Supreme Court dismisses appeal against land improvement organization's appeal against court decision rejecting its claim.

Απόφαση 1061 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1061/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου - Εισηγήτρια και Ιωάννη Δουρουκλάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Τοπικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων με την επωνυμία "ΤΟΕΒ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ", που εδρεύει στο Μεσολόγγι και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Δούκα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και 2. Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ (Τ.Ε.Θ.Α)" που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσιά τους Ανδριανή Κατσαρού, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-8-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 13/2015 του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-12-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 13/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, το οποίο, αφού συνεκδίκασε τις από 16-10-2010 και 12-4-2012 αντίθετες εφέσεις του αναιρεσείοντος Τοπικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων και των αναιρεσίβλητων Ελληνικού Δημοσίου και Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ" (Τ.Ε.Θ.Α.), κατά της υπ' αριθ. 80/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος, δέχθηκε την έφεση των αναιρεσίβλητων και αφού εξαφάνισε την υπ' αριθ. 8/2010 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, που είχε δεχθεί εν μέρει την από 16-8-2007 αγωγή του αναιρεσείοντος αγωγή την απέρριψε ως αβάσιμη κατ'ουσίαν. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία παραδεκτά προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, περιοριζόμενο, όμως, μόνο σ' αυτά, διαφορετικά υποπίπτει στην πλημμέλεια, που ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της κρίσης του αναφορικά με τη βασιμότητα των επικαλούμενων πραγματικών περιστατικών, που πρέπει κατά το άρθρο 335 ΚΠολΔ να είναι ουσιώδη, ώστε να επιδρούν στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 42/2002), έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή αποδείξεις που δεν τις επικαλέσθηκαν παραδεκτά οι διάδικοι, δηλαδή με τις προτάσεις, οι οποίες στο Εφετείο, αν δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 528 ΚΠολΔ, κατατίθενται, κατά το άρθρο 524 παρ. 2 εδ.β' ΚΠολΔ, έως την έναρξη της συζήτησης.

Συνεπώς, μέχρι τότε προσκομίζονται και τα επικαλούμενα με τις προτάσεις έγγραφα, ενώ στη συνέχεια και έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση κατατίθεται η τυχόν προσθήκη στις προτάσεις, με την οποία σχολιάζονται από τους διαδίκους οι αποδείξεις, προτείνονται ισχυρισμοί και προσκομίζονται ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις μόνο για την αντίκρουση αυτοτελών ισχυρισμών, που παραδεκτά προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και καταχωρίθηκαν στα πρακτικά, εφόσον δεν περιέχονται στις προτάσεις (άρθρο 524 παρ. 2 εδ.β' σε συνδ. με 238 εδ. γ' και δ' ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από το ν. 4335/2015) (ΑΠ 1922/2017).

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αίτησης, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' του ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη του για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα το υπ' αριθ. …/...-12-2006 έγγραφο, το οποίο νομίμως μετ' επικλήσεως προσκόμισε (ο αναιρεσείων) προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι το πρώτο των αναιρεσιβλήτων (Ελληνικό Δημόσιο), ως νομέας, και το δεύτερο των αναιρεσιβλήτων ("ΤΑΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ"), ως ιδιοκτήτης της επίδικης έκτασης, ωφελούμενοι των έργων εγγείων βελτιώσεων της δικαιοδοσίας του, οφείλουν, ως αντίτιμο της ωφέλειας αυτής, τα ορισθέντα από τη Γ.Σ.

του Οργανισμού πάγια τέλη αποστράγγισης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι δαπάνες συντήρησης του αγροτικού οδικού δικτύου. Όπως προκύπτει από τις προτάσεις του αναιρεσείοντος, που υπέβαλε στο Εφετείο κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, τις οποίες ως διαδικαστικά έγγραφα παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ), για να ελέγξει τη βασιμότητα του ως άνω λόγου (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), δεν έγινε επίκληση του εν λόγω εγγράφου.

Επίκληση αυτού εκ μέρους του αναιρεσείοντος γίνεται το πρώτον με την προσθήκη των προτάσεών του, η οποία (προσθήκη) όμως, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμοδίου γραμματέα, κατατέθηκε στις 13-6-2014, μετά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο, που έλαβε χώρα κατά τη δικάσιμο της 10-6-2014. Πρέπει να σημειωθεί ότι, δεν προβάλλεται ισχυρισμός, περί συνδρομής των ως άνω προϋποθέσεων για την παραδεκτή, με την προσθήκη των προτάσεων του αναιρεσείοντος, προσκόμιση του ανωτέρω εγγράφου.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 11 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος. Οι τοπικοί οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων προβλέφθηκαν από το άρθρο 12 του ν.δ. 3881/1958 "περί έργων εγγείων βελτιώσεων" (ΦΕΚ Α' 181). Το άρθρο 13 του ίδιου νομοθετήματος όρισε ότι οι οργανισμοί αυτοί (όπως και οι γενικοί οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων) αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, υποκείμενα στην εποπτεία του Υπουργείου Γεωργίας, και ότι μέλη τους καθίστανται υποχρεωτικά όλα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, που διατελούν σε μία από τις στο ίδιο άρθρο ειδικότερα απαριθμούμενες σχέσεις προς τα ακίνητα, τα οποία βρίσκονται στην περιοχή της δικαιοδοσίας των οργανισμών αυτών.

Μεταγενέστερα, με το άρθρο 1 του ν.δ. 1218/1972 "περί αντικαταστάσεως και καταργήσεως διατάξεων τινών του ν.δ. 3881/1958 κλπ. " (ΦΕΚ Α' 133), η παράγραφος 1 του άρθρου 13 του ν.δ. 3881/1958 αντικαταστάθηκε ως εξής: "1. Οι οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων (Ο.Ε.Β.) αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, λειτουργούντες συμφώνως προς τας διατάξεις του καταστατικού αυτών, τας του ν.δ. 3881/1958 "περί έργων εγγείων βελτιώσεων" και των εκτελεστικών αυτού διαταγμάτων, εφ` όσον δεν καταργούνται, τροποποιούνται ή συμπληρούνται διά του παρόντος".

Τέλος, στα μεν άρθρα 1 και 2 του ν. 414/1976 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων του ν. 3881/1958 κλπ." (ΦΕΚ Α' 212) ορίστηκε ότι οι δαπάνες διοίκησης, λειτουργίας και συντήρησης των εγγειοβελτιωτικών έργων επιβαρύνουν τους ωφελούμενους και καταβάλλονται από αυτούς με τη μορφή στρεμματικών εισφορών ή αρδευτικών τελών ή αντιτίμου χρήσεως ύδατος και ότι κατ` εξαίρεση ορισμένες από τις δαπάνες αυτές επιβαρύνουν το Δημόσιο, στο δε άρθρο 6 παρ. 1 του ίδιου νόμου ορίστηκαν τα εξής: "1.

Εις το τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 12 του ν.δ. 3881/1958 προστίθεται εδάφιον έχον ως ακολούθως: "Οι ως άνω οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων τυγχάνουν οργανισμοί κοινής ωφελείας και εκ τούτων οι Τ.Ο.Ε.Β. αποτελούν γεωργικάς συνεταιριστικάς οργανώσεις αναγκαστικής μορφής". Όπως έχει κριθεί (ΟλΣτΕ 2903/1983, ΣτΕ 4101/1995), από τις πιο πάνω παρατεθείσες διατάξεις προκύπτει ότι οι τοπικοί οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων αποτελούν ενώσεις προσώπων (φυσικών και νομικών) συνδεομένων με εμπράγματη σχέση προς τα αγροτικά ακίνητα μιας ορισμένης περιοχής, οι οποίες έχουν ως σκοπό τη διοίκηση και τη ρύθμιση της χρήσης των υδάτων της περιοχής τους καθώς και την επιμέλεια και διαχείριση των τεχνικών έργων εγγείων βελτιώσεων για την αύξηση της παραγωγής και την καλύτερη εκμετάλλευση των πιο πάνω ακινήτων.

Οι ενώσεις αυτές, όπως διαμορφώθηκαν τελικά με τον τελευταίο από τους πιο πάνω νόμους, χαρακτηριζόμενες ρητά ως γεωργικές συνεταιριστικές οργανώσεις αναγκαστικής μορφής, αποτελούν συνεταιρισμούς και ως τέτοιες έχουν το χαρακτήρα νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, κατά την έννοια του άρθρου 12 παρ. 6 του Συντάγματος.

Και ναι μεν από τις διατάξεις του ν.δ. 3881/1958 που αφορούν στις αρμοδιότητες των οργάνων των Τ.Ο.Ε.Β., όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν, προκύπτει ότι τα όργανα αυτά μπορούν, μέσα στα πλαίσια του νόμου και του καταστατικού, να θεσπίζουν κανόνες υποχρεωτικούς για τα μέλη τους και να ασκούν απέναντί τους εξουσίες διοικητικού χαρακτήρα που φθάνουν μέχρι και τη λήψη καταναγκαστικών μέτρων, οι εξουσίες όμως αυτές εντάσσονται μέσα στη συνεταιριστική σχέση και δικαιολογούνται από τον αναγκαστικό τους χαρακτήρα, χωρίς όμως να μεταβάλουν τον συνεταιρισμό, ως τέτοιο, σε αυτοδιοικούμενο οργανικό τμήμα της δημόσιας διοικήσεως, δηλαδή σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΣτΕ 4372/2011, ΣτΕ 4101/1995).

Πρέπει να σημειωθεί ακόμη ότι στα βασικά νομοθετήματα περί λειτουργίας των ΟΕΒ συναντάται διάσπαρτη η αρχή της ανταποδοτικότητας κατά την οποία οι δαπάνες λειτουργίας τους επιμερίζονται, στα ωφελούμενα πρόσωπα, ανάλογα με την έκταση και την ωφέλεια που αυτά αποκομίζουν. Ειδικότερα: α) η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 ν. 414/1976 (ΦΕΚ Α' 212) προβλέπει ότι οι δαπάνες διοικήσεως, λειτουργίας και συντηρήσεως εγγειοβελτιωτικών έργων βαρύνουν τους ωφελούμενους, β) η διάταξη του άρθρου 10 παρ. 2 του ν.δ. 3881/1958 αναφέρει ότι οι οικονομικές υποχρεώσεις κατανέμονται μεταξύ των ωφελούμενων και γ) η μεν διάταξη του άρθρου 28 παρ. 1 του β.δ.

της 13-9/7-11-1959 προβλέπει και την υποχρέωση καταβολής εισφοράς από φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία, χωρίς να είναι μέλη, αποκομίζουν ωφέλεια από τα έργα του Οργανισμού, η δε διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του ιδίου β.δ. προβλέπει ανάλογη απαλλαγή από τις εισφορές εκείνων των μελών των οποίων τμήμα της περιουσίας του δεν εξυπηρετείται ή δεν ωφελείται, καθ` οιονδήποτε τρόπο, από τα εκτελεσθέντα έργα.

Κατά το άρθρο 5 του ν.δ. 3881/1958 ως έργα εγγείων βελτιώσεων νοούνται τα πάσης φύσεως και κατηγορίας τοιαύτα, τα αποσκοπούντα κυρίως στην ανάπτυξη και διατήρηση των υδατικών και εδαφικών γεωργικών πόρων της Χώρας, ταξινομούμενα σε τρεις τάξεις, στις οποίες περιλαμβάνονται και τα αντιδιαβρωτικά έργα και τα τοιαύτα δασικής και αγροτικής οδοποιίας τα εξυπηρετούντα τις αξιοποιούμενες εκτάσεις, ταξινομούμενα αναλόγως της φύσεως και της σημασίας αυτών.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013). Με τον ως άνω λόγο αναίρεσης, ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς.

Ελέγχεται δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν (ΟλΑΠ 27 και 28/1998). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση (ΑΠ 531/2014).

Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 114/2016).

Εν προκειμένω, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό λόγο έλεγχο μέρος, τα εξής: "... Ο ενάγων (αναιρεσείων), που εδρεύει στο Μεσολόγγι, έχει ως σκοπό την έγγειο βελτίωση των αγροκτημάτων των μελών του, που βρίσκονται μέσα στην περιοχή της δικαιοδοσίας του, η οποία περιλαμβάνει έκταση 29.000 στρεμμάτων της ευρύτερης περιοχής της πεδιάδας Μεσολογγίου εντός των ορίων της περιοχής αυτής και συγκεκριμένα στην περιοχή "Τρελάγκαθα", βρίσκεται μία αγροτική έκταση κύριος της οποίας είναι το τρίτο εναγόμενο νομικό πρόσωπο το Ταμείο Εθνικής Άμυνας (δεύτερο των αναιρεσιβλήτων) και νομέας το πρώτο εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο (πρώτο των αναιρεσιβλήτων), αφού η περιοχή αυτή χρησιμοποιείται ως πεδίο βολής του 2/39 ΣΠ "Σ/χης Καραχρήστος".

Η έκταση αυτή, για την οποία ο ενάγων T.D.E.B. Μεσολογγίου διεκδικεί πάγια τέλη, αποτελεί τμήμα ευρύτερης έκτασης 907 στρεμμάτων στην περιοχή "Τρελάγκαθα" Μεσολογγίου και χρησιμοποιείται ως πεδίο βολής. Μπορεί η περιοχή να είναι μέσα στο χώρο ευθύνης Τ.Ο.E.B., αλλά δεν υπάρχουν αρδευτικά έργα, ούτε καλλιέργειες.

Το πεδίο βολής είναι γύρω στα 890 στρέμματα, από τα οποία 200 στρέμματα είναι πεδινό και το υπόλοιπο είναι ορεινοί όγκοι, λοφίσκοι. Το έτος 2006, για πρώτη φορά, ενοχλήθηκε το εναγόμενο για την καταβολή πάγιων εισφορών. Από το υπ' αρ. πρωτ. .../…-9-2006 έγγραφο του ΤΕΘΑ, όπου επισημαίνεται, ότι: Το Στρατόπεδο "ΒΛΑΝΤΟΥΣΗ" βρίσκεται 4 χιλ.

βορείως της πόλεως Μεσολογγίου, είναι ιδιοκτησία ΤΕΘΑ και έχει έκταση 890 στρέμματα περίπου. Από αυτή την έκταση τα 200 στρέμματα είναι πεδινός χώρος και χρησιμοποιείται ως πεδίο βολής και εκπαιδεύσεως και στο συνολικό εμβαδόν δεν τελείται καμία γεωργική εργασία. Στο υπ' αρ. πρωτ. .../…-4-2009 έγγραφο του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων "Σχης Καραχρήστος" 4ο Επιτελικό Γραφείο, αναφέρεται, ότι:

Η παραπάνω-ένδικη έκταση παρακολουθείται από το 2/39 ΣΕ, βρίσκεται στην κυριότητα του ΤΕΘΑ και χρησιμοποιείται ως πεδίο βολής και εκπαιδεύσεως, χωρίς καμία γεωργική εργασία. Η Στρατιωτική Υπηρεσία δεν έχει ωφέλεια από τα έργα του ΤΟΕΒ, δεν καλλιεργεί την έκταση αυτή και μολονότι υπάρχουν έργα του ΤΟΕΒ δεν κάνει χρήση αυτών και δεν ωφελείται από την ύπαρξή τους.

Συνεπώς, δεν οφείλουν οι εναγόμενοι τα ζητούμενα ποσά για το λόγο, ότι η παραπάνω αγροτική έκταση δεν απολαμβάνει των ωφελειών των εγγειοβελτιωτικών έργων ... Το πρώτον το μήνα Ιούνιο του 2006, με το από 2-6-2006 έγγραφό του ο εφεσίβλητος Οργανισμός ζήτησε από τους εκκαλούντες την καταβολή παγίων τελών κ.λ.π.

ετών 1997 έως 2006. Για όλο το χρονικό διάστημα από 2003 έως και 2006 ουδόλως είχαν οχληθεί από τον ενάγοντα, καθόσον ποτέ δεν κοινοποίησε (προγενέστερα ή μεταγενέστερα) κάποιου είδους απόφαση του A.Σ. του Οργανισμού περί υπαγωγής των εκκαλούντων στον κατάλογο μελών του T.Ο.E.B. Μεσολογγίου, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να ασκήσουν το νόμιμο δικαίωμα διαγραφής, της κατ' άρθρο 29 παρ. 1, 2 4 του β.δ/τος της …/…/…/1959 ενστάσεως, εντός 20 ημερών από της κοινοποίησης της απόφασης κατά της εγγραφής....

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση δέχθηκε ότι το εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο και Ταμείο Εθνικής Άμυνας είναι υποχρεωμένα, στην καταβολή εισφορών, γιατί δεν έχουν διαγραφεί από μέλη, έσφαλε, αφού αποδείχθηκε ότι δεν μπόρεσαν ν' ασκήσουν το νόμιμο δικαίωμα διαγραφής, κατά παραδοχή ως βάσιμου και κατ' ουσίαν του σχετικού λόγου και της κρινόμενης έφεσης αυτών - εναγομένων.

Κατ' ακολουθίαν των παραπάνω, από τις συνεκδικαζόμενες εφέσεις, η μεν έφεση του ενάγοντος πρέπει ν' απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη ενώ των εναγομένων πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν. Ακολούθως να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση, να κρατηθεί και εκδικαστεί η υπόθεση από το Δικαστήριο αυτό (άρθρο 535 παρ.1 ΚΠολΔ) και ν' απορριφθεί η κρινόμενη αγωγή ως αβάσιμη και κατ' ουσίαν ...".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Μονομελές Εφετείο, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος αφού δε δέχθηκε την έφεση των αναιρεσίβλητων και εξαφάνισε την υπ' αριθ. 8/2010 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου), Δικαστηρίου, που κρίνοντας αντιθέτως είχε δεχθεί εν μέρει την από 16-8-2007 αγωγή του αναιρεσείοντος, απέρριψε αυτήν.

Εν προκειμένω, με τον τρίτο λόγο της υπό κρίση αίτησης, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι εσφαλμένα εφήρμοσε την ουσιαστική διάταξη του άρθρου 28 παρ. 1 του β.δ. της 13-9/7-9-1959, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος "περί αποκόμισης ωφέλειας στο πρόσωπο των αναιρεσίβλητων, όπως αποδείχθηκε και από τα νομίμως και μετ' επικλήσεως προσαχθέντα έγγραφα και δέχθηκε κατά κακή εκτίμηση τον ισχυρισμό αναιρεσίβλητων ότι δήθεν υποχρεούνται σε καταβολή τελών μόνο τα αγροτικά ακίνητα στα οποία εκτελούνται γεωργικές εργασίες". Ο λόγος αυτός αναίρεσης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα της παραβίασης του άρθρου 28 παρ. 1 του β.δ. της 13-9/7-9-1959, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση. Δεν είναι "πράγματα", όμως με την πιο πάνω έννοια, η άρνηση της αγωγής ή ένστασης, αιτιολογημένη ή όχι, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 511/2016). Ο λόγος αυτός δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 25/2003), ή όταν αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΟλΑΠ 11/1996) ή παρέλειψε να απαντήσει σε ισχυρισμό αόριστο, μη νόμιμο ή αλυσιτελή, που δεν ασκούσε επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ ΑΠ 2/1989, ΑΠ 282/2012).

Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η παραβίαση του αρ. 8 του άρθρου 559, "περί αποκόμισης ωφέλειας στο πρόσωπο των αναιρεσίβλητων, όπως αποδείχθηκε και από τα νομίμως και μετ' επικλήσεως προσαχθέντα έγγραφα και δέχθηκε κατά κακή εκτίμηση τον ισχυρισμό αναιρεσίβλητων ότι δήθεν υποχρεούνται σε καταβολή τελών μόνο τα αγροτικά ακίνητα στα οποία εκτελούνται γεωργικές εργασίες".

Ο λόγος αυτός αναίρεσης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα της μη λήψης υπόψη του άνω ισχυρισμού πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου. Κατ' ακολουθίαν τούτων, η ένδικη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, Ελληνικού Δημοσίου και Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ"-Τ.Ε.Θ.Α., που παρέστησαν με κοινή νομική εκπροσώπηση και κατέθεσαν κοινές προτάσεις, σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του, τα οποία ορίζει, κατ' επιταγή των άρθρων 22 παρ.1, 3 του ν.3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 32 παρ.18 ΕισΝ ΚΠολΔ, 5 παρ.12 του ν. 1738/1987 και 2 της 134423/1992 κ.υ.α.

που εφαρμόζονται, για λόγους δικονομικής ισότητας, και υπέρ του αντιδίκου του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-12-2017 αίτηση του Τοπικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων με την επωνυμία "Τ.Ο.Ε.Β. ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 13/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παραβόλου.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Αυγούστου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ