Supreme Court partially allowed appeal on damages claim, dismissing inadmissibility while ordering costs split.

Απόφαση 1097 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1097/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Σ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μάριο Ξανθόπουλο και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Τ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Καλλία και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/11/2014 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 91/2016 μη οριστική και 2188/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 784/2019 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15/4/2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ. 1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΟλΑΠ 10/2011, 7/2006, 36/1988, ΑΠ 130/2016, ΑΠ 1420/2013).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά "έλλειψη αιτιολογίας", ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της "ανεπαρκής αιτιολογία", ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους "αντιφατική αιτιολογία" (ΟλΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία", ώστε στο πλαίσιο της διάταξης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ να επιδέχονται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια (ΑΠ 412/2019, ΑΠ 1420/2013, ΑΠ 1703/2009, ΑΠ 1202/2008, ΑΠ 520/1995).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων, εφόσον δεν παραβιάσθηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις ή οσάκις υπό την επίφαση συνδρομής αναιρετικού λόγου πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 412/2019, ΑΠ 573/2018).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 200, 281, 297, 298, 330 και 914 ΑΚ προκύπτει ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι: 1) η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει στην περίπτωση του δόλου και της αμέλειας, δηλαδή, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, 2) η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε, 3) η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας, και 4) η ύπαρξη ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά, ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη με την έννοια της παράβασης του επιβαλλόμενου από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ γενικού καθήκοντος του να μη ζημιώνει κάποιος άλλον υπαιτίως (ΟλΑΠ 967/1973), αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση, εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία είτε από την καλή πίστη, και τα συναλλακτικά και χρηστά ήθη κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνομένου προσώπου ήταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά, που δέχτηκε κυριαρχικώς, ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή η μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας, η παράβαση των οποίων ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ.

Αντιθέτως, η κρίση, ότι η πράξη ή η παράλειψη υπήρξε ή δεν υπήρξε ένας από τους αναγκαίους όρους του αποτελέσματος αφορά τα πράγματα και δεν ελέγχεται αναιρετικά (ΟλΑΠ 8/2018). Τέλος, κατά το άρθρο 298 ΑΚ: "Η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος.

Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί".

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, σχετικώς με την επικαλούμενη, από τον ήδη αναιρεσίβλητο, ενάγοντα αποθετική ζημία του, εξαιτίας της αναφερόμενης σ' αυτή (αναιρεσιβαλλομένη) συμπεριφοράς του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου, δέχθηκε τα ακόλουθα: "...Ο ενάγων Γ. Τ. είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός τον Πολυτεχνείου του Μιλάνου Ιταλίας [....].

Ο ενάγων αποφάσισε, τον Αύγουστο του έτους 2008 να ασχοληθεί με την κατασκευή ηλιοστατών (trackers) δυο αξόνων, ήτοι ολοκληρωμένων συστημάτων στήριξης φωτοβολταϊκών πλαισίων (panels) για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο, των ηλιοστατών προγραμματισμένων να ακολουθούν τον ήλιο σύμφωνα με την αστρονομική συνάρτηση της τροχιάς του [....].

Ο ενάγων, αφού ολοκλήρωσε την εν λόγω κατασκευή ηλιοστατών (trackers) δυο αξόνων, που θεώρησε ότι ήταν επινόησή του και που έπρεπε να κατοχυρώσει, υπέβαλλε στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) την με αριθμό …/….02.2009 αίτηση χορήγησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας για "Δίδυμο ηλιοστάτη δυο αξόνων". Η αίτηση αυτή έγινε δεκτή και απονεμήθηκε από τον ΟΒΙ στον ενάγοντα, ως εφευρέτη, το με αριθμό … δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ημερομηνία έκδοσης 10-6-2011, με ισχύ προστασίας έως τις 20-2-2029 και με τίτλο "Δίδυμος Ηλιοστάτης Δυο Αξόνων" [.....].

Για την υλοποίηση στην πράξη της άνω εφεύρεσης τον "Δίδυμου ηλιοστάτη δύο αξόνων" ο ενάγων ανέθεσε στον εναγόμενο, στα τέλη Φεβρουαρίου του 2009, την κατασκευή των μεταλλικών εξαρτημάτων στήριξης του άνω συστήματος που θα χρησιμοποιούνταν για την εκ μέρους του ενάγοντος εγκατάσταση και λειτουργία 4 φωτοβολταϊκών πάρκων στη Βόρεια Ελλάδα (2 στην Πικρολίμνη Κιλκίς και 2 στην Περνή Χρυσούπολης Καβάλας), παραδίδοντας στον εναγόμενο τα υλικά (παραπέτα, σωλήνες λαμαρίνες κοιλοδοκούς κλπ.) που ήταν αναγκαία για την κατασκευή των μεταλλικών εξαρτημάτων στήριξης των πάρκων αυτών.

Τη συναρμολόγηση και εγκατάσταση στους χώρους που θα υποδείκνυαν οι αγοραστές των ανωτέρω 4 φωτοβολταϊκών πάρκων, είχε αναθέσει ο ενάγων στην πελάτισσά του εταιρία "ΝΕΔΑ ΑΕ - Μελέτες Κατασκευές". Όμως μετά την παράδοση στον εναγόμενο των ως άνω υλικών για την κατασκευή των μεταλλικών εξαρτημάτων στήριξης των πάρκων, ο ενάγων κατέστησε, όπως παραδέχεται με την αγωγή του, χωρίς αξία την ως άνω εφεύρεσή του, από τον Μάρτιο τον 2009, κατά το μέρος που αφορούσε τα μεταλλικά εξαρτήματα στήριξης των πάρκων, δηλαδή δεν προέβη στην εμπορική εκμετάλλευση του ως άνω διπλώματος ευρεσιτεχνίας [.....].

Στα πλαίσια της έρευνας αυτής σχεδίασε νέα βελτιωμένη έκδοση της πρώτης ως άνω εφεύρεσής του, βελτιωμένη έκδοση που ονόμασε "G. ΤΙΚΑ5 TRACKER 2 - ΗΛΙΟΣΤΑΤΗΣ ΔΥΟ ΑΞΟΝΩΝ". Η νέα αυτή εφεύρεση συνίστατο σε διαξονικό ηλιοστάτη χαμηλού ύψους προγραμματισμένο να ακολουθεί τον ήλιο καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας σύμφωνα με την αστρονομική συνάρτηση της τροχιάς του, με τη βάση του να στηρίζεται σε ομόκεντρους κύκλους.

Για αυτή τη "νέα εφεύρεσή του" υπέβαλλε στον ΟΒΙ τη με αριθμό …/….03.2009 αίτηση χορήγησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Επί της αίτησης αυτής η Διεύθυνση Ελέγχου Τίτλων του ΟΒΙ του απέστειλε το με αριθμό πρωτ. …/…-04-2009 έγγραφο, με το οποίο τον πληροφόρησε ότι η αίτηση του δεν ήταν σύμφωνη με τις προβλέψεις του νόμου 1733/1987, καθόσον είχε τις αναφερόμενες στο έγγραφο τυπικές και ουσιαστικές ελλείψεις που έπρεπε ο ενάγων να συμπληρώσει σε προθεσμία 4 μηνών προκειμένου να κριθεί εάν δικαιούται σχετικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Όμως επειδή ο ενάγων το ίδιο χρονικό διάστημα ήταν πολύ απασχολημένος με την ολοκλήρωση της κατασκευής και την παράδοση στους πελάτες του, των προαναφερθέντων 4 φωτοβολταϊκών πάρκων στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα 2 στην Πικρολίμνη κατ 2 στην Περνή Χρυσούπολης Καβάλας παραμέλησε τη συμπλήρωση των τυπικών και ουσιαστικών ελλείψεων που είχε επισημάνει ο ΟΒΙ ...

οπότε η άνω αίτηση θεωρήθηκε ως μη κατατεθείσα και αποσύρθηκε με την Πράξη …/…/2009 τον ΟΒΙ (βλ. τη με αρ. πρωτ. …/2012 Βεβαίωση τον ΟΒΙ) [.....]. Μετά το πέρας της διαχειριστικής περιόδου του έτους 2009 εντός του οποίου ο εναγόμενος είχε προβεί στην κατασκευή των μεταλλικών εξαρτημάτων που χρησιμοποιήθηκαν από τον ενάγοντα για την εγκατάσταση των ως άνω 4 φωτοβολταϊκών πάρκων, είχαν απομείνει αχρησιμοποίητα, στο μηχανουργείο του εναγόμενου, διάφορα υλικά του ενάγοντος όπως παραπέτα, σωλήνες στρογγυλοί, λαμαρίνες κατεργασμένες και ακατέργαστες κοιλοδοκοί κατεργασμένοι και ακατέργαστοι, τροχοί με ρουλεμάν και βάσεις τροχών, υλικά πού ήταν διάσπαρτα σε επιφάνεια περίπου 300 μ2 του ακάλυπτου χώρου του σιδηρουργείου του εναγομένου.

Στις 4 Ιανουαρίου 2010, οι διάδικοι προέβησαν, από κοινού, στην απογραφή κατ' είδος βάρος και αξία, των ως άνω υλικών και βρέθηκαν αυτά να έχουν βάρος 39.651,64 kg και αξία 43.204,96 ευρώ. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 10 Ιανουαρίου 2010, οι διάδικοι συναντήθηκαν για να προβούν στην εκκαθάριση των μεταξύ τους υφιστάμενων οικονομικών εκκρεμοτήτων, αλλά απέτυχαν να βρουν λύση.

Κατόπιν τούτου ο ενάγων κοινοποίησε στις 15-01-2010 στον εναγόμενο την από 14-01-2010 εξώδικη πρόσκληση-δήλωση με την οποία τον κάλεσε να μην προβεί, χωρίς την έγγραφη άδεια του, στην παράδοση προς οιονδήποτε τρίτο είτε των σχεδίων του είτε των μη χρησιμοποιηθέντων υλικών (εξαρτημάτων) στο προαναφερθέν σύστημα ηλιοστατών (trackers) και παραλλήλως να παύσει την κατασκευή των ίδιων εξαρτημάτων μέχρι νεωτέρας εντολής του ή νεωτέρας μεταξύ τους συμφωνίας για περαιτέρω συνεργασία τους επί του ιδίου αντικειμένου σε τυχόν νέα εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου.

Ο εναγόμενος του απάντησε με την από 18-01-2010 εξώδικη απάντηση - πρόσκληση και δήλωση μετά διαμαρτυρίας που κοινοποίησε στον ενάγοντα στις 22-01-2010 [.....]. Στην εξώδικο αυτή ο ενάγων απάντησε με δική του, την από 26-01-2010 εξώδικη απάντηση-πρόσκληση-δήλωση που κοινοποίησε στον εναγόμενο στις 29-01-2010. Με την εξώδικη αυτή ο ενάγων:

α) κάλεσε τον εναγόμενο και πάλι να σταματήσει τις παράνομες ενέργειες του σε βάρος του και να συμμορφωθεί σύμφωνα με όσα τον είχε καλέσει να πράξει με την από 14-01-2010 εξώδικο του και β) εντός 3 ημερών από την επίδοση ης εξώδικης αυτής να του επιστρέψει όλα τα σχέδια κατασκευής του tracker που του παρέδωσε και μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα να επαναφέρει όλα τα πράγματα του στο χώρο από τον οποίο τα είχε αφαιρέσει παράνομα και αφού γίνει νέα απογραφή και διαπιστωθεί η ύπαρξη αυτών, τότε μόνο θα τα παραλάμβανε.

Στην εξώδικη αυτή ο εναγόμενος απάντησε με νέα, την από 03-03-2010 εξώδικη απάντηση-πρόσκληση με την οποία ισχυρίζεται ότι: "1..., 2...3. Για τον ίδιο λόγο επίσης και για την αποφυγή δικαστικών διενέξεων σας καλώ να με ενημερώσετε για τα στοιχεία της εφεύρεσης σας που υποστηρίζετε ότι διαθέτετε. Ειδικότερα να διευκρινίσετε ποια στοιχεία της κατασκευής σας δεν ανήκουν στην στάθμη της τεχνικής δηλαδή δεν ήταν γνωστά οπουδήποτε στον κόσμο από γραπτή ή προφορική περιγραφή ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο πριν από την κατάθεση της αίτησής σας στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας για την έκδοση διπλώματος καθώς και εάν και πότε έχετε καταθέσει αίτηση στον ΟΒΙ για την έκδοση τέτοιου διπλώματος [....].

Παρά τα όσα ισχυρίστηκε ο εναγόμενος με την ως άνω εξώδικη δήλωση του, αποδείχτηκε ότι αυτός όχι μόνο αρνήθηκε να παραδώσει τα ανήκοντα στον ενάγοντα, τα από τον τελευταίο εκπονηθέντα σχέδια και στατική μελέτη του πρώτου και δεύτερου βελτιωμένου συστήματος στήριξης των προαναφερθέντων 4 φωτοβολταϊκών πάρκων στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα 2 στην Πικρολίμνη Κιλκίς και 2 στην Περνή Χρυσούπολης Καβάλας, αλλά χρησιμοποίησε αυτά, κάνοντας ασήμαντες τροποποιήσεις πριν την ανταλλαγή των ανωτέρω εξωδίκων, για την απονομή σ' αυτόν από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) διπλώματος ευρεσιτεχνίας.

Συγκεκριμένα, ο εναγόμενος που ήταν απόφοιτος δημόσιας μέσης τεχνικής σχολής χωρίς καμία δική του επιστημονική έρευνα πάνω στα φωτοβολταϊκά συστήματα, κατέθεσε στον ΟΒΙ, στις 21-12-2009, τη με αριθμό … αίτηση του για την απονομή διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Η αίτηση αυτή έγινε δεκτή και του απονεμήθηκε, ως εφευρέτη, το με αριθμό … από 24-4-2011 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με προστατευόμενη ισχύ έως 22-12-2029 και με τίτλο "Περιστρεφόμενη και Ανακλινόμενη Εγκατάσταση Φωτοβολταικών Στοιχείων" [.....].

Σημειώνεται, ενταύθα, ότι ακυρώθηκαν τόσο τα αμέσως ανωτέρω … από 20-04-2011 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του εναγόμενου, όσο και το προαναφερθέν … από 10-06-2011 του ενάγοντος με την ήδη τελεσίδικη 3887/2015 απόφαση (τακτικής διαδικασίας) του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατόπιν παραδοχής αντίστοιχων αγωγών που άσκησαν οι ήδη διάδικοι, ο ένας εναντίον του άλλου στο εν λόγω Δικαστήριο.

Προτού όμως ακυρωθούν, ο εναγόμενος εκμεταλλεύτηκε εμπορικά την ως άνω "εφεύρεσή του" σε βάρος του ενάγοντος αμέσως μετά τη χορήγηση σ' αυτόν του ως άνω … από 20-4-2011 διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Συγκεκριμένα ο εναγόμενος: 1) Στη Θεσσαλονίκη στις 28-4-2011 συνήψε έγγραφη σύμβαση αγοραπωλησίας με την ομόρρυθμη εταιρία "Δ.

Μ. - Δ. Κ. ΟΕ" σε εκτέλεση της οποίας [.....]. 2) Στη Θεσσαλονίκη στις 20-06-2011 συνήψε έγγραφη σύμβαση έργου - πώλησης με την ομόρρυθμη εταιρία "Κ. Σ. - Μ. Ι. ΟΕ" σε εκτέλεση της οποίας [....]. 3) Στη Θεσσαλονίκη στις 13-03-2012 σηνήψε έγγραφη σύμβαση αγοραπωλησίας διαξονικού ηλιακού ιχνηλάτη με τη μονοπρόσωπη εταιρία περιορισμένης ευθύνης "Κ.

Σ. Μ. ΕΠΕ" σε εκτέλεση της οποίας [.....]. 4) Στη Θεσσαλονίκη στις 27-03-2012 συνήψε έγγραφη σύμβαση αγοραπωλησίας διαξονικού ιχνηλάτη με την Α. Π. σε εκτέλεση της οποίας [.....]. Συνολικά ο εναγόμενος εισέπραξε από τους ανωτέρω, για τις εν λόγω αιτίες το ποσό των (73.000 + 45.900 + 72.000 + 68.000 =) 258.900 ευρώ, το οποίο αποτελεί ακαθάριστο έσοδο του [.....].

Η κατασκευή των τελευταίων αυτών tracker έγινε από τον εναγόμενο με τα ίδια σχεδόν τεχνικά χαρακτηριστικά, τον ίδιο τρόπο λειτουργίας και τον ίδιο διασχηματισμό που αναφέρεται στο προαναφερθέν … από 20-4-2011 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του, το οποίο όμως δίπλωμα βασίστηκε, για την απονομή του, σε ασήμαντες τροποποιήσεις στα "βελτιωμένα" σχέδια και τη "βελτιωμένη" στατική μελέτη κατασκευής των tracker του ενάγοντος και δη στην μελέτη και τα σχέδια του τελευταίου, βάσει των οποίων ο εναγόμενος είχε κατασκευάσει τους tracker για τα 4 φωτοβολταϊκά πάρκα του ενάγοντος στη Βόρεια Ελλάδα, (2 στην Πικρολίμνη Κιλκίς και 2 στην Περνή Χρυσούπολης Καβάλας).

Άλλωστε, μέχρι τότε ο εναγόμενος δεν είχε κατασκευάσει άλλους tracker εκτός από αυτούς του ενάγοντος και συνεπώς δεν είχε αποκτήσει εξειδικευμένη εμπειρία στην κατασκευή τούς [.....]. Πράγματι, από τη συγκριτική επισκόπηση των δύο συστημάτων προκύπτει ότι και τα δύο συστήματα βασίζονται και εξυπηρετούν την ίδια, παγκοσμίως επικρατούσα "φιλοσοφία", παρακολούθησης της πορείας του ήλιου για τη βελτιστοποίηση της απόδοσης των φωτοβολταϊκών πάνελ.

Η κατασκευαστική δομή τους όσο και ο μηχανισμός περιστροφής που χρησιμοποιούν για την επίτευξη τον παραπάνω στόχου δεν είναι εντελώς διαφορετικά. Το σύστημα του εναγόμενου αντιγράφει σχεδόν αυτό του ενάγοντος. Ειδικότερα, οι μεταξύ τους διαφορές εντοπίζονται στα ακόλουθα στοιχεία: α) ..., β)..., γ)..., δ) ..., ε) ..., στ)....

Οι ανωτέρω διαφορές θεωρούνται όχι σημαντικές καθόσον δεν οδηγούν στην ουσιαστική διαφοροποίηση τον συστήματος της "βελτιωμένης εφεύρεσης του ενάγοντος" από το σύστημα του εναγομένου, για το οποίο του απονεμήθηκε το με αριθμό … από 20-4-2011 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας [....]. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι αν ο εναγόμενος δεν προέβαινε στην υπεξαγωγή των εν λόγω εγγράφων (των σχεδίων και της στατικής μελέτης των ως άνω συστημάτων) θα ήταν αδύνατον να σχεδιάσει την "Περιστρεφόμενη και Ανακλινόμενη Εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Πάρκων" για την οποία του απονεμήθηκε από τον ΟΒΙ το προαναφερθέν …/….6.2011 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και εντεύθεν θα αδυνατούσε να κατασκευάσει:

α) για την εταιρία "Δ. Μ. - Δ. Κ. ΟΕ" ένα διαξονικό ηλιακό ιχνηλάτη (tracker) δυναμικότητας 80 KW, 73.000 ευρώ, β) για την εταιρία "Κ. Σ. - Μ. Ι. ΟΕ" ένα tracker δυναμικότητα 20 KW, δεύτερο tracker δυναμικότητας επίσης 20 KW και τρίτο tracker δυναμικότητας 10 Κ1' αντί συνολικού ποσού 45.900 ευρώ, γ) για την εταιρία "Κ. Σ. Μ. ΣΠΕ" ένα διαξονικό ιχνηλάτη δυναμικότητας 100 KW αντί 72.000 ευρώ και δ) για την Α.

Π. ένα διαξονικό ιχνηλάτη δυναμικότητας επίσης 100 KW αντί ποσού 68.000 ευρώ και κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων ο ενάγων, ενόψει: α) ότι αυτός ήδη επιτυχώς είχε μέχρι τότε κατασκευάσει τους tracker των προαναφερθέντων 4 φωτοβολταϊκών πάρκων στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα 2 στην Πικρολίμνη Κιλκίς και 2 στην Περνή Χρυσούπολης Καβάλας πράγμα που γνώριζε ο εναγόμενος β) ότι μετά το 2009, όπως είναι γνωστό από την κοινή πείρα, χιλιάδες αιτήσεις ενδιαφερομένων είχαν υποβληθεί στις αρμόδιες αρχές για την υπαγωγή τους στον επενδυτικό νόμο για τη δημιουργία φωτοβολταϊκών πάρκων στηριζόμενων σε tracker, πράγμα που επίσης γνώριζε ο εναγόμενος όπως γνώριζαν και οι πελάτες του εναγομένου και του ενάγοντος θα αναλάμβανε (ο ενάγων) και την κατασκευή των εν λόγω tracker για την εταιρία "Δ.

Μ. - Δ. Κ. ΟΕ", για την εταιρία "Κ. Σ. - Μ. Ι. ΟΕ", για την εταιρία "Κ. Σ. Μ.Ε.Π.Ε." και για την Α. Π.. Όπως προαναφέρθηκε, ο εναγόμενος από την κατασκευή των trackers των ανωτέρω 3 νομικών προσώπων (εταιριών) και του ανωτέρω φυσικού προσώπου, έλαβε το συνολικό ποσό των (73.000 + 45.900 + 72.000 + 68.000 =) 258.900 ευρώ, το οποίο αποτέλεσε ακαθάριστο έσοδό του.

Επί του ποσού αυτού το καθαρό κέρδος του αντιστοιχεί τουλάχιστον σε ποσοστό 33%, άλλως αντιστοιχεί στο ποσό των (258.900 Χ 33% =) 85.437 ευρώ. Το ποσό αυτό καθαρού κέρδους θα αποκόμιζε οπωσδήποτε και ο ενάγων, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, εάν ο εναγόμενος δεν διέπραττε σε βάρος του το εν λόγω ποινικό αδίκημα, που συνιστά και αδικοπραξία.

Συνεπώς, από την παράνομη και υπαίτια ως άνω συμπεριφορά του εναγομένου σε βάρος του ενάγοντος, ο τελευταίος απώλεσε το ως άνω ποσό (85.437 ευρώ), που συνιστά το διαφυγόν κέρδος του...". Με τις σκέψεις του αυτές, το Εφετείο, αφού δέχθηκε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου, εξαφάνισε την εκκαλουμένη (πρωτόδικη) απόφαση, που είχε επιδικάσει στον ήδη αναιρεσίβλητο, ενάγοντα, για την αξίωσή του από διαφυγόν κέρδος 110.926 ευρώ, δέχθηκε εν μέρει την ένδικη αγωγή, ως προς την ίδια αξίωση για το (μικρότερο) ποσό των 85.437 ευρώ, το οποίο και του επιδίκασε, νομιμοτόκως.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του όλα τα αναγκαία περιστατικά, που επιτρέπουν στον Άρειο Πάγο τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής του άρθρου 298 ΑΚ και, με την απαιτούμενη επάρκεια της αιτιολογίας του θεμελιώνεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ένδικης αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου και του ύπερθεν διαφυγόντος κέρδους του ήδη αναιρεσίβλητου, ενάγοντος, ως συνέπεια αυτής.

Δεν υπήρχε δε ανάγκη να περιληφθεί στο αιτιολογικό της προσβαλλομένης απόφασης και ειδικότερη ανάλυση της συνήθους πορείας των πραγμάτων ή προσδιορισμός του βαθμού της πιθανότητας πραγματοποιήσεως του διαφυγόντος κέρδους, αφού ούτε το ένα ούτε το άλλο επιβάλλονται από το άρθρο 298 ΑΚ. Ούτε και υπήρχε ανάγκη να γίνει, σωρευτικώς, δεκτή από το Εφετείο η συνδρομή ειδικών περιστάσεων ή η λήψη προπαρασκευαστικών μέτρων, ώστε να δικαιολογηθεί η προσδοκία του διαφυγόντος κέρδους, αφού τις προϋποθέσεις αυτές τις θέτει ο νόμος διαζευκτικώς και όχι σωρευτικώς προς την συνήθη πορεία των πραγμάτων και την πιθανότητα (ΑΠ 41/1994).

Πέραν του ότι αναφέρονται στην αναιρεσιβαλλομένη, πλεοναστικώς βεβαίως και τα παραπάνω επικαλούμενα, από τον αναιρεσείοντα, ως ελλείποντα από τις αιτιολογίες της, δεδομένου ότι, σχετικά με το προαναφερθέν διαφυγόν κέρδος, που κατά τη, στηρίζουσα το διατακτικό της, αιτιολογία, προσδοκούσε να αποκομίσει ο ήδη αναιρεσίβλητος, ενάγων με πιθανότητα, σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, διαλαμβάνονται, ειδικότερα, τα ακόλουθα: "...ενόψει:

α) ότι αυτός (σημ. ενάγων) ήδη επιτυχώς είχε μέχρι τότε κατασκευάσει τους tracker των προαναφερθέντων 4 φωτοβολταϊκών πάρκων στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα 2 στην Πικρολίμνη Κιλκίς και 2 στην Περνή Χρυσούπολης Καβάλας πράγμα που γνώριζε ο εναγόμενος β) ότι μετά το 2009, όπως είναι γνωστό από την κοινή πείρα, χιλιάδες αιτήσεις ενδιαφερομένων είχαν υποβληθεί στις αρμόδιες αρχές για την υπαγωγή τους στον επενδυτικό νόμο για τη δημιουργία φωτοβολταϊκών πάρκων στηριζόμενων σε tracker, πράγμα που επίσης γνώριζε ο εναγόμενος όπως γνώριζαν και οι πελάτες του εναγομένου και του ενάγοντος θα αναλάμβανε (ο ενάγων) και την κατασκευή των εν λόγω tracker για την εταιρία "Δ.

Μ. - Δ. Κ. ΟΕ", για την εταιρία "Κ. Σ. - Μ. Ι. ΟΕ", για την εταιρία "Κ. Σ. Μ.Ε.Π.Ε." και για την Α. Π....".

Συνεπώς, η προσβαλλομένη απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων, με τους υπό στοιχεία (Ι) και (ΙΙ) αναιρετικούς λόγους από τους αριθμούς 1 και 19, αντίστοιχα, οι οποίοι, με βάση το νοηματικό τους περιεχόμενο, εκτιμώνται ως, μόνο, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Και τούτο διότι, όπως προαναφέρθηκε, για την πλήρωση του πραγματικού της διατάξεως του άρθρου 298 ΑΚ αρκεί η παραδοχή, η οποία διαλαμβάνεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και στηρίζει το διατακτικό της, ότι δηλαδή το ανωτέρω κέρδος, που απολέσθηκε από τον ενάγοντα, θα πραγματοποιείτο κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και με πιθανότητα.

Επομένως, οι ανωτέρω αναιρετικοί λόγοι πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι, κατά τις λοιπές αιτιάσεις τους και ειδικότερα ότι το Εφετείο παραβίασε: 1) Ευθέως την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 298 ΑΚ, γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση: α) δεν κάνει καμία μνεία και αναφορά ούτε στο εάν ο ενάγων είχε έρθει τουλάχιστον σε τηλεφωνική επαφή με τους ανωτέρω πελάτες σε παρελθόντα χρόνο για να τους προτείνει την αγορά του δικού του συστήματος, ή ότι αντάλλαξε μαζί τους έστω και ένα ηλεκτρονικό μήνυμα ή ότι διαπραγματεύτηκε μαζί τους για την τιμή των συστημάτων του και τον τρόπο της εγκατάστασής τους στα γήπεδά τους και γενικά δεν αναφέρει ότι είναι όντως πιθανό ή ότι επίκειται η απ' αυτόν πώληση και εγκατάσταση του δικού του συστήματος ηλιακών ιχνηλατών στους παραπάνω πελάτες κατ' αποκλεισμό του δικού του συστήματος και, ακόμη, δεν δικαιολογεί γιατί οι συγκεκριμένοι πελάτες θα επέλεγαν το σύστημα του ενάγοντος το οποίο τυχόν υπερτερεί συγκρινόμενο με το δικό του.

Και, β) ότι οι trackers αποτελούν πράγματα και εγκαταστάσεις που η προτίμηση ενός εκάστου των πελατών προϋποθέτει καλή συνεργασία με τον κατασκευαστή του συστήματος, τη δυνατότητα έγκαιρης εγκατάστασης των φωτοβολταϊκών πάρκων, την καλή συνεννόηση με τα συνεργεία του και λοιπές εξατομικευμένες προϋποθέσεις που προσδίδουν έναν αμιγώς προσωποπαγή χαρακτήρα σε κάθε παρόμοια συναλλαγή.

Και, 2) εκ πλαγίου, με αντιφατικές και ελλιπείς αιτιολογίες γιατί: α) ενώ δέχθηκε ότι τα επίμαχα συστήματα δεν είναι εντελώς διαφορετικά το δε σύστημα του ήδη αναιρεσείοντος αντιγράφει σχεδόν αυτό του ήδη αναιρεσιβλήτου, ενάγοντος, παρά ταύτα, εντελώς αντιφατικά, στη συνέχεια του συλλογισμού του, δέχθηκε ότι οι δικοί του πελάτες θα απευθύνονταν στον αντίδικό του ενάγοντα για την εγκατάσταση του δικού του συστήματος ηλιοστατών εξαιτίας του ότι το δικό του ήταν αντιγραφή αυτού του αντιδίκου του.

Και, β) εσφαλμένα προσδιόρισε το συνολικό ποσό με το οποίο τιμολογήθηκαν οι δικοί του trackers με αποτέλεσμα να υπολογίζει το διαφυγόν κέρδος του ενάγοντος σε ποσοστό 33% επί ποσού όμως 258.900 ευρώ, αντί του ορθού 257.500 ευρώ, που ήταν το άθροισμα των τιμολογίων, που εξέδωσε προς τους παραπάνω τέσσερις πελάτες του.

Είναι (οι λόγοι) απαράδεκτοι, καθόσον, με την επίφαση των ως 'αμω επικαλουμένων παραβάσεων, πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου.

ΙΙ. Kατά τις διατάξεις των άρθρων 321, 322, 324 και 331 ΚΠολΔ, το δεδικασμένο που αποτυπώνει το τέλος ενεργοποίησης του δικαιοδοτικού μηχανισμού, που τέθηκε σε κίνηση προκειμένου να αποκατασταθούν οι διαταραγμένες ισορροπίες στο χώρο του ουσιαστικού δικαίου, απορρέει από τις τελεσίδικες αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων και εκτείνεται τόσο στο ουσιαστικό ζήτημα, αναφορικά με έννομη σχέση, που κρίθηκε ύστερα από άσκηση αγωγής, ανταγωγής, κύριας παρέμβασης ή ένστασης συμψηφισμού, όσο και στο δικονομικό ζήτημα, που κρίθηκε σε συνάρτηση με το ουσιαστικό ζήτημα, υπάρχει δε μεταξύ των ίδιων προσώπων με την ίδια ιδιότητα μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε, κυρίως ή παρεμπιπτόντως, και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και την ίδια ιστορική και νομική αιτία.

Ειδικότερα, ταυτότητα νομικής αιτίας υπάρχει όταν σε μεταγενέστερη δίκη ανακύπτει ως νομικό γεγονός παραγωγικό, τροποποιητικό ή καταργητικό της επίδικης έννομης σχέσης αυτό που στηρίζει ήδη τελεσίδικη απόφαση, δηλαδή απαιτείται ταυτότητα της διάταξης, που συγκρότησε τη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού της τελεσίδικης απόφασης προς τη διάταξη που επικαλείται ρητά ή σιωπηρά ο ενάγων, προκειμένου να στηρίξει τη νέα του αγωγή, ενώ ταυτότητα ιστορικής αιτίας υπάρχει όταν τα περιστατικά, που συγκροτούν το πραγματικό της νομικής διάταξης, που εφαρμόστηκε σε προηγούμενη δίκη, είναι τα ίδια μ' αυτά, που συγκροτούν το πραγματικό της εφαρμοστέας και στη νέα δίκη νομικής διάταξης (ΑΠ 1198/1997).

Η εκ του δεδικασμένου απαγόρευση ενεργεί τόσο θετικά, με την έννοια ότι το δικαστήριο, στο οποίο ανακύπτει εξ αφορμής άλλης δίκης, είτε ως κύριο είτε ως προδικαστικό, το δικαίωμα που κρίθηκε με τελεσίδικη απόφαση, οφείλει να θέσει ως βάση της απόφασής του το δεδικασμένο, που προκύπτει από την προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση, λαμβάνοντας αυτό ως αμάχητη αλήθεια, όσο και αρνητικά, με την έννοια ότι απαγορεύεται η άσκηση νέας αγωγής για το δικαίωμα που καλύπτεται από το δεδικασμένο (ne bis in idem), η οποία, αν παρόλα αυτά ασκηθεί, απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 1854/2017, ΑΠ 1286/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, καθώς και της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατά το αναιρετικώς ενδιαφέρον μέρος της (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο ήδη αναιρεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά του ήδη αναιρεσείοντος, πλην της ένδικης αγωγής, που άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και άλλη προγενέστερη αγωγή του.

Στην τελευταία αυτή αγωγή ιστορούσε (κατά συνοπτική απόδοση αυτής) τα ακόλουθα περιστατικά: Ότι ήταν Μηχανολόγος Μηχανικός, αποφοιτήσας από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου Ιταλίας το έτος 1982 και διατηρούσε στη … επιχείρηση εμπορίας υδραυλικών συστημάτων, ανταλλακτικών και συναφών ειδών, από το έτος 1990. Ότι ο εναγόμενος διατηρούσε στη ΒΙΠΕ Νεοχωρούδας επιχείρηση οργανωμένου μηχανουργείου.

Ότι, αφότου άρχισε τις επαγγελματικές δραστηριότητές του, παραλλήλως ασχολήθηκε κατεξοχήν με μηχανολογικές κατασκευές και εφαρμογές ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησής του. Ότι από 20ετίας περίπου ανέθετε στον εναγόμενο την κατασκευή διαφόρων μεταλλικών εξαρτημάτων, βάσει αντίστοιχων σχεδίων που του παρέδιδε, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει στη συναρμολόγηση και λειτουργία μηχανών.

Στα πλαίσια αυτής της επαγγελματικής συνεργασίας τους, στις αρχές του 2009 ανέθεσε στον εναγόμενο την κατασκευή, στο μηχανουργείο του, διαφόρων μεταλλικών εξαρτημάτων, όπως μεταλλικά πλαίσια στήριξης, μεταλλικούς ορθοστάτες, μεταλλικές δοκούς, μεταλλικές βάσεις ορθοστατών, μεταλλικούς τροχούς κτλ. Τα εν λόγω μεταλλικά εξαρτήματα είχαν προορισμό την εγκατάσταση και λειτουργία 4 φωτοβολταϊκών πάρκων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο στη Βόρεια Ελλάδα, με προοπτική συνέχισης της κατασκευής φωτοβολταϊκών πάρκων στο διηνεκές.

Επρόκειτο για ολοκληρωμένα συστήματα μηχανισμού υποστήριξης φωτοβολταϊκών πλαισίων-panel, κοινώς ηλιοστάτες-trαcker. Ο συγκεκριμένος αυτός τύπος tracker ήταν δικής του εφεύρεσης και συνίστατο σε μηχανολογικό σύστημα 2 αξόνων επί του οποίου στηρίζονται φωτοβολταϊκά πλαίσια (panel) και είναι προγραμματισμένο να ακολουθεί τον ήλιο σύμφωνα με την αστρονομική συνάρτηση της τροχιάς του, βάσει ενός λογισμικού που στηρίζεται στην αστρονομική συνάρτηση της τροχιάς του ήλιου, με σκοπό την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από την ηλιακή ακτινοβολία.

Την εν λόγω εφεύρεσή του, μαζί με απεικόνιση των επισυναπτομένων σε αυτή σχεδίων, που παραθέτει στην αγωγή, είχε υποβάλει και στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ). Ότι συνολικά είχε αναθέσει στον εναγόμενο επί μέρους μεταλλικές κατασκευές για 4 φωτοβολταϊκά πάρκα, η εγκατάσταση των οποίων ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2009.

Η εκτέλεση του έργου στο σύνολό του όσον αφορά τον κατασκευαστικό τομέα, έλαβε χώρα με βάση μηχανολογικά σχέδια που αυτός εκπόνησε και παρέδωσε για το σκοπό αυτό στον εναγόμενο σε ηλεκτρονική μορφή, με e-mail, αλλά και με συσκευές αποθήκευσης USΒ (φλασάκια). Ότι επέλεξε τον εναγόμενο για την εκτέλεση του προαναφερόμενου έργου και του εμπιστεύθηκε προς τούτο τεχνικές μελέτες και σχέδια διότι είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του, λόγω της πολυετούς συνεργασίας τους.

Με το πέρας του διαχειριστικού έτους 2009, είχαν ολοκληρωθεί τα 4 έργα δικών του συμφερόντων και παρέμειναν στο μηχανουργείο του διάφορα υλικά μεταλλικά αντικείμενα για τα οποία πραγματοποίησαν, από κοινού με τον εναγόμενο, απογραφή στις 4-1-2010, από την οποία προέκυψε ότι στο μηχανουργείο του εναγομένου είχαν απομείνει τα αναλυτικώς περιγραφόμενα κατά είδος και αξία στην αγωγή μεταλλικά κινητά πράγματά του πρώτες ύλες, συνολικής αξίας 43.204,96 ευρώ.

Επειδή είχε υπόνοιες, έπειτα από βάσιμες πληροφορίες από το περιβάλλον του αντιδίκου του, ότι ο τελευταίος απεργαζόταν διάφορα κακόβουλα επαγγελματικά σχέδια εναντίον του, του απέστειλε την αυτουσίως παρατιθέμενη στην αγωγή από 14-01-2010 εξώδικη πρόσκληση - δήλωση, με την οποία τον κάλεσε να μην παραδώσει, χωρίς την έγγραφη άδειά του, σε οποιονδήποτε τρίτο είτε σχέδια είτε εξαρτήματα του προαναφερόμενου συστήματος ηλιοστάτη - tracker και παραλλήλως να παύσει την κατασκευή των ίδιων εξαρτημάτων μέχρι νεωτέρας εντολής του ή νεωτέρας συμφωνίας τους για περαιτέρω συνεργασία τους επί του ίδιου αντικειμένου σε τυχόν νέα εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου.

Ότι ο εναγόμενος του απάντησε με την αυτουσίως παρατιθέμενη στην ίδια αγωγή από 18-01-2010 εξώδικη απάντηση - πρόσκληση και δήλωση μετά διαμαρτυρίας, με την οποία: "διαμαρτυρόμενος για την αντισυμβατική, κακόβουλη και αντίθετη προς την καλή πίστη και συναλλακτικά ήθη συμπεριφορά του και αντιπαρερχόμενος τα ψευδή, δόλια και κακόβουλα επικληθέντα από αυτόν περί σχεδίων !!!, εφευρέσεως !!!! κλπ.", τον κάλεσε να προσέλθει, εντός τριών (3) ημερών από τη λήψη της εξωδίκου, στον εργασιακό του χώρο, στη ΒΙ.ΠΕ.

Νεοχωρούδας Θεσσαλονίκης, και να παραλάβει όλα τα πράγματι υπάρχοντα σε αυτόν εναπομείναντα υλικά του, δηλαδή σωλήνες, κοιλοδοκούς και λαμαρίνες, και εντός της ίδιας προθεσμίας να του καταβάλει το οφειλόμενο ποσό των 66.198,40 ευρώ. Στην εξώδικο αυτή απάντησε ο ενάγων με δική του, την από 26-01-2010 εξώδικη απάντηση-πρόσκληση-δήλωση, την οποία αυτουσίως, επίσης, παραθέτει στην εν λόγω αγωγή.

Με την εξώδικη αυτή ο ενάγων: α) κάλεσε τον εναγόμενο και πάλι να σταματήσει τις παράνομες ενέργειες του σε βάρος του και να συμμορφωθεί σύμφωνα με όσα τον είχε καλέσει να πράξει με την από 14-1-2010 εξώδικό του και β) εντός 3 ημερών από την επίδοση της εξώδικης αυτής να του επιστρέψει όλα τα σχέδια κατασκευής του tracker που του παρέδωσε και μέσα στα ίδιο χρονικό διάστημα να επαναφέρει όλα τα πράγματά του στο χώρο από τον οποίο τα είχε αφαιρέσει παράνομα και αφού γίνει νέα απογραφή και διαπιστωθεί η ύπαρξη αυτών πλήρως τότε μόνο θα τα παραλάμβανε.

Ότι στην εξώδικη αυτή, ο εναγόμενος του απάντησε με νέα, την από 03-03-2010 εξώδικη απάντηση-πρόσκληση, την οποία αυτουσίως παραθέτει στην αγωγή. Ότι με την εξώδικη αυτή ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι "1. Τα αναφερόμενα στη δήλωσή σας κινητά πράγματα (υλικά) βρίσκονται στον χώρο της επιχείρησής μου και καταλαμβάνουν εμβαδόν 300 τμ περίπου.

Σας καλώ λοιπόν και πάλι να έρθετε αμέσως να παραλάβετε τα υλικά αυτά, διότι ο χώρος που καταλαμβάνουν είναι ζωτικός για την επιχείρησή μου. Μερικά από τα υλικά αυτά είναι επεξεργασμένα και το κόστος της επεξεργασίας ανέρχεται σε 10.500 ευρώ, που πρέπει να μου καταβάλλετε πριν από την παραλαβή. Αρνούμαι βέβαια ως ανυπόστατο τον ισχυρισμό σας, ότι δήθεν φόρτωσα τα υλικά αυτά σε φορτηγό με ξένες πινακίδες και τα φυγάδευσα σε άγνωστο προορισμό. 2.

Εμμένω στην απαίτησή μου, που ανέρχεται σε 66.198,40 ευρώ και σας καλώ να μεριμνήσετε για την άμεση εξόφλησή μου, διότι δεν επιθυμώ να εμπλακώ σε δικαστικές διαμάχες. 3. Για τον ίδιο λόγο επίσης, για την αποφυγή δικαστικών διενέξεων, σας καλώ να με ενημερώσετε για τα στοιχεία της εφευρέσεώς σας, που υποστηρίζετε ότι διαθέτετε.

Ειδικότερα να διευκρινίσετε ποιά στοιχεία της κατασκευής σας δεν ανήκουν στη στάθμη της τεχνικής, δηλαδή δεν ήταν γνωστά οπουδήποτε στον κόσμο από γραπτή ή προφορική περιγραφή ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πριν από την κατάθεση της αίτησής σας στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας για την έκδοση διπλώματος, καθώς επίσης εάν και πότε έχετε καταθέσει αίτηση στον ΟΒΙ για την έκδοση τέτοιου διπλώματος.

Διότι στις εξώδικες δηλώσεις που προηγήθηκαν, κάνετε λόγο για εφεύρεση του tracker, χωρίς όμως να παραθέτετε τα ειδικότερα παραπάνω στοιχεία. Παρακαλώ λοιπόν να μου απαντήσετε σε διάστημα (10) ημερών από την επίδοση της πρόσκλησής μου αυτής, διότι προτίθεμαι να προχωρήσω στην κατασκευή ολοκληρωμένων συστημάτων μηχανισμού υποστήριξης φωτοβολταϊκών πλαισίων, και φυσικά δεν θέλω να προσβάλλω τα δικαιώματά σας, εφόσον βέβαια υπάρχουν τέτοια δικαιώματα.

Με την παρέλευση άπρακτης της παραπάνω προθεσμίας, θα θεωρήσω ότι δεν διαθέτετε κατοχυρωμένη ευρεσιτεχνία και θα προχωρήσω στην κατασκευή tracker". Στη συνέχεια, ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος απέβαλε, με την ως άνω τελευταία εξώδικό του, το προσωπείο του και αποκάλυψε τις εξαρχής αμαρτωλές προθέσεις του.

Βεβαίως και πάλι ψευδόταν ως προς την ύπαρξη όλων των πραγμάτων του στις εγκαταστάσεις του, ενώ είχε στα χέρια του τα σχέδια του tracker που του ενεχείρησε για τον συγκεκριμένο σκοπό και παρίστανε τον ανήξερο και τον αφελή ζητώντας να του γνωστοποιήσει τα στοιχεία της εφεύρεσής του. Ότι ο εναγόμενος, παραβιάζοντας κάθε νόμιμο και ηθικό κανόνα εμπιστοσύνης και εχεμύθειας, που όφειλε να τηρεί απέναντί του με βάση την προαναφερόμενη επαγγελματική συνεργασία τους και ταυτόχρονα παραβιάζοντας κάθε αρχή καλής πίστεως και δεοντολογίας, χρησιμοποίησε χωρίς την άδειά του τις δικές του πρώτες ύλες και τα σχέδια που του είχε εμπιστευθεί και συνέχισε αυθαίρετα την κατασκευή του επίδικου tracker, το οποίο πώλησε στην εταιρία Ν.Ε.Δ.Α.

Α.Ε. εδρεύουσα στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, η οποία ήταν δική του πελάτης μέχρι τα τέλη του 2009, οπότε διέκοψε τη συνεργασία της μαζί του και ανέλαβε ο αντίδικος να της προμηθεύει το ίδιο tracker. Το γεγονός ότι η εταιρία Ν.Ε.Δ.Α. Α.Ε. ήταν δική του πελάτης και τα tracker που ο αντίδικος κατασκεύασε κατ' εντολή του και για λογαριασμό του τα πούλησε στην εν λόγω εταιρία, το γνώριζε αυτός άριστα, από τότε που έλαβε χώρα η κατασκευή και εγκατάσταση των ίδιων tracker μέσα στο 2009.

Ειδικότερα από τις αρχές του 2010, ο αντίδικος έχει κατασκευάσει ή βρισκόταν σε εξέλιξη, η κατασκευή εκ μέρους του, 8 tracker, που επρόκειτο να εγκαταστήσει σε 4 φωτοβολταϊκά πάρκα στο Νομό Κιλκίς για λογαριασμό της εργοδότριάς του εταιρίας Ν.Ε.Δ.Α. Α.Ε. Ότι ο αντίδικος, με τις παραπάνω ενέργειές του, διέπραξε σε βάρος του το αδίκημα της υπεξαίρεσης, κατ' άρθρο 375 του Ποινικού Κώδικα, καθότι ιδιοποιήθηκε παράνομα, δηλαδή αυθαίρετα χωρίς την άδειά του, τα ως άνω κινητά πράγματά του και τα σχέδια του επιδίκου tracker, τα οποία είχε στην κατοχή του, αλλά ήταν δικής του ιδιοκτησίας.

Μάλιστα η πράξη του αυτή ενείχε κατάχρηση ιδιαίτερης εμπιστοσύνης, διότι του είχε εμπιστευτεί τα επίδικα κινητά πράγματά του και τα εν λόγω σχέδια, λόγω επαγγελματικής συνεργασίας τους, προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένου σκοπού. Επίσης, ότι ο αντίδικος διέπραξε σε βάρος του το αδίκημα της απιστίας κατ' άρθρο 390 του Ποινικού Κώδικα, καθόσον με τις προαναφερόμενες πράξεις του ζημίωσε παράνομα, δόλια και κακόβουλα την περιουσία του, με υπεξαίρεση των επίδικων κινητών και των σχεδίων του επιδίκου tracker, των οποίων είχε και όφειλε να έχει την επιμέλεια και τη φύλαξη αποκλειστικά μόνο για λογαριασμό μου.

Ότι, παρά ταύτα, αυτός τα ιδιοποιήθηκε παράνομα και τα καρπώθηκε αυθαίρετα προς ίδιον όφελός του, αφού χρησιμοποίησε τις δικές του πρώτες ύλες και τα σχέδια του επιδίκου tracker για να το κατασκευάσει ο ίδιος και να το εκμεταλλευτεί οικονομικά. Ότι, ταυτόχρονα με τις ίδιες παράνομες πράξεις του σε βάρος του, ο αντίδικος προσέβαλε, σύμφωνα με τα άρθρα 57, 60 ΑΚ, βάναυσα την προσωπικότητά του και τα δικαιώματά του επί των προϊόντων της διανοίας του, τα οποία απέρρεαν από την εφεύρεσή του και τα εκπονηθέντα εκ μέρους του σχέδια του επιδίκου tracker, τα οποία υπεξαίρεσε και χρησιμοποίησε προς ίδιον όφελός του, οικονομικό και μάλιστα σημαντικού ύψους.

Ότι, επιπλέον οι προαναφερόμενες παράνομες ενέργειες του αντιδίκου συνιστούσαν αθέμιτο ανταγωνισμό εκ μέρους του σε βάρος του, όσον αφορά την εκμετάλλευση από αυτόν της εφεύρεσής του και την κατασκευή του επίδικου tracker, κατά τα προαναφερόμενα, το οποίο μάλιστα πούλησε και συνέχιζε να διαθέτει με κέρδος στην πελάτισσά του Ν.Ε.Δ.Α.

Α.Ε. και οι πράξεις αυτές του αντιδίκου ήταν αντίθετες στα χρηστά ήθη και τη δέουσα ηθικότητα των συναλλαγών, σύμφωνα με τον, όπως τότε ίσχυε, νόμο 146/1914. Ότι, βάσει των ανωτέρω, είχε δικαίωμα να ζητήσει δικαστική προστασία προκειμένου να αρθεί και να παύσει η προσβολή της προσωπικότητάς του στο μέλλον από την άνω αιτία και παράλληλα να ζητήσει αποζημίωση για κάθε περιουσιακή ζημία που είχε υποστεί από την υπαίτια συμπεριφορά του αντιδίκου του για την ίδια αιτία, αλλά και αποζημίωση για την ηθική βλάβη σε βάρος του κατ' άρθρα 57, 60 ΑΚ λόγω προσβολής της προσωπικότητάς του, σε συνδυασμό με τα άρθρα 375, 390 ΠΚ και 914 επ.

ΑΚ, για τους ίδιους λόγους. Ότι, η ένδικη αξίωσή του είχε παράλληλα νομική θεμελίωση στην αδικοπραξία, οι διατάξεις της οποίας συνέτρεχαν στην προκειμένη περίπτωση, καθόσον υφίσταντο οι προϋποθέσεις ισχύος και εφαρμογής αυτών, δεδομένου ότι: α) υπήρχε δόλος του αντιδίκου αναφορικά με τις τελεσθείσες από αυτόν αξιόποινες πράξεις του εναντίον του, β) συνεπεία των αξιόποινων πράξεων του αντιδίκου του, υπέστη βλάβη περιουσιακή, ηθική και προσβολή της προσωπικότητάς του και γ) η βλάβη και η προσβολή την οποία είχε υποστεί κατά τα προαναφερόμενα βρισκόταν σε αιτιώδη συνάφεια με την παράνομη δραστηριότητα του αντιδίκου, δηλαδή ήταν αποτέλεσμα αυτής της παράνομης δραστηριότητάς του.

Ότι, ενόψει των ανωτέρω, έπρεπε ο εναγόμενος να υποχρεωθεί δικαστικώς, προς άρση προσβολής της προσωπικότητάς του και της αποτροπής του να την επαναλάβει στο μέλλον, να παύσει κάθε ενέργεια σχετική με τη χρησιμοποίηση των επίδικων κινητών πραγμάτων του και των επίδικων σχεδίων του εν λόγω tracker, με απειλή εναντίον του προσωπικής κράτησης 10 μηνών και χρηματικής ποινής 100.000 ευρώ για κάθε κατασκευή ενός εκάστου tracker.

Επίσης, να υποχρεωθεί να του πληρώσει την αξία των πραγμάτων που του είχε υπεξαιρέσει, ποσού 43.204,96 ευρώ και τέλος να υποχρεωθεί να του πληρώσει: 1) το ποσό των 60.000 ευρώ για την ηθική βλάβη την οποία είχε υποστεί από την προσβολή της προσωπικότητάς του, καθόσον ο αντίδικος ιδιοποιήθηκε δόλια, παράνομα και χωρίς τη συναίνεσή του προϊόντα της διανοίας του, δηλαδή τα σχέδια του επιδίκου tracker, προχωρώντας σε παραγωγή και εκμετάλλευση αυτού για λογαριασμό του, με σκοπό το προσωπικό του κέρδος σε βάρος του και σε βάρος της περιουσίας του, σε συνδυασμό με τις διατάξεις περί αθεμίτου ανταγωνισμού, 2) το ποσό των 60.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που είχε υποστεί από αυτή καθαυτή την υπεξαίρεση των επίδικων κινητών πραγμάτων του και των επίδικων σχεδίων του κατασκευής του εν λόγω tracker εκ μέρους του αντιδίκου σε βάρος του και 3) το ποσό των 60.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που είχε υποστεί για τη γενόμενη απιστία εκ μέρους του αντιδίκου σε βάρος του, σύμφωνα με όσα προανέφερε στην αγωγή του.

Ζήτησε δε, με βάση το ως άνω ιστορικό, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, εκτός άλλων, να του καταβάλει, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το συνολικό ποσό των (60.000 + 60.000 + 60.000) 180.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Η αγωγή αυτή απορρίφθηκε με την 20102/2012 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Κατά της απόφασης αυτής, ο ήδη αναιρεσίβλητος, ενάγων άσκησε την 3844/2014 έφεσή του, η οποία δικάστηκε ερήμην αυτού (ως εκκαλούντος) και εκδόθηκε η με αριθμό 1136/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση (λόγω ερημοδικίας). Κατ' αυτής ο εκκαλών άσκησε την 22/2014 ανακοπή ερημοδικίας, από την οποία (ανακοπή) παραιτήθηκε στη συνέχεια με τη με αριθμό 55/06.07.2016 δήλωση παραίτησής του ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης, οπότε η παραπάνω 20102/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατέστη τελεσίδικη.

Ειδικότερα δε, με την τελεσίδικη αυτή απόφαση απορρίφθηκε η ανωτέρω αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, ως ουσιαστικά αβάσιμη διότι: "...από τα ανωτέρω δεν στοιχειοθετείται η πράξη της υπεξαίρεσης εκ μέρους του εναγομένου, απορριπτόμενων ως ουσιαστικά αβάσιμων των αντίθετων ισχυρισμών του ενάγοντος. Εφόσον λοιπόν δεν στοιχειοθετείται η αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου έναντι του ενάγοντος, πρέπει ή υπό κρίση αγωγή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη...".

Από την ανωτέρω αιτιολογία προκύπτει με σαφήνεια, ότι η άνω πρώτη αγωγή του ενάγοντος, που ένα από τα αιτήματα που είχε ήταν η καταβολή του ποσού των (60.000 + 60.000 + 60.000=) 180.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, στηριζόταν νομικά, όσον αφορά την αξίωση αυτή, στις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 57, 914, 919, 932 και στις διατάξεις του ν. 146/1914 περί αθέμιτου ανταγωνισμού και πραγματικά σε ιστορικό αδικοπραξίας που είχε σχέση: i) κατά ένα μέρος (60.000 ευρώ) με την ηθική βλάβη που είχε υποστεί ο ενάγων από την προσβολή της προσωπικότητάς του, λόγω του ότι ο εναγόμενος ιδιοποιήθηκε δόλια, παράνομα και χωρίς τη συναίνεσή του προϊόντα της διανοίας του, δηλαδή τα σχέδια του επίδικου tracker, προχωρώντας σε παραγωγή και εκμετάλλευση αυτού για λογαριασμό του, με σκοπό το προσωπικό του κέρδος σε βάρος του και σε βάρος της περιουσίας του, σε συνδυασμό με τις διατάξεις περί αθέμιτου ανταγωνισμού, ii) κατά άλλο μέρος (60.000 ευρώ) με την ηθική βλάβη που είχε υποστεί ο εναγόμενος από αυτή καθαυτή την υπεξαίρεση (που συνιστά και αδικοπραξία) των επίδικων κινητών πραγμάτων του και των επίδικων σχεδίων του κατασκευής του εν λόγω tracker εκ μέρους του αντιδίκου σε βάρος του και iii) κατά το τελευταίο μέρος (60.000 ευρώ) με την ηθική βλάβη που είχε υποστεί από τη γενόμενη απιστία (που συνιστά και αδικοπραξία) εκ μέρους του εναγομένου σε βάρος του.

Περαιτέρω, στην ένδικη αγωγή του ο ήδη αναιρεσίβλητος, για τη θεμελίωση της αξίωσής του να του επιδικασθεί χρηματική ικανοποίηση, ως αποζημίωση, λόγω της επικαλούμενης ηθικής του βλάβης, εκθέτει τα ακόλουθα: "....ο εναγόμενος...μετά το πέρας του έργου...δεν του παρέδωσε κανένα από τα σχέδια και τις στατικές μελέτες των 2 tracker που του είχε εμπιστευτεί, ήτοι, τόσο τα αρχικά σχέδια που του είχε παραδώσει, όσο και τα τελικά σχέδια που προέκυψαν από τη δική του επεξεργασία πάνω στο πρόγραμμα … EDGE στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του εναγομένου.

Ότι επακολούθησε ανταλλαγή εξώδικων δηλώσεων, με τις οποίες ζητούσε να του επιστραφούν σχέδια, μελέτες και υλικά ενώ ο εναγόμενος ζητούσε το ποσό που θεωρούσε ότι του όφειλε. Στην τελευταία από 03-03-2010 εξώδικο απάντησή του ο εναγόμενος, αφού και πάλι ζήτησε το κατ' αυτόν οφειλόμενο ποσό, για πρώτη φορά του ζήτησε να του προσκομίσει τα επίσημα στοιχεία της εφεύρεσης που είχε καταθέσει στον ΟΒΙ, γιατί είχε σκοπό να προχωρήσει στην κατασκευή tracker.

Κατόπιν έρευνας που έκανε, διαπίστωσε ότι ο εναγόμενος, αντιγράφοντας - με μικρές ασήμαντες τροποποιήσεις - τα δικά του σχέδια της εφεύρεσης "G. Τ. TRACΚER 2 - ΗΛΙΟΣΤΑΤΗΣ ΔΥΟ ΑΞΟΝΩΝ" και στηριζόμενος πλήρως στη στατική μελέτη που είχε εκπονήσει για λογαριασμό του ο Δ. Μ., είχε ήδη από την 21-12-2009 (ήτοι 3 μήνες πριν την ως άνω εξώδικο δήλωσή του) καταθέσει αίτηση για χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεση "Περιστρεφόμενη και ανακλινόμενη εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στοιχείων" που παρακολουθεί την κίνηση του ηλίου (ηλιοστάτης) στον ΟΒΙ, ο οποίος και του χορήγησε την 20-04-2011 το με αριθμό … δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, με το οποίο αποπειράται να κατοχυρώσει 2 αξιώσεις που σχετίζονται με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στοιχείων που λειτουργούν παρακολουθώντας την κίνηση του ήλιου καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας και έχουν ως εξής: 1.

Μια περιστρεφόμενη και ανακλινόμενη εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στοιχείων, η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι αποτελείται από τη μεταλλική βάση των στοιχείων πάνω στην οποία, με την βοήθεια υδραυλικών κυλίνδρων, ανακλίνονται τα φωτοβολταϊκά στοιχεία. Η βάση εδράζεται πάνω σε τρεις ομόκεντρους κύκλους που κατασκευάζονται από σιδηροδοκούς.

Οι δε κύκλοι σταθεροποιούνται με κολώνες επί του εδάφους. 2. Μια περιστρεφόμενη και ανακλινόμενη εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στοιχείων όπως στην αξίωση 1 η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι περιστρέφεται και ανακλίνεται με τη χρήση ενός κινητήρα ισχύος 1 ΗΡ που κινεί τον υδραυλικό μηχανισμό περιστροφής και ανάκλισης", δηλαδή ο εναγόμενος:

α) στηριζόμενος απολύτως στα δικά του υπεξαχθέντα σχέδια, επιχειρεί με κάποιες περιγραφικές και ασήμαντες κατασκευαστικές αλλαγές (σε επίπεδο υλικών) να κατοχυρώσει αξιώσεις που σχετίζονται με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στοιχείων χαμηλού ύψους που λειτουργούν παρακολουθώντας την κίνηση του ήλιου καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, ήτοι διαξονικούς ηλιοστάτες, για τους οποίους ουδεμία σχέση, εμπειρία ή κατάρτιση είχε πριν τη μεταξύ τους συνεργασία και β) για να καλύψει την ως άνω υπεξαγωγή των δικών του εγγράφων και την ανυπαρξία επιστημονικής του κατάρτισης αποφεύγει να γίνει συγκεκριμένος (διάταξη στοιχείων, απόσταση, γωνία ύψους, ύψος) και οδηγείται σε γενικόλογες αναφορές και περιγραφές ενός tracker (μεταλλικός φορέας επί του οποίου εγκαθίστανται φωτοβολταϊκά στοιχεία) με κυκλική βάση, στηριζόμενο σε κολώνες επί του εδάφους και κινούμενο με τη χρήση ενός κινητήρα ισχύος 1 ΗΡ που κινεί τον υδραυλικό μηχανισμό περιστροφής και ανάκλισης.

Ότι, η αντιπαραβολή του διπλώματος ευρεσιτεχνίας του εναγομένου με τη δική του από 27-03-2009 αίτηση στον ΟΒΙ και των σχετικών σχεδίων αμφοτέρων αποδεικνύουν του λόγου το αληθές, ότι δηλαδή αμφότερα τα έγγραφα αναφέρονται σε εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στοιχείων σε δύο άξονες χαμηλού ύψους που λειτουργούν παρακολουθώντας την κίνηση του ήλιου καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας με μια βάση εδραιωμένη σε ομόκεντρους κύκλους.

Ότι, από τα ανωτέρω περιστατικά, προκύπτει ότι ο εναγόμενος, τεχνικός μέσης εκπαίδευσης χωρίς την παραμικρή επιστημονική κατάρτιση, ο οποίος ουδεμία ιδέα είχε για συστήματα στήριξης φωτοβολταϊκών στοιχειών, υπεξήγαγε και αντέγραψε δολίως τα σχέδια της δικής του εφεύρεσης καθώς και τη στατική μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό του ο Δ.

Μ., με σκοπό ο ίδιος να δραστηριοποιηθεί στο χώρο κατασκευής και εμπορίας tracker και να του προκαλέσει τεράστια οικονομική ζημία και βλάβη, παρεμποδίζοντας την εμπορική του δραστηριότητα και θέτοντας κατ' αυτό τον τρόπο την επιχείρησή του εκτός της συγκεκριμένης αγοράς, καθόσον για μια δική του εφεύρε δυνάμει της οποίας λειτουργούν 4 φωτοβολταϊκά πάρκα μέχρι σήμερα, αυτός (ενάγων) δεν δικαιούται να λάβει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, καθόσον έχει χορηγηθεί στον υπεξαγωγέα εναγόμενο το σχετικό δίπλωμα από τον ΟΒΙ και για το λόγο αυτό έχει οριστικά χαθεί το στοιχείο του "νέου" της εφεύρεσης.

Για την παραπάνω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγομένου ασκήθηκε σε βάρος του, κατόπιν της υπ' αυτού (ενάγοντος) με … …/… μήνυσης εναντίον του, ποινική δίωξη για υπεξαγωγή εγγράφων και αυτός καταδικάστηκε, για την πράξη του αυτή, με την 17270/2014 απόφαση του Γ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών και δη καταδικάστηκε, "Ως υπαίτιος του ότι στη Θεσσαλονίκη στις 21.12.2009, με σκοπό να βλάψει άλλον απέκρυψε έγγραφα, των οποίων δεν είναι κύριος και που άλλος έχει δικαίωμα, κατά τις διατάξεις του αστικού δικαίου να ζητήσει την παράδοσή τους και ειδικότερα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, έχοντας αναλάβει, για λογαριασμό του εγκαλούντα Γ.

Τ., την κατασκευή μεταλλικών εξαρτημάτων, τα οποία επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για την εγκατάσταση και λειτουργία (4) φωτοβολταϊκών πάρκων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο στη Β. Ελλάδα και έχοντας λάβει στην κατοχή του από τον εγκαλούντα, τα σχέδια και τη στατική μελέτη των προαναφερθέντων συστημάτων στήριξης φωτοβολταϊκών πλαισίων, προκειμένου να προβεί στην ανατεθείσα σ' αυτόν κατασκευή με απόλυτη ακρίβεια, δεδομένου ότι ο εγκαλών είχε επινοήσει [κατατεθείσης σχετικώς της από 19.2.2009 αίτησης χορήγησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας και χορηγηθέντος - εν τέλει - του υπ' αριθμ.

…/….6.2011 διπλώματος ευρεσιτεχνίας] την κατασκευή του ως άνω συστήματος στήριξης φωτοβολταϊκών πλαισίων (trackers), αυτός (ο κατηγορούμενος) με σκοπό να βλάψει τον εγκαλούντα, απέκρυψε τα σχέδια και τη στατική μελέτη των ως άνω συστημάτων, και αρνήθηκε να τα παραδώσει στον τελευταίο, αν και γνώριζε ότι, αφ' ενός μεν δεν ήταν κύριος αυτών, αφ' ετέρου δε ότι ο εγκαλών είχε δικαίωμα, κατά τις διατάξεις του αστικού κώδικα να ζητήσει την παράδοσή τους, καθόσον τα μεν σχέδια ήταν, όπως προαναφέρθηκε, εφεύρεσης του εγκαλούντος, η δε στατική μελέτη είχε εκπονηθεί για λογαριασμό και πάλι του εγκαλούντος από τον Δ.

Μ. με εντολές και οδηγίες αυτού". Ότι η ανωτέρω πράξη του εναγομένου, πέραν του ότι κρίθηκε πως στοιχειοθετεί το ποινικό αδίκημα της υπεξαγωγής εγγράφων, αποτελεί παράλληλα και αδικοπραξία κατά το άρθρο 914 ΑΚ, ώστε κατ' εφαρμογή αυτού ο εναγόμενος υποχρεούται να τον αποζημιώσει, διότι: 1) ενεργώντας στα πλαίσια της μεταξύ τους ως άνω συνεργασίας για την κατασκευή των μεταλλικών εξαρτημάτων της τελικής ως άνω εφεύρεσης "G.

TIKAS TRACKER 2 - ΗΛΙΟΣΤΑΤΗΣ ΔΥΟ ΑΞΟΝΩΝ", την 21/12/2009, υπεξήγαγε και αντέγραψε δολίως τα σχέδια της δικής του εφεύρεσης καθώς και τη στατική μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό του ο Δ. Μ., παρότι γνώριζε ότι δεν ήταν δικά του, με σκοπό ο ίδιος να δραστηριοποιηθεί στο χώρο κατασκευής και εμπορίας tracker και να τον βλάψει οικονομικά, παρεμποδίζοντας την εμπορική του δραστηριότητα και θέτοντας κατ' αυτόν τον τρόπο την επιχείρησή του εκτός της συγκεκριμένης αγοράς (παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά), 2) το αποτέλεσμα της ως άνω υπεξαγωγής των εγγράφων του ήταν η έκδοση υπέρ του εναγομένου του με αριθμό …/…-04-2011 διπλώματος ευρεσιτεχνίας από τον ΟΒΙ για τον ως άνω tracker 2, ο οποίος ήταν δικής του εφεύρεσης.

Ότι, από αυτήν την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγομένου υπέστη θετική και αποθετική ζημία, ύψους τουλάχιστον 124.370,76 ευρώ, ενώ ο εναγόμενος αποκόμισε τεράστιο οικονομικό όφελος, κατά τα κατωτέρω, καθόσον έθεσε αυτόν (ενάγοντα) εκτός της συγκεκριμένης αγοράς tracker...ΕΠΕΙΔΗ λόγω της ως άνω ιστορηθείσας παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς δοκίμασα μεγάλη ηθική, ψυχική και σωματική ταλαιπωρία, άγχος και καταπόνηση, δεδομένου ότι προσπαθώ εδώ και πέντε χρόνια με κάθε νόμιμο μέσο να προστατέψω τα δικαιώματά μου και να πετύχω τη δικαστική δίωξη του δράστη, με τα πρώτα θετικά αποτελέσματα να έρχονται μόλις το 2014, ενώ ο εναγόμενος συνεχίζει μέχρι και σήμερα την - στηριζόμενη στην παράνομη ως άνω υπεξαγωγή - εμπορική του δραστηριότητα, η οποία έχει θέσει την επιχείρησή μου εκτός αγοράς.

Επιπλέον, εξαιτίας της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του εναγομένου έχω βρεθεί σε κατάσταση πρωτοφανούς οικονομικής δυσπραγίας (το 2014 έφτασα στα όρια της ανέχειας, ως αναλύθηκε ανωτέρω και μεγάλης στενοχώριας, επειδή η επιχείρησή μου έχασε τόσο σε κύρος όσο και σε εμπορική φήμη), αφού μετά τα 4 πρώτα φ/β πάρκα που κατασκεύασε δε δικαιούται να κατασκευάσει και να πωλήσει τον δικής μου επινόησης tracker 2, για την κατασκευή του οποίου εργάστηκα αμέτρητες ώρες και κατέθεσα όλη την επιστημονική μου γνώση και κατάρτιση.

Αυτή η συνεχής αγωνία της οικονομικής εξαφάνισης μετά από τριάντα χρόνια εργασίας ως μηχανικός, η οποία προκλήθηκε από την αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου μου έχει επηρεάσει σοβαρά την ψυχική μου υγεία και απειλεί να κλονίσει και τη σωματική μου υγεία.

Για τους λόγους αυτούς, το Γ' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω υπ' αριθμόν 17270/2014 απόφασή του αποφάνθηκε ότι έχω υποστεί ηθική βλάβη από την άδικη συμπεριφορά του εναγομένου-δράστη, τον οποίο και υποχρέωσε να μου καταβάλει το ποσό των 44 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ως άνω ηθικής μου βλάβης, το οποίο ποσό αιτήθηκα επιφυλασσόμενος όπως διεκδικήσω το υπόλοιπο της αξίωσής μου αυτής ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών δικαστηρίων.

Επομένως, δεδομένου ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει η ΑΚ 932 και η συνολική χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστην ανέρχεται στο ποσό των 10.673,24 ευρώ, θα πρέπει να μου επιδικαστεί το εύλογο υπόλοιπο ποσό των δέκα χιλιάδων εξακοσίων είκοσι εννιά ευρώ και είκοσι τεσσάρων λεπτών (10.673,24 - 44=10.629,24) για χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστην από την αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου".

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε το δεύτερο λόγο της έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου, με τον οποίο αυτός παραπονείτο για εσφαλμένη απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο της ένστασής του περί απαραδέκτου της ένδικης αγωγής, ως προς το, ως ανωτέρω, διαλαμβανόμενο σ' αυτή κεφάλαιο της αξίωσης του αντιδίκου του για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης του, συνεπεία αδικοπραξίας, συνισταμένης στην υπεξαγωγή των ανωτέρω σχεδίων του, με τις ακόλουθες σκέψεις: "...η άνω πρώτη αγωγή του ενάγοντος, που ένα από τα αιτήματα που είχε ήταν η καταβολή του ποσού των (60.000 + 60.000 + 60.000=) 180.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, στηριζόταν νομικά, όσον αφορά την αξίωση αυτή, στις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 57, 914, 919, 932 και στις διατάξεις του ν. 146/1914 περί αθέμιτου ανταγωνισμού και πραγματικά σε ιστορικό αδικοπραξίας που είχε σχέση i) κατά ένα μέρος (60.000 ευρώ) με την ηθική βλάβη που είχε υποστεί ο ενάγων από την προσβολή της προσωπικότητάς του, λόγω του ότι ο εναγόμενος ιδιοποιήθηκε δόλια, παράνομα και χωρίς τη συναίνεσή του προϊόντα της διανοίας του, δηλαδή τα σχέδια του επίδικου tracker, προχωρώντας σε παραγωγή και εκμετάλλευση αυτού για λογαριασμό του, με σκοπό το προσωπικό του κέρδος σε βάρος του και σε βάρος της περιουσίας του, σε συνδυασμό με τις διατάξεις περί αθέμιτου ανταγωνισμού, ί) κατά άλλο μέρος (60.000 ευρώ) με την ηθική βλάβη που είχε υποστεί ο εναγόμενος από αυτή καθαυτή την υπεξαίρεση (που συνιστά και αδικοπραξία) των επίδικων κινητών πραγμάτων του και των επίδικων σχεδίων του κατασκευής του εν λόγω tracker εκ μέρους του αντιδίκου σε βάρος του και ίίί) κατά το τελευταίο μέρος (60.000 ευρώ) με την ηθική βλάβη που είχε υποστεί από τη γενόμενη απιστία (που συνιστά και αδικοπραξία) εκ μέρους του εναγομένου σε βάρος του.

Αντίθετα, η δεύτερη με αριθμό κατάθεσης 24743/2014 αγωγή του ενάγοντος...επί της οποίας (αγωγής) εκδόθηκαν η εκκαλούμενη 2188/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, καθώς και η θεωρούμενη ως συνεκκαλούμενη 91/2016 μη οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, στηρίζει την ένδικη αξίωση της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (ποσού 10.629,24 ευρώ) σε διαφορετική ιστορική βάση αδικοπραξίας και δη σε υπεξαγωγή εγγράφων (ΠΚ 222), αξιόποινη πράξη (που αποτελεί και αδικοπραξία), για την οποία ο εναγόμενος κρίθηκε ομόφωνα, με σύμφωνη εισαγγελική πρόταση, ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών, με τη με αριθμό 17270/2014 απόφαση του Γ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία μάλιστα επιδικάστηκε στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση 44 ευρώ, λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη από την εν λόγω αξιόποινη πράξη...Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, λόγω μη ταυτότητας της ιστορικής βάσης:...β) δεν υφίσταται δεδικασμένο στη νέα δίκη, όσον αφορά την ένδικη αξίωση του ενάγοντος (ήδη εφεσιβλήτου), για καταβολή χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης (ποσού 10.629,24 ευρώ), που να απορρέει από την έκδοση της προαναφερόμενης 20102/2012 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπως κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου έκρινε η εκκαλουμένη 2188/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης...".

Όμως, υπό τα δεδομένα αυτά, με την ανωτέρω, υπ' αριθ. 20102/2012, τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κρίθηκε το σύνολο της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του εναγομένου, που καλύπτει και την παράνομη άρνηση του τελευταίου να επιστρέψει στον ήδη αναιρεσίβλητο ενάγοντα τα επίμαχα σχέδια, τα οποία αυτός κατείχε ως ανωτέρω αναφέρεται.

Σημειουμένου, εν προκειμένω ότι για τη θεμελίωση της αστικής αδικοπρακτικής ευθύνης του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου, δεν ασκεί έννομη επιρροή το γεγονός του διαφορετικού ποινικού χαρακτηρισμού της ανωτέρω συμπεριφοράς αυτού και δη ως "υπεξαίρεσης" ή "υπεξαγωγής" εγγράφων, η οποία (συμπεριφορά) ως ενιαίο βιοτικό συμβάν εμφανίζει ενότητα και αποτελεί το νόμιμο λόγο των ζητούμενων αυτοτελώς, ως ανωτέρω, ποσών χρηματικής ικανοποιήσεως, και επομένως κρίθηκε με την προαναφερθείσα, τελεσίδικη, απόφαση.

Εφόσον δε με την εν λόγω απόφαση δεν κρίθηκε μέρος μόνον, αλλά η σύνολη αιτία θεμελιώσεως της ένδικης αξιώσεως του αναιρεσείοντος για χρηματική ικανοποίηση, εμποδίζεται από το δεδικασμένο της απόφασης αυτής η άσκηση νέας αγωγής, όπως η ένδικη, με την οποία ζητείται η επιδίκαση αυτοτελώς ιδιαίτερων ποσών χρηματικής ικανοποιήσεως, εξ αιτίας της εντασσομένης στο πλαίσιο της ίδιας, ως άνω ενιαίας, αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του αντιδίκου του, ήδη αναιρεσίβλητου.

Επομένως, εφόσον το Εφετείο, με τις παραπάνω αιτιολογίες του έκρινε αντίθετα, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο σχετικός, υπό στοιχείο (ΙΙΙ), αναιρετικός λόγος, με τον οποίον αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι κρίνοντας ότι δεν εκλύθηκε δεδικασμένο από την προαναφερθείσα τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και, συνακόλουθα, απορριπτέα ως απαράδεκτη την ένδικη αγωγή, ως προς την αξίωση του ήδη αναιρεσίβλητου εναγομένου να του επιδικασθεί χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, συνεπεία της ανωτέρω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου, υπέπεσε στην από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια.

Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να αναιρεθεί, εν μέρει, ήτοι κατά το μέρος της, με το οποίο δέχθηκε την ένδικη αγωγή ως προς το κεφάλαιο αυτής περί επιδικάσεως στον ήδη αναιρεσίβλητο, ενάγοντα, χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής του βλάβης, από την προαναφερθείσα αδικοπρακτική συμπεριφορά του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου και επιδίκασε στον πρώτο το ποσό των 5.000 ευρώ για την εν λόγω αιτία, εξαφανιζομένης, κατά δικονομική αναγκαιότητα και της περί δικαστικών εξόδων διάταξης αυτής και άνευ ειδικού παραπόνου (ΑΠ 805/2020, ΑΠ 798/2019).

Κατ' ακολουθία, η υπόθεση πρέπει να κρατηθεί από τον Άρειο Πάγο κατά το προαναφερθέν μέρος, που αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και κατά τη διάταξή της, με την οποία καταδικάσθηκε ο ήδη αναιρεσείων, ως εκκαλών, εναγόμενος στα δικαστικά έξοδα του αντιδίκου του (ΚΠολΔ 580 παρ. 3 εδ. α'). Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, πρέπει να κρατηθεί και να δικασθεί από το παρόν δικαστήριο η ένδικη έφεση, κατά το δεύτερο λόγο της, με τον οποίο παραπονείται ο ήδη αναιρεσείων, εκκαλών, ότι εσφαλμένα δέχθηκε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ότι δεν απορρέει δεδικασμένο από την 20120/2012 τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ως προς το ζήτημα της επιδίκασης χρηματικής ικανοποιήσεως στον ήδη αναιρεσίβλητο, ενάγοντα, λόγω της ηθικής του βλάβης συνεπεία της προαναφερθείσας αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του αντιδίκου του και του επιδίκασε για την αιτίαν αυτή το χρηματικό ποσό των 5.000 ευρώ.

Επομένως, με βάση τις προαναφερθείσες σκέψεις της παρούσας αναιρετικής απόφασης, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε αντί να απορρίψει, ως απαράδεκτη, κατά το κεφάλαιο αυτό (χρηματικής ικανοποίησης ηθικής βλάβης), την ένδικη αγωγή του αναιρεσίβλητου, έσφαλε. Συνακόλουθα, ο υπό κρίση, δεύτερος, λόγος της έφεσης του εκκαλούντος, εναγομένου, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, κατά το ως άνω κεφάλαιό της, καθώς και κατά την περί δικαστικών εξόδων διάταξή της (ΑΠ 192/1998, ΑΠ 748/1984).

Στη συνέχεια, πρέπει να κρατηθεί και δικασθεί, κατά τούτο, η ένδικη αγωγή και να απορριφθεί αυτή, κατά το προαναφερθέν κεφάλαιό της, ως απαράδεκτη. Τα δικαστικά έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, κατανεμόμενα, ανάλογα με την έκταση της νίκης και ήττας του καθενός διαδίκου, πρέπει να επιβληθούν στον εναγόμενο, εφόσον ο ενάγων υπέβαλε σχετικό αίτημα, με την αγωγή και τις προτάσεις του και, ακόμη, να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της εν μέρει ήττας του, σε μέρος των δικαστικών εξόδων, για την παρούσα δίκη, του αναιρεσείοντος, που υπέβαλε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού του αιτήματος (ΚΠολΔ 178 παρ. 1, 183 και 191 παρ. 2), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα των παραβόλων, που κατέθεσε για την άσκηση των ως άνω ενδίκων μέσων της έφεσης και της αίτησης αναίρεσης (άρθρα 495 παρ. 3 εδαφ. ε' του ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, εν μέρει, την 784/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και δη κατά το κεφάλαιό της, που απέρριψε το δεύτερο λόγο της από 10-04-2017 (αρ. κατ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ.ΕΤΟΣ 901/901/2017) έφεσης του αναιρεσείοντος.

Κρατεί και δικάζει την έφεση, κατά το ανωτέρω μέρος της.

Δέχεται τυπικά και κατ' ουσία την έφεση, ως προς τον προαναφερθέντα (δεύτερο) λόγο αυτής.

Εξαφανίζει την εκκαλούμενη 2188/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά το κεφάλαιό της, περί υποχρεώσεως του εναγομένου να καταβάλει στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης, καθώς και κατά τη διάταξή της, περί καταδίκης του εναγομένου στα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος.

Δικάζει την ένδικη αγωγή, ως προς το ανωτέρω κεφάλαιο και αίτημα αυτής.

Απορρίπτει, ως απαράδεκτη, την αγωγή, κατά το προαναφερθέν κεφάλαιο και αίτημά της.

Καταδικάζει τον εκκαλούντα, εναγόμενο σε μέρος των δικαστικών εξόδων του εφεσίβλητου, ενάγοντα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, από δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο σε μέρος των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, από δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Και,

Διατάζει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα των παραβόλων, που κατέθεσε για την άσκηση των αναφερομένων στην παρούσα απόφαση ενδίκων μέσων της έφεσης και της αίτησης αναίρεσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

(Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 3 Σεπτεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ