1097/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1097 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1097/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Σ. Π., το γένος Α. Μ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Π. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γιαννακόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-7-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 749/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 4330/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 22-5-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 16-1-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης ως απαράδεκτη, διαφορετικά αν δηλαδή αυτή είναι απαράδεκτη, εισηγούμαι την απόρριψη της, ως αβάσιμη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αναίρεση, κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε λυμένος, ο μεταξύ των διαδίκων γάμος.

ΙΙ. Από την 50432/15-11-2013 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών Ά. Κ., προκύπτει, ότι, με επίσπευση του αναιρεσίβλητου, ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας, και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 128§4 και 562§2β και 4 Κ.Πολ.Δ.) στην αναιρεσείουσα. Επομένως, εφόσον η τελευταία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατ' άρθρο 242§2 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της (άρθρ. 576 περ. 2 Κ.Πολ.Δ.)

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 553§1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων, οι οποίες δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση. Οι προθεσμίες δε ανακοπής ερημοδικίας και αναίρεσης είναι διαδοχικές, δηλαδή η προθεσμία της αναίρεσης κινείται, μόλις εκπνεύσει η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας.

Έτσι, οι ερήμην οριστικές αποφάσεις, του εφετείου καθίστανται τελεσίδικες και, έκτοτε, συνεπώς, μπορεί να ασκηθεί κατ' αυτών αναίρεση, μόνον όταν έπαυσαν να υπόκεινται σε ανακοπή ερημοδικίας και από τους δύο διαδίκους, είτε διότι παρήλθε η 15νθήμερη προθεσμία από την επίδοσή τους, είτε διότι ο ερημοδικασθείς παραιτήθηκε από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση του (άρθρ. 503§1 Κ.Πολ.Δ.

βλ. και Ολ. Α.Π. 11/1998, Α.Π. 1466/2010, Α.Π. 1260/2010). Ειδικά επί γαμικών διαφορών, η παραίτηση δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, αλλά μόνο με ρητή δήλωση, η οποία γίνεται στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (άρθρο 606 Κ.Πολ.Δ.) ή, μετά ταύτα, με δήλωση, η οποία καταχωρείται στα πρακτικά ή με δικόγραφο, το οποίο επιδίδεται στον αντίδικο (Α.Π. 741/2011, Α.Π. 1466/2010).

Η απόδειξη της τελεσιδικίας γίνεται με την προσκόμιση των σχετικών εκθέσεων επίδοσης ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που εκδόθηκε, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου, ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο, διαφορετικά η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπάγγελτα, ως απαράδεκτη (Α.Π. 1466/2010, Α.Π. 839/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, εισάγεται προς κρίση αναίρεση, κατά της 4330/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύτηκε στις 31-7-2012, μετά από συζήτηση ερήμην της εκκαλούσας και νυν αναιρεσείουσας, όρισε παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας και απέρριψε την έφεση. Στο δικόγραφο της αναίρεσης δεν γίνεται μνεία παραίτησης από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας ή από τυχόν δικόγραφο ασκηθείσας ανακοπής ερημοδικίας.

Δεν προσκομίζεται δε οποιοδήποτε στοιχείο από το οποίο να προκύπτει, είτε ότι η ερημοδικασθείσα από το εφετείο, αντίδικος του παραστάντος κατά τη συζήτηση της αναίρεσης αναιρεσιβλήτου, δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, είτε ότι αυτή παραιτήθηκε από το δικαίωμα της να ασκήσει το ένδικο αυτό μέσο. Επομένως, δεν αποδεικνύεται, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του εφετείου είχε καταστεί κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αναίρεσης τελεσίδικη, γι' αυτό και πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση, ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσειιουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 12 παρ 2 Ν. 4055/2012) και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος της αναιρεσείουσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-5-2013 αίτηση Σ. (Σ.) Π. για αναίρεση της 4330/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου, στο Δημόσιο Ταμείο Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας, τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2014. Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ