Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify factual assumptions and legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal against the High Court of Appeal's decision regarding property ownership. The appellants argued the lower court erred in accepting a claim of adverse possession without requiring twenty years of continuous possession. The court dismissed the appeal because the grounds were too vague, failing to specify the factual assumptions or the exact legal error committed by the lower court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 560(1) KPolD; Art. 135(1) KPolD: An appeal for direct violation of substantive law is inadmissible if the grounds are indistinct, failing to specify the factual assumptions accepted by the lower court or the specific legal error committed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1068 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1068/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ι. Ζ. του Π. και 2) Π. Ζ. του Ι., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ποντίκα, βάσει δηλώσεως κατ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: Κ. Μ. του Γ., κατοίκου ... που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-10-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Γρεβενών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 111/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 89/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γρεβενών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-10-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 20-3-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 27-10-2004 αίτησης για αναίρεση της 89/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γρεβενών, που δίκασε ως Εφετείο.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την 7701Γ'/14.11.2005 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Α. Γ. Τ. προκύπτει, ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξούσιου δικηγόρου των αναιρεσειόντων, που επισπεύδουν τη συζήτηση, Γεργίου Ποντίκα, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (της 5.4.2006) επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την αναιρεσίβλητη, κάτοικο εξωτερικού (...) και ήδη άγνωστης διαμονής, περίληψη δε του αμέσως πιο πάνω δικογράφου, η οποία συντάχθηκε και υπογράφηκε από τον παραπάνω πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, περιέχουσα τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 135 παρ. 1 ΚΠολΔ στοιχεία, δημοσιεύθηκε με υπόδειξη του πιο πάνω Εισαγγελέα στις εκδιδόμενες στην Αθήνα ημερήσιες εφημερίδες "Η ΑΥΓΗ" (αριθ. φύλλου 9487 της 26.11.2005) και "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ" (αριθ. φύλλου 5362 της 26/27.11.2005), αντίστοιχα. Η αναιρεσίβλητη όμως δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωση για παράστασή της στο ακροατήριο κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 εδ. γ ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης.
Από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση τον πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.
Για να είναι ορισμένος ο παραπάνω λόγος αναίρεσης πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.
ΑΠ 1/1995 ΕλλΔνη 36.582). Για το ορισμένο, επίσης, του λόγου αναίρεσης, σε περίπτωση παραβίασης περισσότερων της μιας ουσιαστικών διατάξεων, πρέπει να εξειδικεύονται για καθεμιά απ' αυτές οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου και το υπαγωγικό σφάλμα του τελευταίου. Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1045 ΑΚ, 6 και 7 του ν.δ. 2536/1953 και 5 παρ. 1 του β.δ/τος της 24/31.10.1940, με το να δεχθεί, ότι σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου (αγρού αποτελουμένου από δύο (2) αυτοτελή και ανεξάρτητα συνεχόμενα τεμάχια) εφαρμόζονται οι διατάξεις περί των ανταλλάξιμων κτημάτων, ότι με τη 12/1958 απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων Γρεβενών (ΕΑΓ) τα πιο πάνω συνεχόμενα αγροτεμάχια δημεύτηκαν και, έτσι, περιήλθαν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, ότι μετά την τήρηση της διαδικασίας αποχαρακτηρισμού των εν λόγω αγροτεμαχίων, συγκύριοι αυτών κατέστησαν οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αρχικού κυρίου Γ.
Μ., δηλαδή, τα πέντε (5) τέκνα του και ότι κατά του Ελληνικού Δημοσίου, στο οποίο ανήκαν τα πιο πάνω αγροτεμάχια από το έτος 1958 έως το έτος 1992, δεν χωρούσε χρησικτησία, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 21 του ν.δ. της 22-4/16.5.1926, ακολούθως δε, να απορρίψει ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένσταση ίδιας κυριότητας των εναγομένων - εκκαλούντων και ήδη αναιρεσειόντων στο επίδικο ακίνητο με πρωτότυπο τρόπο, δηλαδή με έκτακτη χρησικτησία, λόγω της μη συμπλήρωσης 20ετούς νομής στο πρόσωπό τους από το έτος 1982 και εφεξής μέχρι το έτος 2000 (χρόνο άσκησης της ένδικης διεκδικητικής) και να δεχθεί την τελευταία ως βάσιμη και κατ' ουσίαν.
Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, αφού δεν παρατίθενται σ' αυτόν, παρά μόνο τελείως αποσπασματικά, οι ουσιαστικές παραδοχές του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το εν λόγω Δικαστήριο υπό τα οποία και συντελέστηκε η αποδιδόμενη παραβίαση των πιο πάνω ουσιαστικών διατάξεων και δεν εξειδικεύεται το υπαγωγικό σφάλμα αυτού, δηλαδή αν η παραβίαση συνίσταται σε εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία των διατάξεων αυτών, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό.
Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται, γιατί η αναιρεσίβλητη, εξαιτίας της απουσίας της, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα (άρθρο 106 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27.10.2004 αίτηση για αναίρεση της 89/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γρεβενών, που δίκασε ως Εφετείο.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαϊου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Μαϊου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ