Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ignored evidence regarding property ownership claims.

Απόφαση 1094 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1094/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη, και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Στρατογιάννη.

Της αναιρεσίβλητης: ....., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μικρό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-2-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε προς το Ειρηνοδικείο Λαυρίου.

Εκδόθηκε η απόφαση 112/1997 η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών λόγω αρμοδιότητος. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε την 1635/2000 απόφαση συνεκδικάζοντας την ανωτερω αγωγή με την από 1-7-1996 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης.

Εκδόθηκε η 4359/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητά ο αναιρεσείων με την από 16-11-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 8-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

-ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ.8 περ.β΄ ΚΠολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα, νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Δεν στοιχειοθετείται, όμως, ο λόγος αυτός αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, έστω και αν η απόρριψή του δεν είναι ρητή, αλλά συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης ( Ολ. ΑΠ 11/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αρ.8 εδ.β΄ Κ.Π.ολ.Δ.

πλημμέλεια, ισχυριζόμενος ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πραγματικά περιστατικά που αυτός είχε προτείνει για τη θεμελίωση των αγωγικών ισχυρισμών του ότι απέκτησε την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου, αφενός με παράγωγο τρόπο, ήτοι κατόπιν δωρεάς από τον πατέρα του, με το υπ' αριθμ. ..... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κέας Αντ.

Κορακάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα, και αφετέρου πρωτοτύπως με τακτική και με έκτακτη χρησικτησία. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, που δέχθηκε ότι το επίδικο περιλαμβάνεται εξολοκλήρου στους τίτλους κυριότητας της αναιρεσίβλητης ενάγουσας και των δικαιοπαρόχων αυτής και όχι στους τίτλους (συμβόλαια) των δικαιοπαρόχων του αναιρεσείοντος ενάγοντος και ότι η αναιρεσίβλητη κατέστη κυρία του επιδίκου τόσο με παράγωγο τρόπο, όσο και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, ως νεμηθείσα αυτό με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο επί χρονικό διάστημα μιας τουλάχιστον εικοσαετίας πριν από την έγερση των ενδίκων αντίθετων αγωγών, έλαβε υπόψη όλα τα περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής του αναιρεσείοντος, αλλά έκρινε ότι αυτά δεν αποδεικνύονται.

Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος που αναφέρεται στη μη λήψη υπόψη πραγματικών περιστατικών που συνιστούν άρνηση των ισχυρισμών της αναιρεσίβλητης ότι απέκτησε την κυριότητα του επιδίκου με τους προαναφερόμενους τρόπους, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

-ΕΠΕΙΔΗ, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.10 εδ.α΄ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το Εφετείο δέχθηκε ως αληθινά πράγματα ουσιώδη για την έκβαση της δίκης, χωρίς απόδειξη, και ειδικότερα α) ότι το επίδικο περιλαμβάνεται στο ακίνητο που περιγράφεται στους τίτλους κυριότητας της αναιρεσίβλητης και των δικαιοπαρόχων της, β) ότι με το από 5-8-1965 ιδιωτικό συμφωνητικό η δικαιοπάροχος μητέρα της αναιρεσίβλητης εκμίσθωσε το επίδικο στον πατέρα του αναιρεσείοντος γ) ότι οι δικαιοπάροχοι της αναιρεσίβλητης από το έτος 1927 και στη συνέχεια η ίδια κατείχαν με διάνοια κυρίου το επίδικο, ασκώντας επ' αυτού όλες τις προσιδιάζουσες πράξεις φυσικής εξουσίασης, συνεχώς και αδιαλείπτως μέχρι την άσκηση της αγωγής, χωρίς η αναιρεσίβλητη να ενοχληθεί από κανένα και με την εύλογη πεποίθηση ότι δεν προσβάλλει δικαίωμα τρίτου και δ) ότι η αναιρεσίβλητη έγινε κυρία του επιδίκου και πρωτοτύπως, με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, αφού, συνυπολογιζομένου και του χρόνου νομής των δικαιοπαρόχων της, νεμήθηκε τούτο με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο επί χρόνο μεγαλύτερο της εικοσαετίας.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο κατέληξε στην πιο πάνω εξενεχθείσα ουσιαστική κρίση, αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα κατ' είδος αναφερόμενα σ' αυτήν αποδεικτικά μέσα (καταθέσεις μαρτύρων, έγγραφα, ένορκες βεβαιώσεις, έκθεση πραγματογνωμοσύνης κ.λ.π.), που είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει οι διάδικοι.

ΕΠΕΙΔΗ, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ΄ ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το Εφετείο που την εξέδωσε δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε και ειδικότερα: α) τα υπ' αριθμ. ..., .... και .... συμβόλαια των συμβολαιογράφων Κέας Ιωάννη Περίδου και Αντ. Κορακάκη και β) τις ένορκες βεβαιώσεις των ..., ....., ...., ...., .... και ...... Ο λόγος αυτός αναιρέσεως κατά το μέρος που αφορά τη μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο των παραπάνω συμβολαίων πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος , διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση, στην οποία γίνεται ρητή αναφορά στα δύο πρώτα συμβόλαια, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα συμβόλαια, ενώ κατά το μέρος που αφορά τη μη λήψη υπόψη των ενόρκων βεβαιώσεων των ως άνω μαρτύρων είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν εξατομικεύονται τα επί μέρους αυτά αποδεικτικά μέσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-11-2005 αίτηση αναιρέσεως του ..... κατά της υπ' αριθμ.4359/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 16 Μαϊου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ