Supreme Court overturns lower court verdict for failure to evaluate speed evidence in traffic accident case.

Απόφαση 1098 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1098/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. χήρας Μ. Μ. το γένος Α. Θ., 2. Ε. Μ. του Μ., 3. Α. Μ. του Μ., 4. Ε. Α. Μ., 5. Ν. Μ. του Α., κατοίκων ..., 6. Α. Θ. του Β. και 7. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΑΑΕ", που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής, και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 3ος και 6ος δεν παραστάθηκαν. Οι 1η, 2η, 4η, 5ος και 7η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Γούση, ο οποίος δήλωσε ότι, ο 3ος αναιρεσείων, απεβίωσε και κληρονομήθηκε από την 4η αναιρεσείουσα, που συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη, καθώς και ο 6ος αναιρεσείων, απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τον Β. Θ. του Α., κάτοικο ..., συνεχίζει δε την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπείται απ' αυτόν τον ίδιο.

Των αναιρεσιβλήτων : 1. Γ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., 2.Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΓΑ, που εδρεύει στην Αττική και εκπροσωπείται νόμιμα, και 3. Ζ. Ν. του Θ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τριανταφυλλίδη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-8-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, και την από 9-2-2005 του ήδη 3ου αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 278/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 722/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-5-2008 αίτησή της και τους από 24-8-2009 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 12-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αίτησης και του προσθέτου δικογράφου.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους, που το οδήγησαν στον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάνει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη. Αν, όμως, από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι, για τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ζητήματος, ελήφθησαν υπόψιν και συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπόθεση αφορά αξιώσεις των διαδίκων μερών κατ' αλλήλων από οδικό ατύχημα (σύγκρουση αυτοκινήτων) που έγινε την 5-2-2004 και ώρα 22.25 στο ... και στο οποίο θανατώθηκε ο Μ. Μ., οικείος των έξι πρώτων αναιρεσειόντων. Ενεπλάκησαν το ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο θανών στην ΠΕΟ … - … με κατεύθυνση προς … και το ΔΧΦ αυτοκίνητο που εκινείτο αντιθέτως, οδηγούμενο από τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων.

Οι αναιρεσείοντες - που ήταν ενάγοντες και εναγόμενοι στην ουσιαστική δίκη - ισχυρίσθηκαν ότι αποκλειστικά υπαίτιος, άλλως συνυπαίτιος, του ατυχήματος και των εντεύθεν συνεπειών υπήρξε ο οδηγός του φορτηγού. Ένας δε εκ των λόγων, στους οποίους στήριξαν την αμέλειά του, ήταν το γεγονός ότι - κατά την άποψή τους - αυτός είχε αναπτύξει, στον χρόνο του συμβάντος, ταχύτητα 90 χιλ/ω, αντί του ανωτάτου επιτρεπομένου των 50 χιλ/ω.

Για απόδειξη της ταχύτητας του ζημιογόνου οχήματος, οι αναιρεσείοντες προσκόμισαν στο Εφετείο και επικαλέσθηκαν νομίμως με τις προτάσεις τους (πλην άλλων και) δύο έγγραφα, ήτοι: (α) Το από 6-2-2004 Δελτίο Ιχνών Τροχοπεδήσεως του Τμήματος Τροχαίας Βόλου στο οποίο αναφέρεται ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος εκινείτο με ταχύτητα 90 χιλ/ω "υπολογιζόμενη βάσει του έναντι νομογραφήματος" και ότι το όχημά του άφησε στο οδόστρωμα ίχνη πεδήσεως 49 μέτρων: (β) Την (άνευ χρονολογίας) γνωμοδότηση προσώπων με ειδικές γνώσεις, επιγραφόμενη ως "έκθεση πραγματογνωμοσύνης για δίσκο ταχογράφου", στην οποία οι συντάξαντες αυτήν υπάλληλοι της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών ΝΑ Μαγνησίας (που ενήργησαν με παραγγελία του Τμήματος Τροχαίας Βόλου) εκτιμούν ότι η ταχύτητα του φορτηγού "λίγο πριν αφαιρεθεί ο δίσκος" ήταν "περίπου 90 Km/h".

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο του ατυχήματος τον οδηγό του επιβατηγού αυτοκινήτου, ο οποίος εισήλθε στο ρεύμα πορείας του αντιθέτως κινούμενου φορτηγού, αναφέρθηκε δε στο ζήτημα της ταχύτητας του φορτηγού ως εξής (χωρίς ειδική αξιολόγηση είτε των ανωτέρω δημοσίων εγγράφων είτε άλλων αποδεικτικών στοιχείων): "Στις 5-2-2004 και ώρα 22.25 περίπου ο Γ.

Μ. οδηγώντας ΔΧΦ αυτοκίνητο (ελκυστήρα) με το συνδεδεμένο σ' αυτό επικαθήμενο... κινούνταν στην ΠΕΟ ... - … με κατεύθυνση προς … με ταχύτητα που κυμαίνονταν στα 65 χιλ. την ώρα ...". Κατόπιν τούτων, καθίσταται αμφίβολο, αν το ουσιαστικό δικαστήριο έλαβε υπόψιν και συνεξετίμησε τα ως άνω δύο έγγραφα, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, αναφορικώς με τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων για υπαιτιότητα του πρώτου των αναιρεσιβλήτων στην πρόκληση της ως άνω σύγκρουσης των οχημάτων.

Κατά συνέπεια, είναι βάσιμος ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ' ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η ανωτέρω αναιρετική πλημμέλεια. Γι' αυτό πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 722/2007 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Επιβάλλει στους αναιρεσιβλήτους τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 2010. και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ