108/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 108 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 108/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Γεωργακόπουλο.

Του αναιρεσίβλητου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Σφέτσιο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-11-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 54/2004 μη οριστική, 282/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 90/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-9-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 8-10-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρα 559 αριθ. 1 και 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, εκτός από τη συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε, το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα και επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, ενόψει των οποίων εξέφερε την κρίση του για τη βασιμότητα ή μη της αγωγής. Διότι μέσω των πραγματικών αυτών παραδοχών πραγματώνεται εκάστοτε η συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου και μόνο ενόψει αυτών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναίρεσης (άρθρο 578 ΚΠολΔ).

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, που εκδόθηκε σε έφεση κατά της 287/2007 απόφασης του Ειρηνοδικείου Καρδίτσας, οι πλημμέλειες: α) της παρά το νόμο λήψεως υπόψη αποδεικτικών μέσων, που δεν προσδιορίζει ειδικώς, β) του αριθ. 10 του άρθρου 559 και γ) της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των άρθρων 1033, 1041, 1045 και 1049 του ΑΚ. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, ως προς όλες τις ως άνω επικαλούμενες πλημμέλειες, και ειδικότερα οι μεν από στοιχ. α' και β' διότι δεν ιδρύουν κανένα λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ. κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, όπως είναι η προσβαλλόμενη απόφαση, η δε υπό στοιχ. γ' ως αόριστη, διότι δεν αναφέρονται οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, που θεμελίωναν την κρίση του δικαστηρίου για το κατ' ουσίαν αβάσιμο της αγωγής του αναιρεσείοντος, που έχει ως βάση την έκτακτη χρησικτησία, καθώς και το νομικό σφάλμα, δηλαδή πού ακριβώς εντοπίζεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των επικαλουμένων κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

ΙΙ. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια, της παρά το νόμο μη απόρριψης, ως απαράδεκτης, της ενστάσεως του εναγομένου και ήδη αναιρεσίβλητου περί ιδίας κυριότητας επί του επίδικου ακινήτου, καθόσον αυτή υποβλήθηκε το πρώτον με τις κατατεθείσες μετά τη συζήτηση της αγωγής προτάσεις του, ενώ με τον τρίτο (και τελευταίο) λόγο αναίρεσης προσάπτονται οι πλημμέλειες α) της παραδοχής της πλαστότητας των αναφερομένων σ' αυτήν δύο εγγράφων χωρίς να διατάξει απόδειξη περί αυτού, β) της λήψεως υπόψη απαγορευμένων από το νόμο αποδεικτικών μέσων και γ) της ψευδούς ερμηνείας της καταθέσεως του αναφερομένου μάρτυρα. Αμφότεροι οι παραπάνω λόγοι είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι, ο μεν τρίτος, κατά το υπό στοιχ. γ' αυτού μέρος, διότι η επικαλούμενη πλημμέλεια δεν συνιστά παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ο δε δεύτερος, καθώς και ο τρίτος, ως προς τα στοιχ. α' και β' αυτού μέρη, διότι οι ως άνω επικαλούμενες πλημμέλειες δεν ιδρύουν κανένα λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-9-2008 αίτηση του ..., για αναίρεση της 90/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Ιανουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ