Supreme Court dismisses appeal where lower court properly rejected contradictory arguments regarding evidence admissibility.

Απόφαση 1062 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1062/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ιωάννη Παπανικολάου και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ.-Α. Α. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Λαμπρόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Τ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κυπριώτη Νικόλαο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 20-3-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3160/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 5518/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων αναιρεσείοντες με την από 31-3-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Κασιώλας, ανέγνωσε την από 16 Μαρτίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 περ. β' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, θεωρούνται δε ως πράγματα οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση ή παρακώλυση ασκηθέντος ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, είτε ως επιθετικού, είτε ως αμυντικού, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι λόγοι εφέσεως των οποίων η λήψη υπόψη και παραδοχή θα είχε ως συνέπεια την κατ' άρθρο 535 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως. Όμως, ο παραπάνω λόγος δεν ιδρύεται όταν το Εφετείο έλαβε υπόψη τον προταθέντα λόγο εφέσεως και τον απέρριψε για οποιοδήποτε τυπικό ή ουσιαστικό λόγο. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 12 ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 352 παρ. 1 η δικαστική ομολογία αποτελεί πλήρη απόδειξη εναντίον εκείνου που ομολόγησε.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει ότι ενώ ο αναιρεσίβλητος με τις ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου προτάσεις του ομολόγησε ότι "οι σωληνώσεις κλιματισμού εξέρχονται στο κοινό δώμα" το Εφετείο "ουδέν περί της δικαστικής αυτής ομολογίας διέλαβε στην απόφασή του, ούτε έλαβε υπόψη, ούτε απάντησε στον σχετικό λόγο της έφεσής του και έτσι υπέπεσε στις πλημμέλειες, α) από τον αριθ. 8 περ.

γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. διότι δεν έλαβε υπόψη και δεν απάντησε στον παραπάνω λόγο εφέσεως, β) από τον αριθ. 12 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα διότι δεν απέδωσε στην παραπάνω ομολογία πλήρη αποδεικτική δύναμη και γ) από τον αριθ. 9 του ίδιου άρθρου του ίδιου Κώδικα διότι άσκησε αδίκαστο το αίτημα της ένδικης αρνητικής αγωγής του με βάση την περιλαμβανομένη στην παραπάνω ομολογία παράνομη πράξη, που είναι προσβλητική της κυριότητάς του.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος στο σύνολό του ως αβάσιμος διότι όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή της, το Εφετείο, α) έλαβε υπόψη τον παραπάνω λόγο εφέσεως και τον απέρριψε ως αβάσιμο, β) δέχθηκε ως αληθινά τα περιλαμβανόμενα στην παραπάνω ομολογία περιστατικά, τα οποία έκρινε ότι δεν συνιστούν πράξη διατάραξης της κυριότητας του αναιρεσείοντος επί του επιδίκου και γ) δίκασε και απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την βάση της παραπάνω αγωγής του αναιρεσείοντος που στηρίζονταν στην ανωτέρω διαταρακτική της κυριότητας πράξη του αναιρεσιβλήτου.

Επειδή, κατά τις διατάξεις των άρθρων 1000 και 1001 εδ. α' Α.Κ. ο κύριος του πράγματος μπορεί, εφόσον δεν προσκρούει στο νόμο ή σε δικαιώματα τρίτων, να το διαθέτει κατ' αρέσκειαν και να αποκρούει κάθε ενέργεια άλλου πάνω σ' αυτό, η δε κυριότητα πάνω σε ακίνητο εκτείνεται, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, στο χώρο πάνω και κάτω από το έδαφος.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 1108 Α.Κ., αν η κυριότητα προσβάλλεται με άλλο τρόπο εκτός από αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, ο κύριος δικαιούται να απαιτήσει από εκείνον που προσέβαλε την κυριότητα να άρει την προσβολή και να την παραλείπει στο μέλλον. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η αρνητική αγωγή ασκείται στην περίπτωση μερικής και όχι ολικής προσβολής της κυριότητας, δηλαδή όταν ο κύριος διαταράσσεται στη νομή του που ασκεί επί του πράγματος και όχι όταν προσβάλλεται με άλλο τρόπο, όπως με την αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, οπότε προστατεύεται με τη διεκδικητική αγωγή κατ' αυτού που κατέχει το πράγμα.

Διατάραξη της κυριότητας (ή συγκυριότητας) αποτελεί κάθε έμπρακτη εναντίωση στο θετικό ή αποθετικό περιεχόμενο της κυριότητας, δηλαδή όταν ο εναγόμενος ενεργεί στο πράγμα πράξεις, τις οποίες μόνο ο κύριος δικαιούται να ενεργήσει ή όταν εμποδίζει τον κύριο να ενεργήσει στο δικό του πράγμα, η δε διατάραξη αυτή έχει ως συνέπεια την μη ελεύθερη και ανενόχλητη χρησιμοποίηση, εκμετάλλευση και απόλαυση ορισμένων μόνο εξουσιών εκ της κυριότητας επί του πράγματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της από 20.3.1999 αγωγής του αναιρεσείοντος, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, αυτός για τη θεμελίωση της αγωγής του επικαλέστηκε ότι ο αναιρεσίβλητος ως κύριος παρακείμενης αυτοτελούς και ανεξάρτητης ανώγειας οριζόντιας ιδιοκτησίας, προσέβαλε την κυριότητά του επί της αναφερομένης οριζόντιας ιδιοκτησίας αυτού με τις εξής παράνομες ενέργειες, ήτοι:

α) με την τοποθέτηση των σωληνώσεων του κλιματιστικού μηχανήματός του, τις οποίες χωρίς τεχνικό λόγο ή ανάγκη πέρασε πάνω από το δώμα (ταράτσα) του αναφερομένου ακινήτου του κατά 1μ. Χ 0,16 μ., β) την κατασκευή τον Ιούνιο 1998 εξωτερικών επιχρισμάτων με οπλισμένο σοβά της υπ' αριθ. 30 ιδιοκτησίας του στον α' όροφο, ο οποίος όμως, όπως κατασκευάστηκε, εξέχει σε βάρος του δώματος του ισογείου καταστήματος αυτού (αναιρεσείοντος) μέχρι και 3 εκατοστά επί 7,66 μ.

στον βόρειο τοίχο και 4,92 μ. στον ανατολικό, ο σοβάς δε αυτός, ως πρόσθετο σχέδιο που εξετέλεσε ο αναιρεσίβλητος τον Ιούνιο του 1998 στη βορειοδυτική γωνία εξέχει επί πλέον των τριών εκατοστών και άλλα 2,5 εκατοστά, ήτοι συνολικά, 5,5 εκατοστά σε βάρος του δώματός του, γ) την τοποθέτηση υδρορροών για τα όμβρια ύδατα της στέγης του, στους βόρειο και ανατολικό τοίχους της ιδιοκτησίας του στον α' όροφο, με τη μορφή σωλήνων που εξέχουν όμως σε βάρος του δώματός του, κατά 20 εκατοστά η μία και 25 εκατοστά η άλλη στον βόρειο τοίχο και κατά 5 εκατοστά η τρίτη στον ανατολικό τοίχο και δ) την τοποθέτηση τριών μαρμαροποδιών παραθύρων στον α' όροφο, οι οποίες εξέχουν σε βάρος του δώματος της ιδιοκτησίας του κατά 80 Χ 5 εκατοστά η καθεμία.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή της, το Εφετείο δέχθηκε τα εξής: Επί της συμβολής των οδών Ηρακλείου 256 - 258 και Μ. Ασίας και εντός του υπ' αριθ. 42 οικοδομικού τετραγώνου του Δήμου Ν. Ιωνίας Αττικής είχε ανεγερθεί από το Ταμείο Περιθάλψεως Προσφύγων μία τετρακατοικία, η οποία αποτελείται από τις δύο ανεξάρτητες οριζόντιες ιδιοκτησίες του ισογείου με τους αριθ. 29 και 31 και από άλλες δύο όμοιες που βρίσκονται στο ανώγειο αυτής με τους αριθ. 30 και 32 και ειδικότερα πάνω από την υπ' αριθ. 29 κατοικία βρίσκεται η υπ' αριθ. 30 και πάνω από την υπ' αριθ. 31 βρίσκεται η υπ' αριθ. 32 κατοικία.

Από τις κατοικίες αυτές οι τρεις και συγκεκριμένα οι υπ' αριθ. 30 και 32 ανώγειες και η υπ' αριθ. 31 ισόγεια ανήκουν κατά κυριότητα στον αναιρεσίβλητο, η δε υπ' αριθ. 29 ισόγεια κατοικία ανήκει στον αναιρεσείοντα. Κατά το έτος 1997, με βάση την υπ' αριθ. …1/24.7.1997 οικοδομική άδεια της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Αγίας Παρασκευής Αττικής για επισκευή στέγης και τις υπ' αριθ. 711/1998 και 747/1998 αναθεωρήσεις της, ο αναιρεσίβλητος, υπό την επίβλεψη του πολιτικού μηχανικού Γ.

Β., πραγματοποίησε εργασίες αλλαγής διαρρύθμισης του πρώτου ορόφου της παραπάνω ιδιοκτησίας του, δηλαδή των συνεχόμενων ως άνω υπ' αριθ. 30 και 32 οριζόντιων ιδιοκτησιών του, καθώς και αντικατάσταση της στέγης. Ειδικότερα στον πρώτο όροφο καθαιρέθηκαν δύο μη φέροντες μεσότοιχοι, καθώς και οι σοβάδες, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν με πλέγμα και κονιάμματα με υψηλή περιεκτικότητα σε τσιμέντο και συνθετικό ασβέστη.

Από τη στέγη αφαιρέθηκαν τα "κολυμβητά βυζαντινά κεραμίδια και η οριζόντια ψευδοροφή. Ο ξύλινος σκελετός της στέγης παρέμεινε ως είχε και μόνο λίγα σκουρέτα του πετσώματος αντικαταστάθηκαν. Η αντικατάσταση της στέγης υλοποιήθηκε με επικάλυψη του πετσώματος με στεγανωτική μεμβράνη... Η απορροή του νερού της στέγης από τη βροχή πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια περιμετρικού μολύβδινου ντερέ, εγκιβωτισμένου στο δομημένο περίγραμμα του κτιρίου και όχι κάτω από περιμετρική μαρκίζα, με έξοδο του νερού απ' αυτόν με τη βοήθεια μολύβδινων ρουξουνιών που απολήγουν πάνω από ακάλυπτο τμήμα του Α' ορόφου επί της ….

Επίσης δέχτηκε ότι ο αναιρεσίβλητος στα πλαίσια των γενόμενων επισκευών, τοποθέτησε στα παράθυρα του πρώτου ορόφου της ιδιοκτησίας του, και συγκεκριμένα δύο στο βόρειο τοίχο της και ένα στον ανατολικό τοίχο, τρεις μαρμαροποδιές, οι οποίες εξείχαν από τα παραπάνω παράθυρα κατά πέντε εκατοστά και σε μήκος ογδόντα εκατοστών περίπου, ότι ο οπλισμένος σοβάς των εξωτερικών επιχρισμάτων της οικοδομής του αναιρεσιβλήτου εξέχει από το δώμα του ισογείου καταστήματος του αναιρεσείοντος μέχρι και τρία εκατοστά σε όλο το μήκος του βόρειου και ανατολικού τοίχου (7,66 και 4,92 μέτρων αντίστοιχα) καθώς και ότι ο σοβάς της βορειοδυτικής γωνίας της οικοδομής του αναιρεσιβλήτου εξέχει προς το δώμα του παραπάνω καταστήματος κατά 2,5 εκατοστά από τον οπλισμένο σοβά και σε σύνολο κατά 5,5 εκατοστά, καθώς και ότι όλες οι παραπάνω επισκευές ήταν σύννομες και έγιναν σύμφωνα με την ληφθείσα ως άνω άδεια της πολεοδομίας και τις αναθεωρήσεις της.

Τέλος, δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος κατά την εγκατάσταση του κλιματισμού για την εξυπηρέτηση της ιδιοκτησίας του, τοποθέτησε τις σωληνώσεις σε απόσταση ενός περίπου μέτρου πέραν του διαχωριστικού των ιδιοκτησιών των διαδίκων μανδροτοίχου, κείμενου ανατολικά της ιδιοκτησίας του αναιρεσιβλήτου, καθώς και σε απόσταση 16 εκατοστών από το διαχωριστικό ανατολικό τοίχο του πρώτου ορόφου, καθώς και ότι η τοποθέτηση αυτή των σωληνώσεως της κλιματιστικής εγκατάστασης δεν είναι προς το παρόν βλαπτική για το δώμα του ισογείου καταστήματος του αναιρεσείοντος, ανεξάρτητα από το ότι ο αναιρεσίβλητος, προκειμένου να αποφύγει τις διενέξεις με τον αναιρεσείοντα, θα μπορούσε να συνδέσει το εσωτερικό κλιματιστικό μηχάνημά του με το εξωτερικό, με σωλήνες πάνω ή δίπλα στο τελευταίο, όπως επικράτησε και γίνεται η σύνδεση των κλιματιστικών μηχανημάτων.

Με βάση τα περιστατικά αυτά έκρινε το Εφετείο ότι καμμία από τις παραπάνω κατασκευές δεν αποτελεί παράνομη διαταρακτική ενέργεια επί του ακινήτου του αναιρεσείοντος, που να προσβάλλει την κυριότητά του και έτσι απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1000, 1001 και 1108 Α.Κ., διότι οι παραπάνω κατασκευές δεν εμποδίζουν στον αναιρεσείοντα να ασκεί όλε τις εξουσίες, που του παρέχει ο νόμος, επί της ιδιοκτησίας του.

Επίσης, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ' αυτή επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των διατάξεων που εφάρμοσε, η δε επικαλούμενη αντίφαση ανάγεται στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο όμως είναι σαφές.

Επομένως, οι δεύτερος και τρίτος μέρη α' και γ' λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4,566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. το δικόγραφο της αναιρέσεως πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο τους λόγους αναιρέσεως, ώστε όχι μόνο να εξάγεται απ' αυτούς σε ποιόν από τους περιοριστικά στο άρθρο 559 του ίδιου Κώδικα αναφερόμενους αναιρετικούς λόγους υπάγεται, αλλά και να προκύπτουν απ' αυτούς οι νομικές πλημμέλειες που αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση.

Συνεπώς, οι λόγοι αναιρέσεως που αντιφάσκουν μεταξύ τους απορρίπτονται ως απαράδεκτοι. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με δεύτερο μέρος του τρίτου λόγου αναιρέσεως προβάλλει ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθ. 11 εδ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. διότι παρόλο που τα μνημονεύει στην προσβαλλομένη απόφαση δεν έλαβε υπόψη, α) τις από 1.7.1998 αρχική και 5.2.2002 συμπληρωματική, εκθέσεις αυτοψίας των πολιτικών μηχανικών Κ. Α. και Γ. Θ., β) την υπ' αριθ. 2174/2002 ένορκη βεβαίωση της Γ. Α. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, και γ) τα από 25.11.1997 και 1.12.1997 έγγραφα της πολεοδομίας Ανατολικής Αττικής, ενώ με το τέταρτο μέρος του ίδιου λόγου αναιρέσεως προβάλλει ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα διότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ίδιων εγγράφων, με το να δεχθεί πραγματικά περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά. Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως αντιφατικοί διότι δεν είναι νοητό το Εφετείο να μην έλαβε υπόψη τα παραπάνω έγγραφα και παράλληλα να παραμόρφωσε το περιεχόμενό τους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31 Μαρτίου 2004 αίτηση του Γ. - Α. Α. για αναίρεση της υπ' αριθ. 5518/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που παραστάθηκε αλλά δεν κατέθεσε προτάσεις, που ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαϊου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ