1059/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1059 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1059/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3, 4. Χ4 και 5. Χ5, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Βλαχογιάννη, ο οποίος δήλωσε ότι οι ως άνω αναιρεσείοντες παραιτούνται του δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς τους υπό στοιχεία 3, 4, 5, 6 και 7 εκ των αναιρεσιβλήτων.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευλογέτα Τσιτσιπή - Μισαηλίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., 3. Ψ2, 4. Ψ3, 5. Ψ4 , 6. Ψ5 και 7. Ψ6.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20 Δεκεμβρίου 1999, 24 Απριλίου 2000, 15 Ιανουαρίου 2001 και 15 Φεβρουαρίου 2001 αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5862/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1075/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των υπό στοιχεία 3, 4, 5, 6 και 7 εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 22 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και δεύτερου των λόγων της αίτησης, καθόσον απευθύνεται κατά των δυο πρώτων των αναιρεσιβλήτων και την απόρριψη αυτής κατά τα λοιπά. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 295 παρ. 1, 297, 299 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων μπορεί, με δήλωσή του που καταχωρίζεται στα πρακτικά να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, η παραίτηση δε αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη κηρύσσεται καταργημένη ως προς τον διάδικο για τον οποίο έγινε η παραίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση με δήλωση στο ακροατήριο του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειόντων, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, αυτοί παραιτήθηκαν νομότυπα, πριν από την έναρξη της συζήτησης, από το δικόγραφο της από 3-9-2004 αίτησης για αναίρεση της 1075/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που το εν λόγω δικόγραφο στρέφεται κατά των υπό στοιχ. 3, 4, 5, 6 και 7 αναιρεσιβλήτων.

Συνεπώς, ως προς τους αναιρεσίβλητους αυτούς το άνω δικόγραφο θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η σχετική δίκη, που ανοίχθηκε με αυτό μεταξύ των αναιρεσειόντων και των παραπάνω αναιρεσιβλήτων, πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη.-

ΙΙ. Από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό του πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ΄ Κ.Πολ.Δ.. Αυτός θεμελιώνεται όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη του και τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά και όταν, παρά την βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ή ορισμένα από τα έγγραφα αυτά.

Εξάλλου κατ΄ άρθρο 529 Κ.Πολ.Δ. στην κατ΄ έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων. Επομένως και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο επιτρέπεται να προσκομισθούν και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ληφθείσες κατά τους ορισμούς του άρθρου 671 παρ. 1 εδαφ.

δ΄ Κ.Πολ.Δ. μετά τη συζήτηση ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Αυτές αποτελούν ίδιο αποδεικτικό μέσο διάφορο των εγγράφων και συνεπώς το δικαστήριο πρέπει, για να μην υπάρχει αμφιβολία περί του αν λήφθηκαν ή όχι υπόψη, να τις μνημονεύει στην απόφασή του ειδικώς. Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από τις προτάσεις τους στο Εφετείο, κατατεθείσες στις 14-1-2004, επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νομότυπα, προς απόδειξη του ισχυρισμού τους περί αποκλειστικής υπαιτιότητας, άλλως συνυπαιτιότητας του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, για τη σύγκρουση του ΑΜ .......

γεωργικού ελκυστήρα, που οδηγούσε αυτός, με το υπ΄ αριθ. κυκλ. .......... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο Χ, γιός των δύο πρώτων, αδελφός του τρίτου και εγγονός των τέταρτης και πέμπτου των αναιρεσειόντων, συνεπεία της οποίας, εκτός άλλων, τραυματίσθηκε θανάσιμα αυτός (ο Χ) α) Τις υπ΄ αριθ. 78/2003 και 10246/2003 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του ειρηνοδίκη Καλαμπάκας και Συμβολαιογράφου Αμαρουσίου Αττικής Καλλιρόης Στάμου - Κουνέλη, αντίστοιχα, μετά την υπ΄ αριθ. ........., ..........

και ......... εκθέσεων επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Αθηνών ............. και ............. και Τρικάλων ............ -περί της κατά τους ορισμούς του άρθρου 671 παρ. 1 δ΄ ΚΠολΔ λήψης των και β) την 1278/2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων, με την οποία ο πρώτος αναιρεσίβλητος κηρύχθηκε ένοχος, εκτός άλλων (μιας ανθρωποκτονίας και δύο σωματικών βλαβών συνεπιβαινόντων στο άνω αυτοκίνητο) για ανθρωποκτονία από αμέλεια του Χ, που προήλθε από το ένδικο άνω αυτοκίνητο ατύχημα.

Το Εφετείο, όμως, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει έλαβε υπόψη, για το σχηματισμό της κρίσης του ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ένδικου ατυχήματος ήταν ο θανών Χ "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, τις υπ΄ αριθ. 8260/2001 και 10255/2001 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον των συμβολαιογράφων Αθηνών Ελ.

Βουτσέλα και Καλαμπάκας Γιαννούλας Παναγοπούλου - Πύργου, αντίστοιχα, τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν καθώς και αντίγραφα των εγγράφων της ποινικής δικογραφίας και των φωτογραφιών των οχημάτων που συγκρούσθηκαν", δηλαδή ένορκες βεβαιώσεις στις οποίες δεν συναριθμούνται και οι παραπάνω αναφερόμενες, τις οποίες το Εφετείο αποσιωπά.

΄Ετσι όμως, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλόμενης, είναι αμφίβολο αν το Εφετείο έλαβε υπόψη τις πιό πάνω ένορκες βεβαιώσεις και την απόφαση του πιο πάνω ποινικού δικαστηρίου, για το κρίσιμο πιό πάνω ζήτημα, τις μεν ένορκες βεβαιώσεις αφού δεν τις μνημόνευσε καν, ενώ αντίθετα ρητά αναφέρονται άλλες και αφού δεν συγκαταλέγονται ούτε στα έγγραφα που έλαβε υπόψη, την δε καταδικαστική άνω ποινική απόφαση αφού δεν την μνημονεύει, ενώ αντίθετα μνημονεύει άλλα έγγραφα, όπως την από 13-7-1999 έκθεση αυτοψίας του αρμόδιου οργάνου του τμήματος τροχαίας Τρικάλων, που επελήφθη του άνω τροχαίου ατυχήματος, ούτε προβαίνει σε αξιολόγησή της, ενώ αντίθετα προβαίνει σε τέτοια άλλων αποδεικτικών μέσων, όπως κατάθεσης προανακριτικώς εξετασθέντος μάρτυρος ..............

Επομένως οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους προσάπτεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση, εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ Κ.Πολ.Δ., για μη λήψη υπόψη των άνω ενόρκων βεβαιώσεων και της δικαστικής απόφασης, αντίστοιχα, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τους αναιρεσείοντες και τους υπό στοιχ. 1 και 2 αναιρεσίβλητους, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατ΄ αυτό το μέρος στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε και που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικαστούν οι αμέσως παραπάνω αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, την ανοιγείσα μεταξύ των αναιρεσειόντων και των υπό στοιχ. 3 έως και 7 των αναιρεσιβλήτων.

-

Αναιρεί την 1075/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το προσδιοριζόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας απόφασης μέρος της μεταξύ των λοιπών διαδίκων.

-

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

-

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους υπό στοιχ. 1 και 2 (Ψ1 και Ανων. Ασφαλ. Εταιρεία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ") στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ