Legislator Case Law & Legislation
1059/2006 AI generated

1059/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1059/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1059/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, όπως είναι, σύμφωνα με το άρθρο 339 του ίδιου Κώδικα, και τα έγγραφα που προσκομίζονται είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1059 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1059/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Μ. του Γ., κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παντελή Μήτση, ο οποίος ανακάλεσε την από 4-4-2006 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., παραστάθηκε αυτοπροσώπως και δήλωσε ότι το επώνυμο του αναιρεσείοντος είναι Μ. αντί του εσφαλμένου Μ. που αναγράφηκε εκ παραδρομής στο αναιρετήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Φ. Λ. του Α. και 2) Θ. Π. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Τσουμάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 22-8-1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 295/1998 προδικαστική, 79/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 165/2004 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 28/6/2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Κασιώλας, ανέγνωσε την από 16 Μαρτίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, όπως είναι, σύμφωνα με το άρθρο 339 του ίδιου Κώδικα, και τα έγγραφα που προσκομίζονται είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Κατά την έννοια του παραπάνω εδαφίου του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν με επίκληση, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι για το σχηματισμό της κρίσεώς του ως προς το κατ' ουσίαν αβάσιμο της ένδικης από 22.8.1997 αρνητικής αγωγής του αναιρεσείοντος και της βασιμότητας κατ' ουσίαν της από το άρθρο 1108 παρ. 2 ΑΚ ενστάσεως των αναιρεσιβλήτων περί υπάρξεως δουλείας οδού επί της επίδικης εδαφικής λωρίδας, έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων που ενόρκως εξετάστηκαν ενώπιον της Εισηγήτριας Δικαστού και περιέχονται στην υπ' αριθ. 147/2000 έκθεσή της καθώς και όλα τα έγγραφα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν νόμιμα οι διάδικοι.

Όμως, από μόνη τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, το όλο περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως και το σύνολο των αιτιολογιών αυτής δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα έγγραφα που αναφέρονται στον τρίτο λόγο αναιρέσεως και ειδικότερα, α) το υπ' αριθ.

Τ/1788/1997 απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος του Τμήματος Τοπογραφικής Υπηρεσίας της Δ/νσεως Γεωργίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Ιωαννίνων, β) την υπ' αριθ. 698/1984 οικοδομική άδεια της Νομαρχίας Ιωαννίνων, που εκδόθηκε στο όνομα του πρώτου αναιρεσιβλήτου, με το οικείο τοπογραφικό διάγραμμα, γ) το υπ' αριθ. 299/9.7.1992 έγγραφο της Κοινότητας Αμπελιάς Ιωαννίνων, δ) την υπ' αριθ. 168/1996 άδεια περιφράξεως οικοπέδου της Δ/νσης Πολεοδομίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Ιωαννίνων, που αφορά το οικόπεδο του αναιρεσείοντος, ε) το υπ' αριθ. .../1987 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Θ.

Λέκκου, με το προσαρτημένο σ' αυτό από του έτους 1985 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Χ. Ν., στ) τις προσκομισθείσες πέντε (5) φωτογραφίες, που απεικονίζουν τις όμορες ιδιοκτησίες των διαδίκων, ζ) το υπ' αριθ. .../1993 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Π. Κίτνη και η) τις υπ' αριθ. 1171/1987 και 493/29.5.1989 Αποφάσεως του Νομάρχη Ιωαννίνων.

Και τούτο διότι, ενώ ο αναιρεσείων, όπως προκύπτει από τις προτάσεις που υπέβαλε ενώπιον του Εφετείου, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, επικαλέστηκε και φέρεται ότι προσκόμισε τα αμέσως πιο πάνω έγγραφα, ισχυριζόμενος ότι από αυτά, με βάση το περιεχόμενό τους, που αναφέρεται στο λόγο αναιρέσεως, αποδεικνύεται το κατ' ουσίαν βάσιμο της αγωγής του και το αβάσιμο της ενστάσεως των αναιρεσιβλήτων, εν τούτοις το Εφετείο δεν κάνει καμία συγκεκριμένη αναφορά στα έγγραφα αυτά με την προσβαλλόμενη απόφασή του, στην οποία και δεν μνημονεύονται τα εν λόγω έγγραφα, ενόψει βέβαια και της αντίθετης ουσιαστικής κρίσεως στην οποία κατέληξε ιδίως αναφορικά με το αν το ακίνητο των εναγομένων είναι περίκλειστο.

Ενόψει τούτων πρέπει, κατά παραδοχή του παραπάνω από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 2172/1993, που αντικατέστησε την παρ. 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι εφικτή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ) στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 165/2004 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και,

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαϊου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ