Supreme Court dismisses appeal due to lack of attorney power of attorney and procedural defects.

Απόφαση 1098 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1098/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1'Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Μαρτίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δ. Χ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακορατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κουμπιάδη που ανακάλεσε την από 13/3/2019 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, εμφανίστηκε η δικηγόρος Μαρία Κοφινά, η οποία, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης σε μεταγενέστερη δικάσιμο, για τους λόγους που ανέπτυξε. Το Δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε με την παρουσία και του Γραμματέα του, απέρριψε το αίτημα αναβολής και διέταξε την πρόοδο της δίκης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/12/2013 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 17/4/2012 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 214/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2/2017 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6/3/2017 αίτησή της και τους από 14/2/2019 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 104 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο η προς τον οποίο πληρεξουσιότητα δίδεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και παρέχει το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις, που αφορούν τη διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ενδίκων μέσων, καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες, που δημιουργούνται από τις δίκες αυτές.

Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο, ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη της πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της (ΟλΑΠ 13/2008).

Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 495, 553 παρ. 1, 576 παρ. 2 και 577 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του φερομένου ως ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου, χωρίς την απόδειξη της υπάρξεως πληρεξουσιότητας αυτού προς τον υπογράψαντα αυτή (αναίρεση) δικηγόρο, η τελευταία απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 240/2014, ΑΠ 233/2014, ΑΠ 1852/2007).

ΙΙ. Επομένως, αφού δεν αποδεικνύεται η πληρεξουσιότητα της αναιρεσείουσας, προς τον υπογράφοντα την ένδικη αίτηση αναίρεσης δικηγόρο Ρόδου Ε. Ν. Β., η οποία (αναιρεσείουσα), μολονότι νομίμως και εμπροθέσμως κλητεύθηκε, από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσίβλητο, (βλ. την υπ' αριθμ. ….37Η/08-01-2019 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Δωδεκανήσου Ν.

Χ.), δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, από το οικείο πινάκιο της αναφερομένης στην αρχή της παρούσης δικασίμου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 2/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, όπως επίσης και οι με ιδιαίτερο δικόγραφο ασκηθέντες από 14/02/2019 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, κατά της αυτής αποφάσεως, οι οποίοι είναι ωσαύτως απαράδεκτοι, αφού στρέφονται κατ' αποφάσεως, που δεν προσβλήθηκε, νομότυπα, με αναίρεση (ΑΠ 786/2003, ΑΠ 247/1977), πέραν του ότι αυτοί (πρόσθετοι λόγοι) είναι απαράδεκτοι και διότι, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας, δεν προκύπτει ότι το δικόγραφό τους επιδόθηκε, νόμιμα, στην αναιρεσίβλητη, εντός της οριζομένης, από τη διάταξη του άρθρου 569 παρ, 2 ΚΠολΔ, τριακονθήμερης προθεσμίας (ΟλΑΠ 143/1984, ΑΠ 193/2018, ΑΠ318/2017).

Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός του, πρέπει να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 06-03-2017 αίτηση και τους από 14-02-2019 προσθέτους λόγους, για αναίρεση της 2/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ