1066/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1066 / 2017 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1066/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 7η Μαρτίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. χας Φ. Κ., το γένος Χ. Κ., 2) Α. Κ. του Φ., 3) Γ. Κ. του Φ., 4) Μ. Κ. του Φ., κατοίκων ..., 5) Η. Κ. του Γ., 6) Δ. Κ. του Γ., 7) Α. Κ. του Γ., κατοίκων ..., 8) Κ. συζ. Π. Μ., το γένος Γ. Κ., κατοίκου ... και 9) Κ. Κ. του Γ., κατοίκου ... Καναδά, που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Β. Ν., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην …, 2) Λ. Κ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Α. Χ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην … και δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-7-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 23-7-2003 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν η 94/2004 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και η 766/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της δεύτερης ζήτησαν οι ήδη αναιρεσίβλητοι με την από 9-11-2006 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 412/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε κατά ένα μέρος και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 535/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-9-2013 χρονολογούμενη αίτησή τους, που κατατέθηκε αρμοδίως την 18-7-2014.

Εκδόθηκε η 87/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση της υπόθεσης. Την υπόθεση επαναφέρουν εκ νέου για συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 10-6-2016 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 6-2-2015 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη, Γεωργίου Αναστασάκου, με την οποία εισηγείται την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η υπόθεση φέρεται νομίμως προς συζήτηση με την από 10-6-2016 κλήση των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων, μετά την έκδοση της παρεμπίπτουσας 87/2016 αποφάσεως αυτού του δικαστηρίου, η οποία, χωρίς να ερευνήσει το παραδεκτό και τους λόγους της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως, κήρυξε απαράδεκτη την τότε διεξαχθείσα συζήτηση εξ αιτίας της μη κλητεύσεως στην αναιρετική δίκη της τρίτης από τους καθ' ων η κλήση, που είχε παρέμβει προσθέτως υπέρ των εναγομένων στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας. Ο δικηγόρος, όμως, ο οποίος παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, δεν αποδεικνύει πληρεξουσιότητα ως προς τους έκτο και ένατο από τους καλούντες και αναιρεσείοντες (ήτοι, τους Δ. Κ. και Κ. Κ.), ούτε για την επαναφορά της υποθέσεως προς συζήτηση ούτε για την εκπροσώπησή τους σ' αυτή. Επομένως, ως προς τους διαδίκους αυτούς, για τους οποίους ούτε κλήτευση εκ μέρους κάποιου από τους άλλους διαδίκους αποδεικνύεται, πρέπει η διεξαχθείσα συζήτηση να κηρυχθεί απαράδεκτη. Κατόπιν αυτού, επειδή υφίσταται απλή ομοδικία, πρέπει η υπόθεση να χωρισθεί ως προς τους λοιπούς από τους καλούντες και αναιρεσείοντες και η έρευνά της να προχωρήσει μόνο ως προς αυτούς.

2. Κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την .../7-12-2016 έκθεση επιδόσεως του Γ. Γ., δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση κλήσεως και της συνημμένης σε αυτήν αιτήσεως αναιρέσεως, με την πράξη ορισμού δικασίμου και με πρόσκληση των αναιρεσειόντων προς την τρίτη από τους καθ' ων η κλήση για να παρασταθεί στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σ' αυτήν. Η εν λόγω, όμως, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου της εν λόγω δικασίμου ούτε κατέθεσε κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως σ' αυτή. Επομένως, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει παρά τη δικονομική της απουσία (ΚΠολΔ 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2).

3. Από τις διατάξεις των άρθρων 564 παρ.1 και 664 επ. ΚΠολΔ συνάγεται ότι η προθεσμία της αναιρέσεως για τις υποθέσεις που εκδικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα (30) ημερών και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, η οριζόμενη προθεσμία αρχίζει από την επομένη της επιδόσεως της προβαλλόμενης απόφασης, διότι με αυτές καθορίζεται απλώς η διάρκεια της προθεσμίας και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144 παρ.1 ΚΠολΔ, κατά την οποία οι προθεσμίες που ορίζονται από το νόμο αρχίζουν από την ημέρα που ακολουθεί την επίδοση του σχετικού εγγράφου. Εξ άλλου, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως και, αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι το εμπρόθεσμο της αιτήσεως αναιρέσεως, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, εξετάζεται από τον Άρειο Πάγο όχι μόνο κατ' ένσταση, αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (ΟλΑΠ 412/1981).

4. Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της 535/2013 οριστικής αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης. Από το επίσημο αντίγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως, που προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες, αποδεικνύεται ότι αυτή δημοσιεύθηκε την 15-11-2013 και, κατόπιν παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου των τότε εκκαλούντων και ήδη αναιρεσίβλητων, Α.

Χ., επιδόθηκε προς τους τότε εφεσίβλητους και ήδη αναιρεσείοντες, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου και αντικλήτου αυτών, Β. Ν., την 15-5-2014 (βλ. την υπάρχουσα, ταυτόχρονη επισημείωση της Μ. Λ., δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Βόλου). Η αίτηση αναιρέσεως χρονολογείται μεν από 20-9-2013, αλλά κατατέθηκε στον αρμόδιο γραμματέα του Εφετείου Λαρίσης, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση (ΚΠολΔ 495 παρ.1), μόλις την 18-7-2014 (βλ.

την 40/2014 πράξη καταθέσεως). Από τα προαναφερθέντα συνάγεται ότι η άσκηση της ένδικης αίτησης έγινε μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα ημερών από την επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, που άρχισε την επομένη της ως άνω επιδόσεως (ήτοι, την 16-5-2014) και, λόγω του ότι η 14η Ιουνίου ήταν Σάββατο και η 15η εκείνου του μηνός Κυριακή, εξέπνευσε την 16-6-2014.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση, στην οποία δεν γίνεται επίκληση λόγου, ο οποίος θα μπορούσε νομίμως να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση για τους αναιρεσείοντες που μετέχουν στη δίκη και είναι κάτοικοι της ημεδαπής, είναι απαράδεκτη.

5. Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθούν οι καλούντες και αναιρεσείοντες που μετέχουν στη δίκη στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων η κλήση και αναιρεσίβλητων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτών (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τους έκτο και ένατο από τους καλούντες και αναιρεσείοντες.

Διατάσσει το χωρισμό της υπόθεσης και την πρόοδο της δίκης ως προς τους λοιπούς από τους καλούντες και αναιρεσείοντες.

Απορρίπτει ως προς τους μετέχοντες στην παρούσα συζήτηση την από 18-7-2014 αίτηση περί αναιρέσεως της 535/2013 αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης. -Και

Καταδικάζει τους μετέχοντες στην παρούσα συζήτηση καλούντες και αναιρεσείοντες στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα των καθ' ων η κλήση και αναιρεσίβλητων.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 30η Μαΐου 2017. -Και

Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 19η Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ