Supreme Court dismisses appeal as lower court properly evaluated evidence and facts without legal error.

Απόφαση 1064 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1064/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου - Εισηγήτρια και Ιωάννη Δουρουκλάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. Α. του Π., συζύγου Π. Π., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Ρωμοσιό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Σ. του Δ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Καθάρειο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 8954/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 485/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-4-2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα υπ' αριθ. 485/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε από ουσιαστική άποψη η από 10-11-2017 έφεση της αναιρεσείουσας, κατά της υπ' αριθ. 8954/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε απορρίψει την από 12-10-2016 αγωγή της αναιρεσείουσας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 εδ. β' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης (ΑΠ 670/2020). Εξάλλου, ο λόγος από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο δέχεται ως αληθινά γεγονότα, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, χωρίς να εκθέτει ούτε γενικώς από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη, ενώ δεν απαιτείται η αξιολόγηση των επί μέρους αποδεικτικών μέσων ή η εξειδίκευση των εγγράφων (ΑΠ 409/2019, ΑΠ 1592/2008). Για να ιδρυθεί ο ως άνω λόγος αναίρεσης, προϋποτίθεται, ότι το δικαστήριο έκρινε την ουσία της διαφοράς.

Συνεπώς, ο λόγος δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης, αλλά απέρριψε την αγωγή (ή τον ισχυρισμό) ως μη νόμιμη ή απαράδεκτη ή ως πρόωρη (ΑΠ 289/2017). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, εκτός άλλων περιπτώσεων, και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο αναιρετικός αυτός λόγος, ως πλήττων την απόφαση για σφάλματα που εμφιλοχώρησαν κατά την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας των πραγματικών περιστατικών που κατά νόμο θεμελιώνουν την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση κ.λ.π., ήτοι για σφάλματα αναγόμενα στον σχηματισμό της ελάσσονος πρότασης του δικανικού συλλογισμού, δεν ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης, αλλά απέρριψε τις αιτήσεις παροχής εννόμου προστασίας ως απαράδεκτες ή μη νόμιμες, αφού στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο της ουσίας δεν προβαίνει στην έρευνα των πραγματικών περιστατικών (ΑΠ 918/2012). Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, ο λόγος αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν περιέχει αιτιάσεις που αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων ή στην επιχειρηματολογία του αναιρεσείοντος και του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 59/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλονται από την αναιρεσείουσα οι αναιρετικές αιτιάσεις από τους αριθμούς 10 και 11γ' (και όχι από τον αριθμό 8, όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο) του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα ότι το Εφετείο, απορρίπτοντας τον έκτο λόγο της έφεσής της : α) δέχθηκε χωρίς απόδειξη ότι τελούσε σε γνώση του πειθαρχικού της φακέλου και β) δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά έγγραφα, που αποδείκνυαν τον ισχυρισμό της ότι αγνοούσε το περιεχόμενο του πειθαρχικού φακέλου της μέχρι την 27-7-2017.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, σε σχέση με το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο ζήτημα της απόρριψης του έκτου λόγου της έφεσης, έγιναν δεκτά τα εξής: "... αναφέρει η ενάγουσα-εκκαλούσα ότι " προσπάθησε" η εναγόμενη-εφεσίβλητη να την παραπέμψει σε πειθαρχικό συμβούλιο "χωρίς κατηγορία και χωρίς ΕΔΕ, μόνο μετά από κατασκευασμένη εις βάρος της καταγγελία" και ότι ο διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Β' Αθηνών την ενημέρωσε προφορικά χωρίς να την αφήσει να λάβει γνώση του φακέλου και της καταγγελίας.

Τα παραπάνω αναφερόμενα είναι αντιφατικά και ανεπίδεκτα δικαστικής εκτιμήσεως, αφού, αφενός μεν, η ενάγουσα-εκκαλούσα αναφέρει ότι την παρα+πομπή της σε πειθαρχικό έλεγχο προκάλεσε η εναγόμενη-εφεσίβλητη (αναιρεσίβλητη) χωρίς κατηγορία, αφετέρου δε, αναφέρει ότι το αρμόδιο όργανο για τον πειθαρχικό της έλεγχο δεν την άφησε να λάβει γνώση του φακέλου, γεγονός που αναιρεί τη γνώση της περί της ανυπαρξίας βάσιμης καταγγελίας εις βάρος της και της προέλευσης αυτής από την εναγόμενη-εφεσίβλητη".

Με βάση τα ανωτέρω το Εφετείο απέρριψε τον έκτο λόγο έφεσης, ως απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, κατά αμφότερα τα σκέλη του, είναι απαράδεκτος, διότι το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, απέρριψε τον ως άνω λόγο έφεσης, ως απαράδεκτο και όχι ως κατ' ουσίαν αβάσιμο. Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης προβάλλονται από την αναιρεσείουσα οι αναιρετικές αιτιάσεις από τους αριθμούς 10 και 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όσον αφορά την απόρριψη του ογδόου λόγου της έφεσής της, και ειδικότερα:

α) ότι το Εφετείο δέχθηκε χωρίς απόδειξη ότι η αναιρεσίβλητη συμμορφώθηκε στην από 22-9-2014 προσωρινή διαταγή του Προέδρου του αρμοδίου Η'Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών και β) ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της ότι, η αναιρεσίβλητη αρνείτο επί 45 ημέρες να εφαρμόσει την προσωρινή διαταγή.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, σε σχέση με το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο ζήτημα της απόρριψης του ογδόου λόγου της έφεσης, έγιναν δεκτά τα εξής: "...Δυνάμει της από 28.8. 2014 απόφασης του Δ.Σ. της Φ.Ε. αποφασίσθηκε η μετάθεση της ενάγουσας - εκκαλούσας (αναιρεσείουσας) για το σχολικό έτος 2014 - 2015 από το Α' Αρσάκειο Δημοτικό Σχολείο ...

στο Β' Αρσάκειο Δημοτικό Σχολείο ... Κατόπιν τούτου, η ενάγουσα - εκκαλούσα, κατά τη συνεδρίαση - το πρώτο δεκαήµερο του Σεπτεμβρίου - του Συλλόγου Διδασκόντων του Α' Αρσακείου Δημοτικού Σχολείου ... δεν τοποθετήθηκε σε τάξη. Η ενάγουσα - εκκαλούσα προσέφυγε κατά της ανωτέρω απόφασης ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών µε αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής, ζητώντας ταυτόχρονα προσωρινή διαταγή, την οποία εξέδωσε την 22.9.2014 ο αρμόδιος Πρόεδρος του Η' Τμήματος του ανωτέρω Δικαστηρίου.

Με την προσωρινή διαταγή ανεστάλη η εκτέλεση της παραπάνω απόφασης του Δ.Σ. της Φ.Ε. έως την εκδίκαση της αιτήσεως αναστολής και επιδόθηκε στη Φ.Ε. την 25.9.2014. Η εναγομένη - εφεσίβλητη (αναιρεσίβλητη), προς συμμόρφωση µε την εν λόγω προσωρινή διαταγή συνέταξε το από 25.9.2014 πρακτικό ανάληψης υπηρεσίας, το οποίο, ωστόσο, η ενάγουσα - εκκαλούσα, όπως άλλωστε συνομολογεί, αρνήθηκε να υπογράψει, διαφωνώντας µε τον αναφερόμενο χρόνο ανάληψης υπηρεσίας από την ίδια, απαιτώντας να αναγραφεί ως χρόνος ανάληψης υπηρεσίας η 1.9.2014.

Σχετικά, αντί υπογραφής ανέγραψε στο έγγραφο: "Αναληθές έγγραφο, φέτος ανέλαβα υπηρεσία στο Α' Αρσάκειο Δημοτικό την 1.9.2014. Περιμένω υλοποίηση της Προσωρινής Διαταγής του Προέδρου του Η' Τμήματος Συνεδριάσεων του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών µε την τοποθέτησή µου στη Β l' τάξη, όπως ήμουν πριν την παράνομη προσπάθεια μετάθεσής µου.

Με επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός µου". Στη συνέχεια, η εναγομένη - εφεσίβλητη συγκάλεσε το Σύλλογο Διδασκόντων, ως αρμόδιο όργανο για την ανάθεση των τάξεων στους δασκάλους, ο οποίος συνεδρίασε την 10.10.2014, οπότε, µη έχοντας προηγούμενη σχετική εμπειρία αφαίρεσης τάξεως από δάσκαλο, µε την προοπτική να του ανατεθεί ξανά (σε περίπτωση που απορρίπτονταν η αίτηση αναστολής), και σε σχέση µε την αναστάτωση της διδασκαλίας και των μαθητών, αποφάσισε, κατά πλειοψηφία, να απευθύνει ερώτημα στη νομική υπηρεσία της Φ.Ε.

και το Υπουργείο Παιδείας. Το όλο ζήτημα κατέστη άνευ αντικειμένου, όταν την 7.11. 2014 η Φ.Ε. κατήγγειλε τη σύμβαση της ενάγουσας - εκκαλούσας. Σύμφωνα µε τα παραπάνω, δεν αποδείχθηκε η µη συμμόρφωση της εναγομένης - εφεσίβλητης µε την επίμαχη προσωρινή διαταγή, ούτε πρόθεσή της να βλάψει την προσωπικότητα της ενάγουσας - εκκαλούσας µε τις ενέργειές της, αφού άμεσα, µε την κοινοποίηση της από 22.9.2014 συνέταξε το από 25.9.2014 πρακτικό ανάληψης υπηρεσίας, το οποίο, ωστόσο, η ενάγουσα -εκκαλούσα αρνήθηκε να υπογράψει, παρά, δε, το γεγονός αυτό, συγκάλεσε το Σύλλογο Διδασκόντων προκειμένου να τοποθετηθεί η τελευταία σε τάξη του σχολείου.

Κατά συνέπεια, και αυτός ο λόγος εφέσεως τυγχάνει απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιµος". Με βάση τα ανωτέρω το Εφετείο απέρριψε τον όγδοο λόγο της από 10-11-2017 έφεσης της αναιρεσείουσας, ως κατ' ουσίαν αβάσιμο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, είναι αβάσιμος, διότι το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, σχημάτισε την κρίση του και κατέληξε στο ως άνω αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα (ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα), που οι διάδικοι με επίκληση προσκόμισαν, και δεν απαιτείτο ιδιαίτερη αξιολόγηση καθενός εξ αυτών.

Κατά το δεύτερο σκέλος του, είναι επίσης αβάσιμος, εφόσον κατά τα ανωτέρω το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό "εκ του πράγματος", κρίνοντας ότι η αναιρεσίβλητη συμμορφώθηκε στην ως άνω από 22-9-2014 προσωρινή διαταγή του Προέδρου του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, καθόσον υπό το πρόσχημα της παράβασης του άρθρου 559 αριθ. 10 και 8 ΚΠολΔ πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου.

Επομένως, αφού δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος αναιρετικός λόγος, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, που ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος, που υπέβαλε αυτή, με τις προτάσεις της, ενώπιον του Αρείου Πάγου (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-4-2019. αίτηση της Κ. Α. για αναίρεση της υπ' αριθ. 485/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιουνίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Αυγούστου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ