Supreme Court dismisses appeal against labor court judgment regarding calculation of daily wages and night work claims.

Απόφαση 1086 / 2021 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1086/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Νικολακέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Θεόδωρο Μαντούβαλο, Καλλιόπη Πανά και Παναγιώτη Αθανασόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ KAI ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΕ.ΒΙ.ΤΟΥΡ. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Γλυφάδα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Αναγνωστόπουλο, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: J. (Γ.) R. (Ρ.) του R. (Ρ.), κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λυκοκάπη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/12/2014 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1636/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 827/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 7/9/2020 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας εταιρείας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 7/9/2020 και με αριθμό καταθέσεως 765/2020 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 827/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατόπιν άσκησης της από 18/3/2019 έφεσης κατά της εκδοθείσας 1636/2018 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου έγινε δεκτή ως βάσιμη η έφεση του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσιβλήτου, εξαφανίσθηκε η απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την αγωγή και έγινε τελικά εν μέρει δεκτή η αγωγή.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το Δικαστήριο παρά την ανεπαρκή έκθεση στην αγωγή των στοιχείων, που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αγωγικού αιτήματος, την έκρινε ορισμένη ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη.

Ο αναιρετικός έλεγχος γίνεται με βάση την κυριαρχική εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής από το Δικαστήριο της ουσίας σε συνδυασμό με τα εκτιθέμενα στο αγωγικό δικόγραφο και τις προτάσεις των διαδίκων κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 106 και 118 ΚΠολΔ κάθε δικόγραφο πρέπει να περιέχει εκτός των άλλων στοιχείων σαφή έκθεση των γεγονότων που δικαιολογούν την άσκησή του, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφορά και ορισμένο αίτημα κατά τρόπο που να παρέχεται η δυνατότητα στον εναγόμενο να αμυνθεί και το Δικαστήριο να ορίσει τα προς απόδειξη θέματα (βλ.

Α.Π. 430/2014, Α.Π. 1977/2013, Α.Π. 166/2013 και Α.Π. 548/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το αγωγικό δικόγραφο πάσχει από αοριστία, αφενός μεν διότι ο αναιρεσίβλητος δεν εξειδικεύει τις εισπράξεις της αναιρεσείουσας εταιρίας, ώστε να μπορεί το δικαστήριο της ουσίας να προσδιορίσει το ύψος του καταβαλλομένου ημερομισθίου, αφετέρου, δε ότι ο ενάγων παρέλειψε να αναφέρει στην αγωγή του, εκείνες τις προσωπικές του ιδιότητες, που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του μισθού του. Από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής προκύπτει ότι σ' αυτό αναγράφονται η ακριβής ημερομηνία πρόσληψης του ενάγοντος, το γεγονός ότι αυτός ήταν έγγαμος με δύο ανήλικα τέκνα και ότι οι αποδοχές του είχαν πλαφόν ασφαλείας το ημερομίσθιο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ΕΓΣΣΕ. Επιπροσθέτως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δέχθηκε ότι "ο υπολογισμός των αξιώσεων με βάση το ημερομίσθιο και ωρομίσθιο των ΕΓΣΣΕ παρά την αναφορά στην αγωγή ότι αμειβόταν με ποσοστά επί των εισπράξεων της αναιρεσείουσας, δεν καθιστά αόριστο το δικόγραφο, ως προς τις σχετικές αξιώσεις, αφού με την 102/1984 απόφαση του ΔΔΔΔ Αθηνών καθιερώθηκε και για τους αμειβομένους με ποσοστά σερβιτόρους, ως κατώτατο όριο ημερομισθίου, το κατώτατο όριο ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη, που καθορίζεται από τις ΕΓΣΣΕ (βλ. ΑΠ 573/2011, ΑΠ 115/1997, ΑΠ 1361/1992).

Συνεπώς εφόσον αναφέρεται στην αγωγή το κατώτερο ημερομίσθιο και ανεξάρτητα, αν το ύψος του ανταποκρίνεται πράγματι στο καθοριζόμενο από τις ΕΓΣΣΕ τις οποίες το δικαστήριο γνωρίζει και εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως, η μη αναφορά συγκεκριμένου ποσού αντιστοιχούντος στο ποσοστό επί της καθαρής αξίας των καταναλωθέντων ειδών δεν καθιστά την αγωγή αόριστη". Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ορθά δέχθηκε ότι το δικόγραφο της κρινόμενης αγωγής δεν πάσχει από αοριστία. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος αναιρέσεως ως αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ. ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 15/2006). Ούτε εξάλλου ιδρύεται ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων. (ΑΠ 1420/2013, ΑΠ 1703/2009, ΑΠ 1202/2008, ΑΠ 520/1995).

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ενώ αποδέχεται ότι ο αναιρεσίβλητος αμειβόταν με ποσοστά επί των εισπράξεων υπολογίζει τα επιδικαζόμενα προς αυτόν κονδύλια με βάση τα κατώτερα όρια των ημερομισθίων. Επίσης το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν εξειδικεύει την μέθοδο υπολογισμού του ημερομισθίου με βάση το οποίο προβαίνει στον υπολογισμό των κονδυλίων που επιδικάζει υπέρ του αναιρεσιβλήτου.

Όπως προαναφέρθηκε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ανέλεγκτα ότι ο υπολογισμός των αξιώσεων με βάση το ημερομίσθιο και το ωρομίσθιο των ΕΓΣΣΕ παρά την αναφορά στην αγωγή ότι ο ενάγων αμειβόταν με ποσοστά επί των εισπράξεων νόμιμα έγινε, αφού με την 102/1984 απόφαση του ΔΔΔΔ Αθηνών καθιερώθηκε για τους αμειβομένους με ποσοστό σερβιτόρους, ως κατώτατο όριο ημερομισθίου το κατώτατο όριο του ανειδίκευτου εργάτη, που καθορίζεται από τις ΕΓΣΣΕ.

Επιπροσθέτως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την ημερομηνία πρόσληψης του ενάγοντος, την ειδικότητά του, ότι ήταν έγγαμος και πατέρας δύο ανηλίκων τέκνων καθόρισε το ημερομίσθιο της ΕΓΣΣΕ το οποίο πράγματι αποτέλεσε τη βάση υπολογισμού των επιδικασθέντων κονδυλίων. Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ως προς το κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ζήτημα του υπολογισμού των επιδικασθέντων στον ενάγοντα κονδυλίων, απορριπτομένου κατά συνέπεια του παρόντος λόγου αναιρέσεως (άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ) ως αβασίμου.

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 9 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα απ' όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως αίτηση νοείται αυτή, που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης δηλαδή το αίτημα ή η βάση αγωγής, ανταγωγής κυρίας ή αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης ενδίκου μέσου, αντέφεσης ανακοπής ή τριτανακοπής, ενώ ο όρος επιδίκασε σημαίνει ότι το δικαστήριο αποφάσισε για κάποιο αίτημα έστω και με αναγνωριστική διάταξη. Με αυτόν τον λόγο αναίρεσης το δικαστήριο ενεργεί μόνο, ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και αποφασίζει με βάση τους πραγματικούς ισχυρισμούς που προτείνουν και αποδεικνύουν οι διάδικοι και τις αιτήσεις που υποβάλλουν, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. (ΑΠ 914/2008).

Στη προκειμένη περίπτωση από το προσκομιζόμενο επικυρωμένο αντίγραφο της αγωγής προκύπτει ότι βάσει υπολογισμού των αγωγικών αξιώσεων του ενάγοντα για το έτος 2010 είναι ημερομίσθιο 37,56 ευρώ για τα έτη 2011 και 2012 ημερομίσθιο 38,16 ευρώ και για τα έτη 2013, 2014 είναι ημερομίσθιο 39,83 ευρώ και όχι 33,04 ευρώ για τα έτη 2010 και 2011 και 34,25 ευρώ για τα έτη 2012, 2013 και 2014, όπως εσφαλμένα αναφέρει η αναιρεσείουσα στο πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως. Επιπλέον από το ίδιο δικόγραφο προκύπτει ότι οι αξιώσεις του ενάγοντος για νυχτερινή απασχόληση για το χρονικό διάστημα από 1/1/2010 έως 31/5/2014 ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 6.151,50 ευρώ. (1368,50 ευρώ για το έτος 2010 + 1368,50 ευρώ για το έτος 2011 + 1368,50 ευρώ για το έτος 2012 + 1426 ευρώ για το έτος 2013 και 620 ευρώ για το έτος 2014= 6.151,50 ευρώ), από το οποίο η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση επιδίκασε το ποσό των 4.081,52 ευρώ και όχι πλέον του αιτηθέντος, όπως εσφαλμένα εκθέτει η αναιρεσείουσα με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου της αιτήσεώς της. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ο παρών λόγος αναιρέσεως και κατά τα δύο σκέλη του, ως αβάσιμος.

Μη υπάρχοντος άλλου λόγου, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7/9/2020 και με αριθμό καταθέσεως 765/2020 αίτηση αναίρεσης της από 827/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Σεπτεμβρίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ