1076/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1076 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1076/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεράσιμο Φουρλάνο, Αντιπρόεδρο του

Αρείου Πάγου, Βασίλειο Πέππα, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Τ. του Θ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Πάσχο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Α. Σ. του Σ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 147/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 865/2015 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14/9/2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας ανέγνωσε την από 7/4/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 2 και 576 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ’ αυτή διάδικος, το δικαστήριο ερευνά, αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

Και αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησης ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει, ότι η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσδιορίσθηκε για συζήτηση ενώπιον του Α1 Τμήματος του Δικαστηρίου τούτου για τη δικάσιμο της 18ης Απριλίου 2016, με επίσπευση του αναιρεσείοντος, ο οποίος, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη .../16.11.2015 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας Θεσσαλονίκης Ε.-Α.

Μ., νόμιμα και εμπρόθεσμα επέδωσε επικυρωμένο αντίγραφό της στην αναιρεσίβλητη για την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η συζήτηση της αίτησης αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Περαιτέρω, από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα .../22.4.2016 έκθεση επιδόσεως της ίδιας πιο πάνω δικαστικής επιμελήτριας, προκύπτει, ότι αυτός επέδωσε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη την ....4.2016 βεβαίωση αναβολής της υπόθεσης του αρμόδιου γραμματέα του Αρείου Πάγου από την αρχική δικάσιμο για την προκείμενη δικάσιμο και κλήση για παράσταση κατ’ αυτήν.

Επομένως, εφόσον η αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, παρότι κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί, πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, ως πράγματα των οποίων η λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης προτάσεώς τους, θεμελιώνουν, ιστορικώς, το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, ως και οι λόγοι εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης.

Δεν συνιστούν πράγματα η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (ΑΠ 49/05). Σε κάθε δε περίπτωση, "πράγματα" δεν είναι τα αποδεικτικά μέσα και το περιεχόμενο αυτών, που το Εφετείο εκτίμησε ελεύθερα, χωρίς να υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο και από τα οποία αντλεί τα πραγματικά επιχειρήματα για το ουσία βάσιμο της αγωγής.

Στην ένδικη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 21/12/09 αγωγής του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσίβλητης για την απόδοση δανείων, χορηγηθέντων διαδοχικώς από αυτόν σε εκείνη, συνολικού ποσού 191.694,06 ευρώ, εκδόθηκε η 147/2013 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψε την αγωγή, ως ουσιαστικά αβάσιμη και κατόπιν εφέσεως του ήδη αναιρεσείοντος (ενάγοντος) η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία το Εφετείο, κρίνοντας ομοίως με το Πρωτοδικείο, απέρριψε κατ’ ουσία την έφεση.

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη "πράγμα" και συγκεκριμένα την .../2012 ένορκη βεβαίωση της Α. Χ., που ήταν κρίσιμη για την υπόθεση και ήταν αναγκαίο να βασισθεί η απόφαση του Εφετείου στην μαρτυρική αυτή κατάθεση.

Ο λόγος, όπως προβάλλεται, είναι απαράδεκτος, διότι "πράγμα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, δεν αποτελούν τα αποδεικτικά μέσα. Στην περίπτωση δε που με την προβαλλόμενη αιτίαση, υπονοείται η πλημμέλεια από τον αρ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο λόγος είναι αβάσιμος. Τούτο, διότι , όπως ευθέως προκύπτει από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης, το Εφετείο σχημάτισε τη δικανική του πεποίθηση από τα αναφερόμενα σ’ αυτήν αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων ρητώς και ειδικώς προσδιορίζεται και η .../27.4.2012 ένορκη βεβαίωση της Α.

Χ., σε ειδική αξιολόγηση της οποίας προέβη το Εφετείο κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, σύμφωνα με το περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.10 ΚΠολΔ, κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, συνάγεται, ότι ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι’ αυτά (ΑΠ 876/12).

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση, ότι το Εφετείο δέχτηκε αποκλειστικά το περιεχόμενο της κατάθεσης της μάρτυρος, στενής φίλης της αναιρεσίβλητης, παρόλο που αυτόν (αναιρεσείοντα) τον είχε συναντήσει μόνο στα πλαίσια τυπικής συναναστροφής και επειδή ήταν αναγκαίο να μην βασισθεί, αποκλειστικά, η αναιρεσιβαλλομένη στην κατάθεση της φίλης της αναιρεσίβλητης, πληρούνται οι προϋποθέσεις για την ίδρυση της αναιρετικής πλημμέλειας από τον αρ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο λόγος είναι, προεχόντως, απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της ανωτέρω πλημμέλειας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας. Ανεξαρτήτως τούτου και σε κάθε περίπτωση, η επίμαχη αιτίαση αβασίμως προβάλλεται, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, μνημονεύονται σ’ αυτήν όλα τα αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα) που το Δικαστήριο έλαβε υπόψη για την συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος και συνεπώς δεν δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη.

Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση πρέπει ν’ απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14/9/2015 αίτηση του Π. Τ., για αναίρεση της 865/2015 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ