Supreme Court remands insurance liability case to new panel due to insufficient evidence refuting criminal acquittal.

Απόφαση 1071 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1071/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη και Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Μαΐου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (Δ.Ε.Δ.Δ.Η.Ε. Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικά εναγομένης Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (Δ.Ε.Η. Α.Ε.), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αδάμ Δήμου και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας Ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ", τελούσας υπό εκκαθάριση, που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Νικόλα Κανελλόπουλο και Κωνσταντίνο Χρήστου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/7/1999 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2884/2001 μη οριστική και 1310/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 2281/2018 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3/1/2019 αίτησή της και τους από 6/8/2020 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 03.01.2019 αίτηση αναίρεσης και τους από 06.08.2020 πρόσθετους λόγους προσβάλλεται η 2281/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, και με την οποία έγινε μεν δεκτή η από 20.10.2015 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 1310/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τυπικά και κατ' ουσίαν, εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε δεχθεί στο σύνολό της, ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, την από 16.07.1999 αγωγή της ενάγουσας εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης περί αναγνώρισης της απαίτησής της κατά της πρώτης, ως νομίμως υποκατασταθείσας στα δικαιώματα της ασφαλισμένης της, ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "RAVAGO PLASTICS HALLAS ΑΒΕΕ", για τον κίνδυνο πυρός του εργοστασίου της, προς καταβολή της ασφαλιστικής αποζημίωσης, που κατέβαλε στην τελευταία, λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, συνολικού ποσού 218.702,84 ευρώ, αλλά στη συνέχεια έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη, περιορίζοντας το ύψος της απαίτησης της ενάγουσας στο ποσό των 154.726,32 ευρώ. Η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558,564 παρ.1,566 παρ.1, 569 ΚΠολΔ). Ασκήθηκαν, συνεπώς, παραδεκτά (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθούν ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, ΑΠ 24/2020).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασής του. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης θεμελιώνεται στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αλλά και όταν, παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα. Ειδικώς, όταν πρόκειται για απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, το δικάσαν Εφετείο δεν δεσμεύεται μεν από το περιεχόμενο αυτής και δύναται να καταλήξει σε αποδεικτικό πόρισμα αντίθετο εκείνης, πρέπει όμως, εν όψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το αντικρούσει (ΑΠ 68/2020, ΑΠ 640/2019, ΑΠ 240/2011, ΑΠ 704/2008).

Περαιτέρω στις διατάξεις των άρθρων 210 παρ.1 και 213 παρ.1 του ΕμπΝ, όπως αυτές ίσχυαν πριν την κατάργησή τους δυνάμει των άρθρων 33 παρ.2 και 34 του Ν.2496/1997, και την αντικατάστασή τους με τα άρθρα 14 και 19 του τελευταίου ως άνω Νόμου, ορίζονταν ότι "Ο ασφαλιστής, ο αποζημιώσας την ζημίαν ή την απώλειαν των ασφαλισθέντων πραγμάτων, υποκαθίσταται απέναντι των τρίτων εις τα δικαιώματα, τα λόγω της ζημίας ανήκοντα τω ασφαλισμένω, όστις ευθύνεται δια πάσαν υπ' αυτού επενεχθείσαν βλάβην των δικαιωμάτων τούτων" και ότι "Η ασφάλισις κατά των εκ πυρός ζημιών περιλαμβάνει πάσας τα ζημίας, τας προξενηθείσας εκ πυρκαϊάς προελθούσης εξ οιασδήποτε αιτίας, εκτός της προελθούσης εκ βαρέος πταίσματος καταλογιστέου προσωπικώς εις τον ησφαλισμένον και εξαιρέσει των περιπτώσεων των αναφερομένων εν άρθρω 207 εδάφιον τελευταίον", αντίστοιχα.

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι ο ασφαλιστής, από τότε που θα καταβάλει το ασφάλισμα στον ασφαλισμένο, υποκαθίσταται στη θέση εκείνου και μπορεί να ενασκήσει κατά του υπαιτίου της ζημίας τρίτου τις αξιώσεις του τελευταίου. Η αγωγή, δηλαδή, την οποία εγείρει ο ασφαλιστής κατά του τρίτου είναι εκείνη την οποία θα ήγειρε ο ασφαλισμένος (ΟλΑΠ 115/1998).

Στην υποκατάσταση δε αυτή, η οποία αποτελεί περίπτωση νόμιμης εκχώρησης, η απαίτηση μεταβιβάζεται με όλα τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της. Έτσι, ο τρίτος μπορεί να αντιτάξει κατά του ασφαλιστή όλες τις ενστάσεις που είχε κατά του ασφαλισμένου μέχρι την καταβολή του ασφαλίσματος και, ειδικότερα, αυτές που βάλλουν κατά της γένεσης και της ύπαρξης της απαίτησης κατά το χρόνο της υποκατάστασης, όπως και αυτές που του παρέχουν το δικαίωμα να αρνηθεί την παροχή.

Από τα ανωτέρω συνάγεται περαιτέρω ότι ο τελευταίος για να απαλλαγεί από την υποχρέωση πληρωμής της αποζημίωσης στον ασφαλιστή, για την περίπτωση επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου από πυρκαγιά, αρκεί να επικαλεστεί και αποδείξει ότι το ζημιογόνο τούτο γεγονός οφείλεται σε βαρύ πταίσμα, που μπορεί να αποδοθεί στον ασφαλισμένο προσωπικά.

Το πταίσμα αυτό περιλαμβάνει το δόλο και τη βαριά αμέλεια του υπαιτίου, η οποία συντρέχει όταν η παράλειψή του να καταβάλει την απαιτούμενη στις συναλλαγές επιμέλεια κατ' άρθρο 300 ΑΚ είναι ιδιαίτερα μεγάλη ή ασυνήθιστα σοβαρή. Εξάλλου η ύπαρξη ή μη αμέλειας κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και αφηρημένα, αφού για τη διάγνωση αυτής λαμβάνεται υπόψη η επιμέλεια του μέσου συνετού ανθρώπου, την οποία πρέπει αυτός να καταβάλλει στις συναλλαγές(ΑΠ 978/2001, ΑΠ 798/2001,ΑΠ 924/1989).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη 2281/2018 απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, σχετικά με τα κρίσιμα για την έκβαση της αναίρεσης ζητήματα των συνθηκών του ένδικου ζημιογόνου γεγονότος της πρόκλησης της πυρκαγιάς στο εργοστάσιο της ασφαλισμένης στην αναιρεσίβλητη ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "RAVAGO PLASTICS HELLAS ΑΒΕΕ", στον Προφήτη Ηλία Ν.

Αρτάκης Ευβοίας, και της υπαιτιότητας των προσώπων που είχαν εμπλοκή σε αυτό: "...Στις 12-10-1997, ημέρα Κυριακή και ώρα 12:00 περίπου, ήτοι σε χρόνο που το πιο πάνω εργοστάσιο δεν λειτουργούσε, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στην ανατολική είσοδο του ανωτέρω κτιρίου όπου υπήρχαν μάζες πρώτης ύλης σκραπ (πλαστικών φύλλων) τα οποία εισάγονταν από την είσοδο αυτή για να μπουν στην πρώτη φάση επεξεργασίας τους.

Εν συνεχεία δε, η πυρκαγιά, μέσω των φλεγόμενων ως άνω μαζών σκραπ, επεκτάθηκε στο κτίριο της ανωτέρω βιοτεχνίας και προχώρησε κατά μήκος και σε βάθος του κτιρίου 20 μέτρα περίπου κατακαίγοντας το κτίριο και τα ευρισκόμενα εκεί μηχανήματα, ενώ τα υπόλοιπα μηχανήματα μέχρι και η σκεπή είχαν καλυφθεί από μαύρη πυκνή κάπνα.

Η εν λόγω πυρκαγιά εκδηλώθηκε το πρώτον, στην τερματική κολώνα της ΔΕΗ... που βρίσκονταν κοντά στην είσοδο... και από την κολώνα αυτή μεταδόθηκε στη μάζα συγκεντρωμένων σκραπ (πλαστικών φύλλων) που βρίσκονταν κάτω από την κολώνα και προχώρησε-μέσω της διάχυτης συνεχόμενης μάζας σκραπ-στην ανατολική πλευρά(είσοδο) της ανωτέρω βιοτεχνίας, εν συνεχεία δε, η σχετικά δυνατή φωτιά, μεταδόθηκε μέσα στη βιοτεχνία.

Η εκδήλωση της πυρκαγιάς αυτής στην ανωτέρω κολώνα της ΔΕΗ, προκλήθηκε από διαρροή ρεύματος από δεξιό αγωγό και μονωτήρα του στον άλλο μονωτήρα της τερματικής κολώνας της ΔΕΗ... και δημιουργία σπινθήρων με ανάφλεξη, οι οποίοι έκαψαν τις επιφάνειες των επάνω ξύλινων τραβερσών, πολλαπλάσιοι δε σπινθήρες έπεσαν στη βάση της κολώνας και αναφλέγησαν τα σκραπ των πλαστικών φύλλων τα οποία μετέδωσαν την φωτιά στην βιοτεχνία και από διαπήδηση ρεύματος (βραχυκύκλωμα) ανάμεσα σε δύο αλεξικέραυνα της εν λόγω τερματικής κολώνας και διαρροή του προς τη γείωσή τους.

Η πρόκληση της ανωτέρω πυρκαγιάς οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα των προστηθέντων υπαλλήλων της εναγομένης που ήσαν υπεύθυνοι για την επιθεώρηση, συντήρηση και καλή λειτουργία του συγκεκριμένου ηλεκτρικού δικτύου, δοθέντος του ότι κατά τις διατάξεις των άρθρων 211,213 και 281 του κανονισμού εγκαταστάσεως και συντηρήσεως υπαιθρίων γραμμών...

προκύπτει ότι οι προστηθέντες από τη ΔΕΗ εργατοϋπάλληλοι έχουν υποχρέωση να επιβλέπουν και συντηρούν το δίκτυο μεριμνώντας για τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων προς αποτροπή ζημιών. Ειδικότερα, εν προκειμένω, οι προστηθέντες υπάλληλοι της ΔΕΗ και δη ο τότε τοπικός διευθυντής της, όσο και ο προϊστάμενος εκμετάλλευσης δικτύων διανομής της περιοχής Χαλκίδος της ΔΕΗ(Ε.

Κ.) που ήταν υπεύθυνος των συνεργείων για την επιθεώρηση, συντήρηση και καλή λειτουργία του συγκεκριμένου ηλεκτρικού δικτύου, δεν είχαν προβεί στην απαιτούμενη από τις περιστάσεις επιτήρηση και συντήρηση του συγκεκριμένου δικτύου μέσης τάσεως και της τερματικής κολώνας της ΔΕΗ που ευρίσκετο κοντά στην είσοδο του εργοστασίου της εταιρείας "RAVAGO PLASTICS ABEE" και ειδικότερα δεν είχαν προβεί στον απαιτούμενο καθαρισμό των μονωτήρων των αγωγών και αλεξικεραύνων, ήτοι πλύσιμο με νερό της εν λόγω τερματικής κολώνας ώστε να απομακρυνθούν οι σκόνες που είχαν συσσωρευτεί λόγω και του προηγηθέντος θέρους, οι οποίες(σκόνες) σε συνδυασμό και με την υγρασία λόγω της εποχής(φθινοπώρου) δημιούργησαν αγώγιμο σημείο που είχε ως αποτέλεσμα την διαρροή (διαπήδηση) ρεύματος από το δεξιό αγωγό και μονωτήρα του στον άλλο μονωτήρα, την πρόκληση σπινθήρων με ανάφλεξη και την πρόκληση βραχυκυκλώματος.

Στον καθαρισμό αυτό οι προστηθέντες της ΔΕΗ όφειλαν σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις και μπορούσαν να προβούν, άλλωστε για το λόγο αυτό αυτή διέθετε σχετικά τμήματα και εργατοϋπαλληλικό προσωπικό. Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι είχε γίνει πρόσφατα συντήρηση του ανωτέρω δικτύου δεν αποδείχθηκε, η δε εναγόμενη, δεν προσκόμισε προς απόδειξη τούτου, σχετικό συνταχθέν δελτίο συντήρησης και επιθεώρησης του ανωτέρω δικτύου.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο ισχυρισμός της εναγομένης, ότι δηλαδή η φωτιά προκλήθηκε από αμέλεια των εργαζομένων της ανωτέρω ασφαλισμένης εταιρείας με την επωνυμία "RAVAGO PLASTICS HELLAS ABEE...". Η αναιρεσείουσα, με τον τρίτο λόγο των πρόσθετων λόγων της, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.

γ` του ΚΠολΔ, και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε ανάλογα το προσαχθέν απόσπασμα της υπ' αριθμ. 5010/2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, ήδη αμετάκλητης, μετά του συνοδεύοντος αυτήν από 24.09.1998 κατηγορητηρίου, που κήρυξε αθώο τον κατηγορηθέντα, και προστηθέντα από την δικαιοπάροχο της αναιρεσείουσας Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού(Δ.Ε.Η.

Α.Ε.) υπεύθυνο υπάλληλο, Ε. Κ., για το ένδικο ζημιογόνο γεγονός της πυρκαγιάς στο εργοστάσιο της ασφαλισμένης της αναιρεσίβλητης, το αποδεικτικό δε αυτό στοιχείο είχε νόμιμα επικαλεσθεί και προσκομίσει με τις προτάσεις της στο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση αυτή (αναιρεσείουσα). Από την περιλαμβανόμενη δε στην εν λόγω προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην των άλλων αποδεικτικών μέσων, και τα έγγραφα που του είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει νομίμως οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και όλα τα έγγραφα της ποινικής διαδικασίας και από το όλο περιεχόμενο της απόφασης αυτής, όπως παρατίθεται ανωτέρω, με την οποία έγινε δεκτός ως και κατ' ουσίαν βάσιμος ο ισχυρισμός της αναιρεσίβλητης για αποκλειστική υπαιτιότητα των προστηθέντων υπαλλήλων της ΔΕΗ, μεταξύ των οποίων και ο κατονομαζόμενος Ε.

Κ., στο ζημιογόνο γεγονός της πρόκλησης πυρκαγιάς στο εργοστάσιο της ως άνω ασφαλισμένης εταιρείας, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι ο Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και το πιο πάνω, κρίσιμο κατά την απόδειξη, έγγραφο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, δηλαδή την προδιαληφθείσα απόφαση με αριθμ. 5010/2003 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, ήδη αμετάκλητη, με την οποία ο κατηγορηθείς ως άνω προστηθείς υπάλληλος της ΔΕΗ κηρύχθηκε αθώος της αποδοθείσας σ` αυτόν πράξης του εμπρησμού από αμέλεια, που φέρεται ότι τέλεσε στη Ν.

Αρτάκη Ευβοίας (περιοχή ΚΤΕΟ), στις 12.10.1997, και ειδικότερα για το ότι, αυτός με την ιδιότητα του υπεύθυνου για την επιθεώρηση και συντήρηση των δικτύων, σε εποχή που οι καιρικές συνθήκες ευνοούσαν βλάβες στα εναέρια δίκτυα της Δ.Ε.Η., δεν μερίμνησε, ως όφειλε, για την καλύτερη συντήρηση τερματικής κολώνας της Δ.Ε.Η., που βρίσκεται κοντά στην είσοδο της βιοτεχνίας "RAVAGO" στον προαναφερόμενο τόπο, λόγω δε και της αυξημένης υγρασίας και σκόνης πάνω στους μονωτήρες, προκλήθηκε διαπήδηση ρεύματος, αποτέλεσμα δε ήταν από την πτώση σπινθήρων να εκδηλωθεί στη βάση της κολώνας φωτιά, από την οποία καταστράφηκαν αποθηκευμένες ποσότητες πλαστικών υλικών του εργοστασίου, το μηχανουργείο, μηχανήματα και σιλό στο εσωτερικό του εργοστασίου, κάηκαν κυπαρίσσια, επεκτάθηκε δε η φωτιά σε όμορα οικόπεδα και έκαψε ξερά χόρτα και δένδρα, ενώ μπορούσε να προκύψει κίνδυνος καταστροφής και σε παρακείμενα ακίνητα.

Και ναι μεν, όπως προεκτέθηκε, το Εφετείο δεν δεσμεύεται από το περιεχόμενο της ποινικής αυτής απόφασης και μπορούσε όπως και κατέληξε σε αντίθετο με την τελευταία ποινική απόφαση πόρισμα, έπρεπε όμως, ενόψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το συνεκτιμούσε ειδικά ως τεκμήριο, και να το αντικρούσει με ειδική αιτιολογία, εφόσον άλλωστε και η υπόλοιπη αιτιολογία του Εφετείου, ως προς το κρίσιμο σχετικό αποδεικτέο θέμα της απόδοσης πταίσματος στον υπαίτιο της πρόκλησης της επίδικης πυρκαγιάς, στηρίχθηκε σε έμμεσες αποδείξεις.

Επομένως είναι βάσιμος ο ως άνω προβαλλόμενος εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ' ΚΠολΔ τρίτος λόγος των πρόσθετων λόγων αναίρεσης, κατά την εν λόγω αιτίαση. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου αναίρεσης, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης, καθιστά αλυσιτελή την εξέταση του λοιπών, διατυπούμενων με την ένδικη αίτηση και πρόσθετους λόγους, λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

Επίσης, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, που ηττήθηκε στη δίκη, να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα αυτής (άρθρα 176,183,189 παρ.1 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα (άρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2281/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων(3.500,00) ευρώ.

Διατάζει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που έχει καταθέσει.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιουλίου 2021

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Σεπτεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ