γι` αυτήν, σε σχέση με την αγωγή, γεγονότα.

Τούτο προκύπτει, ιδιαίτερα, από το σύνολο των ως άνω αναφερομένων στις εν λόγω περικοπές, από τις οποίες προκύπτει σαφής άρνηση των αγωγικών ισχυρισμών των αναιρεσειόντων και ιδιαίτερα του ως άνω αναφερομένου ισχυρισμού αυτών, περί του οποίου, δήθεν, υφίσταται δικαστική ομολογία της αναιρεσίβλητης, την οποία επιχειρούν να θεμελιώσουν στις επιλεκτικά και αποσπασματικά αναφερόμενες απ' αυτούς περικοπές, όπως στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως εκτίθενται.

Επομένως, οι έβδομος και όγδοος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, από τον αρ. 12 και από τον αρ. 11 περ. γ του άρθρου 559 KΠολΔ, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την πιο πάνω ομολογία της αναιρεσίβλητης και ότι δεν προσέδωσε σ' αυτήν την από το νόμο προσδιδόμενη σ` αυτή αποδεικτική δύναμη, είναι αβάσιμοι. Σε κάθε περίπτωση, οι ως άνω αιτιάσεις, πρέπει να απορριφθούν, καθόσον στηρίζονται επί εσφαλμένης προυποθέσεως, αφού το Εφετείο δεν δέχτηκε ότι συνάγεται ομολογία της εναγομένης-αναιρεσίβλητης από τις προαναφερθείσες περικοπές, για τον προεκτεθέντα ισχυρισμό των αναιρεσειόντων.

Κατ` ακολουθία αυτών, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες λόγω της ήττας τους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολ), η οποία παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-7-2018 αίτηση των: 1) Π. Δ. του Δ., 2) Α. Δ. του Δ. και 3) Δ. Δ. του Α., για αναίρεση της 1028/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παραβόλου.

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Ιουνίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ (Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ