1093/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1093 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1093/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Ε. χήρας Ε. Κ. το γένος Σ. Σ., 2) Α. Κ. του Ε., 3) Α. Κ. του Ε., κατοίκων ... , οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Καλλιόπη Μανώλη.

Του αναιρεσιβλήτου: Θ.-Α. Σ. του Β., κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Σφυρή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/7/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 288/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 6232/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν με την από 25/7/2012 αίτησή τους οι αναιρεσείουσες.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 19/9/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 25/7/2012 αιτήσεως των αναιρεσειουσών 1) Ε. χήρας Ε. Κ. το γένος Σ. Σ., 2) Α. Κ. του Ε., 3) Α. Κ. του Ε., κατοίκων ... , για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6232/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, αν το δικαστήριο υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου, με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν, από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο ορθώς ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για παράπονο, αναγόμενο στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει του αναιρετικού ελέγχου. Πάντως, για να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικώς ή κυρίως επί του εγγράφου, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παρεμορφώθη, όχι δε και όταν έχει απλώς συνεκτιμήσει τούτο, μετά των λοιπών αποδεικτικών μέσων, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικώς προς το πόρισμα στο οποίο κατέληξε ως προς το αποδεικτέο γεγονός (Ολ.Α.Π. 1/1999, 2/2008, Α.Π. 896/2011 Περαιτέρω, ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ.

γ' Κ.Πολ.Δ. συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επεκαλέσθησαν και προσεκόμισαν είτε προς άμεση είτε προς έμμεση απόδειξη. Κατά την βασιμότητα του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την εκτίμηση ή μη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψιν κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 Κ.Πολ.Δ. (Ολ.Α.Π. 2/2008).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 9 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, με την οποία ζητείται η παροχή εννόμου προστασίας, υπό οιανδήποτε μορφή της, που δημιουργεί εκκρεμότητα δίκης, και ιδίως η αγωγή, η ανταγωγή, η κυρία παρέμβαση, η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, η ανακοπή ή τριτανακοπή και τα ένδικα μέσα.

Τέτοια αίτηση είναι επίσης και αυτή με την οποία ο διάδικος ζητεί τη διενέργεια υποχρεωτικής για το δικαστήριο διαδικαστικής πράξεως, όπως είναι και η περί επιδείξεως εγγράφου τοιαύτη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 450 παρ. 2 και 451 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., υπό την προϋπόθεση όμως ότι στην αίτηση αυτή γίνεται επίκληση της κατοχής του εγγράφου από τον αντίδικο του αιτούντος, προσδιορίζεται σαφώς το έγγραφο και το περιεχόμενό του και εκτίθενται περιστατικά, από τα οποία προκύπτει το έννομο συμφέρον του αιτούντος, δηλαδή ότι το έγγραφο είναι πρόσφορο προς άμεση ή έμμεση απόδειξη λυσιτελούς ισχυρισμού του αιτούντος ή προς ανταπόδειξη τοιούτου ισχυρισμού του αντιδίκου του (Α.Π. 2095/2009, 1045/2004, 31/2006).

Αντιθέτως ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν συντρέχει όταν η αιτούμενη διαδικαστική πράξη εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου της ουσίας (Α.Π. 40/2008). Τοιαύτη δε διαδικαστική πράξη αποτελεί και η προς συμπλήρωση των αποδείξεων διενέργεια πραγματογνωμοσύνης (άρθρο 368 Κ.Πολ.Α.), η οποία εναπόκειται στην κυριαρχική και μη ελεγχομένη αναιρετικώς κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο εκτιμά ελευθέρως την ανάγκη της χρησιμοποιήσεως του αποδεικτικού αυτού μέσου, με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία κάποιος από τους διαδίκους ζητήσει τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης και το δικαστήριο κρίνει ότι χρειάζονται όχι απλώς "ειδικές", αλλά "ιδιάζουσες" γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, οπότε οφείλει να διορίσει πραγματογνώμονα.

Συνεπώς, αν δεν συντρέχει η ως άνω προϋπόθεση και η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου της ουσίας, η μη λήψη υπόψιν σχετικού αιτήματος διαδίκου και η απόρριψη του ρητούς ή σιωπηρώς, δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως (Α.Π. 522/2012). Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 10 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποιά αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά (Α.Π. 1131/2007, 2122/2009, 379/2006, 120/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος των, τα εξής: "Ο ενάγων ασκεί ... επιχείρηση υδροπονικής καλλιέργειας και εμπορίας τριαντάφυλλων και ... διατηρεί και εκμεταλλεύεται θερμοκήπια, καλύπτοντα έκταση 35 στρεμμάτων, στην Παλαιά Φώκαια Αττικής ...

Έχει επίσης στην ... κυριότητα, νομή και κατοχή του ... έναν αγρό, εκτάσεως 2.100 τετ. μέτρων, κείμενο στη θέση "..." ... του Δήμου Κερατέας Αττικής ... Στον αγρό αυτό, ο οποίος απέχει από τα θερμοκήπια περί τα 8 περίπου χιλιόμετρα, υπάρχει φρέαρ βάθους 25 μέτρων με ηλεκτροκίνητο αντλητικό μηχανισμό, ο οποίος τροφοδοτείται με ρεύμα από εναέριο καλώδιο της ΔΕΗ ...

Από το φρέαρ που υπάρχει στον αγρό αυτό ο ενάγων υδροδοτεί, μέσω υπογείου αγωγού, διατομής 2,5 ιντσών και μήκους 8 χιλιομέτρων, τα ευρισκόμενα ... στην Παλαιά Φώκαια θερμοκήπια του, όπου καλλιεργεί, με τη μέθοδο της υδροπονίας, περισσότερα από 200.000 φυτά τριανταφυλλιάς ... Για την τροφοδοσία του αντλητικού μηχανισμού με ηλεκτρικό ρεύμα η ΔΕΗ είχε χορηγήσει στον πατέρα του ενάγοντος ήδη από την 1.10.1987 την υπ' αριθμόν 6097480 εναέρια παροχή στη θέση "..." ...

Η παροχή αυτή τον Δεκέμβριο του 2005 ήταν ενεργός ... Βέβαια ... στον πατέρα του ενάγοντος ... είχαν χορηγηθεί ... σε προγενέστερους χρόνους, και άλλες τέσσερις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος για ισάριθμες γεωτρήσεις φρέατα, κείμενες πλησιέστερα προς την θέση των θερμοκηπίων, αλλά οι γεωτρήσεις αυτές, λόγω της υφαλμύρωσης τον νερού και της εκ του λόγου ακαταλληλότητας του για υδροπονική καλλιέργεια, είχαν καταστεί ανενεργές και έτσι ο ενάγων χρησιμοποιούσε για την υδροπονική καλλιέργεια των θερμοκηπίων του το νερό του φρέατος που υπήρχε στον αγρό του στη θέση "...", το οποίο ...

ήταν καθαρό και πρόσφορο για το είδος αυτό ανθοκομικής καλλιέργειας, εζ ου και οι καταγεγραμμένες στους πιο πάνω λογαριασμούς της ΔΕΗ καταναλώσεις ηλεκτρικού ρεύματος. Οι εναγόμενες ... έχουν στην ιδιοκτησία τους γειτονικό ... κτήμα στην ίδια θέση ... , την ταυτότητα του οποίου όμως δεν είχαν επαρκώς προσδιορίσει.

Τον Δεκέμβριο του 2005 αυτές έδωσαν εντολή σε άγνωστο πρόσωπο, γεωργοκαλλιεργητή της περιοχής, να οργώσει το κτήμα τους, πλην όμως, αγνοώντας την ακριβή θέση του, του υπέδειξαν, αντί του δικού τους κτήματος, εκείνο του ενάγοντος, πιστεύοντας ότι αυτό είναι το δικό τους. Την 20.12.2005 ο ... εντολοδόχος των εναγομένων ...

εισήλθε στον αγρό του ενάγοντος με τον γεωργικό του ελκυστήρα και όργωσε σε βάθος ενός περίπου μέτρου εδαφική λωρίδα αυτού εμβαδού 1.260 τετ. μέτρων. Κατά την άροση όμως έθραυσε σε αρκετά σημεία τον υπόγειο αρδευτικό αγωγό και επιπλέον απέκοψε το καλώδιο τροφοδοσίας ρεύματος στο τμήμα του από το αντλιοστάσιο μέχρι τον πυθμένα του φρέατος όπου ήταν εγκατεστημένη η αντλία.

Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα να διακοπεί η υδροδότηση των θερμοκηπίων του ενάγοντος. Η διακοπή έγινε αντιληπτή από τον ενάγοντα την επόμενη ημέρα, χρειάστηκαν δε δύο ημέρες για να αποκαταστήσει αυτός τη ζημία στον υπόγειο αγωγό και στο τροφοδοτικό καλώδιο της αντλίας. Κατά το διήμερο αυτό, όμως, έμειναν απότιστα και εκ του λόγου αυτού ξηράνθηκαν ολοσχερώς 10.000 φυτά τριανταφυλλιάς, δοθέντος ότι η εφαρμοζόμενη από τον ενάγοντα υδροπονική μέθοδος καλλιέργειας απαιτεί συνεχή σταθερά ρυθμισμένη, βάσει ηλεκτρονικού προγράμματος, υδροδότηση και ταυτόχρονη έγχυση στο νερό των αναγκαίων για την ανάπτυξη των φυτών θρεπτικών ουσιών, ώστε τυχόν διαταραχή αυτών και μάλιστα επί διήμερον να ασκεί δυσμενή επίδραση σε αυτά.

Αποκλειστικά υπαίτιες για τη ζημία του ενάγοντος είναι οι εναγόμενες, διότι από βαριά αμέλεια τους, συνιστάμενη στο ότι από έλλειψη της προσοχές την οποίαν όφειλαν, ως μετρίως συνετές κτηματίες, και από τις περιστάσεις μπορούσαν να καταβάλουν δεν εντόπισαν, κατόπιν επιμελούς έρευνας, την ακριβή θέση του κτήματός τους, το οποίο ήθελαν να οργώσουν, με αποτέλεσμα να υποδείξουν στον αγνώστων στοιχείων εντολοδόχο τους γεωργοκαλλιεργητή, αντί του δικού τους αγρού, εκείνον του ενάγοντος και να προκαλέσουν έτσι την παράνομη και ζημιογόνα επέμβαση του στην ιδιοκτησία του τελευταίου ...

Αβάσιμος είναι επίσης και ο ισχυρισμός των εναγομένων περί συμβολής του ενάγοντος εξ οικείου πταίσματος στη ζημία του, επειδή δήθεν δεν είχε επισημάνει την ύπαρξη αντλητικού συγκροτήματος στον αγρό του, διότι, σύμφωνα με όσα εκτίθενται παραπάνω, και αντλιοστάσιο εκ τσιμεντόλιθων υπήρχε σε αυτόν και εναέριο καλώδιο που τροφοδοτούσε την αντλία με ρεύμα ήταν εμφανές όχι μόνο σε έμπειρο γεωργοκαλλιεργητή αλλά και στον τυχόν τρίτο μετρίως συνετό επισκέπτη ...

Ο ενάγων αντικατέστησε τα ξηρανθέντα 10.000 φυτά με ισάριθμα νέα, για την αγορά των οποίων και την περαιτέρω ειδική φροντίδα και περιποίησή τους μέχρι να αναπτυχθούν και να ανθοφορήσουν, ότε επανήλθε στην προ της ζημιογόνου πράξεως κατάσταση, δαπάνησε το ποσό των 3 ευρώ ανά τεμάχιο και συνολικά εκείνο των 30.000 ευρώ ...

Συνεπώς η θετική από την παράνομη και υπαίτια πράξη των εναγομένων ζημία του ανέρχεται στο ποσό των 30.000 ευρώ. Περαιτέρω αυτός από την ίδια πράξη υπέστη, πλην της ζημίας, και ηθική βλάβη, διότι στενοχωρήθηκε από την καταστροφή της παραγωγής του. Δικαιούται, επομένως, χρηματική ικανοποίηση, το ποσό της οποίας, λαμβανομένων υπόψει του βαθμού πταίσματος των εναγομένων, του είδους και της εκτάσεως της ζημίας του και της οικονομικής κατάστασης των μερών πρέπει να καθοριστεί σε 5.000 ευρώ.

Άρα η υπό κρίση αγωγή πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει ως βάσιμη και κατ' ουσίαν για το ποσό των 35.000 ευρώ ...". Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως τους οι αναιρεσείουσες μέμφονται την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αριθ. 20 του Κ.Πολ.Δ., συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παρεμόρφωσε το περιεχόμενο δημοσίων εγγράφων και δη:

α) της υπ' αριθμ. πρωτ. .../28.4.1983 αδείας τομής της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, το αληθές περιεχόμενο της οποίας είναι ότι χορηγήθηκε άδεια στον πατέρα του αναιρεσιβλήτου, Β. Σ., για την ανόρυξη τάφρου στο πεζοδρόμιο ή το οδόστρωμα της Αγροτικής οδού Αγίου Γεωργίου από θέση «...» μέχρι το κτήμα που είναι στη θέση «Αγ.

Γεώργιος Αναβύσσου» 5 χιλιόμετρα, και όχι μέχρι το κτήμα του στην Παλαιά Φώκαια που απέχει οκτώ (8) χιλιόμετρα, όπως έγινε δεκτό από την προσβαλλομένη απόφαση, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην εσφαλμένη κρίση της υπάρξεως αγωγού μήκους οκτώ χιλιομέτρων από τον οποίο αρδεύονται τα θερμοκήπια του αναιρεσιβλήτου, β) του υπ' αριθμ. 52224/2006 εγγράφου της ΔΕΗ, το αληθές περιεχόμενο του οποίου είναι ότι στον προαναφερόμενο Β.

Σ. έχει χορηγηθεί εναέρια παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και δεν πιστοποιείται κανένα υπόγειο καλώδιο, και γ) του συνοδεύοντος την παροχή αυτή υπ' αριθμ. 9252/26.7.1985 δελτίου γεωργοτεχνικών και γεωργοοικονομικών στοιχείων του οποίου το αληθές περιεχόμενο είναι ότι η εν λόγω παροχή χορηγήθηκε για να ποτίζονται 10 στρέμματα ανθέων θερμοκηπίου, 30 στρέμματα αμπέλου και 15 στρέμματα κηπευτικών, που απέχουν 100 μέτρα από το πηγάδι και όχι τα θερμοκήπια αυτού στην Παλαιά Φώκαια, σε απόσταση οκτώ (8) χιλιόμετρα, όπως δέχθηκε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, αφ' ενός μεν δεν στηρίχθηκε αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο στα φερόμενα ως παραμορφωθέντα, ως άνω, έγγραφα, για την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, αλλά συνεκτίμησε αυτά μετά των λοιπών αποδεικτικών μέσων, αφ' ετέρου δε δεν παρεμόρφωσε, τα συγκεκριμένα έγγραφα, αλλά απέδωσε σ' αυτά νόημα διαφορετικό από αυτό που θεωρούν ορθό αναφορικά με το αποδεικτέο θέμα, οι αναιρεσείουσες, οι οποίες έτσι πλήττουν απαραδέκτως, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., την κρίση της προσβαλλομένης αποφάσεως για εκτιμητικό και όχι διαγνωστικό σφάλμα σε σχέση με τα επίμαχα έγγραφα.

Ειδικότερα καθόσον αφορά το πρώτο των προαναφερομένων εγγράφων , δηλαδή την υπ' αριθμ. .../28-4-1983 άδεια τομής οδοστρώματος δημοτικών οδών, το Εφετείο δέχθηκε ότι αφορούσε διάνοιξη τάφρου πέντε (5) και όχι οκτώ (8) χιλιομέτρου, όπως αβασίμως διατείνονται οι αναιρεσείουσες. Οκτώ (8) χιλιόμετρα, κατά την προσβαλλομένη απόφαση, είναι το συνολικό μήκος της τάφρου, συμπεριλαμβανομένου δηλαδή και του τμήματός της που εκτείνεται σε μη κοινόχρηστες εκτάσεις, το οποίο δεν καταλαμβάνεται από την ως άνω άδεια.

Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα δύο φερόμενα ως παραμορφωθέντα έγγραφα, για τα οποία το Εφετείο δεν δέχθηκε ότι μνημονεύουν και πιστοποιούν την ύπαρξη υπογείου καλωδίου και την δι' αυτού ηλεκτροδότηση του επίμαχου θερμοκηπίου, όπως επίσης αβασίμως υποστηρίζουν οι αναιρεσείουσες.

Περαιτέρω, με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11γ' του Κ.Πολ.Δ. αιτίαση, συνισταμένη στο ότι δεν ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο αποδεικτικά μέσα που οι αναιρεσείουσες προσεκόμισαν και ειδικότερα: α) το υπ' αριθμ. πρωτ. 4327/1.12.2010 έγγραφο της Κοινότητος Παλαιάς Φώκαιας, από το οποίο αποδεικνύεται ότι στο θερμοκήπιο του αναιρεσιβλήτου υπάρχουν οι κάτωθι τρεις παροχές υδροδότησης.

1. FA 001088 ημερομηνία τοποθέτησης Γ' τετράμηνο έτους 2000 2. FA 021519 ημερομηνία τοποθέτησης Αύγουστος 2009 3. FA 021567 ημερομηνία τοποθέτησης Α' τετράμηνο έτους 2001 β) το υπ' αριθμ. 383/20.3.1986 δελτίο γεωργοτεχνικών και γεωργοοικονομικών στοιχείων, και γ) την υπ' αριθμ. 19017/2007 ένορκη βεβαίωση του Α. Μ., ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η οποία ελήφθη κατόπιν νομίμου κλητεύσεως του αναιρεσιβλήτου. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την ρητή σχετική βεβαίωση στην προσβαλλομένη απόφαση ότι ελήφθησαν υπόψη οι ένορκες καταθέσεις των εξετασθέντων στο ακροατήριο μαρτύρων, οι ένορκες βεβαιώσεις που προσεκομίσθησαν από τους διαδίκους και αναφέρονται ιδιαιτέρως στην απόφαση, μεταξύ των οποίων και η προδιαληφθείσα τοιαύτη του Α. Μ., καθώς και όλα τα νομίμως παρά των διαδίκων προσκομισθέντα έγγραφα, αλλά και από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως και δη από τις σκέψεις και παραδοχές της που αφορούν τους ισχυρισμούς των αναιρεσειουσών, για την απόδειξη των οποίων επικαλούνται τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψιν και συνεξετίμησε μετά των λοιπών αποδείξεων και τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα.

Εξάλλου, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι εκ των διατάξεων του άρθρου 559 αριθμ. 9 του Κ.Πολ.Δ. αναιρετικές πλημμέλειες, συνιστάμενες ειδικότερα στο ότι το Εφετείο δεν απεφάνθη επί του αιτήματός των αναιρεσειουσών αφ ' ενός μεν για επίδειξη εγγράφων και δη παραστατικών μεταφοράς των ξηρανθέντων φυτών, αποδεικτικών της υπάρξεως του αρδευτικού δικτύου και δηλώσεως φόρου εισοδήματος, αφ' ετέρου δε για την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης προς διαπίστωση της υπάρξεως του επίμαχου αρδευτικού αγωγού και του ηλεκτροφόρου υπογείου καλωδίου.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατά το πρώτο μέρος του, διότι από τα εκτιθέμενα σχετικώς στο αναιρετήριο, αλλά και από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι η περί επιδείξεως εγγράφων αίτηση δεν ήταν παραδεκτή και σύννομη, δεδομένου ότι δεν περιελάμβανε επίκληση της υπάρξεως συγκεκριμένων εγγράφων και της κατοχής αυτών από τον αναιρεσίβλητο, αλλά αίτημα για την προσκομιδή εκ μέρους του των αορίστως αναφερομένων ως άνω εγγράφων, ως προσθέτουν αποδεικτικών μέσων, καθόσον τα υπάρχοντα αποδεικτικά μέσα δεν ήταν επαρκή, κατά τους ισχυρισμούς των αναιρεσειουσών, για την απόδειξη των αντιστοίχων αγωγικών ισχυρισμών.

Επίσης και κατά το δεύτερο μέρος του ο αυτός λόγος είναι αβάσιμος διότι ανεξαρτήτως του ότι από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων δεν προκύπτει η υποβολή αιτήματος διενεργείας πραγματογνωμοσύνης, η παράλειψη του δικαστηρίου να αποφανθεί επ' αυτού δεν ιδρύει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα τον εκ της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 9 Κ.Πολ.Δ. (ή άλλο) λόγο αναιρέσεως, αφού η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης εναπέκειτο στην κυριαρχική και μη ελεγχομένη αναιρετικώς κρίση του Εφετείου, το οποίο δεν έκρινε αναγκαία την χρησιμοποίηση του αποδεικτικού τούτου μέσου.

Τέλος, οι αναιρεσείουσες, με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο της αίτησής τους, προσάπτουν στην προσβαλλομένη απόφαση την εκ του άρθρον 559 αριθμ. 10 Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια, συνισταμένη στο ότι δέχθηκε ως αληθή πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη, χωρίς απόδειξη, και συγκεκριμένα στο ότι οι χορηγηθείσες στον πατέρα του αναιρεσιβλήτου, σε προγενέστερους χρόνους, τέσσαρες παροχές ηλεκτρικού ρεύματος για ισάριθμες γεωτρήσεις-φρέατα, κείμενες πλησιέστερα προς την θέση των θερμοκηπίων, λόγω της υφαλμυρώσεως του ύδατος και της εκ του λόγου τούτου ακαταλληλότητας του για υδροπονική καλλιέργεια, είχαν καταστεί ανενεργές και έτσι ο ενάγων χρησιμοποιούσε για την υδροπονική καλλιέργεια των θερμοκηπίων το φρέαρ που υπήρχε στον αγρό του στη θέση "...", το οποίο, ευρισκόμενο στην ενδοχώρα, ήταν καθαρό και πρόσφορο για το είδος αυτό ανθοκομικής καλλιέργειας. Και ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την απόφασή του, δεν ήχθη στις ανωτέρω ουσιαστικές παραδοχές του χωρίς απόδειξη, αλλά από την συνεκτίμηση των αναφερομένων σ' αυτήν αποδεικτικών μέσων και συγκεκριμένα των μαρτυρικών καταθέσεων, των ενόρκων βεβαιώσεων και των εγγράφων, μεταξύ των οποίων και τα ιδιαιτέρως μνημονευόμενα έγγραφα της ΔΕΗ και οι λογαριασμοί καταναλώσεως ηλεκτρικής ενεργείας από την επίμαχη παροχή στον αγρό στη θέση "...".

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη αίτηση, που δεν περιέχει άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως αβάσιμη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-7-2012 αίτηση των 1) Ε. χα Ε. Κ., 2) Α. Ε. Κ. και 3) Α. Ε. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6232/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στις αναιρεσείουσες τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 26η Νοεμβρίου 2013.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 23η Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ