1077/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1077 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1077/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καθής η πρόσθετη παρέμβαση: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΚΤΕΛ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΑΕ", που εδρεύει στον Πολύγυρο Χαλκιδικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευφημία Παπαϊωάννου, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 27-2-2014 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Των αναιρεσιβλήτων - υπερών η πρόσθετη παρέμβαση: 1) Ε. Β. του Α., κατοίκου ... 2) Ν. Α. του Ι., κατοίκου ..., 3) Ε. Ν. του Δ., κατοίκου ..., 4) Ά. - Σ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 5) Σ. Κ. του Ν., κατοίκου ... και 6) δευτεροβάθμιας κλαδικής συνδικαλιστικής οργάνωσης με την επωνυμία "ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΟΣΜΕ)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1ος, 2ος, 3ος, 4ος και 5ος των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Ταρπινίδη, ενώ η 6η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της προσθέτως παρεμβαίνουσας: Τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης - σωματείου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΓΣΕΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Καζάκου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-4-2012 αγωγή των ήδη πέντε πρώτων αναιρεσιβλήτων και του Α. Ρ., που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής και συνεκδικάστηκε με την προφορικώς ασκηθείσα ενώπιον του ακροατηρίου πρόσθετη υπέρ αυτών παρέμβαση της ήδη έκτης των αναιρεσιβλήτων.

Εκδόθηκε η 24/2012 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-11-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 5-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης και να απορριφθεί ο δεύτερος.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων και η πληρεξούσια της προσθέτως παρεμβαίνουσας ζήτησαν την παραδοχή της πρόσθετης παρέμβασης, την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης καθώς και την παραπομπή της υπόθεσης στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει, αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία του.

Στην προκειμένη περίπτωση, από το δικόγραφο της αναίρεσης και από τα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, προκύπτει, ότι αρχική δικάσιμος για τη συζήτηση της αναίρεσης ορίστηκε εκείνη της 17-9-2013, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε, για την αναφερόμενη στην αρχή (4-3-2014). Κατά την τελευταία και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της, η έκτη αναιρεσίβλητη με την επωνυμία "ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ - Ο.Σ.Μ.Ε." δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου της.

Από τις επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες, από την αναιρεσείουσα και την παρακάτω προσθέτως παρεμβαίνουσα, με αρ. .../6-3-2013 και .../5-9-2013 εκθέσεις επίδοσης, αντίστοιχα, των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Αθηνών … και …, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της πρόσθετης παρέμβασης, με τις κάτω από αυτές πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και της κλήσης προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 17-9-2013, επιδόθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε αυτήν, με την επιμέλεια της αναιρεσείουσας και της προσθέτως παρεμβαίνουσας.

Επομένως, αφού η παραπάνω αναιρεσίβλητη είχε νομίμως κλητευθεί για την προηγούμενη δικάσιμο, δεν χρειάζονταν νέα κλήση της, και πρέπει, παρά την απουσία της, να προχωρήσει η συζήτηση της αναίρεσης και της πρόσθετης παρέμβασης. Η προθεσμία της έφεσης, στην περίπτωση κατά την οποία ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα και επιδόθηκε η απόφαση, είναι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση.

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη, με αριθμό 24/2012, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, επιδόθηκε την 25η-9-2012 (βλ. τη .../25-9-2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής …) και μέχρι την 1-11-2012 δεν ασκήθηκε έφεση, από τους διαδίκους. Επομένως, η αίτηση αναίρεσης, που κατατέθηκε την 20-11-2012, είναι παραδεκτή.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 669 παρ. 2 ΚΠολΔ, η οποία εφαρµόζεται και επί αναίρεσης (άρθρο 675Α ΚΠολΔ) "Αναγνωρισμένα επαγγελµατικά σωµατεία εργαζοµένων ή εργοδοτών, αναγνωρισμένες ενώσεις τους ή επιμελητήρια, έχουν το δικαίωµα να παρέµβουν υπέρ διαδίκου, εφόσον είναι µέλος τους ή µέλος κάποιας από τις οργανώσεις που αποτελούν την ένωση". Στην προκειµένη περίπτωση, η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση µε την επωνυµία "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος - Γ.Σ.Ε.Ε.", άσκησε υπέρ των αναιρεσίβλητων, την από 28-8-2013 πρόσθετη παρέμβαση, την οποία επέδωσε στην αναιρεσείουσα (βλ. .../4-9-2013 έκθεση επίδοσης του δικ. Επιμελητή Χαλκιδικής …), επικαλούμενη, ως έννομο συμφέρον, την προστασία των εργασιακών και οικονομικών συμφερόντων εργαζομένων, μελών πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης, μέλους δευτεροβάθμιας, η οποία είναι μέλος της.

Συνεπώς, υφίσταται στο πρόσωπό της το αναγκαίο έννομο συμφέρον και, αφού η παρέμβαση ασκήθηκε παραδεκτά, πρέπει να συνεκδικαστεί με την αίτηση αναίρεσης. Κατά το άρθρο 249 ΚΠολΔ, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται, εν όλω ή εν µέρει, από την ύπαρξη ή ανυπαρξία µιας έννοµης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη µιας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείµενο άλλης δίκης εκκρεµούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτηµα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο µπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αµετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν µπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διάταξης αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονοµίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων, µπορεί δε να εφαρµοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη µη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρµόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 ΚΠολΔ, διότι η απαρίθµηση στο πρώτο άρθρο δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεµεί ενώπιόν του, εξαρτάται εν όλω ή εν µέρει από την επίλυση του νοµικού ζητήµατος, το οποίο αποτελεί αντικείµενο άλλης δίκης ενώπιον διοικητικού δικαστηρίου και συναρτάται µε έννοµη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γέννηση του επίδικου δικαιώµατος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νοµικού αυτού ζητήµατος, θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήµατος αυτού.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, ότι 1) η διάταξη του άρθρ. 5 § 2 της Π.Υ.Σ. 6/28.02. 2012, με την οποία, εισάγεται για πρώτη φορά στην ελληνική έννομη τάξη πρωτογενής κανόνας δικαίου, εκδόθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο, κατά παράβαση των άρθρων 26 και 43 § 2 του Συντάγματος και συνεπώς είναι μη εφαρμοστέα, ως αντισυνταγματική, 2) η εναγόμενη όφειλε να εφαρμόσει τις διατάξεις του άρθρου 26 του Π.Δ. 246/2006, οι οποίες δεν καταργήθηκαν, και όχι αυτές του εργατικού δικαίου, που αφορούν την αναιτιώδη καταγγελία, 3) δεν συνέτρεχε οποιοσδήποτε λόγος καταγγελίας της σύμβασης, από εκείνους που προβλέπονται περιοριστικά στο Γενικό Κανονισμό Προσωπικού ΚΤΕΛ και 4) η καταγγελία της σύμβασης εργασίας των αναιρεσιβλήτων ήταν άκυρη.

Στη συνέχεια δέχθηκε την αγωγή των αναιρεσίβλητων και αναγνώρισε την ακυρότητα της ένδικης καταγγελίας, επιδίκασε σ' αυτούς τα ποσά που αναφέρονται σ' αυτήν και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να τους απασχολεί στην εργασία τους. Με τον πρώτο, από το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, λόγο της αναίρεσης η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι, έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, παραβίασε ευθέως, Α) με την εφαρμογή τους, τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 2, 16 παρ. 3, 26 παρ. 2 του Π.Δ. 246/2006, 26 και 43 του Συντάγματος, οι οποίες δεν ήταν εφαρμοστέες και Β) με τη μη εφαρμογή τους, εκείνες των άρθρων 1 παρ. 2 και 6 του ν. 4046/2012, 5 παρ. 2 της Π.Υ.Σ. 6/2012, 669 παρ. 2 του ΑΚ, 1 του Ν. 2112/1920, 1 και 5 του Ν. 3198/1955 και 43 του Συντάγματος, οι οποίες ήταν εφαρμοστέες.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα έγγραφα, που υπάρχουν στη δικογραφία, με την 2092/19-3-2012 αίτηση της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.) και του Ι. Σ., η οποία στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, κατατέθηκε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και ορίστηκε να συζητηθεί ενώπιον της Ολομέλειάς του, ζητείται η ακύρωση της 6/28-2-2012 πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου, με θέμα τη ρύθμιση θεμάτων για την εφαρμογή της παρ. 6 του άρθρου 1 του ν. 4046/2012.

Ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου ασκήθηκε από την αναιρεσείουσα παρέμβαση, με την οποία ζητεί να απορριφθεί η παραπάνω αίτηση. Την 7-12-2012 ενώπιον της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έγινε η συζήτηση της αίτησης και της παρέμβασης, κατά την ημέρα δε αυτή εκδικάστηκαν και συναφείς αιτήσεις άλλων αιτούντων, με αίτημα την ακύρωση της ίδιας πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου.

Επ' αυτών δεν εκδόθηκε ακόμη απόφαση. Οι επικαλούμενοι λόγοι ακυρότητας αναφέρονται στη έλλειψη νομοθετικής εξουσιοδότησης για την έκδοση της παραπάνω πράξης και στην αντίθεση τόσον αυτής όσο και του άρθρου 1 παρ. 6 του ν. 4046/2012 στο σύνταγμα, το κοινοτικό και το διεθνές δίκαιο. Επομένως, είναι πρόδηλο ότι η έκβαση της κρινομένης αίτησης αναίρεσης εξαρτάται από την έκβαση της δίκης που προαναφέρθηκε, αφού το Συμβούλιο της Επικρατείας θα ερευνήσει και θα κρίνει το κύρος της ίδιας πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου και των συναφών διατάξεων του ν. 4046/2012.

Επομένως, πρέπει να αναβληθεί η συζήτησή της μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί των παραπάνω αιτήσεων και της παρέμβασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της πρόσθετης παρέμβασης, μέχρι να εκδοθεί, από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, απόφαση επί των αιτήσεων και της παρέμβασης, που αναφέρονται στο σκεπτικό.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2014. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ