1077/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1077 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1077/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. .... και 2. ....., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο και για τους οποίους ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Γεώργιος Κακατσίδης κατέθεσε την από 1-3-2007 δήλωση παραίτησης από το δικόγραφο της από 6-7-2005 αίτησης αναίρεσης της 3563/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ως επίσης και την από 5-3-2007 έκθεση επίδοσης της ανωτέρω παραίτησης στους αντιδίκους, πλην όμως δεν κατέθεσε πληρεξούσιο από το οποίο να προκύπτει η εντολή των αναιρεσειόντων για την ανωτέρω παραίτηση.

Της αναιρεσίβλητης: ....., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καλόνομο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-1-1994 αγωγή και την από 29-9-1994 ανταγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2485/2003 οριστική, 9288/1994 μη οριστική, 6962/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 3563/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-7-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 23-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, όπως προκύπτει από τις ....΄και ...., αντιστοίχως, της ...., εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....., σε συνδυασμό με τα, από ..., "αποδεικτικά παραλαβής" του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο Σίδνεϋ, οι αναιρεσείοντες ... και .... κλητεύθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως (άρθρ. 134 και 136 παρ. 1 ΚΠολΔ) για να παραστούν στην αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Αυτοί (αναιρεσείοντες) δεν εμφανίσθηκαν στην παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, ούτε υπέβαλαν την, από το άρθρο 242 ΚΠολΔ, δήλωση μη εμφανίσεως στο ακροατήριο.

Συνεπώς, πρέπει το Δικαστήριο τούτο να προχωρήσει στη συζήτηση σαν να ήταν παρόντες και οι διάδικοι αυτοί (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Επειδή, όπως προκύπτει, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94, 96, 97, 98, 104, 294, 295, 297, 299 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, η παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της αναιρέσεώς του, πριν ο αναιρεσίβλητος προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υποθέσεως, για να είναι έγκυρη και να επιφέρει την κατάργηση της δίκης, όταν γίνεται με δήλωση του δικηγόρου του, πρέπει να έχει προηγηθεί νόμιμος διορισμός του δικηγόρου ως πληρεξουσίου του παραιτουμένου αναιρεσείοντος. Στην υπόθεση, που κρίνεται, προσκομίσθηκε, από το δικηγόρο Αθηνών Γεώργιο Κακατσίδη, η από 1.3.2007 δήλωση των αναιρεσειόντων περί παραιτήσεώς τους από το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως της 3563/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Η εξώδικη αυτή δήλωση, η οποία κοινοποιήθηκε στην αναιρεσίβλητη, όπως προκύπτει, από τη σ΄αυτή επισημείωση και την ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ...., υπογράφεται, όχι από τους αναιρεσείοντες, αλλά από τον προαναφερόμενο δικηγόρο (Γεώργιο Κακατσίδη). Δεν προκύπτει, όμως, από οποιοδήποτε στοιχείο της δικογραφίας ότι έχει προηγηθεί νόμιμος διορισμός του εν λόγω δικηγόρου ως πληρεξουσίου των παραιτουμένων αναιρεσειόντων. Επομένως η ανωτέρω δήλωση παραιτήσεως από το ένδικο αυτό μέσο θεωρείται ως μη γενόμενη.

ΙΙΙ. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 566 παρ. 1, 118 εδ. 4 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι οι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι, ώστε από αυτούς να συνάγεται όχι μόνο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση και σε ποιά από τις περιπτώσεις των άρθρων 559 και 560 ΚΠολΔ αυτή εμπίπτει, αλλά και επακριβώς να καθορίζονται τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τον αναιρεσείοντα, επιφέρουν τη νομική πλημμέλεια, που αποτελεί τον λόγο αναιρέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως (Ολ.ΑΠ 36/1998).

Ειδικότερα, όσον αφορά αφενός μεν, το λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, που συντρέχει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε μη εφαρμοστέο ή παρέλειψε να εφαρμόσει κανόνα δικαίου, που έπρεπε να εφαρμοσθεί ή προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική της αληθινής, για να είναι ορισμένος ο λόγος απαιτείται να αναφέρονται οι πραγματικές προϋποθέσεις, βάσει των οποίων στοιχειοθετείται ο λόγος της αναιρέσεως και εναρίθμως ο φερόμενος ότι παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, όσον δεν αφορά τον λόγο από τον αριθ. 19 του ίδιου, ως άνω άρθρου, σε τί ειδικότερα συνίσταται η έλλειψη νόμιμης βάσεως (Ολ.ΑΠ 36/1988).

Συμπλήρωση των λόγων αναιρέσεως με παραπομπή στο δικόγραφο της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος στο Εφετείο ή στον Άρειο Πάγο είναι ανεπίτρεπτη. Η αοριστία του αναιρετηρίου μπορεί να θεραπευθεί μόνο με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, καθώς και με τη συμπλήρωση των αναγκαίων στοιχείων αυτεπαγγέλτως από τον Εισηγητή Αρεοπαγίτη, εφόσον πρόκειται για τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 562 παρ. 4 ΚΠολΔ.

Η άνω αοριστία, αν δεν θεραπευθεί, κατά τους προαναφερόμενους τρόπου, προκαλεί τηγ απόρριψη της αιτήσεως, ως νομικώς αβάσιμης, αν η αοριστία αφορά την περιγραφή του λόγου αναιρέσεως και ως απαράδεκτης σε κάθε άλλη περίπτωση. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση, από το δικαστήριο της ουσίας, πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20.

Στην προκειμένη περίπτωση το υπό κτίση αναιρετήριο δεν περιλαμβάνει κάποιον ορισμένο και παραδεκτό λόγο αναιρέσεως, με τους μνημονευομένους δε σ΄ αυτό (αναιρετήριο) λόγους οι αναιρεσείοντες βάλλουν κατά της ουσιαστικής κρίσεως του Δικαστηρίου της ουσίας και κατά της, από το Δικαστήριο εκείνο, εκτιμήσεως των προσκομισθεισών, από τους διαδίκους, αποδείξεων, κρίσεις, όμως, που δεν ελέγχονται από τον Άρειο Πάγο και γι΄ αυτό όλοι οι λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 6 Ιουλίου 2005, αίτηση των .... και .... για αναίρεση της 3563/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό τους στις 16 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ