1071/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1071 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1071/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Ν. του Ι., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Μιχάλη Παπαγεωργίου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ,2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Κ. του Χ., κατοίκου ... και 2. Της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρίας Γενικών Ασφαλειών με την επωνυμία "ΑΕΕΓΑ ΕΘΝΙΚΗ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι ανωτέρω, αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνο Λένη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 793/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:269/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 255/2011 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-9-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δημητρούλα Υφαντή, ανέγνωσε την από 30-10-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της 255/2011 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 14 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα, ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες και απαράδεκτα κατά την εφαρμογή δικονομικού κανόνα δικαίου, για να θεραπευθεί η έκπτωση του διαδίκου από δικονομικό του δικαίωμα. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, για την εκτίμηση της βασιμότητας του μοναδικού αναιρετικού λόγου, προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθ. 269/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, η οποία εκδόθηκε επί της υπ' αρ. κατ. 793/2004 αγωγής του αναιρεσείοντος κατά των αναιρεσιβλήτων κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφάλισης του, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της ανωτέρω αγωγής κατά το αίτημά της για επιδίκαση αποζημιώσεως για διαφυγόντα εισοδήματα, λόγω μη επιδόσεως αντιγράφου της αγωγής στην αρμόδια ΔΟΥ, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ.5 ν.2741/1999, όπως ρητά στο διατακτικό της διαλαμβάνεται, ενώ κρίθηκαν οριστικά τα λοιπά αιτήματά της.

Συνεπώς η ως άνω απόφαση ως εν μέρει οριστική, δεν υπέκειτο σε έφεση, ούτε κατά τις ανωτέρω οριστικές της διατάξεις. Μετά την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης ο αναιρεσείων με την υπ' αριθ. 913/2005 κλήση του προς το ίδιο πρωτοβάθμιο δικαστήριο επανέφερε προς συζήτηση την ίδια αγωγή του ως προς το ανασταλλέν κονδύλιο των διαφυγόντων εισοδημάτων του.

Επί της κλήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 304/6-6-2006 απόφαση του ίδιου πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που δέχτηκε την αγωγή κατά το ανασταλέν κονδύλιο κατά ένα μέρος, για το ποσό των 22.035,46 €. Την τελευταία αυτή απόφαση αποδέχτηκαν τα διάδικα μέρη και οι αναιρεσίβλητοι - εναγόμενοι κατέβαλαν το προαναφερθέν ποσόν με τις από 14-7-2006 και 23-5-2008 αποδείξεις, παραιτηθέντες των ενδίκων μέσων κατά της ίδιας απόφασης.

Μετά την έκδοση της προαναφερθείσας υπ' αριθ. 304/2006 απόφασης κατέστη οριστική στο σύνολό της και η προηγηθείσα υπ' αριθ. 269/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, αφού έπαυσε να είναι πλέον κατά ένα μέρος οριστική και κατά ένα μέρος μη οριστική (άρθρα 308, 309, 321, 533§1 εδ.β' και 2, 539 ΚΠολΔ). Ενόψει αυτών, ο αναιρεσείων άσκησε κατά της υπ' αριθ. 269/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας την από 5-6-2008 με αριθ.

εκθ. καταθέσεως 183/18.6.2008 έφεση. Κατά τη συζήτηση της έφεσης στο Εφετείο Λάρισας την 10-12-2010 ο αναιρεσείων με τις κατατεθείσες από 8-12-2010 έγγραφες προτάσεις του (κεφάλαιον IV) επικαλέσθηκε ειδικά όλα τα προαναφερθέντα σε σχέση με την "οριστικοποίηση" της υπ' αριθ. 269/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 304/2006 απόφασης του ίδιου δικαστηρίου, επικαλέστηκε δε και δήλωσε ότι προσκόμισε όλα τα προαναφερθέντα δικόγραφα και αποδείξεις.

Το Εφετείο, όμως, Λάρισας, χωρίς να ερευνήσει τα προαναφερθέντα, με την αναιρεσιβαλλόμενη οριστική απόφασή του απέρριψε την ένδικη έφεση με την υπ' αριθ. 255/2011 απόφαση ως απαράδεκτη κατ' άρθρ. 532 ΚΠολΔ με την αιτιολογία, ότι η εκκαλουμένη απόφαση ήταν κατά ένα μέρος οριστική και κατά ένα μέρος όχι. Επίσης, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε και την αντέφεση που είχαν ασκήσει οι αναιρεσίβλητοι με τις προτάσεις τους.

Επομένως, τα όσα ισχυρίζονται ο αναιρεσείων με το μοναδικό λόγο της ένδικης αναίρεσης από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ κρίνονται βάσιμα και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της κατ' άρθρο 579 ΚΠολΔ, λόγω του δικονομικού παρεπομένου της απορριφθείσης αντέφεσης, ανεξάρτητα απ' το γεγονός ότι η ίδια αντέφεση ως ασκηθείσα με τις προτάσεις πρέπει και πάλι ν' ασκηθεί με τις νέες μετ' αναίρεση προτάσεις στο Εφετείο να παραπεμφθεί δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθ. 255/2011 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα, που ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ