1074/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1074 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1074/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 4η Μαΐου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ" (Ε.Κ.Κ.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Μπακόλα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Πήττα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-1-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 334/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 6945/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 25-2-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη διάβασε την από 13-4-2010 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Σπυρίδωνος Ζιάκα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 20 του ΠΔ 410/1988 "κωδικοποίηση σε ενιαίο κείμενο νόμου των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας που αφορούν το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ", 1) Ο προσλαμβανόμενος μετά τη συμπλήρωση δώδεκα μηνών συνεχούς απασχολήσεως στην υπηρεσία που προσλαμβάνεται δικαιούται, για κάθε ημερολογιακό έτος, κανονική άδεια απουσίας με πλήρεις αποδοχές είκοσι τέσσαρις (24) εργάσιμες ημέρες και αν εφαρμόζεται σύστημα πενθήμερης εργασίας είκοσι (20) εργάσιμες ημέρες, χωρίς να υπολογίζεται σ' αυτές η ημέρα της εβδομάδας που απασχολείται λόγω του εφαρμοζόμενου συστήματος εργασίας.

Η άδεια αυτή επαυξάνεται κατά μια εργάσιμη ημέρα για κάθε έτος απασχόλησης επιπλέον του βασικού χρόνου των δώδεκα μηνών και μέχρι είκοσι έξι (26) εργάσιμες ημέρες για τους μισθωτούς με σύστημα πενθήμερης εργασίας μέχρι είκοσι δύο (22) εργάσιμες ημέρες. Η υπηρεσία στην οποία ανήκει ο μισθωτός χορηγεί υποχρεωτικά την κανονική άδεια που δικαιούται για κάθε ημερολογιακό έτος και σε περίπτωση που ο μισθωτός δεν την έχει ζητήσει.

Η λήψη της άδειας είναι υποχρεωτική για το μισθωτό. Η μη χορήγηση, ο περιορισμός ή η ανάκληση της κανονικής άδειας επιτρέπεται μόνο για την αντιμετώπιση έκτακτων ή εξαιρετικών υπηρεσιακών αναγκών. Ο μισθωτός δικαιούται αποζημίωση, αν δεν του χορηγηθεί για οποιοδήποτε λόγο η κανονική άδεια που δικαιούται για κάθε έτος, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

Ο εργοδότης καταβάλλει στο μισθωτό ως αποζημίωση τις αντίστοιχες αποδοχές των ημερών άδειας που δεν χορηγήθηκαν, προσαυξημένες κατά 25%. Μισθωτός με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου δικαιούται, αντί για αποζημίωση, να κάνει χρήση της κανονικής άδειας που δεν του χορηγήθηκε μέσα στο επόμενο έτος.

Για τη θεμελίωση της αξιώσεως αυτής και ειδικά για την προσαύξηση του 25% των αποδοχών αδείας δεν αρκεί απλώς η μη χορήγηση της άδειας έως το τέλος του ημερολογιακού έτους, αλλά χρειάζεται επιπλέον και υπαιτιότητα του εργοδότη. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2 του ν. 2683/1999 "Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων", όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο πριν την τροποποίηση του με το ν. 3528/2007, στις διατάξεις του παρόντος Κώδικα υπάγονται οι πολιτικοί διοικητικοί υπάλληλοι του Κράτους και των Ν.Π.Δ.Δ..

Στην προκείμενη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο δέχτηκε τα εξής: Ο αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε το έτος 1982 από το Ν.Π.Ι Δ. "Εθνικός Οργανισμός προνοίας" για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως υπάλληλος στις Κεντρικές Υπηρεσίες. Ο παραπάνω Οργανισμός μαζί με το ΠΙΚΠΑ και το Κέντρο βρεφών ....συγχωνεύτηκαν με τον Οργανισμό Φροντίδας (Ε.Ο.Κ.Φ) που ήταν ΝΠΔΔ που όμως με το άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 3106/2003 καταργήθηκε και όλες οι υπηρεσίες του μετατράπηκαν σε υπηρεσίες του περιφερειακού συστήματος Υγείας και Πρόνοιας (ΠΕ.Σ.Υ.Π).

το δε προσωπικό μεταφέρθηκε ή μετατάχθηκε στο αναιρεσείον ή το Εθνικό Συμβούλιο Κοινωνικής Φροντίδας των ΠΕΣΥΠ. Ο αναιρεσίβλητος μεταφέρθηκε στο αναιρεσείον ΝΠΔΔ από τις αρχές του έτους 2004 και εντάχθηκε σε μόνιμη θέση δημοσίου δικαίου. Ο Εθνικός Οργανισμός Κοινωνικής Φροντίδας, ενώ όφειλε να χορηγήσει στον αναιρεσίβλητο την κανονική του άδεια για τα έτη 2000, 2001 και 2002, ενόψει του ότι δεν προέκυψε η συνδρομή εκτάκτων και εξαιρετικών αναγκών που θα δικαιολογούσαν τη μη χορήγηση, δεν τη χορήγησε.

Συγκεκριμένα όφειλε να χορηγήσει σ' αυτόν άδεια είκοσι (20) εργασίμων ημερών για το έτος 2000 και είκοσι πέντε (25) ημερών τα επόμενα έτη. Επομένως, εφόσον δεν τη χορήγησε, έπρεπε να του καταβάλει ως αποζημίωση τις αποδοχές που αντιστοιχούσαν στις ημέρες αδείας προσαυξημένες κατά 25%. Με την κρίση του αυτή το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο και απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 334/2005 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου που είχε κρίνει ομοίως, δεν παραβίασε:

α) δια της μη εφαρμογής τις διατάξεις των άρθρων 48 και 49 παρ. 2 του ν. 2683/1999 "Κώδικας Δημοσίων Διοικητικών Υπαλλήλων και υπαλλήλων ΝΠΔΔ", αφού αυτές ενόψει του ότι κατά τις παραδοχές ο αναιρεσίβλητος ήταν υπάλληλος συνδεόμενος με τον Οργανισμό Κοινωνικής Φροντίδας με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, δεν ήταν εφαρμοστέες, και β) δια της εσφαλμένης εφαρμογής τη διάταξη του άρθρου 20 του ΠΔ 410/1998, που αφορά το προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου του δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ, την οποία και ορθώς εφήρμοσε.

Επομένως, ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ. μοναδικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο ως άνω δικαστήριο η σχετική πλημμέλεια είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-2-2009 αίτηση του ΝΠΔΔ "ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ (ΕΚΚΑ)", για αναίρεση της 6945/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαϊου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ