Supreme Court allows State's appeal against tax authority's dismissal of seizure notice appeal due to improper service.

Απόφαση 1058 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1058/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ Τρικάλων , που κατοικοεδρεύει στα Τρίκαλα, που εκπροσωπήθηκε από τον Δημήτριο Μακαρονίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.... δικηγόρου... και 2...., συμβολαιογράφου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Ιανουαρίου 2001 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 234/2002 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 863/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 12 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του ως και το από 4 Δεκεμβρίου 2008 δικόγραφο προσθέτου αυτής λόγου.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 15 Δεκεμβρίου 2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της 90/12-9-2007 αιτήσεως με τον με ιδιαίτερο, 255/4-12-2008, δικόγραφο πρόσθετο αυτής λόγο, για αναίρεση της 863/21-12-2004 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις ... και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Τρικάλων ... προκύπτει ότι με εντολή του νομίμως παρισταμένου ως πληρεξουσίου του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου Δικαστικού Δημοσίου του Ν.Σ.Κ. Δημητρίου Μακαρονίδη, το οποίο επισπεύδει την κρινόμενη 90/12-9-2007 αίτηση για αναίρεση της 863/21-12-2004 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως με τις συνημμένες πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο (12-1-2009) νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (12-1-2009), κατά την οποία, αντιμωλία των τελευταίων, αναβλήθηκε για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης (23-3-2009), η παρουσία των οποίων κατά την δημοσίευση της μη οριστικής περί αναβολής αποφάσεως ισοδυναμούσης με προς αυτούς επίδοση (ΚΠολΔ 310 § 2).

Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν, ούτε κατέθεσαν δήλωση σύμφωνα με τα άρθρα 573 § 1, 242 § 2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως παρά την απουσία των αναιρεσίβλητων, σύμφωνα με το άρθρο 576 § 2 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, με την κρινόμενη 90/12-9-2007 αίτηση αναιρέσεως και τον με ιδιαίτερο, 255/4-12-2008, δικόγραφο πρόσθετο αυτής λόγο, για την επίδοση του οποίου στους αναιρεσίβλητους συντάχθηκαν οι ..., ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Τρικάλων ..., προσβάλλεται η 863/21-12-2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 35/15-1-2001 ανακοπή το ανακόπτον και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο εδίωκε την μεταρρύθμιση του συνταχθέντος από την δεύτερη των καθών και ήδη αναιρεσίβλητων 3151/17-11-2000 πίνακα κατατάξεως, προκειμένου να καταταχθεί για το συνολικό ποσό των (234.895 + 56.880) 291.575 δρχ., που αφορούν μέρος προαναφερθέντων εξόδων εκτελέσεως από το πλειστηρίασμα υπέρ του πρώτου των καθών, πληρεξουσίου δικηγόρου της επισπεύδουσας, και της δεύτερης τούτων, συμ/φου, επί του πλειστηριασμού υπάλληλο.

Επί της εν λόγω ανακοπής εκδόθηκε η 234/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, με την οποία αξιολογήθηκε ως απαράδεκτη και απορρίφθηκε, σε συνέπεια με την παραδοχή της ότι ασκήθηκε μετά την οριζόμενη προς τούτο τριακονθήμερη προθεσμία, και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 151/1-11-2002 έφεση του ανακόπτοντος, η 863/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση.

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται το ηττηθέν εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, για το παραδεκτό της οποίας και τη βασιμότητα του διατυπουμένου δι' αυτής και του προσθέτου δικογράφου μοναδικού λόγου εκδόθηκαν οι 1196/25-10-2007 και 1355/18-12-2008 θετικές γνωμοδοτήσεις του αρμόδιου Β' Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, για την εμπρόθεσμη δε κατάθεση της πρώτης τούτων στην γραμματεία του Εφετείου Λάρισας συντάχθηκε προς τούτο η 3/30-10-2007 έκθεση (άρθρο 12 Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 § 3 του ν. 2579/1998 και ακολούθως με το άρθρο 42 του ν. 2721/1999), έννοια με την οποία και ερευνάται στη συνέχεια.

Ειδικότερα, κατά το άρθρο 85 § 1 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ), επί δικών κατά το ν.δ. αυτό (356/1974), το Δημόσιο εκπροσωπεί ο Διευθυντής του Δημοσίου Ταμείου, ήδη ο προϊστάμενος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ., κατά του οποίου στρέφεται και κοινοποιείται κάθε δικόγραφο με την ποινή του απαραδέκτου, σε κάθε όμως περίπτωση με την ίδια κύρωση απαιτείται κοινοποίηση του δικογράφου και στον Υπουργό των Οικονομικών.

Με την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 5 του κ.δ. 26.6/10-7-1994 περί δικών του Δημοσίου, ορίζεται ότι μόνο οι κοινοποιήσεις προς τον Υπουργό των Οικονομικών οποιουδήποτε δικογράφου επί δικών του Δημοσίου παράγουν νόμιμες συνέπειες και ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και όταν το Δημόσιο εκπροσωπείται δικαστικώς από άλλον, εκτός του Υπουργού των Οικονομικών, είτε από τους διευθυντές των ταμείων ή οικονομικού εφόρους ή τελώνες ή οποιοδήποτε άλλο κρατικό όργανο, οπότε η επίδοση προς τον Υπουργό των Οικονομικών απαιτείται προσθέτως, με συνέπεια, σε περίπτωση παραλείψεώς της, το απαράδεκτο στις δίκες του ΚΕΔΕ και την ακυρότητα στις λοιπές.

Από τις διατάξεις αυτές, που δεν αντίκειται στο άρθρο 20 § 1 του Συντάγματος (ΑΕΔ 27/2004), συνάγεται ότι στην περίπτωση που συντάσσεται πίνακας κατατάξεως, λόγω μη επάρκειας, η έγγραφη πρόσκληση του υπαλλήλου του πλειστηριασμού προς το Δημόσιο, ως αναγγελθέντα δανειστή, για να λάβει γνώση του πίνακα, κατά τα άρθρα 58 § 4 ΚΕΔΕ και 979 ΚΠολΔ, πρέπει να επιδοθεί με ποινή απαραδέκτου και ακυρότητας, αντίστοιχα, τόσο στον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ., για απόκτηση της οποίας έγινε η αναγγελία, όσο και στον Υπουργό των Οικονομικών, καθόσον η έγγραφη αυτή πρόσκληση, από την επίδοση της οποίας αρχίζει η τριακονθήμερη προθεσμία για την άσκηση από το Δημόσιο ανακοπή κατά του πίνακα κατατάξεως, που πιστοποιεί ενέργεια κατά την διαδικασία της αναγκαστικής εκτελέσεως οργάνου αυτής, έχει χαρακτήρα δικογράφου κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, προκύπτουσα και από το σκοπό τους, που είναι η, σε κάθε περίπτωση, λήψη γνώσεως της σχετικής πράξεως και από τον Υπουργό των Οικονομικών.

Κατά τις παραδοχές της αποφάσεως η πρόσκληση από την επί του πλειστηριασμού δεύτερη των καθών προς το Ελληνικό Δημόσιο, για να λάβει γνώση του επίμαχου πίνακα κατατάξεως, επιδόθηκε στον αρμόδιο διευθυντή Δ.Ο.Υ... στις 5-12-2000 και στον Υπουργό των Οικονομικών στις 18-12-2000. Στη συνέχεια, σε συνέπεια με την εσφαλμένη νομική παραδοχή της ότι η οριζόμενη 30νθήμερη προθεσμία για την άσκηση ανακοπής από το Ελληνικό Δημόσιο αρχίζει από την επίδοση προς τον Διευθυντή της Δ.Ο.Υ αντί της επακολουθησάσης στις 18-12-2000 προς τον Υπουργό των Οικονομικών, με την οποία ολοκληρώνεται η γνωστοποίηση της προσκλήσεως, έκρινε ότι η ένδικη ανακοπή του αναιρεσείοντος, που επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους στις 16-12-2001, ασκήθηκε μετά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας και παρά το νόμο αξιολογήθηκε ως απαράδεκτη, λόγο για τον οποίο και απορρίφθηκε, κατά την βάσιμα προβαλλόμενη με το μοναδικό λόγο της ένδικης αιτήσεως και του προσθέτου αυτής δικογράφου αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει, κατά παραδοχή του λόγου αυτού αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκασή της ενώπιον του αυτού Εφετείου Λάρισας, συντιθέμενου από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (ΚΠολΔ 580 § 3).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία, κατά τα άρθρα 22 §§ 1, 3 του ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 § 18 ΕισΝΚΠολΔ και 5 §12 του ν. 1738/1987 και 2 της 134.423/1992 κ.υ.α., ορίζονται μειωμένα στο ποσό των 300,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 863/21-12-2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της στο αυτό Εφετείο Λάρισας, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ