Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon necessary co-litigant in mandatory joint litigation.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the appellant failed to summon a necessary co-litigant who was legally bound to participate. The bank sued for the revocation of a transfer that harmed its interests, and both defendants were joined as necessary co-litigants under mandatory joint litigation rules. Since the first defendant did not file a separate appeal but was legally deemed to have done so through the second defendant, the court held that the absent co-litigant must be summoned to the appeal hearing, which was not done.
Legislator headnote
AI generatedArticles 558(b) and 76(1), 76(4) of the Code of Civil Procedure; Mandatory joint litigation requires all necessary co-litigants to be summoned to appeal proceedings, and failure to do so renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1092 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1092/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Γ. του Δ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σαρή που ανακάλεσε την από 10/1/2019 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην ….και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρίνα Χαριτίνη-Μηλιώνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/12/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 194/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 48/2017 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από ?30/10/2017αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Kατά τη διάταξη του άρθρου 558 εδάφ. β' του ΚΠολΔ, αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται καθ' όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 76 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι όταν, πλην άλλων, εξαιτίας των περιστάσεων, που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους, οι δε ομόδικοι, που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται.
Αναγκαστική ομοδικία, κατά την τελευταία διάταξη, υπάρχει και στην περίπτωση, κατά την οποία ο δανειστής, ασκώντας την αγωγή του άρθρου 939 του ΑΚ, για διάρρηξη της απαλλοτρίωσης, που έγινε προς βλάβη του, από τον οφειλέτη του, ενάγει τον τελευταίο και τον τρίτο, στον οποίο διατέθηκε το περιουσιακό του στοιχείο, διότι στην περίπτωση αυτή δεν είναι νοητή η έκδοση αντίθετων αποφάσεων, απέναντι στους ομοδίκους αυτούς (ΑΠ 417/2015).
Περαιτέρω, στην παρ. 4 του ως άνω άρθρου 76 του αυτού ΚΠολΔ ορίζεται ότι η άσκηση των ένδικων μέσων, από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1, έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσο, θεωρούνται, εκ του νόμου, ότι άσκησαν αυτό και οι ομόδικοι εκείνου, παρόλο που αδράνησαν και, ως εκ τούτου, αυτοί πρέπει να καλούνται, κατά το άρθρο 110 του ΚΠολΔ, στη συζήτηση της αναίρεσης.
Αλλιώς, σε περίπτωση μη εμφάνισης τούτων, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης, ως προς όλους, κατ' εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 576 του ίδιου Κώδικα (ΑΠ 1870/2017, ΑΠ 192/2012, AΠ 1230/2008, ΑΠ 1552/2007, ΑΠ 1145/2007).
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ήδη αναιρεσίβλητη τράπεζα, με την από 13-10-2012 αγωγή της, κατά των Γ. Γ. και του, ήδη αναιρεσείοντος, Α. Γ., ζήτησε τη διάρρηξη, ως καταδολιευτικών, των μνημονευομένων σ' αυτή (αγωγή) απαλλοτριωτικών δικαιοπραξιών, γενομένων, από τον πρώτο προς το δεύτερο εναγόμενο, προς βλάβη της.
Η αγωγή αυτή έγινε δεκτή, με υπ' αριθμόν 194/2015 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων. Κατά της αποφάσεως αυτής οι, ηττηθέντες, εναγόμενοι άσκησαν τις από 18-11-2015 και 03-11-2015, αντίστοιχα, εφέσεις τους. Οι εφέσεις αυτές δικάσθηκαν, αντιμωλία των διαδίκων και απορρίφθηκαν, με την υπ' αριθμ. 48/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.
Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, ο δεύτερος εναγόμενος και εκκαλών στη δεύτερη των ως άνω εφέσεων, Α. Γ., άσκησε την ένδικη αίτηση αναίρεσης, ενώ ο πρώτος εναγόμενος και εκκαλών στην πρώτη έφεση, Γ. Γ., δεν άσκησε δική του αναίρεση. Παρότι, όμως, ο τελευταίος δεν άσκησε (δική του) αναίρεση, θεωρείται, εκ του νόμου, ότι την άσκησε και αυτός, αφού συνδέεται με τον ήδη αναιρεσείοντα, συνεναγόμενό του στην ένδικη αγωγή, διαρρήξεως απαλλοτριωτικών δικαιοπραξιών, με σχέση αναγκαστικής ομοδικίας.
Συνακόλουθα, ο προαναφερθείς, αναγκαίος ομόδικος του ήδη αναιρεσείοντος, που δεν άσκησε (δική του) αναίρεση, έπρεπε να κληθεί στην παρούσα συζήτηση της ένδικης αίτησης, στην οποία δεν εμφανίσθηκε. Τέτοια κλήτευσή του, όμως, δεν προκύπτει, από τα στοιχεία του φακέλου της υπόψη δικογραφίας. Επομένως, η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 30-10-2017 αίτησης αναίρεσης της υπ' αριθμόν 48/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, ως προς όλους τους διαδίκους.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Μαΐου 2019. -Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 03 Σεπτεμβρίου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ