Supreme Court dismisses appeal for lack of specific grounds and failure to raise procedural defects at first instance.

Απόφαση 1078 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1078/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Ε. του Κ., κατοίκου ..., δικηγόρου, ο οποίος παραστάστηκε αυτοπροσώπως, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Της αναιρεσιβλήτου: της υπό ειδική εκκαθάριση του άρθρου 68 του ν. 3601/2007 ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος ΑΕ", η οποία εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον ειδικό εκκαθαριστή αυτής Ν. Μ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Ξανάλατο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12 Ιουνίου 2001 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 205/2002 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2918/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27 Δεκεμβρίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Χαμηλοθώρης ανέγνωσε την από 15 Νοεμβρίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης από το αρθρ. 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (αρθρ. 106 ΚΠολΔ),αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων (άρθρ. 110§2 ΚΠολΔ), ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, δηλαδή ισχυρισμοί που διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΟλΑΠ 2/1998).

Πράγματα με την έννοια αυτή αποτελούν και οι λόγοι της έφεσης ή αντέφεσης, οι οποίοι αφορούν αυτοτελείς ισχυρισμούς (ΟλΑΠ 22/2005). Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο.

Η διάταξη του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η οποία καλύπτει πολλές περιπτώσεις δικονομικών απαραδέκτων, άσχετων προς τη διάταξη του αριθμού 8 του ίδιου άρθρου, συμπορεύεται με την τελευταία στην περίπτωση κατά την οποία έχουν ληφθεί υπόψη πράγματα που προτάθηκαν απαραδέκτως, δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αποκλειστεί η παράλληλη εφαρμογή και των δύο λόγων αναιρέσεως στην περίπτωση αυτή.

Για το παραδεκτό των λόγων αναίρεσης τόσο από τον αριθμό 8 όσο και από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, θα πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι οι ισχυρισμοί ή αντίστοιχα το απαράδεκτο ή η ακυρότητα είχαν προταθεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και επαναφέρθηκαν παραδεκτά στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με λόγο έφεσης ή νομίμως με τις προτάσεις (240 ΚΠολΔ), εκτός αν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρ. 562§2 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 43/1990) ή πρόκειται για ισχυρισμό που παραδεκτά κατά το άρθρ. 527 ΚΠολΔ προτάθηκε για πρώτη φορά στην κατ' έφεση δίκη, γεγονός που επίσης πρέπει να διευκρινίζεται στο αναιρετήριο (ΑΠ 354/2011, ΑΠ 1705/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση, 1) με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, διότι αυτό, μολονότι η αναγγελία της αναιρεσίβλητης, ως δανείστριας, στη συμβολαιογράφο Ηράκλειας Σερρών Παρασκευή Τρίψογλου, ως υπάλληλο του πλειστηριασμού ακινήτων στις 4.10.2000, η οποία και συνέταξε τον επίμαχο πίνακα κατάταξης 2728/2001, έπασχε από αοριστία, λόγω μη αναφοράς συγκεκριμένου προνομίου και μη συμπερίληψης αιτήματος προνομιακής κατάταξης, αοριστία την οποία ο ίδιος προέβαλε με την έφεσή του, δεν δέχθηκε την αοριστία αυτή, με συνέπεια να μην κρίνει απαράδεκτη την εν λόγω αναγγελία και να μη κατατάξει, όπως όφειλε, τον ίδιο στη θέση της αναιρεσίβλητης και 2) με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, ότι το Εφετείο α) δεν απάντησε στον τρίτο λόγο έφεσης του, με τον οποίο προέβαλε την αιτίαση ότι η αναιρεσίβλητη δεν κατέθεσε στην πιο πάνω υπάλληλο του πλειστηριασμού μέχρι και τις 20.10.2000, οπότε συμπληρώθηκε η προβλεπόμενη δεκαπενθήμερη προθεσμία από την ενέργεια στις 4.10.2000 του πλειστηριασμού, τα αποδεικνύοντα την απαίτηση και το προνόμιο της έγγραφα και β) δεν κήρυξε το καταφανές απαράδεκτο, αλλά κατέταξε προνομιακά την αναιρεσίβλητη, με συνέπεια να θεμελιώνεται πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Ο πρώτος όμως λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ και ο δεύτερος, κατά το δεύτερο μέρος του, επίσης από το άρθρο 559 αριθ. 14, είναι αόριστοι και συνακόλουθα απαράδεκτοι, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ότι ο ισχυρισμός για αοριστία της αναγγελίας και το προβαλλόμενο απαράδεκτο της κατάθεσης των αποδεικτικών της αναγγελθείσας απαίτησης και του προνομίου εγγράφων, που δεν υπάγονται στις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, προτάθηκαν για πρώτη φορά και μάλιστα παραδεκτά στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο.

Εξάλλου, από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, απέρριψε στο σύνολο της κατ' ουσίαν την έφεση, αφού έλαβε υπόψη και τον τρίτο λόγο έφεσης, δεχόμενο, μεταξύ άλλων, ότι από τα κατατεθέντα εμπροθέσμως στην υπάλληλο του πλειστηριασμού έγγραφα (αντίγραφα των συμβάσεων, αποσπάσματα των βιβλίων της Τράπεζας) αποδείχθηκε πλήρως η απαίτηση της αναιρεσίβλητης Τράπεζας και ότι η ίδια υπήρξε ενυπόθηκη δανείστρια, όπως αποδείχθηκε από δημόσια έγγραφα (περίληψη εγγραφής κατάσχεσης, 1135/18.7.2000 και 1786γ/5.2.2000 πιστοποιητικά του Υποθηκοφύλακα Ερακλείας).

Περαιτέρω δέχεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι, ενόψει της απόδειξης αυτής από δημόσια έγγραφα, δικαιολογείται η μη αναφορά στην αναγγελία αιτήματος για προνομιακή κατάταξη, έλλειψη η οποία δεν καθιστά άκυρη, λόγω αοριστίας, την αναγγελία της αναιρεσίβλητης. Συνακόλουθα ο δεύτερος λόγος κατά το πρώτο μέρος του από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος.

Ύστερα από αυτά που προεκτέθηκαν πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27.12.2004 αίτηση του Π. Ε. για αναίρεση της απόφασης 2918/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ