1087/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1087/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-1997 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 10/2014 του Εφετείου Αν. Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά οι αναιρεσείοντες με την από 5-4-2014 αίτησή του και με τους 3-7-2014 πρόσθετους λόγους.
Full text
Απόφαση 1087 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1087/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: Ε. Κ. και 2. Ε. Η., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Σπανουδάκη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Κ. του Κ., 2. Α. Κ., 3. Ι. Κ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Σταυρίδη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-1997 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 10/2014 του Εφετείου Αν. Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά οι αναιρεσείοντες με την από 5-4-2014 αίτησή του και με τους 3-7-2014 πρόσθετους λόγους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 26-11-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του 3ου λόγου της αίτησης και του 1ου πρόσθετου λόγου και να απορριφθούν κατά τα λοιπά η αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. β’ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ.1 στοιχ. β’ , 346 και 453 παρ. 1 ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε. Αν το δικαστήριο λάβει υπόψη του για τη μόρφωση της κρίσης του έγγραφο χωρίς την παραπάνω επίκληση δημιουργείται λόγος αναίρεσης από το ως άνω άρθρο 559 αρ.11 περ. β’ ΚΠολΔ. Δεν ιδρύεται, όμως, ο λόγος αυτός, όταν τα αποδεικτικά αυτά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη, παρόλο ότι δεν έγινε νόμιμη επίκληση τους, αναφέρονται σε άλλο αποδεικτικό μέσο του οποίου έγινε νόμιμη επίκληση και προσκομιδή (ΑΠ 649/2012).
Στην ένδικη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί αγωγής των ήδη αναιρεσιβλήτων κατά των ήδη αναιρεσειόντων, για αποζημιωτικές αξιώσεις τους (λόγω κακοτεχνιών) από τη μεταξύ τους σύμβαση έργου, με βάση την οποία οι πρώτοι ανέθεσαν στους τελευταίους την έναντι αμοιβής εκπόνηση, επίβλεψη και ανέγερση τριώροφης οικοδομής, εκδόθηκαν, αρχικώς, η 433/1998 προδικαστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, στη συνέχεια η 58/2010 οριστική απόφαση αυτού και κατόπιν εφέσεως των ήδη αναιρεσειόντων η προσβαλλόμενη 10/2014 απόφαση του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.
Το Εφετείο, μετά από εξαφάνιση της οριστικής απόφασης, δέχτηκε μερικά την αγωγή. Σύμφωνα δε με το αποδεικτικό του πόρισμα, στο οποίο στηρίχτηκε το διατακτικό του, οι ελλείψεις στην επίδικη οικοδομή των αναιρεσιβλήτων (εναγόντων) οφείλονται στην ελλιπή και πλημμελή μελέτη για την έκδοση της οικοδομικής άδειας από τους αναιρεσείοντες (εναγομένους) μελετητές και στη μη πιστή τήρηση και εφαρμογή των ισχυουσών διατάξεων για τα στατικά των οικοδομών, καθώς και στη μη λήψη υπόψη του περιβάλλοντος χώρου κατά την επίβλεψη κατασκευής της οικοδομής, καθόσον αυτοί είχαν την ευθύνη της εκπόνησης, της σωστής μελέτης και της πιστής τήρησης και εφαρμογής της, ως μελετητές και επιβλέποντες μηχανικοί, ενώ απέρριψε, ως ουσιαστικά αβάσιμο, τον ισχυρισμό των τελευταίων, περί ελλείψεως υπαιτιότητας τους.
Σύμφωνα δε με το επισκοπούμενο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης, την περί των ανωτέρω κρίση του σχημάτισε το Εφετείο στηριζόμενο, μεταξύ άλλων, στην ένορκη κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης, καθώς και στην εξέταση χωρίς όρκο του πρώτου των εναγόμενων, που εξετάστηκαν ενώπιον της αρμόδιας Εισηγήτριας, η οποία διορίστηκε με την άνω (433/1998) προδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στην ...1999 εισηγητική έκθεσή της.
Μάλιστα, η ανώμοτη αυτή εξέταση ρητώς σχολιάζεται και αξιολογείται από το Εφετείο, αναφορικά με τα συγκροτούντα το αποδεικτικό πόρισμα της αναιρεσιβαλλομένης περιστατικά, σε σύγκριση με την κατάθεση του μάρτυρα των αναιρεσιβλήτων. Όμως, ουδείς από τους διαδίκους επικαλέστηκε, ως αποδεικτικό μέσο, ανώμοτη εξέταση του πρώτου εναγομένου ενώπιον της διορισθείσας εισηγήτριας, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των προτάσεων τους στο Εφετείο, ούτε διαλαμβάνεται τέτοια εξέταση στην ...1999 εισηγητική έκθεση, όπως προκύπτει, επίσης, από την επισκόπηση της, αλλ’ ούτε διατάχθηκε ανώμοτη εξέταση του ως άνω διαδίκου, με την αναφερθείσα προδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Συνεπώς, ο πρώτος πρόσθετος λόγος, κατά το μέρος του, με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.11 περ. β’ ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη απόδειξη (χωρίς όρκο εξέταση πρώτου εναγομένου) που οι διάδικοι δεν επικαλέστηκαν και δεν προσκόμισαν, είναι βάσιμος. Κατά παραδοχή δε του λόγου αυτού, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών πρόσθετων και των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφ’ όσον είναι δυνατή η συγκρότηση αυτού, από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν. Επίσης, πρέπει να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων σε βάρος των αναιρεσιβλήτων λόγω της ήττας τους (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως παραβόλου στον καταθέσαντα τούτο (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 10/2014 απόφαση του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.
Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν.
Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσιβλήτων τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα τούτο.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 12 Μαΐου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 14 Αυγούστου 2015.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ