107/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 107 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 107/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Ελένη Παναγιωτάκη και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειουσών : 1).... και 2) .... , από τις οποίες η 2η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος δήλωσε ότι η 1η αναιρεσείουσα .... απεβίωσε στις 25-3-2006 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζει ο υιός του ...... , ο οποίος εκπροσωπείται δι' εμού βάσει πληρεξουσίου.

Των αναιρεσιβλήτων : 1) Του εδρεύοντος στο Κροκύλειο Δωρίδας Δήμου Βαρδουσίων, ως εκ του νόμου διαδόχου της τέως Κοινότητας Νουτσόμβρου, νόμιμα εκπροσωπουμένου, 2) Του Δημοτικού Διαμερίσματος Υψηλού Χωριού του Δήμου Βαρδουσίων του Νομού Φωκίδας, πρώην Κοινότητας Υψηλού Χωριού με προηγούμενη ονομασία Κοινότητα Νουτσόμβου, 3) Χ , 4) ... και 5) του παρεμβάντος (προσθέτως στην πρωτόδικη δίκη υπέρ των αντιδίκων) Υπουργού των Οικονομικών. Από αυτούς οι 1ος και 2ο εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Σωτήριο Πολύδωρα και Θέκλα Χριστοφορίδου-Τσιλιγκίρη, ο 4ος παραστάθηκε με τους ίδιους πιο πάνω πληρεξούσιους δικηγόρος , ο 5ος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Αικατερίνη Γαλάνη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και ο 3ος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-1-2002 αίτηση των .... και .... , που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 3967/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 2322/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7 Ιουλίου 2004 αίτησή τους και τους από 11 Σεπτεμβρίου 2006 πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, πλην του 3ου αναιρεσιβλήτου, ο οποίος δεν παραστάθηκε. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 26 Οκτωβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων της. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, οι πληρεξούσιοι των 1ου, 2ου και 4ου εκ των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η πρώτη αναιρεσείουσα, όπως προκύπτει από την .... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Πειραιώς, απεβίωσε τις 25-3-2006, ο δε μοναδικός εξ αδιαθέτου κληρονόμος της .... , υιός της, γνωστοποίησε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου το ως άνω γεγονός με δήλωσή του που καταχωρήθηκε στα πρακτικά του παρόντος δικαστηρίου, ενώ, περαιτέρω, δήλωσε ότι επαναλαμβάνει η διακοπείσα λόγω του θανάτου δίκη (άρθρ. 286 περ. Α΄, 287 παρ. 1 και 290 ΚΠολΔ). Επομένως, νομίμως συνεχίζεται η δίκη μεταξύ των ανωτέρω υιού της αποβιώσασας και των αναιρεσιβλήτων.

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 2, 568 παρ. παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο ΄Αρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύσαντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην προκείμενη περίπτωση από την προσαγόμενη 4265Γ/13-1-2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ... , αποδεικνύεται ότι μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειουσών, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήσεως προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας αποφάσεως, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον εκ των αναιρεσιβλήτων Χ. Επομένως, αφού αυτός δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο κατά την προκείμενη δικάσιμο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία του εν λόγω αναιρεσιβλήτου, ως αν ήταν και αυτός παρών.

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 824 ΚΠολΔ "η απόφαση του διατάζει την παροχή πιστοποιητικού είναι δυνατό να προσβληθεί με έφεση, μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών από τη δημοσίευσή της..... Η απόφαση που διατάζει την παροχή πιστοποιητικού δεν προσβάλλεται με αναψηλάφηση, αναίρεση ή τριτανακοπή". Κατά δε την παράγραφο 2 του ανωτέρω άρθρου "η απόφαση που διατάζει την αφαίρεση του πιστοποιητικού ή το κηρύσσει ανίσχυρο ή εκείνη που το τροποποιεί ή το ανακαλεί μπορεί να προσβληθεί μόνο με τριτανακοπή μέσα στην προθεσμία που ορίζει το άρθρο 1965 ΑΚ".

Όπως προκύπτει από τις ανωτέρω διατάξεις τόσο η απόφαση που διατάζει την παροχή πιστοποιητικού (κληρονομητηρίου), όσο και εκείνη η οποία διατάζει την αφαίρεσή του ή το κηρύσσει ανίσχυρο ή το τροποποιεί ή το ανακαλεί δεν υπόκειται στο έκτατο ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Η αρχή αυτή, που υπαγορεύθηκε από την ανάγκη της ταχείας άρσεως της αβεβαιότητας περί την ισχύ των ως άνω αποφάσεων, ώστε να μην διαιωνίζεται η δίκη για τη χορήγηση κληρονομητηρίου κατά τρόπο δυσχεραίνοντα τις συναλλαγές, έχει εφαρμογή, για την ταυτότητα του νομοθετικού λόγου, και επί αποφάσεως του Εφετείου, η οποία απορρίπτει αίτηση για αφαίρεση, κήρυξη ανισχύρου ή ανάκληση πιστοποιητικού (κληρονομητηρίου).

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση οι αναιρεσείουσες ζητούν να αναιρεθεί η 2322/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε έφεσή τους κατά της 3967/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψε την αίτησή τους για αφαίρεση, άλλως κήρυξη ανισχύρου του 1831/1991 πιστοποιητικού (κληρονομητηρίου), του οποίου είχε διαταχθεί η χορήγηση με την 3483/1991 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου.

΄Ετσι έχουσα η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-7-2004 αίτηση των .... και ..... για αναίρεση της 2322/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους ήδη αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των παρόντων αναιρεσιβλήτων και δη των πρώτου, δευτέρου και τετάρτου εκ χιλίων εκατόν εβδομήκοντα (1.170) ευρώ, του δε πέμπτου Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών εκ διακοσίων ενενήντα τριών (293) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ