106/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Ιουνίου 1992 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2596/1993 του ίδιου Δικαστηρίου και 617/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15 Μαρτίου 2002 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, διάβασε την από 20 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
Legislator headnote
AI generated106/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Full text
Απόφαση 106 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 106/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος : Ν.Π.Δ.Δ. με τον τίτλο Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «ΛΑΪΚΟ» , που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, Νικόλαο Καλούδη.
Του αναιρεσίβλητου : ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Πανούση, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Ιουνίου 1992 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2596/1993 του ίδιου Δικαστηρίου και 617/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15 Μαρτίου 2002 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, διάβασε την από 20 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 518 Κ.Πολ.Δ., η οποία κατ' άρθρο 591 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, εφαρμόζεται και στη διαδικασία των εργατικών διαφορών, αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι τρία χρόνια, που αρχίζουν από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. Η προθεσμία αυτή της πιο πάνω διάταξης είναι καταχρηστική και η έναρξή της, σε αντίθεση με την προθεσμία της παρ. 1 του ίδιου άρθρου, δεν συνδέεται με οποιαδήποτε πρωτοβουλία ή ενέργεια του διαδίκου.
Η προθεσμία αυτή συμπληρώνεται με την πάροδο τριών ετών από τη δημοσίευση της απόφασης, εκτός αν προηγηθεί της τριετίας επίδοση της απόφασης, οπότε η τελεσιδικία θα επέλθει με την εκπνοή της προθεσμίας της παραγράφου 1. Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβληθείσα με την έφεση 2596/19993 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, δημοσιεύθηκε, όπως από αυτή προκύπτει, στις 19-11-1993, ενώ η εναντίον της έφεση κατατέθηκε στις 10-2-2000, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα κάτω από το κατατεθέν αντίγραφό της, δηλαδή μετά την πάροδο της πιο πάνω προθεσμίας των τριών ετών.
Με τα δεδομένα αυτά η έφεση ήταν απαράδεκτη και απορριπτέα, σύμφωνα με το άρθρο 532 Κ.Πολ.Δ, χωρίς να ασκεί επιρροή ως προς το παραδεκτό αυτής η επίδοση της προσβληθείσας με την έφεση απόφασης στις 19-1-2000, δηλαδή μετά την τελεσιδικία της. Επομένως, η προσβαλλόμενη με την αναίρεση απόφαση του Εφετείου, που δέχθηκε τα ίδια, ότι δηλαδή η έφεση είναι εκπρόθεσμη και απορριπτέα, δεν κήρυξε απαράδεκτο παρά το νόμο και ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και συγκεκριμένα ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν είχε τελεσιδικήσει, επειδή επακολούθησε επίδοσή της, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, ενώ το αναιρεσείον πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15-3-2002 αίτηση του ΝΠΔΔ με τον τίτλο «Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών ΛΑΪΚΟ» για αναίρεση της 617/2001 απόφασης του Εφετείου Αθηνών . Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιανουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιανουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ