Supreme Court dismisses appeal for failure to consider divorce decree as evidence in alimony case.

Απόφαση 1094 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1094/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Nοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Κατίκα, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου : Ψ συζ. Χ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Αμοναχάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-7-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 430/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 581/2007 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 25-11-2007 αίτησή του και τους από 6-8-2009 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 29-10-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 349 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Και έχει μεν υποχρέωση να αιτιολογήσει την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάμει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Αν όμως από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι, για τον σχηματισμό δικανικής πεποίθησης του δικαστηρίου επί ενός ουσιώδους ζητήματος, ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθησαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 11 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση που αφορά υπόθεση διατροφής μεταξύ συζύγων, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του σχετικά με την επελθούσα διάσταση των διαδίκων, τα ακόλουθα: "Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο την 5-2-1978 από τον οποίο απέκτησαν τρία τέκνα εκ των οποίων το ένα απεβιώσε σε τροχαίο ατύχημα την 11-9-1999 και τα άλλα δύο είναι ήδη ενήλικα.

Η έγγαμος συμβίωση των διαδίκων αρχικά ήταν ομαλή στη συνέχεια όμως και δη κατά την τελευταία πενταετία άρχισαν να διαπληκτίζονται μεταξύ των κυρίως λόγω του ότι ο εκκαλών είχε δημιουργήσει εξωσυζυγικούς δεσμούς αρχικά με μία ξανθιά κοπέλα που δούλευε στη καφετέρια "..." και διέμενε στην περιοχή "..." και στη συνέχεια με μια κοπέλα ονομαζόμενη ...

η οποία εργάζεται στο Εργατικό Κέντρο ... και ότι ο ως άνω εκκαλών την 10-4-2004 εγκατέλειψε τη συζυγική οικία. Συγκεκριμένα περιστατικά από τα οποία να προκύπτει η εγκατάλειψη της συζυγικής οικίας εγένετο αποκλειστικά εξ αιτίας της προς αυτόν συμπεριφοράς της εφεσίβλητης δεν αποδείχθησαν καθόσον τα περιστατικά που επικαλείται ο εκκαλών είτε συνέβησαν μετά την εγκατάλειψη απ' αυτόν της συζυγικής οικίας, είτε πολλά χρόνια πριν.

Ενόψει των ανωτέρω η έγγαμος συμβίωση των διαδίκων διασπάστηκε για εύλογη αιτία για την εφεσίβλητη και δικαιούται διατροφή σε χρήμα που θα προκαταβάλλεται κατά μήνα από το σύζυγό της". Εξάλλου με την υπ' αριθμ. 329/2006 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου έγινε δεκτή σχετική αγωγή του αναιρεσείοντος και κηρύχθηκε λυμένος ο γάμος των διαδίκων, επειδή "αποδείχθηκε ότι οι σχέσεις του ζευγαριού έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά, από λόγο που αφορά το πρόσωπο της εναγομένης, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα".

Από τη διαλαμβανόμενη δε στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, ότι κατά την εκτίμηση των αποδείξεων ελήφθησαν υπόψιν (και) τα έγγραφα που προσεκόμισαν και επεκαλέσθησαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό προς το προαναφερθέν περιεχόμενο της αυτής απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Εφετείο, για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψιν και συνεξετίμησε και την ανωτέρω οριστική απόφαση περί διαζυγίου, που είχε προσκομίσει και επικαλεσθεί ο αναιρεσίων και η οποία φέρεται αγνοηθείσα. Κατά συνέπεια οι περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ απορρέοντες, μοναδικός της αιτήσεως αναιρέσεως και μοναδικός του προσθέτου αναιρετηρίου λόγου είναι αβάσιμοι και πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-11-2007 αίτηση του Χ, όπως αυτή συμπληρώθηκε με το από 6-8-2009 πρόσθετο αναιρετήριο, για αναίρεση της 581/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ