Supreme Court partially allows appeal against second-instance dismissal of appeal due to procedural error in service of judgment.

Απόφαση 106 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 106/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο - Εισηγητή και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ι. Κ. του Χ., κατοίκου ..., 2) Γ. Ι. του Χ., κατοίκου ..., 3) Ι. Σ. του Χ., κατοίκου ..., 4) Κ. Τ. του Γ., κατοίκου ..., 5) Ε. Β. του Σ., κατοίκου ..., 6) Β. Β. του Δ., κατοίκου ..., 7) Δ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., 8) Χ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., 9) Κ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 10) Σ. Π. του Δ., κατοίκου ..., 11) Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 12) Α. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 13) Χ. Α. του Π., κατοίκου ..., 14) Ε. Κ. του Κ., ως κληρονόμου της Ν. Κ., κατοίκου ..., 15) Ι. Γ. του Α., κατοίκου ..., 16) Σ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 17) Σ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., 18) Ε. Ν. του Σ., κατοίκου ..., 19) Α. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 20) Δ. Δ. του Α., κατοίκου ..., 21) Α. Δ. του Δ., κατοίκου ..., 22) Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 23) Π. Γ. του Χ., κατοίκου ..., 24) Ιωάννη Δ. του Δ., κατοίκου ..., 25) Η. Σ. του Δ., κατοίκου ..., 26) Ι. Ο. του Σ., κατοίκου ..., 27) Γ. Γ. του Ι., κατοίκου ..., 28) Α. Γ. του Κ., κατοίκου ..., 29) Β. Α. του Α., κατοίκου ..., 30) Β. Τ. του Κ., κατοίκου ..., 31) Α. Β. του Κ., κατοίκου ..., 32) Β. Β. του Ν., κατοίκου ... και 33) Α. Δ. του Ν., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν άπαντες από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Σουριαδάκι. Του αναιρεσιβλήτου: Nομικού προσωπικού ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τσουτσάνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3710/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 4928/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-7-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 2 και 576 παρ.1-3 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και αν μεν την συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζητήσεώς της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί, ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση, εκτός αν πρόκειται για απλή ομοδικία, οπότε κατά το άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί παραδεκτά, ως προς όσους από τους διαδίκους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν νόμιμα κλητευθεί, ενώ κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στην προκείμενη περίπτωση, φέρεται για συζήτηση η από 20-7-2017 αίτηση αναιρέσεως, με την οποία προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθμ. 4928/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δικάζοντας επί της από 4-10-2013 εφέσεως των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθμ. 3710/2010 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απέρριψε αυτήν καθό μέρος στρεφόταν κατά του δεύτερου των εναγομένων - εφεσιβλήτων και ήδη αναιρεσίβλητου νομικού προσώπου ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της.

Τη συζήτηση της υπόθεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο επέσπευσαν οι αναιρεσείοντες, με επιμέλεια των οποίων νομίμως και εμπροθέσμως επιδόθηκε αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης με κλήση προς συζήτηση για την εν λόγω δικάσιμο στο αναιρεσίβλητο νομικό πρόσωπο (βλ. την προσκομιζόμενη από τους αναιρεσείοντες υπ' αριθμ.

…09/15-11-2017 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Αθηνών Α. Κ.). Όπως προκύπτει από τα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο, εμφανίσθηκε ο δικηγόρος Εμμανουήλ Σουριαδάκις, ο οποίος δήλωσε ότι παρίσταται και εκπροσωπεί όλους τους αναιρεσείοντες.

Όμως, σχετικά με την παράσταση και εκπροσώπηση της πέμπτης (Ε. Β.) και δεκάτου τρίτου (Χ. Α.) των αναιρεσειόντων, ο ανωτέρω δικηγόρος δεν επικαλέσθηκε ούτε προσκόμισε αντίστοιχα πληρεξούσια, από τα οποία να προκύπτει, ότι αυτός έχει διοριστεί νόμιμα ως πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων αυτών, ώστε νόμιμα να παρίσταται γι' αυτούς και να τους εκπροσωπεί.

Συνεπώς, δεν αποδεικνύεται η χορήγηση, από τους τελευταίους, νόμιμης πληρεξουσιότητας στον εν λόγω δικηγόρο, με κάποιον από τους συστατικούς τύπους του άρθρου 96 παρ. 3 ΚΠολΔ. Σημειώνεται, ότι προσκομίζονται α) το υπ' αριθμ. …69/27-8-2018 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ε. Κ. από τους Β. Β. και Τ. Β. με την ιδιότητά τους ως κληρονόμων της πέμπτης των αναιρεσειόντων Ε.

Β. και β) το υπ' αριθμ. 31/8-10-2018 πληρεξούσιο του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο … Σουηδίας από τους Ε. Α., Ε. Α. και Π. Α. με την ιδιότητά τους ως κληρονόμων του δεκάτου τρίτου των αναιρεσειόντων Χ. Α., χωρίς, ωστόσο, να γίνει γνωστοποίηση διακοπής της δίκης προς το αναιρεσίβλητο λόγω θανάτου των ανωτέρω αναιρεσειόντων με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός ακροατηρίου και δήλωση για εκούσια επανάληψη της δίκης με σχετική δήλωση των προσώπων, τα οποία, ως κληρονόμοι εκείνου, υπεισέρχονται στην δικονομική τους θέση.

Εξάλλου, ως προς τον εικοστό τέταρτο των αναιρεσειόντων (Ι. Δ.) προσκομίζεται μεν το υπ' αριθμ. …86/4-2-2010 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ε. Γ., πλην, όμως, σύμφωνα με αυτό ο ανωτέρω αναιρεσείων δίνει την εντολή και πληρεξουσιότητα να τον εκπροσωπούν στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια κάθε βαθμού δικαιοδοσίας, καθώς και στον Άρειο Πάγο, οι δικηγόροι Γεώργιος Παλάζης και Αντωνία Τσίκα και όχι ο ανωτέρω δικηγόρος Εμμανουήλ Σουριαδάκις, που δήλωσε, κατά τα ανωτέρω, ότι παρίσταται και εκπροσωπεί και το συγκεκριμένο αναιρεσείοντα.

Ανεξαρτήτως αυτού, από το παραπάνω πληρεξούσιο προκύπτει ότι από τότε που αυτό δόθηκε και μέχρι το χρόνο συζητήσεως της υπό κρίση αναιρέσεως έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας.

Συνεπώς, ούτε και από τον αναιρεσείοντα αυτόν αποδεικνύεται η χορήγηση νόμιμης πληρεξουσιότητας στον παραπάνω παραστάντα δικηγόρο. Επομένως, αφού όλοι οι προαναφερόμενοι αναιρεσείοντες, οι οποίοι φέρεται ότι επισπεύδουν την συζήτηση της υποθέσεως και είναι απλοί ομόδικοι με τους λοιπούς νομίμως παρισταμένους, δεν προκύπτει, κατά τις ανωτέρω διακρίσεις, ότι εκπροσωπούνται νομίμως από τον προαναφερόμενο δικηγόρο, πρέπει, κατ' εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 3 εδάφ.

β' ΚΠολΔ, όπως το εδάφ. β' προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013, να κηρυχθεί ως προς αυτούς απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως και να διαταχθεί χωρισμός της υποθέσεως και η συζήτησή της ως προς του λοιπούς αναιρεσείοντες, που νομίμως παρίστανται. Μετά ταύτα, ως προς τους νομίμως εκπροσωπουμένους από τον ανωτέρω δικηγόρο και παρισταμένους αναιρεσείοντες, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της ανωτέρω αναιρεσιβαλλομένης 4928/2015 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ασκηθείσα νομοτύπως και εμπροθέσμως, είναι παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 75 Κ. Πολ.Δ. προκύπτει ότι επί απλής ομοδικίας, η μεταξύ των περισσοτέρων ομοδίκων σχέση είναι απλώς δικονομική, σκοπό δε έχει την εκδίκαση περισσοτέρων διαφορών σε μία δίκη. Έτσι, οι πράξεις ή παραλείψεις του κάθε ομοδίκου δεν βλάπτουν ούτε ωφελούν τους υπόλοιπους, τα δε δικαιώματα του ενός ομοδίκου δεν επηρεάζονται από τη δικαιολογητική σχέση του άλλου, ούτε από τις ενέργειες εκείνου στη δίκη.

Ειδικότερα, επί απλής ομοδικίας η επίδοση της απόφασης από κάποιον ή προς κάποιον από τους ομοδίκους κινεί την προθεσμία της έφεσης μόνον κατά του επιδόσαντος και εκείνου προς τον οποίον έγινε η επίδοση, όχι δε και ως προς τους λοιπούς ομοδίκους, κατά τη διάταξη του άρθρου 75 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 365/2010, 832/2007, 1625/2005).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ, δημιουργείται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ. ΑΠ 12/2000). Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την από 22-12-2008 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι ενάγοντες (και ήδη αναιρεσείοντες) ζήτησαν να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, και συγκεκριμένα η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "...", που τελεί σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης (μη διάδικος στην παρούσα δίκη), και το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "..." (ήδη αναιρεσίβλητο), να τους καταβάλουν, καθένας εις ολόκληρον, τα αναφερόμενα στην αγωγή τους χρηματικά ποσά, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ως αποζημίωση, λόγω των παρανόμων ενεργειών της πρώτης εναγομένης στο πλαίσιο των επενδυτικών συμβάσεων που είχαν συνάψει με αυτή οι ενάγοντες, της ευθύνης δε του δεύτερου των εναγομένων στηριζομένης στις ειδικές διατάξεις των άρθρων 61 επ.

και ειδικότερα των άρθρων 65-67 του ν. 2533/1997 σε συνδυασμό με την Οδηγία 97/9/ΕΚ. Επί της ανωτέρω αγωγής δημοσιεύθηκε, στις 6 Οκτωβρίου 2010, η υπ' αριθμ. 3710/2010 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, η οποία την απέρριψε κατά το μέρος που στρεφόταν κατά του δεύτερου των εναγομένων. Κατά της απόφασης αυτής οι ενάγοντες άσκησαν, στις 4-10-2013, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών την από 4-10-2013 έφεσή τους, την οποία απηύθυναν κατά αμφοτέρων των εναγομένων.

Το Εφετείο, αφού συνεκδίκασε την ανωτέρω έφεση των εναγόντων με την αντίθετη από 30-8-2011 έφεση της πρώτης των εναγομένων εταιρίας (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη), εξέδωσε την προσβαλλόμενη 4928/2015 απόφασή του, με την οποία απέρριψε ως απαράδεκτη την ανωτέρω από 4-10-2013 έφεση των εναγόντων ως προς το δεύτερο των εναγομένων - εφεσιβλήτων νομικό πρόσωπο, με τις ακόλουθες σκέψεις: "Από τη διάταξη του άρθρου 523 παρ.1 ΚΠολΔικ που ορίζει ότι ο εφεσίβλητος μπορεί, αφού περάσει η προθεσμία της έφεσης, να ασκήσει αντέφεση ως προς τα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση και ως προς εκείνα που συνέχονται αναγκαστικά με αυτά...", σαφώς συνάγεται ότι σε περίπτωση άσκησης αμοιβαίων εφέσεων από τους δύο διαδίκους, από τις οποίες η μία είναι εκπρόθεσμη, η τελευταία μπορεί να ισχύσει ως αντέφεση, εφόσον συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις άσκησης της αντέφεσης και χωρίς να απαιτείται προς τούτο ειδικό αίτημα.

Δηλαδή, θα πρέπει να αναφέρεται στα κεφάλαια της απόφασης που έχουν εκκληθεί με την έφεση του αντιδίκου ή σε αναγκαίως με αυτά συνεχόμενα κεφάλαια, και συγκεκριμένα η άσκησή της πρέπει να βρίσκεται μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, αφού με την άσκησή της δεν μεταβιβάζεται πάντοτε στο σύνολό της η υπόθεση στο Εφετείο, αλλά μόνο κατά τα διαγραφόμενα με την έφεση όρια..., καθόσον σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή η αντέφεση δεν αναφέρεται στα εκκληθέντα με την έφεση κεφάλαια, απορρίπτεται και μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου ως απαράδεκτη....

Στην προκειμένη περίπτωση και σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, η δεύτερη από 4/10/2013 (αρ. πρωτ. προσδ …69/2013) έφεση των εναγόντων Π. Π. κ.λπ. κατά των εναγομένων: α) της εταιρείας "..." και β) του ΝΠΙΔ "..." είναι εκπρόθεσμη, καθώς το δικόγραφό της κατατέθηκε στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου στις 17/10/2013, δηλαδή μετά την παρέλευση της επιτασσόμενης από το άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ τριακονθήμερης προθεσμίας από την κατά τα άνω αναφερόμενη επίδοσή της στην πρώτη εναγομένη εταιρία (6/7/2011).

Επομένως, λαμβανομένου υπόψη αφενός ότι η πρώτη εναγομένη εφεσίβλητη εταιρεία εδρεύει στην ημεδαπή και αφετέρου ότι η προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων, που αρχίζει από την επόμενη ημέρα της επιδόσεως της αποφάσεως, τρέχει, σύμφωνα με το άρθρο 144 παρ. 2 ΚΠολΔ και εναντίον εκείνου με παραγγελία του οποίου έγινε η επίδοση (εν προκειμένω των εκκαλούντων), η ως άνω εφεσή τους είναι απαράδεκτη ως τέτοια (έφεση) για αμφότερους τους εφεσίβλητους και απορριπτέα.

Όμως επειδή έχει γίνει επίδοση του δικογράφου της στους εφεσίβλητους τριάντα ημέρες πριν από την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συζήτηση της εφέσεως, όπως δεν αμφισβητείται στις 19/2/2014 και προκύπτει και από τη σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή επ' αυτού η εκπροθέσμως ασκηθείσα αυτή έφεση ισχύει ως αντέφεση, σύμφωνα με το άρθρο 523 παρ. 3 ΚΠολΔ...

και πρέπει να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 532 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ) όσον αφορά μόνο στην πρώτη εφεσίβλητη εταιρεία, καθόσον, κατά το μέρος που στρέφεται κατά του δεύτερου εφεσίβλητου (εναγόμενου) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "..." πρέπει να απορριφθεί από τώρα ως απαράδεκτη, διότι η αντέφεση απευθύνεται πάντοτε κατά του εκκαλούντος και όχι κατά ομοδίκου που δεν άσκησε έφεση, διότι ομόδικος που δεν άσκησε έφεση, δεν είναι διάδικος στην κατ' έφεση δίκη, όπως εν προκειμένω το ως άνω νομικό πρόσωπο, το οποίο δεν νομιμοποιείται παθητικώς στην παρούσα δίκη".

Λαμβανομένων όμως υπόψη ότι: 1) οι εναγόμενοι με την προεκτεθείσα αγωγή των αναιρεσειόντων, φερόμενοι ως εις ολόκληρον υπόχρεοι για την καταβολή αποζημίωσης, κατά τα εκτιθέμενα σε αυτή, συνδέονται με δεσμό απλής ομοδικίας (ΑΠ 1306/2018, ΑΠ 1365/2010, 1349/2008, 740/2000) και 2) κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 3710/2010 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, επιδόθηκε στις 6-7-2011, με επιμέλεια των εναγόντων - εκκαλούντων (ήδη αναιρεσειόντων), μόνο στην πρώτη των εναγομένων εταιρεία, απλή ομόδικο του δευτέρου των εναγομένων - εφεσιβλήτων νομικού προσώπου (ήδη αναιρεσίβλητου), το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την ασκηθείσα εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε στην προκείμενη περίπτωση, προθεσμίας των τριών ετών, από τη δημοσίευση της απόφασης, έφεση των αναιρεσειόντων, εφόσον, η με την επιμέλειά τους επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης στην πρώτη των εναγομένων, δεν κίνησε την προβλεπόμενη από το άρθρο 518 παρ.1 ΚΠολΔ προθεσμία της έφεσής τους και κατά του δεύτερου των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητου.

Επομένως, είναι βάσιμος ο μόνος από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση, για την παρά το νόμο κήρυξη απαράδεκτης της έφεσής τους. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, μόνο κατά το κεφάλαιό της που αφορά στην απόρριψη της από 4-10-2013 έφεσης των αναιρεσειόντων κατά του αναιρεσιβλήτου νομικού προσώπου και να παραπεμφθεί, κατά τούτο η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή εκτός εκείνου που την εξέδωσε (αρθρ. 58ο παρ.3 ΚΠολΔ).

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου σε αυτούς (αρθρ.495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά τους έξοδα (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 20-7-2017 αιτήσεως για αναίρεση της 4928/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς τους πέμπτη (Ε. Β.), δέκατο τρίτο (Χ. Α.) και εικοστό τέταρτο (Ι. Δ.) των αναιρεσειόντων. Διατάσσει τον χωρισμό της δίκης ως προς τους ανωτέρω από τους αναιρεσείοντες και την συνέχιση αυτής ως προς τους λοιπούς.

Αναιρεί την 4928/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Παραπέμπει, κατά τούτο, την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους αναιρεσείοντες.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ (καταβαλλομένων ισομερώς σ' αυτούς).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Νοεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Ιανουαρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ