1093/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1093 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1093/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) E. χήρας T.-J. N. το γένος S.-J. K. για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσας αποκλειστικά τη γονική μέριμνα του ανηλίκου υιού της S.-T. N. του T.-J., κατοίκου ..., 2) B.-W. N. του W., 3) Z. συζύγου B.-W. N., το γένος M. K., 4) R.-W. N. του B.-W., 5) S.-J. K., 6) H. συζύγου S.-J. K., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Αγγελάκο και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων - ανακοινώντων τη δίκη μετά προσεπίκλησης σε παρέμβαση: 1) Θ. Α. του Α., 2) Α. Κ. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Διακογιάννη και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου - καθ' ου η ανακοίνωση δίκης μετά προσεπίκλησης σε παρέμβαση: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού εκ του νόμου διαδόχου τη αρχικά αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GENERAL TRUST Α.Ε.Γ.Α." της οποίας η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαηλιού με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 28/6/2005 και 12/3/2007 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, την από 18/7/2005 αγωγή του υπό στοιχείο 3 αναιρεσίβλητου-καθ'ου η ανακοίνωση δίκης μετά προσεπίκλησης σε παρέμβαση, τις από 12/1/2006 και 12/4/2006 ανακοινώσεις δίκης μετά προσεπίκλησης σε παρέμβαση των υπό στοιχεία 1 και 2 των αναιρεσιβλήτων-ανακοινώντων τη δίκη μετά προσεπίκλησης σε παρέμβαση, την από 16/1/2006 κύρια παρέμβαση νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και τις από 5/5/2006 πρόσθετες παρεμβάσεις νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5113/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6726/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 28/4/2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 25/2/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι δύο (μοναδικοί) λόγοι της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6726/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 335, 338, 339, 340, 591 παρ.1 και 681 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικο, προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί, που θεμελιώνουν την αγωγή. Εξάλλου κατά το όρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης του. Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, προβάλλουν την αιτίαση ότι το δίκασαν Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα και επικληθέντα από αυτούς έγγραφα, τα οποία ήταν κρίσιμα για την απόδειξη της υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού-νυν πρώτου των αναιρεσιβλήτων,ως προς την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος και τον εξ αυτού προκληθέντα θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του δικύκλου μοτοποδηλάτου - συγγενούς των εναγόντων - νυν αναιρεσειόντων, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι ο θανών είναι αποκλειστικά υπαίτιος για την επέλευση του ατυχήματος και ότι ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον εναγόμενο - νυν αναιρεσίβλητο - οδηγό του φορτηγού αυτοκινήτου, και ειδικότερα α) την υπ' αριθμ. 43096/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έκρινε ένοχο τον εναγόμενο οδηγό του φορτηγού αυτοκινήτου, για την επέλευση της παράσυρσης του μοτοποδηλάτου, και τον συνεπεία αυτής, προκληθέντα θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του μοτοποδηλάτου, και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης 18 μηνών, β) την υπ' αριθμ. 240305/24-3-2005 έκθεση ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης του τεχνικού συμβούλου Δ.

Κ. και 3) την εξώδικη ομολογία του εναγομένου, οδηγού του φορτηγού, την περιεχόμενη στην υπ' αυτού δοθείσα, από 9-4-2004 προανακριτική κατάθεσή του. Το δίκασαν Εφετείο, όπως προκύπτει, από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης του, δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος είναι ο θανάσιμα τραυματισθείς οδηγός του μοτοποδηλάτου, στο συμπέρασμά του δε αυτό κατέληξε, σύμφωνα με τη διαλαμβανόμενη στην απόφασή του βεβαίωση, αφού έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, οι οποίοι εξετάσθηκαν πρωτόδικα και των οποίων οι καταθέσεις περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά, καθώς και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται".

Δεν προκύπτει όμως, αδιστάκτως, ότι το ως άνω δικαστήριο έλαβε υπόψη και τα ως άνω έγγραφα, τα οποία οι ενάγοντες - εκκαλούντες - νυν αναιρεσείοντες είχαν επικαλεσθεί, ως προσκομιζόμενα, ενώπιον του εκδόσαντος την προσβαλλομένη απόφαση Εφετείου, όπως προκύπτει από το παραδεκτώς κατ' άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ, ελεγχόμενο δικόγραφο των προτάσεών τους και για τα οποία ουδεμία μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση και τα οποία ήταν κρίσιμα για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού, περί της υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού.

Ειδικώς όσον αφορά την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, το δίκασαν Εφετείο δεν δεσμεύεται μεν από το περιεχόμενο αυτής και δύναται να καταλήξει σε αποδεικτικό πόρισμα αντίθετο εκείνης, πρέπει, όμως, ενόψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το αντικρούει (ΑΠ 704/2008), ώστε να μην δημιουργείται αμφιβολία, περί του εάν λήφθηκε υπόψη.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίον προβάλλεται η αιτίαση για μη λήψη υπόψη επικληθέντων και προσαχθέντων αποδεικτικών μέσων πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, παρέλκει δε, μετά ταύτα, η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης, οι οποίοι αναφέρονται στο ίδιο ως άνω ζήτημα (της υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού).

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2726/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιουνίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ