Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling the abuse of rights claim was inadmissible due to lack of new facts.

Απόφαση 1082 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1082/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή και Ανθή Γκάμαρη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 6η Φεβρουαρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Μ. Δ. του Ι., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Τζίφα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Των αναιρεσίβλητων:1.Ά. συζ. Ι. Δ. το γένος Α. Ξ., κατοίκου ..., 2.Α. Ξ. του Α., κατοίκου ...,3. Β. Ι. του Ν., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Φραγκίσκο Καβαλιέρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-5-2014 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27ΤΜ/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 14/2018 του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11-4-2018 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 1041, 1042 και 1044 ΑΚ συνάγεται ότι για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής, ήτοι φυσική εξουσίαση του ακινήτου με διάνοια κυρίου, καλή πίστη που πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο που αποκτάται η νομή, νόμιμος τίτλος που πρέπει να υποβληθεί σε μεταγραφή (άρθρ. 1192 περ.α και 1198 ΑΚ), πράγμα δεκτικό χρησικτησίας και παρέλευση δεκαετίας .

Ειδικότερα/ ως προς το στοιχείο της καλής πίστης αυτό συντρέχει όταν ο νομέας, με βάση τα εκάστοτε συντρέχοντα περιστατικά, έχει κατά την κτήση της νομής, την πεποίθηση, η οποία δεν οφείλεται σε βαρειά αμέλεια, ότι απέκτησε την κυριότητα, βαρυνόμενος με το σχετικό βάρος απόδειξης (ΑΠ 40/2014). Επίσης, κατά το άρθρο 1045 του ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του για μία εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος αυτού με έκτακτη χρησικτησία, κατά δε το άρθρο 974 του ίδιου κώδικα, όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή), είναι νομέας, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου.

Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία αρκεί η επί εικοσαετία νομή του πράγματος, δηλαδή} η με διάνοια κυρίου φυσική εξουσίαση αυτού, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού της πράξης, με την οποία ο χρησιδεσπόζων απέκτησε τη νομή, εάν δηλαδή αυτή στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 976-978 και 983 του ΑΚ ή σε πρωτότυπο τρόπο με την κατάληψη του ακίνητου, αφού δεν απαιτείται νόμιμος τίτλος ή οποιοσδήποτε άλλος όρος για την απόκτηση της κυριότητας ακινήτου με τον πιο πάνω πρωτότυπο τρόπο (έκτακτη χρησικτησία).

Ειδικότερα η φυσική εξουσίαση του πράγματος συνίσταται στην άσκηση εξωτερικών, εμφανών υλικών πράξεων επ'αυτού. που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει. Τέτοιες δε πράξεις νομής επί ακινήτου θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η οριοθέτηση, η φύλαξη, ο καθαρισμός, η καλλιέργεια, η παραχώρηση σε τρίτο, η εκμίσθωση και η εποπτεία του ακινήτου, χωρίς να απαιτείται και ο ημερολογιακός προσδιορισμός των επιμέρους πράξεων μέσα στο χρόνο της χρησικτησίας, ενώ περί της συνδρομής ή όχι των προαναφερομένων στοιχείων κρίνει το δικαστήριο, κατά την κοινή αντίληψη, με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά σε κάθε περίπτωση (ΑΠ 401/2018,ΑΠ 379/2015, ΑΠ 138/2015).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ,Δ., προκύπτει ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στην διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται, όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και^ ειδικότερα, στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα, δε, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη που τείνουν^ δηλαδή, στη θεμελίωση ή κατάργηση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ΟλΑΠ 24/1992).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα: "Το επίδικο εδαφικό τμήμα, βρίσκεται στον οικισμό "....." της κτηματικής περιφέρειας, πρότερον Δήμου ... και ήδη του Δήμου ..., εμφαίνεται στο από Απρίλιο 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Α.

Β. με τα στοιχεία Μ'-Μ- |Ν- Ν', επιφανείας 21,56 τετραγωνικών μέτρων και συνορεύει βόρεια επί πλευράς διαγράμματος Μ'-Μ, μήκους 1,60μ., με το βόρειο τμήμα του υπόλοιπου ακινήτου συνιδιοκτησίας των εφεσιβλήτων - εναγόντων με ΚΑΕΚ ...2021, ανατολικά επί πλευράς διαγράμματος Μ-Ν, μήκους 15,50 μ. με ιδιοκτησία της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης με ΚΑΕΚ ...02030, νότια επί πλευράς διαγράμματος Ν-Ν', μήκους 1,53 μ.

με την επαρχιακή οδό ... με ΚΑΕΚ ...Κ00146, και δυτικά επί πλευράς διαγράμματος Ν'-Μ', μήκους 15,38 μ. με υπόλοιπο ακίνητο, συνιδιοκτησίας των εφεσιβλήτων - εναγόντων με ΚΑΕΚ ...2021.Οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το επίδικο αυτό εδαφικό τμήμα αποτελεί τμήμα ενός μεγαλύτερου ακινήτου τους συνιδιοκτησίας τους, επιφανείας 187,62 τ.μ., το οποίο έχει ακανόνιστο σχήμα, αποτελούμενο από τρία τμήματα-λωρίδες, (βόρεια - ανατολική και δυτική ), σε μορφή του γράμματος "Π", όπως εμφαίνεται στο από Απρίλιο 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Λ.

Β. με τα στοιχεία 1-2-3-4-5-6-7-Ρ-Π-Ο- Ξ-Μ-Ν-Ν'-l και σύμφωνα με αυτό συνορεύει: βόρεια επί πλευράς διαγράμματος 4-5 μήκους 17,42 μ. με ιδιοκτησία της πρώτης ενάγουσας με ΚΑΕΚ ...02023 και επί πλευράς διαγράμματος 5-6 μήκους 17,82 μ με ιδιοκτησία του τρίτου ενάγοντος με ΚΑΕΚ ...02022, ανατολικά επί πλευράς διαγράμματος 6-7 μήκους 16 μ με ιδιοκτησία Ε.

Γ. με ΚΑΕΚ ...02019 και επί πλευράς διαγράμματος Ν-Μ μήκους 15,50 μ με ιδιοκτησία της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης με ΚΑΕΚ ...02030, νότια επί πλευράς διαγράμματος 3-2 μήκους 3,49 μ με ιδιοκτησία Ν. Σ. με ΚΑΕΚ ...02029, επί πλευράς διαγράμματος 1-Ν'-Ν μήκους 3,03 μ. την αμαξιτή δημοτική οδό ... με ΚΑΕΚ ...Κ00146, επί πλευράς διαγράμματος Μ-Ξ μήκους 10,40μ με ιδιοκτησία της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης με ΚΑΕΚ ...02030, επί πλευράς διαγράμματος Ξ-0 μήκους 1,86 με ακάλυπτο γήπεδο, επί πλευράς Ο-Π, μήκους 12,07 μ.

με ιδιοκτησία Π. Ξ. με ΚΑΕΚ ...02031 και επί πλευράς διαγράμματος P-7 μήκους 3,89 μ. με την αμαξιτή δημοτική οδό ... με ΚΑΕΚ ...Κ00146, δυτικά επί πλευράς διαγράμματος 4-3 μήκους 1,85 μ με ιδιοκτησία του δεύτερου εφεσιβλήτου - δεύτερου ενάγοντος με ΚΑΕΚ| ...02024, επί πλευράς διαγράμματος 2-1 μήκους 15,37μ. με ιδιοκτησία Ν. Σ. με ΚΑΕΚ ...02029 και επί πλευράς διαγράμματος Π-Ρ μήκους 14,50 μ.

με ιδιοκτησία Π. Ξ. με ΚΑΕΚ ...02031.Η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη ισχυρίζεται ότι το παραπάνω επίδικο εδαφικό τμήμα αποτελεί τμήμα του ακινήτου της με ΚΑΕΚ ...02030. Το ως άνω ακίνητο, επιφανείας 187,62 τ.μ., το οποίο έχει ακανόνιστο σχήμα, αποτελείται, όπως προαναφέρθηκε από τρία τμήματα-λωρίδες, σε μορφή του γράμματος "Π", όπως εμφαίνεται στο από Απρίλιο 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Λ.

Β. και συγκεκριμένα το βόρειο, το ανατολικό και το δυτικό τμήμα ( λωρίδες). Το ανατολικό και το δυτικό τμήμα, είναι παράλληλα μεταξύ τους και εφάπτονται με την επαρχιακή οδό ... προς τον νότο. Σύμφωνα με το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, το ανατολικό από αυτά τμήμα (ανατολική λωρίδα) έχει μήκος 16 περίπου μέτρων και πλάτος 3,89 μέτρων και συνορεύει βόρεια με ιδιοκτησία του τρίτου ενάγοντος (ΚΑΕΚ ...02022), νότια με την ανωτέρω επαρχιακή οδό (ΚΑΕΚ ...Κ00146), ανατολικά με ιδιοκτησία Ε.

Γ. (ΚΑΕΚ ...02019) και δυτικά με ιδιοκτησία Π. Ξ. (ΚΑΕΚ ...02031). Το βόρειο τμήμα του (βόρεια λωρίδα, κάθετο προς τα παραπάνω παράλληλα τμήματα, κατά τη μορφή του γράμματος Π), έχει μήκος 35,24μ και συνορεύει βόρεια με ιδιοκτησίες των πρώτης και τρίτου των εναγόντων (ΚΑΕΚ ...02023 και ΚΑΕΚ ...02022 αντίστοιχα), νότια με ιδιοκτησίες Ν.

Σ., της δεύτερης εναγομένης, του Π. Ξ. (ΚΑΕΚ ...02029, ΚΑΕΚ ...02030 και ΚΑΕΚ ...02031 αντίστοιχα), ανατολικά με ιδιοκτησία Ε. Γ. (ΚΑΕΚ ...02019) και δυτικά με ιδιοκτησία του δεύτερου ενάγοντος (ΚΑΕΚ ...02024). Το δυτικό τμήμα του (δυτική λωρίδα, παράλληλη της παραπάνω ανατολικής), έχει μήκος 15,38 μέτρων και πλάτος 3,03 μέτρων και συνορεύει βόρεια με το βόρειο ως άνω τμήμα του, νότια με την επαρχιακή οδό παραλίας ... (ΚΑΕΚ ...Κ00146), ανατολικά με την ιδιοκτησία της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης (ΚΑΕΚ Ν Χ...02030) και δυτικά με ιδιοκτησία Ν.

Σ. (ΚΑΕΚ ...02029). Στο τελευταίο αυτό (δυτικό) τμήμα περιλαμβάνεται και το ως άνω επίδικο εδαφικό τμήμα, επιφανείας 21,56 τετραγωνικών μέτρων. Το επίδικο αυτό εδαφικό τμήμα εντάχτηκε και προσαρτήθηκε στο ακίνητο της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης με ΚΑΕΚ ...02030, ενώ το υπόλοιπο ως άνω ακίνητο, συγκυριότητας των εφεσιβλήτων - εναγόντων, έχει λάβει ΚΑΕΚ ...2021, με εμβαδόν 166,06 τετραγωνικών μέτρων, αφού καταχωρήθηκε χωρίς το επίδικο τμήμα, σύμφωνα με τις αρχικές εγγραφές, που έγιναν κατά την έναρξη λειτουργίας του κτηματολογίου στην περιοχή με την υπ' αριθ. 339/16.11.2005 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΧΕ.

Ολόκληρο το ως άνω ακίνητο σε σχήμα "Π" και το επίδικο αποτελούσαν μέρος μείζονος έκτασης δύο ζευγαριών, η οποία αρχικά ανήκε στον Γ. Β. ή Π. του Ι., από αγορά, δυνάμει του υπ' αριθ. ...79/24-9-1938 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου, Γ. Α., νόμιμα μεταγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου .... ( τόμο ...34 και αριθμ. .....80 ).

Στη συνέχεια ο Α. Ξ. του Ι. ( απώτερος δικαιοπάροχος των διαδίκων ) αγόρασε από τον Γ. Ι. Β. ή Π. το ακίνητο αυτό σε μείζονα έκταση δύο ζευγαριών, δυνάμει του υπ' αριθ. ...53/12-1-1942 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου ,Μ. Π., σε συνδυασμό με το υπ' αριθ. ...81/3-3-1951 συμβόλαιο συμβιβασμού επί κατοχικής αγοραπωλησίας ακινήτου του ιδίου συμβολαιογράφου, που έχουν νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου .... ( τόμος .....36 και αριθμ. ....52 το πρώτο και τόμο...39 και αριθμ. ......60 το δεύτερο ).

Στα συμβόλαια αυτά, με τα οποία ο δικαιοπάροχος των διαδίκων, Α. Ξ., απέκτησε το ως άνω ακίνητο, αυτό περιγράφεται ως ένας κήπος που βρίσκεται στη θέση Κίνι της ..., της περιφέρειας της Κοινότητας ..... (ήδη Δήμου ... ), εκτάσεως δύο ζευγαριών, περιέχων μία ελιά, φρέαρ (μαγγανοπήγαδο), δεξαμενή και σταύλο και τα οποία φρέαρ, ελιά και σταύλος βρίσκονται έξωθεν του κήπου, αποχωρισθέντα από αυτόν δια της αμαξιτής οδού, συνορευόμενο γύρωθεν με κτήματα Τ.

Μ. Ρ., Π. Ν. Γ., με δημόσιο δρόμο και με παραλία. Τμήματα της μείζονος αυτής έκτασης των δύο ζευγαριών, ο Α. Ξ. στη συνέχεια, αφού κατάτμησε, πώλησε στην Α. Γ. Κ., το μικρό τμήμα, το οποίο δια της αμαξιτής οδού διαχωρίστηκε από τον όλο κήπο και από το κυρίως κήπο, πώλησε: 1) στην Μ. Ι. Δ. ένα τμήμα, που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος του όλου κήπου του, επεκτάσεως 360 τμ., το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02029, 2) στην Μ.

Α. Δ. ( δικαιοπάροχο της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης ) πώλησε, δυνάμει του υπ'αριθμ, ...21/25-8-1961 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Μ. Π., νόμιμα μεταγραμμένο ( τόμος ....43 και αριθμ ...94 ) ένα τεμάχιο διηρημένως του κήπου κειμένου στο νότιο μέρος του ως άνω κήπου του, επιφανείας 180 τμ, συνορευόμενο νότια με την αμαξιτήν οδό επί προσώπου μέτρων 12, βόρεια με τον υπόλοιπο κήπο του ιδίου πωλητή επί πλευράς μέτρων 12 και ανατολικά και δυτικά με τον υπόλοιπον κήπο του ιδίου πωλητή επί κάθε πλευράς 15 μέτρων, του προς ανατολάς ορίου του πωλουμένου τεμαχίου κήπου απέχοντος 14 μέτρα από την ανατολική πλευρά του όλου κήπου του πωλητή, το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02030 και 3) στην Μ.

θυγ. Ζ. Γ. πώλησε, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...01/15-9-1964 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Μ. Π., νόμιμα μεταγραμμένο ( τόμος ....23 και αριθμ ....9) ένα τεμάχιο διηρημένως του κήπου κειμένου στο νοτιοανατολικό μέρος του όλου κήπου του, επιφανείας 180 τμ, συνορευόμενο νότια με δρόμο δημόσιο επί προσώπου μέτρων 12, βόρεια με τον υπόλοιπο κήπο του ιδίου πωλητή επί πλευράς μέτρων 12, δυτικά επί πλευράς 15 μέτρων με το τμήμα του ιδίου κήπου του το ανήκον ήδη στην Μ.Α.

Δ. και ανατολικά επί πλευράς μέτρων 15 με λωρίδα του ιδίου κήπου χρησιμοποιουμένη προς διάβαση πλάτους δύο μέτρων, το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02031. Στη συνέχεια από την ίδια ως άνω μείζονα έκταση που έμεινε, μετά τις ως άνω μεταβιβάσεις, ο Α. Ξ. δώρισε το 1970 στις δύο κόρες του, την πρώτη εφεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα, Ά.

συζ. Ι. Δ. και τη μητέρα-δικαιοπάροχο του τρίτου εφεσιβλήτου- τρίτου ενάγοντος, Α. συζ. Ν. Β. δύο ξεχωριστά τμήματα.

Ειδικότερα, στην πρώτη εφεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα δώρισε με το υπ' αριθ. ...67/8-8-1970 συμβόλαιο δωρεάς του τότε συμβολαιογράφου Μ. Π., νόμιμα μεταγραμμένο στον τόμο 467 και αριθμό 56 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ..., ένα τμήμα, το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02023, διηρημένως του κήπου του, κείμενο στο μέσον της βόρειας πλευράς του όλου κήπου του, επιφανείας 442 τμ, συνορευόμενο βόρεια επί πλευράς 17 μέτρων, εν μέρει με ιδιοκτησία Κ.

Β. και εν μέρει με ιδιοκτησία Δ. Ρ., ανατολικά επί πλευράς 26 μέτρων με το υπόλοιπο κήπο του ιδίου δωρητή Α. Ξ., δυτικά επί πλευράς 26 μέτρων με υπόλοιπον κήπο του ιδίου δωρητή και νότια επί πλευράς 17 μέτρων με ιδιωτικό δρόμο του κτήματος ,πλάτους 3 μέτρων ( που είναι η βόρεια λωρίδα του ως άνω ακινήτου με ΚΑΕΚ ...02021), εμφαινομένου το δωρούμενο τμήμα με τα αλφαβητικά ψηφία Α-Β-Ε-Ζ-Α στο σκαρίφημα του όλου κτήματος, που είναι υπογεγραμμένο από τους συμβαλλομένους, τους μάρτυρες και τον συμβολαιογράφο και επισυνάπτεται στο εν λόγω συμβόλαιο..

Στο δωρητήριο αυτό συμβόλαιο γίνεται αναφορά ότι η δωρεοδόχος έχει "δικαίωμα διαβάσεως δια του στο νότιο μέρος του δωρούμενου τμήματος κήπου υπάρχοντος ιδιωτικού δρόμου του όλου κτήματος πλάτους τριών μέτρων προς την αμαξιτήν οδό" και πρόκειται για το ως άνω ακίνητο σε σχήμα "Π". Στη δε κόρη του Α. Β. δώρισε με το υπ' αριθ. ...68/8-8-1970 συμβόλαιο δωρεάς του τότε συμβολαιογράφου Μ.

Π., νόμιμα μεταγραμμένο στον τόμο .....67 και αριθμό ......7 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ..., ένα τμήμα, το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02022, διηρημένως του κήπου του, κείμενο στο βορειοανατολικό μέρος του όλου κήπου του, επιφανείας 442 τμ , συνορευόμενο βόρεια επί πλευράς 17 μέτρων, με ιδιοκτησία Δ. Χ. , ανατολικά επί πλευράς 26 μέτρων με οικία Λ.

Δ., δυτικά επί πλευράς 26 μέτρων με τεμάχιο του ιδίου κήπο ανήκον στην Ά. Δ. ( ΚΑΕΚ ...02023)και νότια επί πλευράς 17 μέτρων με ιδιωτική οδό του όλου κτήματος, πλάτους 3 μέτρων ( που είναι η βόρεια λωρίδα του ως άνω ακινήτου με ΚΑΕΚ ...02021), εμφαινομένου το δωρούμενο τμήμα με τα αλφαβητικά ψηφία Β-Γ-Δ-Ε-Β στο σκαρίφημα του όλου κτήματος, που είναι υπογεγραμμένο από τους συμβαλλομένους, τους μάρτυρες και τον συμβολαιογράφο και επισυνάπτεται στο εν λόγω συμβόλαιο.

Στο δωρητήριο αυτό συμβόλαιο γίνεται πάλι αναφορά ότι η δωρεοδόχος έχει "δικαίωμα διαβάσεως δια του στο νότιο μέρος του δωρούμενου τμήματος κήπου υπάρχοντος ιδιωτικού δρόμου του όλου κτήματος πλάτους τριών μέτρων προς την αμαξιτήν οδό" και πρόκειται για το ως άνω ακίνητο σε σχήμα "Π", πλάτους 3 μέτρων, αποτελούμενο από τις τρεις ως άνω λωρίδες.

Οι λωρίδες αυτές, που διαμόρφωσαν το προαναφερόμενο ακίνητο με ΚΑΕΚ ...02021, περιλαμβανομένης και της επίδικης εδαφικής λωρίδας, σχηματίστηκαν από τον Α. Ξ., προκειμένου να έχουν πρόσβαση τα ως άνω δωρούμενα στις θυγατέρες του ακίνητα, αλλά και αυτά που ο ίδιος είχε στην ιδιοκτησία του από το μείζον ως άνω ακίνητο του, στην αμαξιτήν οδό ..., επειδή, όπως προαναφέρθηκε , ο Α.

Ξ. τα εφαπτόμενα στην αμαξιτή οδό τμήματα του όλου ακινήτου του είχε προηγουμένως πωλήσει στις Μ. I. Δ., Μ. Α. Δ. και Μ. Ζ. Γ. .Στα ως άνω δύο δωρητήρια συμβόλαια, ο δωρητής ρητά αναφέρεται στο τμήμα του όλου ακινήτου του, που το διαμόρφωσε ως ιδιωτικό δρόμο και πρόκειται για τις τρεις ως άνω λωρίδες σε σχήμα "Π ", όπου ρητά ορίζει το πλάτος τους εκ τριών μέτρων και το οποίο ( πλάτος ) προκύπτει και από το επισυναπτόμενο στα συμβόλαια αυτά σκαρίφημα, που πέραν του ότι αναγράφεται το πλάτος τους εκ τριών μέτρων, φαίνεται ότι και όλες οι λωρίδες είναι ίδιου πλάτους και επομένως το επίδικο εδαφικό τμήμα αποτελούσε τμήμα της δυτικής ως άνω λωρίδας.

Στις 4-12-1975 απεβίωσε ο Α. Ξ. του Ι. έχοντας συντάξει την υπ'αριθμ. ...89/ 26.11.1975 δημόσια διαθήκη του, ενώπιον του συμβολαιογράφου Μ. Π., που δημοσιεύτηκε νόμιμα με το υπ' αριθ. 230/1975 πρακτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου ... . Με τη διαθήκη αυτή, στην οποία είχε επισυναφθεί και το από Νοέμβριος 1975 τοπογραφικό διάγραμμα του υπομηχανικού Μ.

Α., εγκατέστησε κληρονόμους του :την σύζυγο του Λ. Ξ.η και τα τέσσερα τέκνα του, Α. Ξ., Μ. συζ. Ι. Ζ., Κ. Ν. Β. και Ά. συζ. Ι. Δ. και κατέλιπε, μεταξύ άλλων, και ένα ακόμη τμήμα της παραπάνω μείζονος έκτασης στον υιό του δεύτερο εφεσίβλητο - δεύτερο ενάγοντα, το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02024 και συνορεύει σήμερα στην ανατολική του πλευρά με την ιδιοκτησία της πρώτης εφεσίβλητης-πρώτης ενάγουσας με ΚΑΕΚ ...2023 και με το δυτικό άκρο της βόρειας λωρίδας του ως άνω ακινήτου με ΚΑΕΚ ...02021.

Στη διαθήκη αυτή αναφέρεται επίσης: "...Οι διάδρομοι του κτήματος μου, τμήματα του οποίου αφήνω εις όλα τα τέκνα μου, θα χρησιμοποιούνται από όλα τα τέκνα μου και τους διαδόχους των...". Πρόκειται για το παραπάνω ακίνητο σε σχήμα "Π" στην δυτική λωρίδα του οποίου περιλαμβάνεται και το επίδικο τμήμα των 21,56 τμ .

Με την ως άνω διαθήκη του ο διαθέτης, δεν κατέλιπε ρητά την κυριότητα των διαδρόμων, επομένως αυτή περιήλθε εξ αδιαθέτου σε όλους τους κληρονόμους του, ήτοι τη σύζυγο του Λ. και τα τέκνα του, τους δύο πρώτους εφεσίβλητους - ενάγοντες, τη μητέρα του τρίτου εξ αυτών, Α. Ξ.-Β. και τη Μ. Ζ.. Δηλαδή, και το ακίνητο με ΚΑΕΚ ...02021 στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο τμήμα ,περιήλθε σε αυτούς κατά ποσοστό 20% εξ αδιαιρέτου στον καθένα.

Η πρώτη εφεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα, ο δεύτερος εφεσίβλητος - δεύτερος ενάγων και η θανούσα αδελφή τους, Α. Β. (δικαιοπάροχος του τρίτου εφεσιβλήτου - τρίτου ενάγοντος) προέβησαν σε αποδοχή της κληρονομιάς του πατέρα τους Α. Ξ., με τις ακόλουθες πράξεις αποδοχής κληρονομιάς: α) με την υπ' υπ' αριθ. ...03/10-12-1984 πράξη του συμβολαιογράφου ...

Μ. Τ., νόμιμα μεταγραμμένη στον τόμο 595 και αριθμό 86 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ..., η πρώτη, β) με την υπ' αριθ. ...93/31-10-1978 πράξη του συμβολαιογράφου ... Μ. Τ., νόμιμα μεταγραμμένη στον τόμο ....37 και αριθμό ....4 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ..., ο δεύτερος και γ) με την υπ' αριθ. ...73/31-10-1984 πράξη του συμβολαιογράφου ..., Μ.

Τ., νόμιμα μεταγραμμένη στον τόμο ...94 και αριθμό ...7 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ..., η τρίτη. Στην πρώτη και τρίτη εκ των ανωτέρω πράξεων αποδοχής κληρονομιάς γίνεται ειδική μνεία ότι οι κληρονόμοι αυτοί (πρώτη και τρίτη ) αποδέχονται " και άπαντα τα δικαιώματα εκ διαδρόμων των κτημάτων...", επομένως η πρώτη εφεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα και η αδελφή της, Α.

Β. (μητέρα και δικαιοπάροχος του τρίτου εφεσιβλήτου - τρίτο ενάγοντος), ρητά αποδέχτηκαν και το δικαίωμα συγκυριότητάς τους επί των διαδρόμων αυτών, στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο, που τους περιήλθε εξ αδιαθέτου κατά προαναφερθέντα, με ποσοστό 20% για καθεμία, και όχι 33,33 και έτσι κατέστησαν συγκύριες αυτού εκ κληρονομιάς κατά ποσοστό 20% αδιαιρέτου η κάθε μία από αυτές.

Για δε το υπολειπόμενο (13,34%) ποσοστό της πρώτης εφεσίβλητης - πρώτης ενάγουσας, που ζητείται με την αγωγή (συνολικά 33,34%), πρέπει να απορριφθεί κατά την κύρια βάση του το σχετικό αίτημα που αφορά παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας, καθώς και κατά την πρώτη επικουρική του βάση, αφορώσα προσόντα τακτικής χρησικτησίας, ελλείψει νόμιμου τίτλου.

Όσον αφορά τον δεύτερο εφεσίβλητο - δεύτερο ενάγοντα, η δική του ως άνω δήλωση αποδοχής κληρονομιάς δεν περιλαμβάνει καμία μνεία αναφορικά με το τους διαδρόμους και το επίδικο, παρά μόνο για τα υπόλοιπα ακίνητα που του κατέλιπε ο διαθέτης πατέρας του, Α. Ξ., επομένως το αιτούμενο από αυτόν ποσοστό (33,33%) συγκυριότητας επί του επιδίκου δεν περιήλθε σε αυτόν βάσει νόμιμου τίτλου, και επομένως ως προς αυτόν η κύρια βάση της αγωγής, αφορώσα κτήση κυριότητας με παράγωγο τρόπο, αλλά και η πρώτη επικουρική της βάση, αφορώσα την κτήση κυριότητας με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας, ελλείψει νόμιμου τίτλου, πρέπει να απορριφθούν ως κατ' ουσίαν αβάσιμες.

Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι οι δύο πρώτοι εφεσίβλητοι - δύο πρώτοι ενάγοντες με την αδελφή τους Α. Β., από τον θάνατο του πατέρα τους Α. στις 4-12-1975 περιέλαβαν στην κατοχή τους ολόκληρο το ως άνω ακίνητο ( διαδρόμους ) και το επίδικο ,το οποίο περιλαμβάνεται σ'αυτό, κάνοντας αυτοί και τα μέλη των οικογενειών τους χρήση αυτού, κυρίως δε το χρησιμοποιούσαν για να έχουν πρόσβαση από την επαρχιακή οδό ...

προς τις προαναφερθείσες παραπάνω ιδιοκτησίες τους (τμήματα του αρχικού μείζονος ακινήτου του πατέρα τους), στις οποίες έχουν από ετών οικοδομήσει εξοχικές κατοικίες, είτε πεζή είτε με τα αυτοκίνητά τους. Ειδικότερα, εύκολη πρόσβαση με τα αυτοκίνητά τους είχαν κυρίως από την ανωτέρω δυτική λωρίδα που βρίσκεται και το επίδικο τμήμα, καθώς στην ανατολική λωρίδα υπήρχε και υπάρχει τέτοια βλάστηση (από φοινικόδεντρα και καλαμιές), που η προσπέλασή της ήταν δύσκολη με όχημα.

Για την χρήση αυτή, ξερίζωναν τις καλαμιές, που φύονταν επ' αυτού, φροντίζοντας έτσι να είναι καθαρό, επικάλυψαν την δυτική αυτή λωρίδα με χαλίκι και έφτιαξαν και χωμάτινη ράμπα, ούτως ώστε να διευκολύνεται και να πραγματοποιείται ομαλώς η διέλευσή τους από την δυτική αυτή λωρίδα. Την χρήση αυτή ασκούσαν επί όλου του ως άνω διαδρόμου αποτελούμενου από τις τρεις ως άνω λωρίδες, στην δυτική λωρίδα του οποίου περιλαμβάνεται το επίδικο, με διάνοια εξ αδιαιρέτου συγκυρίου, και όχι με διάνοια δικαιούχου δουλείας διόδου, αδιαλείπτως, από το έτος 1975 και εντεύθεν, γνωρίζοντας οι λοιποί συγκληρονόμοι την πρόθεσή τους αυτή και χωρίς ποτέ κανείς να παρεμποδίσει ή να αμφισβητήσει τούτο το δικαίωμά τους.

Αντιθέτως, δεν αποδεικνύεται ότι η αδελφή τους Μ. Ζ. και η μητέρα τους Λ. (που μετέπειτα απεβίωσε) έκαναν την ίδια χρήση επί του ως άνω ακινήτου και του επιδίκου με διάνοια συγκυρίου, ούτε διαμαρτυρήθηκαν ποτέ για αυτό προς τους ανωτέρω, ούτε αξίωσαν ή διεκδίκησαν ποτέ δικαιώματα επί του ως άνω ακινήτου και επομένως και επί του επιδίκου.

Συνεπώς, η πρώτη και δεύτερος των εφεσιβλήτων - εναγόντων και η αδελφή τους Α. Β., κατέστησαν συγκύριοι κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου ο καθένας τους του ως άνω περιγραφομένου ακινήτου, ήτοι της εδαφικής λωρίδας σε σχήμα "Π" και του επιδίκου, που αποτελεί τμήμα αυτού, η μεν πρώτη εφεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα και η Α.

Β. κατά ποσοστό 20% εξ αδιαιρέτου η κάθε μία, λόγω κληρονομικής εξ αδιαθέτου διαδοχής και κατά ποσοστό 13,34% εξ αδιαιρέτου η πρώτη και κατά ποσοστό 13,33% εξ αδιαιρέτου η Α. Β. , λόγω έκτακτης χρησικτησίας, αλλά και κατά το ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου η κάθε μία από αυτές με έκτακτη χρησικτησία, ο δε δεύτερος εφεσίβλητος - δεύτερος εναγόμενος με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, δεδομένου ότι ο χρόνος αυτής (έκτακτης χρησικτησίας ), συμπληρώθηκε το έτος 1995, ήτοι πολύ πριν του χρόνου έναρξης, του Εθνικού Κτηματολογίου στην ως άνω περιοχή, ο οποίος καθορίσθηκε με την με αριθμό 339/16-11-2005 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΧΕ για την εν λόγω περιοχή η 24-11-2005.

Στις 11-6-2009 απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη η Α. Β. και κληρονομήθηκε από τον σύζυγό της Ν. Β. και τα τέκνα της Α. Β. και Ι. Β. (τρίτο εφεσίβλητο - τρίτο ενάγοντα ), κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο πρώτος και κατά ποσοστό 3/8 εξ αδιαιρέτου καθένας από τους λοιπούς, οι οποίοι αποδέχθηκαν την επαχθείσα σ' αυτούς κληρονομία της κληρονομουμένης Α.

Β., με την με αριθμό ...76/2009 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου ..., Ι. Π., νόμιμα καταχωρημένη με αριθμό .....7/2010 στο κτηματολογικό γραφείο ...-.... Στην εν λόγω πράξη αποδοχής κληρονομιάς, μεταξύ των κληρονομιαίων ακινήτων, συμπεριελήφθηκε και το ποσοστό συγκυριότητας 33,33% εξ αδιαιρέτου στην παραπάνω εδαφική λωρίδα σχήματος "Π" και επομένως και επί του επιδίκου, που, όπως προαναφέρθηκε, αποτελεί τμήμα της δυτικής λωρίδας.

Περαιτέρω οι ως άνω συγκληρονόμοι της Α. Β. προέβησαν σε εξώδικη διανομή των κληρονομιαίων ως άνω ακινήτων με το υπ' αριθ. ...77/2009 συμβόλαιο διανομής του ιδίου συμβολαιογράφου, νόμιμα καταχωρημένο στο κτηματολογικό γραφείο ...-... με αριθμό ...97/2010 και το ως άνω ιδανικό μερίδιο εκ ποσοστού 33,33 % εξ αδιαιρέτου στο παραπάνω ακίνητο, περιήλθε στον τρίτο εφεσίβλητο - τρίτο ενάγοντα.

Επομένως οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες έγιναν συγκύριοι του ακινήτου με ΚΑΕΚ ...02021, εμβαδού 166,06 τ.μ., καθώς και της επίδικης εδαφικής λωρίδας γης, εμβαδού 21,56 τετραγωνικών μέρων και συνολικά 187,62 τμ, κατά ποσοστό 1/3 ο καθένας εξ αδιαιρέτου, και συγκεκριμένα :α) ποσοστό συγκυριότητας 33,34% εξ αδιαιρέτου, όσον αφορά την πρώτη εφεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα, εκ των οποίων 20% δυνάμει κληρονομικής διαδοχής και αποδοχή κληρονομιάς ,νομίμως μεταγραμμένη (παράγωγο τρόπο) και 13,14% με έκτακτη χρησικτησία, αλλά και ολόκληρο το εν λόγω ποσοστό (33,34% ) με έκτακτη χρησικτησία, β) ποσοστό συγκυριότητας 33,33% εξ αδιαιρέτου ,όσον αφορά τον δεύτερο εφεσίβλητο - δεύτερο ενάγοντα με έκτακτη χρησικτησία, και γ) ποσοστό συγκυριότητας 33,33% εξ αδιαιρέτου, όσον αφορά τον τρίτο εφεσίβλητο - τρίτο ενάγοντα με παράγωγο τρόπο( κληρονομική διαδοχή και αποδοχή κληρονομιάς νομίμως μεταγραμμένη και εξώδικη διανομή, νομίμως μεταγραμμένη), αλλά και με έκτακτη χρησικτησία.

Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, ο Α. Ξ. πώλησε, από το μείζον ακίνητο που είχε στην κυριότητά του, δυνάμει του υπ' αριθμ, ...21/25-8-1961 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, στην Μ. συζ. Α. Ι. Δ., το γένος Γ. Μ. (γιαγιά και δικαιοπάροχο της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης) ένα τεμάχιο διηρημένως του κήπου, κειμένου στο νότιο μέρος του ως άνω κήπου του, επιφανείας 180 τμ, συνορευόμενο νότια με την αμαξιτήν οδό ..., επί προσώπου μέτρων 12 , βόρεια με τον υπόλοιπο κήπο του ιδίου πωλητή επί πλευράς μέτρων 12 και ανατολικά και δυτικά με τον υπόλοιπον κήπο του ιδίου πωλητή επί κάθε πλευράς 15 μέτρων, το οποίο σήμερα φέρει ΚΑΕΚ ...02030.

Στον τίτλο αυτό, οι τρεις λωρίδες του ακινήτου σε σχήμα "Π", βόρεια, ανατολική και δυτική, στην οποία περιλαμβάνεται και το επίδικο τμήμα, αναφέρονται ως "λοιπή ιδιοκτησία του πωλητή Α. Ξ.", καθόσον η εν λόγω μεταβίβαση έγινε πριν τις ανωτέρω δωρεές προς τις θυγατέρες του, όπως και πριν την πώληση τμήματος του μείζονος ακινήτου του, στην Μ.

θυγ. Ζ. Γ., ανήκον σήμερα στον Π. Ξ. με ΚΑΕΚ ...02031. Στο τελευταίο δε αυτό συμβόλαιο (...01/15-9-1964 ) με το οποίο ο Α. Ξ. πώλησε στην Μ. θυγ. Ζ. Γ. , ένα τμήμα του ακινήτου του, ακριβώς ιδίων πλευρικών διαστάσεων και εμβαδού, με αυτό που πώλησε προηγουμένως στην Μ. Α. Δ., γιαγιά της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης, αναφέρεται ότι αυτό συνορεύει νότια με δρόμο δημόσιο επί προσώπου μέτρων 12, βόρεια με τον υπόλοιπο κήπο του ιδίου πωλητή επί πλευράς μέτρων 12 (που είναι η βόρεια ως άνω λωρίδα), δυτικά επί πλευράς 15 μέτρων με το τμήμα του ιδίου κήπου του, το ανήκον ήδη στην Μ.

Α. Δ. και ανατολικά επί πλευράς μέτρων 15 με λωρίδα του ιδίου κήπου χρησιμοποιουμένη προς διάβαση (που είναι η ανατολική ως άνω λωρίδα). Στο τελευταίο αυτό συμβόλαιο ορίζεται ρητά ότι τα δύο αυτά ακίνητα που μεταβιβάστηκαν στην Μ. Α. Δ. και Μ. Γ. είναι όμορα, χωρίς να παρεμβάλλεται μεταξύ τους κάποια εδαφική λωρίδα του μείζονος ακινήτου του πωλητή.

Επίσης και από το σκαρίφημα που επισυνάφθηκε από τον δωρητή Α. Ξ., στα προαναφερόμενα δωρητήρια συμβόλαια προς τις δύο θυγατέρες του Ά. Δ. και Α. Β., τα οποία καταρτίσθηκαν το 1970, ήτοι μετά τις δύο ως άνω μεταβιβάσεις φαίνεται καθαρά αφενός μεν ότι τα δύο ως άνω πωλούμενα τμήματα στις Μ. Δ. και Μ. Γ., είναι όμορα και αφετέρου ότι οι τρεις ως άνω διαμορφούμενες λωρίδες (βόρεια, ανατολική και δυτική) είναι ιδίου πλάτους 3 μέτρων, γεγονός που αναφέρεται ρητά στα εν λόγω δωρητήρια συμβόλαια.

Η Μ. Α. Δ. (γιαγιά και δικαιοπάροχος της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης), από τον χρόνο που απέκτησε το ως άνω ακίνητο της , ουδέποτε αποδείχθηκε ότι έκανε χρήση των παραπάνω λωρίδων και του επιδίκου τμήματος, που όπως προαναφέρθηκε, αποτελούσε μέρος της δυτικής ως άνω λωρίδας και τούτο διότι οι εν λόγω εδαφικές λωρίδες ανήκαν αρχικά στον Α.

Ξ. και στη συνέχεια στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, οι οποίοι και χρησιμοποιούσαν με διανοία συγκυρίου, αποκλειστικά αυτές, όπως προαναφέρθηκε, από το 1975 και μετέπειτα. Άλλωστε η Μ. Α. Δ. είχε άμεση πρόσβαση στο ακίνητο της από την επαρχιακή οδό ..., στην οποία πρόσκειται νοτίως, και δεν υπήρχε ουδεμία ανάγκη να χρησιμοποιήσει την δυτική ως άνω λωρίδα και το επίδικο τμήμα για να εισέλθει στο ακίνητό της, το οποίο σημειωτέον υψομετρικά βρισκόταν και χαμηλότερα από την δυτική λωρίδα και το επίδικο, που το είχαν διαμορφώσει οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες ως δίοδο για να εισέρχονται στα ακίνητά τους τόσο πεζή όσο και με όχημα.

Με την από 15-10-1979 αίτηση της η Μ. Α. Δ. ζήτησε από το πολεοδομικό γραφείο της τότε Νομαρχίας ......και της χορηγήθηκε η με αριθμό ....6/1980 οικοδομική άδεια για την ανέγερση στο ως άνω ακίνητό της, διώροφη οικοδομή, την ανέγερση της οποίας δεν υλοποίησε. Στην αίτησή της αυτή επισύναψε, ως όφειλε, και το τοπογραφικό διάγραμμα του ακινήτου με την μελέτη και τα σχέδια της υπό ανέγερση οικοδομής της αρχιτέκτονας - μηχανικού Α.

Δ. - Τ., η οποία θα ήταν και η επιβλέπων μηχανικός αυτής, το οποίο ενσωματώθηκε και στην εν λόγω οικοδομική άδεια. Στο εν λόγω διάγραμμα απεικονίζεται το ως άνω ακίνητο της Μ.ς Α. Δ. (γιαγιά της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης) με τις πλευρικές διαστάσεις 12μ Χ 15μ, σε σχήμα καθαρά παραλληλόγραμμο, όπως πράγματι ήταν και στο οποίο (διάγραμμα) το τμήμα του ακινήτου δυτικά αυτού (ακινήτου Μ.ς Α.

Δ.) με το οποίο συνόρευε μέχρι το όριο του ακινήτου ιδιοκτησίας Μ.ς Δ., ήδη σήμερα Ν. Σ., στο οποίο λειτουργούσε τότε Discotheque, χαρακτηριζόταν ως ιδιωτικός δρόμος, πλάτους 3 μέτρων και αποτελεί την δυτική λωρίδα με το επίδικο τμήμα. Επίσης η Μ. Δ. με την από 8-11-1973 αίτησή της ζήτησε και έλαβε από το γραφείο πολεοδομίας ....

την με αριθμό 1776/1973 οικοδομική άδεια για την ανέγερση συγκροτήματος ενοικιαζομένων δωματίων με υπόγειους βοηθητικούς χώρους, στο παραπάνω όμορο ακίνητό της, το οποίο και ανήγειρε. Στην αίτησή της αυτή επισύναψε, ως όφειλε, και το από 30-9-1973 τοπογραφικό διάγραμμα του ακινήτου της με την μελέτη και τα σχέδια της υπό ανέγερση οικοδομής της αρχιτέκτονας - μηχανικού Α.

Δ. - Τ., η οποία θα ήταν και η επιβλέπων μηχανικός αυτής, το οποίο ενσωματώθηκε και στην εν λόγω οικοδομική άδεια. Στο εν λόγω διάγραμμα απεικονίζεται το ως άνω ακίνητο της Μ.ς Δ. και τα σχέδια της υπό ανέγερση οικοδομής της, όπου ανατολικά το εν λόγω οικόπεδο της συνορεύει με εδαφική λωρίδα πλάτους 3 μέτρων, η οποία προβλέπεται να γίνει ιδιωτική οδός (προβλεπόμενη ιδιωτική οδός πλάτους 3 μέτρων).

Το ίδιο ακριβώς τοπογραφικό προσκόμισε η Μ. Δ. και στο Κτηματολόγιο. Από όλα τα προαναφερόμενα έγγραφα (δωρητήρια συμβόλαια με το συνοδεύον αυτά σκαρίφημα και οικοδομικές άδειες) αποδείχθηκε ότι το ακίνητο, του οποίου είναι συγκύριοι, κατά τον παραπάνω τρόπο οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες και αποτελείται από τρεις εδαφικές λωρίδες σε σχήμα "Π ", έχει την δυτική του λωρίδα πλάτους τριών ( 3 ) μέτρων, στην οποία περιλαμβάνεται και το επίδικο τμήμα, επιφανείας 21,56 τμ, όπως ορίζεται ανωτέρω.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η Μ. Α. Δ. μέχρι τον θάνατο της που επισυνέβη στις 14-8-1998, όχι μόνο δεν έκανε χρήση της δυτικής ως άνω εδαφικής λωρίδας και του επιδίκου τμήματος με οποιαδήποτε πράξη νομής διανοία κυρίας, αλλά επιπλέον δεν αμφισβήτησε τα επ' αυτής δικαιώματα των εφεσιβλήτων -εναγόντων και των δικαιοπαρόχων τους.

Επομένως δεν κατέστη αυτή κυρία του επιδίκου εδαφικού τμήματος ούτε με παράγωγο, αφού αυτό δεν περιλαμβάνεται στον τίτλο κτήσης του ακινήτου της, αλλά ούτε με πρωτότυπο τρόπο. Στις 14-8-1998 απεβίωσε η Μ. Α. Δ. και με την από 4-6- 1996 ιδιόγραφη διαθήκη της, η οποία δημοσιεύτηκε νόμιμα με το υπ' αριθμ. 795/1998 πρακτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, κατέλιπε στην εγγονή της εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη το ως άνω ακίνητό της.

Η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη αποδέχθηκε την επαχθείσα σ'αυτήν κληρονομιά με την με αριθμό ...55/13-11999 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου, Ε. Κ.-Χ., μεταγραμμένη στον τόμο .....44 και αριθμό ....58 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ... και έτσι έγινε κυρία του ως άνω κληρονομιαίου ακινήτου, πλην όμως προέβη σε εσφαλμένη περιγραφή αυτού ως προς τα όρια, καθόσον αναφέρεται ότι το κληρονομιαίο αυτό ακίνητο, το οποίο έλαβε στη συνέχεια ΚΑΕΚ ...02030, σύμφωνα με το προσαρτώμενο στην εν λόγω δήλωση αποδοχής κληρονομιάς από 5-12-1990 τοπογραφικό σχεδιάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ.

Ρ., εμφαίνεται με τα στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Α και συνορεύει βόρεια με δημοτική οδό πλάτους τριών μέτρων με πρόσοψη Γ-Δ δώδεκα 12 μέτρων, νότια με αμαξιτή οδό με πρόσοψη Α-Β μέτρων δώδεκα ( 12), ανατολικά με οικόπεδο ιδιοκτησίας Α. Ξ. με πλευρά Β-Γ δέκα πέντε ( 15 ) μέτρων και δυτικά με δημοτική οδό πλάτους μέτρων ενός και πενήντα εκατοστών ( 1,50 ) με πρόσοψη Α-Δ μέτρων δέκα πέντε ( 15 ).

Με αυτόν τον τρόπο η εκκαλούσα - εναγομένη περιέλαβε στο ακίνητο, που κληρονόμησε και το επίδικο εδαφικό τμήμα, επιφανείας 21,56 τμ, αφού μείωσε το πλάτος της δυτικής ως άνω λωρίδας από τρία μέτρα που ήταν σε 1,5 μέτρο. Ούτε βέβαια τόσο η βόρεια λωρίδα όσο και η δυτική είναι δημοτική οδός, όπως εσφαλμένα την χαρακτήρισε η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη στην ως άνω συμβολαιογραφική πράξη, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε αυτές οι εδαφικές λωρίδες ανήκουν στην συγκυριότητα των εφεσιβλήτων - εναγόντων και έχουν λάβει ΚΑΕΚ ...02021.

Εσφαλμένα βέβαια είναι και το ανατολικό σύνορο του κληρονομιαίου αυτού ακινήτου, αφού δεν συνορεύει αυτό ανατολικά με οικόπεδο ιδιοκτησίας Α. Ξ. , αλλά αυτό είναι όμορο ανατολικά με το ακίνητο ,που έλαβε ΚΑΕΚ ...02031 και είχε μεταβιβασθεί από τον Α. Ξ. στην Μ. Γ., όπως ρητά αναφέρεται στο παραπάνω αγοραπωλητήριο συμβόλαιο με αριθμό ...01/15-9-1964 και ήδη αυτό σήμερα ανήκει στην κυριότητα του Π.

Ξ.. Εφόσον όμως το επίδικο ακίνητο δεν ήταν στην κυριότητα της διαθέτιδας Μ.ς Α. Δ., η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη δεν απέκτησε την κυριότητα αυτού με παράγωγο τρόπο , αλλά ούτε και με τακτική χρησικτησία, ελλείψει νομίμου τίτλου και επομένως ο ισχυρισμός της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης περί ιδίας κυριότητας του επιδίκου τμήματος με παράγωγο τρόπο, άλλως τακτική χρησικτησία είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι δύο πρώτοι εφεσίβλητοι - δύο πρώτοι ενάγοντες και η δικαιοπάροχος μητέρα του τρίτου εφεσιβλήτου- τρίτου ενάγοντος και μετά τον θάνατο αυτής ο τελευταίος, εξακολουθούσαν, χωρίς καμία διακοπή, να κάνουν χρήση της δυτικής ως άνω λωρίδας στην οποία περιλαμβανόταν και το επίδικο τμήμα.

Συγκεκριμένα το έτος 2002, η πρώτη από αυτούς, με δικές της δαπάνες, έκτισε ένα χαμηλό τοιχίο πλάτους 15 έως 20 εκατοστών κατά μήκος της ανατολικής πλευράς της δυτικής εδαφικής λωρίδας, και έτσι τη διαχώρισε με την ιδιοκτησία της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης με ΚΑΕΚ ...02030. Το τοιχίο αυτό απείχε 3 μέτρα από την ιδιοκτησία του Ν.

Σ. με ΚΑΕΚ ...02029, πρώην ιδιοκτησία Μ.ς Δ., με την οποία συνορεύει δυτικώς η λωρίδα αυτή. Έμπροσθεν της δυτικής αυτής εδαφικής λωρίδας, οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες είχαν τοποθετήσει σιδερένια πόρτα, μήκους 4,80 μέτρων, στηριζόμενη σε δύο στήλες από μπετόν εκατέρωθεν, για να μην εισέρχονται σ'αυτήν οχήματα τρίτων.

Το μήκος της πόρτας αυτής δικαιολογείται από το πλάτος της δυτικής λωρίδας που ήταν 3 μέτρων και καταδεικνύει ότι εντός αυτής εισέρχονταν τα οχήματα των εφεσιβλήτων - εναγόντων διαφορετικά, αν η λωρίδα είχε πλάτος 1,5 μέτρου, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα -δεύτερη εναγομένη, δεν θα υπήρχε λόγος να έχει η πόρτα αυτή τέτοιο μήκος, αλλά έστω 2 μέτρα θα αρκούσαν για τον σκοπό της , ήτοι να μην εισέρχονται τρίτοι πεζοί.

Επίσης, στην είσοδο της λωρίδας αυτής από την επαρχιακή οδό ..., οι εφεσίβλητοι -ενάγοντες, όπως προαναφέρθηκε, είχαν μπαζώσει ένα χαντάκι, βάθους 1 μέτρου, και είχαν δημιουργήσει χωμάτινη ράμπα, προκειμένου να εισέρχονται στην δυτική ως άνω εδαφική λωρίδα τα οχήματά τους με ασφάλεια. Επιπλέον, επειδή η λωρίδα αυτή (δυτική) αρχικά ήταν χωμάτινη με επίστρωση ελαφρού χαλικιού, οπότε φύονταν επ' αυτής καλαμιές, τις οποίες, όπως προαναφέρθηκε, οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες ξερίζωναν για να μεταβαίνουν στις περαιτέρω βορειότερα ιδιοκτησίες τους, η πρώτη από αυτούς, με δικές της δαπάνες το έτος 2008, την επέστρωσε με τσιμέντο καθ' όλο της το πλάτος των τριών μέτρων, καταλήγοντας από την ανατολική πλευρά στο παραπάνω χαμηλό τοιχίο, που την οριοθετούσε από το ακίνητο της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, ήταν υψομετρικά χαμηλότερο από την εδαφική αυτή λωρίδα.

Η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη το 2010 αιτήθηκε και της χορηγήθηκε η υπ' αριθ. 266/2010 άδεια οικοδομής της διεύθυνσης πολεοδομίας ..., προκειμένου να οικοδομήσει εντός του ως άνω ακινήτου της. Άρχισε τις οικοδομικές της εργασίες το έτος 2011, τις οποίες ήδη αποπεράτωσε, όμως τότε κατέλαβε ένα τμήμα της δυτικής ως άνω λωρίδας, εμβαδού 21,56 τμ, όπως αυτό περιγράφεται ανωτέρω.

Το επίδικο αυτό τμήμα το προσάρτησε στο δικό της όμορο ακίνητο και αφού κατεδάφισε το τοιχίο, που οριοθετούσε το ακίνητό της από την δυτική εδαφική λωρίδα και αφαίρεσε και την σιδερένια πόρτα, κατασκεύασε πέτρινη περίφραξη, ώστε έτσι η δυτική λωρίδα να έχει πλέον πλάτος 1,50 μ., αντί του ορθού 3 μέτρων. Αυτό έγινε επειδή τόσο στο παραπάνω σχεδιάγραμμα που συνήφθη στην πράξη αποδοχής κληρονομιάς, όσο και σε αυτό που συνήφθη στην άδεια οικοδομής, εμφανίζεται η ιδιοκτησία της, και δη η ανατολική της πλευρά να απέχει από την αντίστοιχη δυτική της ιδιοκτησίας του Π.

Ξ. με ΚΑΕΚ ...02031, δημιουργώντας ένα κενό ανάμεσά τους κυμαινόμενου πλάτους (καθώς έχει τριγωνικό σχήμα) 1,5 μέτρου κατά μέσο όρο, επομένως διαπιστώνεται μία "μετατόπιση" του ακινήτου της προς τα δυτικά. Τα σχεδιαγράμματα αυτά είναι εσφαλμένα, όπως προαναφέρθηκε, διότι ανέκαθεν η ιδιοκτησία που κληρονόμησε από τη γιαγιά της ήταν όμορη με αυτή του Π.

Ξ. με ΚΑΕΚ ...02031. Συγκεκριμένα, ο Π. Ξ. του Ν. έγινε κύριος του ακινήτου με ΚΑΕΚ ...02031 δυνάμει του υπ' αριθ. ...98/2011 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου ... Ε. Σ.-Β., νόμιμα καταχωρημένου στο κτηματολογικό γραφείο, ...-... με αριθμό 741/2011. Ο δικαιοπάροχος του και πατέρας του Ν. Ξ. του Ι., απέκτησε το ακίνητο αυτό με το υπ' αριθ. ...64/1993 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβολαιογράφου ...

Ι. Π., νόμιμα μεταγραμμένο στον τόμο ...98 και αριθμό ...3 του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ..., από τον πατέρα του Ι., ο οποίος με τη σειρά του το είχε αγοράσει το 1981 από τη Μ. Γ. με το με αριθμό ...70/1981 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ... Μ. Τ., νόμιμα μεταγραμμένο στον τόμο .....61 και αριθμό .... του βιβλίου μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ....

Η τελευταία, όπως προαναφέρθηκε, το είχε αγοράσει από τον απώτερο δικαιοπάροχο όλων των διαδίκων, Α. Ξ. το έτος 1964 με το υπ' αριθ. ...01/1964 συμβόλαιο του τότε συμβολαιογράφου ... Μ. Π., νόμιμα μεταγραμμένο. Σε όλους τους παραπάνω τίτλους και στα συνημμένα σχεδιαγράμματά τους, η ιδιοκτησία του Π. Ξ. εμφανίζεται όμορη αυτής της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης, χωρίς καμία απόσταση ανάμεσά τους.

Το ίδιο επίσης αποτυπώνεται και στο σχεδιάγραμμα της υπ' αριθ. .....77/1982 άδειας οικοδομής του Ι. Ξ., απώτερου δικαιοπαρόχου του Π. Ξ., καθώς και της υπ' αριθ. ......45/2007 άδειας οικοδομής του άμεσου δικαιοπαρόχου του, Ν.. Σημειωτέον, ότι στο από Νοεμβρίου 1992 σχεδιάγραμμα του αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού Ν. Λ., που συνήφθη στο ως άνω υπ' αριθ. ...64/1993 συμβόλαιο γονικής παροχής του Ι.

προς τον Ν. Ξ., όχι μόνο εμφανίζεται η ιδιοκτησία της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης ως όμορη αυτής του Π. Ξ., αλλά και ότι συνορεύει δυτικώς με ιδιωτικό δρόμο πλάτους 3 μέτρων, που είναι η δυτική εδαφική λωρίδα, στην οποία περιλαμβάνεται και το επίδικο εδαφικό τμήμα.

Συνεπώς από τα παραπάνω αποδείχθηκε ότι από το 1975 και μετέπειτα οι δύο πρώτοι εφεσίβλητοι - δύο πρώτοι ενάγοντες και η δικαιοπάροχος του τρίτου εφεσιβλήτου - τρίτου ενάγοντος και μετά τον θάνατο αυτής ο τελευταίος, ασκούσαν στο επίδικο τμήμα τις προαναφερόμενες πράξεις νομής διανοία συγκυρίου, χωρίς ποτέ να ενοχληθούν ούτε από την δικαιοπάροχο της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης, ούτε από την τελευταία μέχρι το 2011, που η τελευταία, αφού κατεδάφισε το τοιχίο, που οριοθετούσε την συνιδιοκτησία των εφεσιβλήτων - εναγόντων με αυτήν της εκκαλούσας - δεύτερης εναγομένης και αφαίρεσε και την σιδερένια πόρτα που βρισκόταν έμπροσθεν της δυτικής ως άνω εδαφικής λωρίδας, κατασκεύασε την παραπάνω πέτρινη περίφραξη, ενσωματώνοντας το επίδικο εδαφικό τμήμα των 21,56 τμ στο δικό της όμορο ακίνητο με ΚΑΕΚ ...02030 και αποβάλλοντας έτσι τους εφεσίβλητους - ενάγοντες από αυτό ( επίδικο ).

Σε κάθε περίπτωση η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη δεν έγινε κυρία του επιδίκου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας και επομένως ο σχετικός αυτός ισχυρισμός της είναι αβάσιμος και απορριπτέος, καθόσον από το 1998 που απεβίωσε η δικαιοπάροχός της και συμπεριέλαβε αυτή στην παραπάνω δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ,το επίδικο μέχρι 24-11-2005, που είναι ο χρόνος έναρξης του Εθνικού Κτηματολογίου στην ως άνω περιοχή, ο οποίος καθορίσθηκε με την με αριθμό 339/16-11-2005 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΧΕ και είναι ο κρίσιμος χρόνος που πρέπει η επικαλούμενη χρησιδεσπόζουσα νομή να έχει συμπληρωθεί για την ύπαρξη κυριότητας, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη νομική σκέψη, δεν συμπληρώθηκε ο προβλεπόμενος από το άρθρο 1045 ΑΚ χρόνος των 20 ετών (αρθ. 1049 ΑΚ), ενώ δεν μπορεί κατά τα ανωτέρω να προσμετρήσει αντίστοιχο χρόνο της δικαιοπαρόχου της πριν το 1998.

Επομένως, η εκκαλούσα - δεύτερη εναγομένη ούτε παραγώγως ούτε πρωτοτύπως απέκτησε ποτέ κυριότητα επί του επιδίκου αυτού τμήματος, απορριπτομένου του ισχυρισμού ιδίας κυριότητας που προβάλει στο σύνολο της. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι εσφαλμένα καταχωρήθηκε στο κτηματολόγιο ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα, επιφανείας 21,56 τμ, όπως περιγράφεται ανωτέρω, περιλαμβάνεται στο ακίνητο με ΚΑΕΚ ...02030, ενώ το ορθό είναι ότι αυτό ανήκει στο ακίνητο των εφεσιβλήτων - εναγόντων με ΚΑΕΚ ...02021 και πρέπει να διορθωθεί, ώστε το τελευταίο, που ανήκει στην συγκυριότητα των εναγόντων κατά τα παραπάνω ποσοστά, να έχει συνολική επιφάνεια 187, 62 τ.μ. (166,06 τμ +21,56 τμ ).

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη, κατά τα αναφερόμενα ειδικώς στο διατακτικό, όσον αφορά την εκκαλούσα της πρώτης από 20-4-2015 έφεσης - δεύτερη εναγομένη.".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε, κατά το μέρος που ενδιαφέρει και αφορά η αναιρετική δίκη, ως κατ' ουσίαν βάσιμη την αγωγή των αναιρεσιβλήτων, διεκδικητική κυριότητας του επίδικου ακινήτου (εδαφικής λωρίδας 21,56 τμ, μεγαλύτερου ακινήτου τους), κατά το μέροςα που στρεφόταν κατά της αναιρεσείουσας, με το σωρευόμενο αίτημα της διόρθωσης ανακριβούς εγγραφής στα ΚΑΕΚ, την συγκυριότητα του οποίου απέκτησαν κατά τα αναφερόμενα ποσοστά ο καθένας, η μεν πρώτη, κατά ορισμένα ποσοστά εξ αδιαιρέτου με παράγωγο τρόπο και κατά τα υπόλοιπα με έκτακτη χρησικτησία, ο δεύτερος, το σύνολο των ποσοστών του με έκτακτη χρησικτησία και ο τρίτος, το σύνολο των ποσοστών του με παράγωγο τρόπο και με έκτακτη χρησικτησία και σε κάθε περίπτωση/ όλοι κατά τα αναφερόμενα ποσοστά τους με έκτακτη χρησικτησία, αφού προηγουμένως δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της εκκληθείσας πρωτοβάθμιας απόφασης λόγω απαράδεκτης σώρευσης σ' αυτήν αρνητικής αγωγής αφαίρεσης κατασκευασμάτων από το επίδικο,, και εξαφάνισε την πρωτοβάθμια απόφαση που είχε δεχθεί στο σύνολο της την αγωγή και κατά το παραπάνω μέρος , ενώ απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη ένσταση ιδίας κυριότητας της αναιρεσείουσας.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, ότι οι αναιρεσίβλητοι απέκτησαν την κυριότητα Μι με έκτακτη χρησικτησία κατά τις παραπάνω διακρίσεις, δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 974, 976, 1045 ΑΚ, αφού υπό τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους , ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο ως προς το ουσιώδες παραπάνω ζήτημα της κτήσης συγκυριότητας του επιδίκου από τους αναιρεσίβλητους κατά τα αναφερόμενα από καθέναν ποσοστά και με έκτακτη χρησικτησία.

Ειδικότερα, δέχθηκε την με διάνοια συγκυρίων άσκηση συννομής από αυτούς, κατά τις προαναφερόμενες διακρίσεις, με την άσκηση των αναφερόμενων αναλυτικά πράξεων νομής που προσιδιάζουν στη φύση του και αναφέρονται στο διάστημα από 1975 και τουλάχιστον μέχρι το 2005 (έναρξη του κτηματολογίου) όπως .ξερίζωμα καλαμιών, στρώσιμο με χαλίκι, κατασκευή χωμάτινης ράμπας στην αρχή της επίδικης λωρίδας και τοποθέτηση σιδερένιας πόρτας, πέραν των άλλων που αναφέρονται και μετά το 2005 μέχρι την κατάληψη το 2011 από την αναιρεσείουσα.

Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης από τους αριθ. 1 και 19 αντίστοιχα του άρθρου 559 ΚΠολΔ που υποστηρίζουν τα αντίθετα , είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Επίσης, με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, ότι η αναιρεσείουσα δεν απέκτησε κυριότητα του επίδικου με τακτική χρησικτησία και απέρριψε τη σχετική ένστασή της ιδίας κυριότητας με τακτική χρησικτησία, και αφορούν οι συναφείς αναιρετικοί λόγοι, δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 1041 ΑΚ, αφού υπό τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά δεν συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του , ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο ως προς το ζήτημα αυτό.

Ειδικότερα, ναι μεν η προσβαλλόμενη δεν δέχεται ότι η αναιρεσείουσα είχε νόμιμο τίτλο ,αν και περιέλαβε την επίδικη εδαφική λωρίδα στην προαναφερόμενη ...55/1999 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς μαζί με το κληρονομηθέν από αυτήν ακίνητό της και μετέγραφε αυτήν, όμως. ακολούθως δεν δέχεται ότι συντρέχουν και οι λοιπές προϋποθέσεις του παραπάνω άρθρου για την απόκτηση της κυριότητας με τακτική χρησικτησία, όπως αυτές αναπτύχθηκαν στη μείζονα σκέψη και δη η καλή πίστη και ιδίως άσκηση πράξεων νομής επί 10ετία, αφού μάλιστα ως προς τις πράξεις νομής δέχεται με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ότι η αναιρεσείουσα ουδεμία πράξη νομής άσκησε επί του επίδικου, όπως δεν άσκησε και η δικαιοπάροχος της , μέχρι την κατάληψη το έτος 2011, αλλά αντίθετα τέτοιες ασκούσαν οι αναιρεσίβλητοι.

Επομένως, οι τρίτος και, κατά το ορθό, τέταρτος, (αντί του εσφαλμένα αριθμούμενου ως 5ου) λόγοι αναίρεσης από τους αριθ. 1 και 19 αντίστοιχα του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Οι περαιτέρω διαλαμβανόμενες στους ίδιους λόγους (πρώτο ως και τέταρτο) αιτιάσεις με την επίκληση των ίδιων αναιρετικών πλημμελειών, μεταξύ των οποίων ,περί αντιφατικότητας της αιτιολογίας ως προς τη νομή του επίδικου από τους αναιρεσιβλήτους "με διάνοια συγκυρίων" και όχι "με διάνοια δικαιούχων δουλείας", περί μη άσκησης νομής από τους αναιρεσίβλητους, αλλά από την αναιρεσείουσα και συνδρομής στο πρόσωπο της όλων των προϋποθέσεων της τακτικής χρησικτησίας, είναι απαράδεκτες, καθόσον με αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, αλλά και επειδή αφορούν ελλείψεις στην εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο, στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος και σε απλά πραγματικά και νομικά επιχειρήματα και δεν υπόκεινται στο έλεγχο του Αρείου Πάγου, (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι λήφθηκαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του.

Δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα; τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ ΚΠολΔ, υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, το οποίο επικαλείται ο διάδικος, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ΟλΑΠ 2/2ΘΘ8, ΟλΑΠ 14/2005).

Εξάλλου, επί παραπόνου για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων, που προσκομίστηκαν με επίκληση, πρέπει για το παραδεκτό του λόγου αυτού, να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενο τους και το παραδεκτό της προσαγωγής τους, να καθορίζεται ο ισχυρισμός το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα αποδεικτικά αυτά μέσα, καθώς και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Για τον έλεγχο όμως της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού αναίρεσης είναι αναγκαία η προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων που αφορά η σχετική αναιρετική αιτίαση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με βάση το οποίο θα ελέγχει η μη λήψη του από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 293/2016).

Με τον, κατά το ορθό, πέμπτο (αντί του εσφαλμένα αριθμούμενου ως 6ος) λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση από την αναιρεσείουσα στη δευτεροβάθμια δίκη , μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη της μη άσκησης νομής επί του επίδικου από τους αναιρεσίβλητους και, ειδικότερα, δεν έλαβε υπόψη την από 13-9-2007 "τεχνική περιγραφή" της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου ..., που αφορά μελέτη Κατασκευής δικτύου αγωγών ομβρίων οικισμού ... και ... Δήμου ..., με το επισυναπτόμενο διάγραμμα και δύο φωτογραφίες. Όπως όμως προκύπτει από την στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ενυπάρχουσα διαβεβαίωση ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα νόμιμα με επίκληση από τους διαδίκους προσαχθέντα έγγραφα, μέχρι του πέρατος της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, σε συνδυασμό και προς το σύνολο των αιτιολογιών της, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο κατέληξε στο πιο πάνω αποδεικτικό του πόρισμα , αφού έλαβε υπόψη του και τα προαναφερόμενα έγγραφα, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει μνεία ή χωριστή αξιολόγηση καθενός από αυτά και ουδεμία αμφιβολία δημιουργείται για τη συνεκτίμησή τους με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα. Επομένως, ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, για τα οποία, αν παρά το νόμο λήφθηκαν ή δεν λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύεται ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, αγωγής ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι δε και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει σ' αυτούς (Ολ ΑΠ 14/2004), ούτε οι αρνητικοί ισχυρισμοί που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση καθεμιάς εξ αυτών, αφού οι τελευταίοι αποκρούονται με την παραδοχή ως βάσιμων των θεμελιωτικών τους γεγονότων (Ολ ΑΠ 469/1984), ούτε τέλος τα επιχειρήματα και συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων και το περιεχόμενο αυτών.

Με τον, κατά το ορθό, έκτο (αντί του εσφαλμένα αριθμούμενου ως 7^) λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον "αρνητικό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι η επίδικη λωρίδα δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αδιάβατη λόγω ύπαρξης χανδακιού στην είσοδο της και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε".

Ο λόγος αυτός, όπως διατυπώνεται, είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι δεν πρόκειται για "πράγματα" με την έννοια που προεκτέθηκε , αλλά για αρνητικούς ισχυρισμούς, όπως και η αναιρεσείουσα δέχεται ως άνω, που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής, και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση αυτής.

Με το λόγο αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ελέγχονται και σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται δηλαδή αν η αγωγή , κυρία παρέμβαση, ένσταση κλπ ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 281 ΑΚ η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής, το δικαίωμα ασκείται καταχρηστικώς και όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε της άσκησής του, καθώς και η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το διάστημα που μεσολάβησε, δημιούργησε στον οφειλέτη την εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα ασκηθεί το δικαίωμα, σε τρόπο ώστε η μεταγενέστερη άσκησή του, που θα έχει επαχθείς συνέπειες για τον οφειλέτη, να μη δικαιολογείται επαρκώς και να υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή ο οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.

Μόνη η μακροχρόνια αδράνεια του δικαιούχου και όταν ακόμη δημιούργησε στον οφειλέτη την πεποίθηση ότι δεν υπήρχε το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται πλέον να ασκηθεί δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική τη μεταγενέστερη άσκηση αυτού, αλλά απαιτείται να συντρέχουν και πρόσθετες ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες κυρίως από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του οφειλέτη, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου η επακολουθήσασα άσκηση του δικαιώματος, η οποία τείνει σε ανατροπή της κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό τις παραπάνω ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο, να εξέρχεται των ορίων που επιβάλλει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ.

Στην περίπτωση αυτή, η επιχειρούμενη από τον δικαιούχο ανατροπή της ως άνω κατάστασης δεν είναι απαραίτητο να προκαλεί αφόρητες ή δυσβάστακτες συνέπειες για τον οφειλέτη και να θέτει σε κίνδυνο την οικονομική κατάσταση του, αλλά αρκεί να επέρχονται δυσμενείς απλώς για τα συμφέροντά του επιπτώσεις (Ολ ΑΠ 8/2001).

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα, ως εναγόμενη, προς απόκρουση της ένδικης εναντίον της αγωγής πρότεινε παραδεκτά στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο την ένσταση της καταχρηστικής άσκησης της αγωγικής αξίωσης, την οποία επανέφερε ως εκκαλούσα στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, επικαλούμενη προς θεμελίωση της ιστορικής βάσης αυτής, και στα δύο αυτά δικαστήρια, αφενός μεν ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα χρησιμεύει ως δίοδος προς άλλα ακίνητα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία είναι αυτάρκη, καθώς έχουν άμεση πρόσβαση σε δημοτικό δρόμο από άλλο σημείο και αφετέρου από το έτος 2005 που έγινε η καταχώρηση του επίδικου τμήματος εκ μέρους της αναιρεσείουσας στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο, οι αναιρεσίβλητοι μέχρι την άσκηση της αγωγής, δεν προέβησαν σε ουδεμία ενέργεια και δεν προέβαλαν καμία αντίρρηση ή διαμαρτυρία, οπότε της δημιουργήθηκε η εύλογη πεποίθηση ότι δεν επρόκειτο να ασκήσουν τα δικαιώματα τους .Ο ισχυρισμός αυτός είναι μη νόμιμος, αφού τα εκτιθέμενα προς θεμελίωσή της καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των αναιρεσιβλήτων για αναγνώρισή τους ως συγκυρίων της επίδικης εδαφικής έκτασης και την απόδοση της σ' αυτούς με την αναφορά της αδράνειας των αναιρεσιβλήτων για άσκηση της αγωγής Και του ότι τα ακίνητα των αναιρεσιβλήτων εξυπηρετούνται και από άλλη δίοδο , πλην της επίδικης λωρίδας, χωρίς την επίκληση άλλης συμπεριφοράς τόσο των δικαιούχων όσο και της υποχρέου, που να δικαιολογεί τη δημιουργία πεποίθησης στην αναιρεσείουσα ότι δε θα ασκήσουν την αγωγή και χωρίς να αναφέρονται δυσμενείς συνέπειες που θα επέλθουν σε βάρος της, σε συνδυασμό με προηγούμενη συμπεριφορά των αναιρεσιβλήτων και αληθή υποτιθέμενα δεν καθιστούν καταχρηστική την άσκηση της αγωγής και έτσι δεν πληρούν το πραγματικό της παραπάνω ουσιαστικής διάταξης.

Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε ως μη νόμιμη την ένσταση αυτή, και πριν από την εξαφάνιση της εκκαλούμενης, και συνακόλουθα και το συναφή λόγο έφεσης, ορθώς ερμήνευσε και δεν εφήρμοσε τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ.

Συνεπώς, ο , κατά το ορθό, έβδομος (αντί του εσφαλμένα αριθμούμενου ως 8ος) λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ της ευθείας παραβίασης της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ , που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Από το συνδυασμό της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, προς εκείνες των άρθρων 262, 269 και 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, εάν για τη στήριξη ισχυρισμού καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος προβάλλονται περισσότερα αυτοτελή πραγματικά περιστατικά, τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη αθροιστικά, η μη λήψη υπόψη ενός η περισσοτέρων από αυτά ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 8 περ. β' του ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης διότι αποτελούν το καθένα χωριστά από τα περισσότερα πραγματικά περιστατικά που έχουν παραδεκτά προβληθεί, "πράγματα", εφόσον με την προσθήκη και αυτών, ο σχετικός ισχυρισμός καθίσταται νόμιμος, πληρώνει, δηλαδή, το πραγματικό της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ. Ο αναιρετικός αυτός λόγος, όμως, δεν ιδρύεται όταν τα πραγματικά περιστατικά δεν προτάθηκαν εγκαίρως και παραδεκτά, δηλαδή υποβαλλόμενα συγχρόνως για το παραδεκτό τους κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό και επαναφερόμενα νομότυπα στο δεύτερο βαθμό (ΑΠ 1703/2008, ΑΠ 623/2011).

Με τον, κατά το ορθό, όγδοο (αντί του εσφαλμένα αριθμούμενου ως 9ος) λόγο αναίρεσης , αποδίδεται στην προσβαλλόμενη η πλημμέλεια από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, της μη λήψης υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν, συνισταμένη ειδικότερα στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη, καθόσον αφορά στην απόρριψη της ένστασης κατάχρησης, "το θέμα της πλήρους ελλείψεως στατικότητας που θα δημιουργηθεί στην οικοδομή της αναιρεσείουσας σε περίπτωση απόδοσης του επίδικου τμήματος στους αναιρεσιβλήτους", πραγματικό περιστατικό που προέβαλε η ίδια προς θεμελίωση της ένστασης κατάχρησης.. Όπως όμως, προεκτέθηκε στον αμέσως προηγούμενο λόγο και προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και ιδίως του προσκομιζόμενου αντιγράφου των εγγράφων προτάσεων της αναιρεσείουσας στον πρώτο βαθμό κατά τη συζήτηση της ένδικης αγωγής κατά τη δικάσιμο της 26-2-2015,η αναιρεσείουσα, ως εναγομένη, προέβαλε την ένσταση κατάχρησης, επικαλούμενη προς θεμελίωση αυτής μόνο τα προαναφερόμενα στον αμέσως προηγούμενο λόγο πραγματικά περιστατικά. Την ένσταση αυτή, που απορρίφθηκε πρωτόδικα επανέφερε στο Εφετείο με λόγο έφεσης. Με το εφετήριο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτού, πλέον των ανωτέρω, προέβαλε προς θεμελίωση της ένστασης κατάχρησης και το πιο πραγματικό περιστατικό "της έλλειψης στατικότητας της οικοδομής της σε περίπτωση απόδοσης του επίδικου".

Συνεπώς, το Εφετείο με το να μη λάβει υπόψη του το επί πλέον αυτό περιστατικό που απαράδεκτα προβλήθηκε το πρώτον ενώπιον του και χωρίς να συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 527 ΚΠολΔ, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου '559 αριθ 8β ΚΠολΔ και ο πιο πάνω λόγος είναι απαράδεκτος. Σε κάθε περίπτωση η ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των αναιρεσιβλήτων, θεμελούμενη αυτοτελώς στο επικαλούμενο πιο πάνω πραγματικό περιστατικό, χωρίς την επίκληση και άλλων στοιχείων, είναι μη νόμιμη για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν στον αμέσως προηγούμενο λόγο, η δε μη λήψη υπόψη από το Εφετείο μη νόμιμης ένστασης δεν θεμελιώνει πλημμέλεια από τον αριθ. 8β του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ, σύμφωνα με όσα έχουν προεκτεθεί στη μείζονα σκέψη που αφορά στον έκτο αναιρετικό λόγο.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός και στην περίπτωση αυτή είναι απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, όπως ισχύει και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα που ηττήθηκε, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.4.2018 αίτηση της Μ.ς Δ. για αναίρεση της 14/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Αυγούστου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ και νυν ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ