Supreme Court dismisses appeal on evidence evaluation and common sense application errors in insurance fraud case.

Απόφαση 1087 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1087/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα, και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16ης Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Πολυζωγόπουλο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία έφερε προηγουμένως την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΐΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και άλλαξε ως άνω η επωνυμία της με την από 31.8.2007 απόφαση της Εκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της Εταιρίας, η οποία εγκρίθηκε δυνάμει της υπ' αριθμ. Κ3-8930/14.9.2007 απόφασης του Υπουργείου Ανάπτυξης - Γενική Γραμματεία Εμπορίου (ΦΕΚ 10684/17.9.2007 τ. Α.Ε και Ε.Π.Ε), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τακτικό, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19 Νοεμβρίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2819/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 5893/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7 Ιουνίου 2006 αίτησή της ως και τους από 15 Οκτωβρίου 2007 πρόσθετους επ' αυτής λόγους αναιρέσεως.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 10 Φεβρουαρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όλοι οι λόγοι αναιρέσεως που περιέχονται στο αναιρετήριο είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, αφού με αυτούς προβάλλονται είτε πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως σχετικές με την αναιρετικώς ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ εκτίμηση των αποδείξεων, είτε όλως αόριστες αιτιάσεις, που δεν θεμελιώνουν κάποιο λόγο αναιρέσεως από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.

Επίσης απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, σύμφωνα με το άρθρο 561 § 1 ΚπολΔ, είναι και οι α) πρώτος πρόσθετος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο, υπό την επίκληση των αριθμών 1 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προβάλλεται ως αναιρετικώς ελεγκτέα πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλομένης η παράλειψη του Εφετείου να δεχθεί, ερμηνεύοντας σχετικό όρο της ασφαλιστικής συμβάσεως, ότι με αυτήν καλύπτεται πέραν του κινδύνου της κλοπής και ο κίνδυνος της απώλειας των ασφαλισμένων πραγμάτων, β) δεύτερος πρόσθετος λόγος, με τον οποίο προβάλλεται ως αναιρετικώς ελεγκτέα πλημμέλεια η παράλειψη του δικαστηρίου να σταθμίσει την κατάθεση του μάρτυρα της αναιρεσίβλητης, λαμβάνοντας υπόψη του την σφοδρή αντιδικία που υπήρχε μεταξύ αυτού και της αναιρεσείουσας, γ) τρίτος πρόσθετος λόγος, με τον οποίο, υπό την επίκληση της πλημμέλειας της υπερβάσεως της δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, πλήττεται η ορθότητα της εκτιμήσεως αποδεικτικών στοιχείων που αναφέρονται στη διερεύνηση του ζητήματος της κλοπής των ασφαλιζομένων πραγμάτων, αφού με όλους τους λόγους αυτούς πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως εάν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που διαλαμβάνονται σ'αυτό. Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει ότι η πλημμέλεια υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας από εσφαλμένη ανάγνωσή του αποδίδει σε αποδεικτικό έγγραφο περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό και όχι όταν, από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει, από λανθασμένη εκτίμηση, σε συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο, το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Συνακολούθως ο τέταρτος πρόσθετος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος που αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της παραμορφώσεως της από 21/7/2001 εκθέσεως αυτοψίας της Αστυνομίας, η οποία όμως, όπως διατυπώνεται στο αναιρετήριο, συνίσταται όχι σε διαγνωστικό λάθος κατά την προεκτιθέμενη έννοια, αλλά σε σφάλμα εκτιμήσεως του περιεχομένου του, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδάφιο δεύτερο ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο εσφαλμένως χρησιμοποίησε ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας για την ανεύρεση με βάση αυτά της αληθινής έννοιας κανόνος δικαίου ή την υπαγωγή σε αυτήν των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς και όχι όταν παραβίασε τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων. Με τον τέταρτο πρόσθετο λόγο αναιρέσεως, κατά το τελευταίο μέρος του, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας με το να δεχθεί ότι δεν αποδείχθηκε κλοπή, με τη σκέψη ότι τα φερόμενα ως κλαπέντα πράγματα δεν μπορούσαν να περάσουν από το υπάρχον μικρό πορτάκι, ενώ έπρεπε να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι τα ογκώδη πράγματα είχαν αποσυναρμολογηθεί, δεδομένου ότι βρέθηκαν πεταμένες κάτω πολλές βίδες. Ο λόγος αυτός, σύμφωνα με τα ανωτέρω, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, γιατί η αποδιδόμενη με αυτόν ανωτέρω αιτίαση αναφέρεται σε παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7/6/2006 αίτηση της Χ για αναίρεση της 5893/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσειουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλιών οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2009 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 4 Μαίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ